Home / วาย / หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น / ตอนที่ 1: หวนคืนสู่พายุหิมะ 1

Share

หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น
หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น
Author: พิมพ์ใจ

ตอนที่ 1: หวนคืนสู่พายุหิมะ 1

last update publish date: 2026-10-16 11:43:49

ตอนที่ 1: หวนคืนสู่พายุหิมะ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กกับไอสาบชื้นของฟางผุพัง คือกลิ่นสุดท้ายที่ติดตรึงอยู่ในโสตประสาท

เสิ่นอวี่เฉินมองดูภาพเบื้องล่างด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ร่างผอมแห้งจนเนื้อหนังแทบแนบติดกระดูกนอนขดคู้อยู่บนพื้นกระดานเย็นเยียบของเรือนร้างท้ายจวนเสนาบดี มีเพียงเศษผ้าป่านซอมซ่อผืนบางคลุมกาย เสื้อผ้าไหมชั้นดีที่เคยสวมใส่ยามเป็นคุณชายใหญ่ตระกูลเสิ่นมลายหายไปนานแล้ว ปลายนิ้วมือแห้งกรังทั้งสิบข้างเขียวคล้ำเพราะพิษตกค้าง ลมหายใจที่แผ่วเบาราวกับปีกแมลงปอค่อยๆ ขาดห้วงลง ท่ามกลางเสียงดนตรีเฉลิมฉลองแว่วดังมาจากเรือนใหญ่ด้านหน้า

วันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดของเผยอวิ๋นเฟิง บุรุษที่เขาเคยมอบให้ทั้งชีวิต มอบคลังสมบัติ มอบขบวนเสบียงสิบคาราวานเพื่อหนุนส่งให้อีกฝ่ายก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งขุนนางคนสนิทขององค์ชายสาม

แต่เมื่อทรัพย์สินถูกสูบกลืนจนหมดสิ้น เมื่อตระกูลเสิ่นถูกยัดข้อหาร้ายแรงจนถูกประหารล้างตระกูล สิ่งที่เขาได้รับตอบแทนกลับเป็นยาต้มขับเลือดชามใหญ่ที่บังคับกรอกลงคอ เลือดในอกถูกพรากไปทิ้งกลางพายุหิมะ ร่างกายแหลกสลายกลายเป็นเพียงขยะเปียกไร้ค่าที่รอวันตาย

โครม!

บานประตูไม้ผุพังที่ถูกล่ามโซ่หนาถูกถีบออกจนเศษไม้หักสะบั้น ลมหนาวคลั่งพัดหิมะกรูเข้ามาในห้องพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้ง

ร่างสูงตระหง่านก้าวผ่านธรณีประตูเข้ามา เสื้อเกราะทมิฬที่สวมใส่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสดๆ คลุมทับด้วยเสื้อคลุมศึกขาดวิ่น บุรุษผู้นั้นมิใช่ใครอื่น... หากแต่เป็นเจิ้นเป่ยอ๋อง เซียวเจิ้งหาน พระอนุชาผู้ถือตราพยัคฆ์คุมทหารครึ่งแคว้น บุรุษที่ราชสำนักหวาดระแวง และผู้คนขนานนามลับหลังว่า ‘พญายมเดินดิน’

เสิ่นอวี่เฉินจำสายตาคมดุจเหยี่ยวคู่นั้นได้ดี ยามมีชีวิตอยู่ เพียงสบตาบุรุษผู้นี้จากระยะไกล เขาก็ตัวสั่นด้วยความขลาดกลัว

ทว่ายามนี้ กระบี่เล่มยาวที่เคยบั่นคอศัตรูนับร้อยกลับถูกโยนทิ้งลงบนพื้นอย่างไร้ไยดี

เซียวเจิ้งหานทิ้งเข่ากระแทกลงกับพื้นกระดานอันสกปรก สองมือหนาสั่นเทาอย่างรุนแรงขณะช้อนประคองร่างไร้วิญญาณของเสิ่นอวี่เฉินขึ้นสู่อ้อมอก ใบหน้าคมคายที่ดุดันบัดนี้ซีดเผือด ริมฝีปากแห้งผากสั่นระริกขณะแนบหน้าผากของตนเข้ากับหน้าผากอันเย็นเฉียบของคนในอ้อมกอด

หยดน้ำตาอุ่นร้อนหยดแล้วหยดเล่าร่วงลงกระทบแก้มตอบซูบของเสิ่นอวี่เฉิน

“เฉินเอ๋อร์...” เสียงทุ้มต่ำแตกพร่าจนแทบไม่เป็นคำ ร่างสูงใหญ่สั่นสะท้านจากแรงสะอื้นลึกในลำคอ “ข้ามาช้าไป... ข้าชิงตัวเจ้าออกมาไม่ทัน...”

ไม่มีขบวนทหาร ไม่มีเกียรติยศแห่งอ๋องสำเร็จราชการ มีเพียงบุรุษผู้หนึ่งที่อุ้มร่างไร้ชีวิตวิ่งฝ่าความมืดและพายุหิมะออกไปนอกเมืองหลวง มุ่งตรงสู่เนินเขาเงียบสงบที่มีเพียงทุ่งหญ้ารกชัฏ

บนเนินดินที่ถูกแช่แข็งจนแข็งแกร่งดั่งหินผา เซียวเจิ้งหานวางร่างของเสิ่นอวี่เฉินลงบนผ้าคลุมขนสัตว์ผืนหนาอย่างทะนุถนอม ชายหนุ่มคุกเข่าลงเบื้องหน้าแผ่นดินเยือกแข็ง จากนั้น... เขาเริ่มใช้ สองมือเปล่า ตะกุยดินน้ำแข็งตรงหน้า

เกล็ดหิมะสีขาวสะอาดถูกสาดกระเซ็น ย้อมด้วยโลหิตสดๆ จากปลายนิ้ว เศษหินคมกริบกรีดแทงเนื้อ เล็บมือหนาฉีกขาดจนเห็นเนื้อในสีแดงก่ำ เลือดไหลอาบข้อนิ้วจนดินโคลนกลายเป็นสีเลือด ทว่าเซียวเจิ้งหานกลับไม่แม้แต่จะส่งเสียงร้อง เขากัดฟันแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน สองมือยังคงขุดตะกุยดินเยือกแข็งลงไปเรื่อยๆ เพียงเพื่อจะสร้างหลุมฝังศพอันสงบให้แก่คนที่เขารักด้วยตนเอง

“หากข้ารู้ว่าพวกมันจะเหยียบย่ำเจ้าถึงเพียงนี้...” เซียวเจิ้งหานกระซิบเสียงแหบแห้ง สองมือที่เปรอะเลือดประคองร่างของเสิ่นอวี่เฉินลงสู่ก้นหลุมอย่างแผ่วเบา “ข้าจะยอมชิงตัวเจ้ามา... ต่อให้ต้องเป็นกบฏ ต้องปล้นชิงเมืองหลวง หรือถูกคนทั้งใต้หล้าสาปแช่ง ข้าก็จะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องทนหนาวอยู่ผู้เดียว”

ชายหนุ่มก้มลง ประทับริมฝีปากที่เปื้อนคราบเลือดลงบนเปลือกตาที่ปิดสนิทของเสิ่นอวี่เฉิน

“เฉินเอ๋อร์... หากสวรรค์มีตา มีชาติหน้าอีกครา ขอให้เป็นข้าที่ได้รักและดูแลเจ้า”

วิญญาณของเสิ่นอวี่เฉินกรีดร้องอย่างทรมานอยู่กลางพายุหิมะ ความเจ็บปวดจากความโง่งมและความแค้นสุมอกจนดวงวิญญาณแทบแหลกสลาย บุรุษที่ตนเคยมอบใจให้เหยียบย่ำเขาจนตาย ทว่าบุรุษที่ตนเคยหวาดกลัว กลับยอมใช้สองมือเปล่าขุดดินจนเนื้อฉีกขาดเพื่อฝังร่างเขา...

ความมืดมิดฉุดกระชากสติสัมปชัญญะให้ดิ่งวูบลงสู่ความเวิ้งว้าง

เฮือก!

เสิ่นอวี่เฉินสะดุ้งสุดตัว ร่างกายกระตุกเกร็ง ลมหายใจอุ่นร้อนพุ่งผ่านลำคอเข้าไปในปอดอย่างรวดเร็ว กลิ่นสาบชื้นของเรือนร้างและไอเลือดจางหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือกลิ่นหอมหวานของไม้กฤษณาผสมผสานกลิ่นกำยานดอกโบตั๋นอันคุ้นเคย

เขาลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือผ้าม่านโปร่งสีแดงชาดที่ประดับด้วยพู่ทองคำ บนศีรษะมีน้ำหนักกดทับจากมงกุฎหงส์ทองคำฝังไข่มุกสิบสองเม็ด และตรงหน้าคือผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงสดที่บดบังทัศนวิสัยไปครึ่งหนึ่ง

มือเรียวที่ยกขึ้นจับขอบหน้าต่างเกี้ยวไม่ใช่ท่อนกระดูกแห้งกรัง แต่เป็นมือที่ขาวเนียนนุ่มดั่งหยกชั้นดี ชีพจรหยินในร่างกายเต้นตุบๆ อย่างสม่ำเสมอ แข็งแรงและไร้ซึ่งพิษร้าย

เขายังไม่ตาย... เขากลับมาแล้ว!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 7: หิมะแรกที่ไม่หนาวเหน็บอีกต่อไป (จบบริบูรณ์)

    ตอนพิเศษ 7: หิมะแรกที่ไม่หนาวเหน็บอีกต่อไป (จบบริบูรณ์)เกล็ดหิมะแรกของฤดูหนาวโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าสีครามจางละอองสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ ร่วงหล่นแตะต้องกิ่งก้านของต้นท้อโบราณ หลังคากระเบื้องสีเขียวมรกต และสะพานหินอ่อนของจวนเจิ้นเป่ยอ๋องอย่างแผ่วเบา สายลมหนาวพัดโชยเอื่อย นำพาความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองหลวง หากแต่ภายในศาลากลางน้ำริมสระบัว ความหนาวเหน็บภายนอกกลับมิอาจย่างกรายเข้ามากล้ำกรายได้แม้แต่ชั่วกระเบียดนิ้วม่านโปร่งบุผ้าไหมหนาสองชั้นทิ้งตัวลงกั้นสายลม เตาผิงสำริดลายพยัคฆ์เหยียบเมฆากำลังเผาไหม้ถ่านไม้สนขาวชั้นดี ไร้กลิ่น ไร้ควัน ให้ไออุ่นโอบล้อมทั่วทุกซอกมุมบนโต๊ะไม้พะยูงแกะสลัก กาน้ำชาดินเผาสีเขียวไข่กากำลังส่งเสียงเดือดปุดๆ ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่ง ส่งกลิ่นหอมหวานอมฝาดของ ชาดอกเหมยแดงผสมเกสรบัวหลวง คละเคล้ากับกลิ่นขนมเกาลัดอบน้ำผึ้งและขนมกุ้ยฮวาที่เพิ่งยกออกมาจากเตาร้อนๆเสิ่นอวี่เฉินนั่งเอกเขนกอยู่บนตั่งไม้นวมหนานุ่มริมระเบียงศาลาชายหนุ่มสวมชุดยาวผ้าไหมสีงาช้างปักลวดลายเมฆามงคลด้วยดิ้นเงินระยิบระยับ แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปจนเส้นผมดำขลับมีสายลมแห่งวัยแต่งแต้ม ใบหน้างดง

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 6: ตราพยัคฆ์และกุญแจคลังหลวง 2

    เหล่าแม่ทัพและทหารในลานพระที่นั่งต่างส่งเสียงกู่ร้องสรรเสริญด้วยความเคารพเลื่อมใสลำดับถัดมา ขันทีหลวงประกาศราชโองการฉบับที่สอง“เซียวเยว่ฉี บุตรชายคนเล็กแห่งจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง ผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลม เชี่ยวชาญการบริหารคลัง บริหารเส้นทางการค้าทั่วทั้งสี่ทิศ สร้างรายได้เข้าสู่แผ่นดินต้าเซี่ยอย่างมหาศาล ทำให้ท้องพระคลังเต็มเปี่ยม ราษฎรอยู่ดีกินดี... แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ‘เสนาบดีคลังหลวงพิเศษและประมุขหอการค้าหลวงแห่งต้าเซี่ย’ !”ฮ่องเต้เซียวจิ้งหลงทรงก้าวลงจากบัลลังก์ด้วยพระองค์เอง ในพระหัตถ์ถือถาดทองคำที่มี “กุญแจทองคำแท้เปิดคลังหลวงเก้าชั้น” และ “ตราประทับหยกมังกรทองวาณิชหลวง”พระองค์พระราชทานสิ่งล้ำค่าทั้งสองลงบนมือของเซียวเยว่ฉีด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเมตตา“ฉีเอ๋อร์... ในอดีต ราชสำนักเคยมองว่าการค้าเป็นเรื่องของพ่อค้าต่ำต้อย และเคยดูแคลนสถานะของเกอ ทว่าเจ้าและมารดาของเจ้า ได้พิสูจน์ให้ใต้หล้าเห็นแล้วว่า หากไร้ซึ่งเสบียงคลังและเงินทองที่มั่นคง กองทัพย่อมไม่อาจเดินหน้า แผ่นดินย่อมไม่อาจสงบสุข... เจ้าคือหัวใจสำคัญในการค้ำจุนราชบัลลังก์นี้”เซียวเยว่ฉีประสานมือน้อมรับกุญแจคลังหลวงและตราประทับหย

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 6: ตราพยัคฆ์และกุญแจคลังหลวง 1

    ตอนพิเศษ 6: ตราพยัคฆ์และกุญแจคลังหลวง เสียงกลองศึกเก้าใบหน้าท้องพระโรงไท่เหอเตี้ยนดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนท้องฟ้าสีครามกว้างใหญ่ ระฆังสำริดโบราณประจำราชสำนักส่งเสียงกังวานใสเป็นจังหวะ แสงสุริยันยามเช้าสาดส่องลงมากระทบกระเบื้องเคลือบสีทองอร่ามของพระราชวังหลวง ขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊นับร้อยชีวิตสวมเครื่องแบบเต็มยศ ยืนเรียงรายขนาบข้างทางเดินหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังศูนย์กลางของลานพระที่นั่งด้วยความยำเกรงและชื่นชม วันนี้คือวันมงคลสูงสุดของราชวงศ์ต้าเซี่ย... วันจัดพิธีสวมกวานเพื่อประกาศการบรรลุนิติภาวะของทายาทฝาแฝดแห่งจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง บนบันไดหินอ่อนขั้นสูงสุด ฮ่องเต้เซียวจิ้งหลงประทับยืนอย่างสง่างามเคียงข้างเซี่ยฮองเฮา ด้านขวาคือเซียวเจิ้งหานในชุดขุนนางชั้นเอกสีดำขลิบทอง และเสิ่นอวี่เฉินในชุดคลุมผ้าไหมสีม่วงเข้มปักลายหงส์ทองคำ ทั้งสองยังคงดูอ่อนเยาว์และสง่างามเหนือกาลเวลา แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความภาคภูมิใจ เบื้องล่างบันไดหิน สองบุรุษหนุ่มวัยยี่สิบปีบริบูรณ์ก้าวเดินเคียงข้างกันขึ้นมาอย่างมั่นคง ทางฝั่งซ้ายคือ เซียวอวี้เฟิง บุรุษหนุ่มร่างสูงตระหง่าน อกผึ่งผาย แผ่นหลังเ

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 5: ล่องเรือชมจันทร์แดนใต้ [NC 20+++] 2

    เซียวเจิ้งหานปลดเปลื้องเสื้อคลุมของตนเองทิ้งลงบนพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำของบุรุษชาตินักรบ กล้ามเนื้อแน่นตึงทุกสัดส่วน และแก่นกายมหึมาที่แข็งขึง ผงาดง้ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ร้อนระอุประหนึ่งเหล็กกล้าที่ผ่านการตีขึ้นรูปชายหนุ่มหยิบขวดกระเบื้องเคลือบสีมุกที่วางอยู่หัวเตียงขึ้นมา เท น้ำมันหอมสกัดจากดอกบัวหลวง ลงบนฝ่ามือ กลิ่นหอมเย็นสดชื่นแผ่ซ่านเซียวเจิ้งหานทาบทับกายลงมาระหว่างเรียวขาขาว มือหนาที่ชุ่มไปด้วยน้ำมันหอมลูบไล้จากโคนขาอ่อนด้านใน ขึ้นไปยังช่องทางรักด้านหลังที่ปิดสนิท“อ๊ะ...”เสิ่นอวี่เฉินสะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นสะท้านยามที่ปลายนิ้วโป้งเปื้อนน้ำมันเริ่มบดคลึงรอยจีบสีชมพูสดอย่างเนิบช้า ความเย็นของน้ำมันปะทะกับความร้อนรุ่มภายในช่องท้องน้อย สร้างความวาบหวามจนต้องแอ่นสะโพกขึ้นรับ“ผ่อนคลายนะคนดี... ปล่อยใจไปกับสายน้ำ”เซียวเจิ้งหานกระซิบข้างหู ชายหนุ่มสอดปลายนิ้วชี้ที่ชโลมน้ำมันแทรกผ่านเข้าไปในช่องทางรักอย่างนุ่มนวลผนังเนื้อนุ่มอุ่นจัดดูดรัดนิ้วแกร่งทันควัน เสิ่นอวี่เฉินครางอื้ออึง จิกเล็บลงบนต้นแขนของสามี เซียวเจิ้งหานค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออก หมุนวนเบิกทาง ก่อนจะเพิ่มเป็นสอง

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 5: ล่องเรือชมจันทร์แดนใต้ [NC 20+++] 1

    ตอนพิเศษ 5: ล่องเรือชมจันทร์แดนใต้ [NC 20+++] ผิวน้ำสีครามเข้มของทะเลสาบแดนใต้สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญดั่งผืนกระจกเงาบานยักษ์ สายลมต้นฤดูร้อนพัดโชยเอื่อย นำพาเอากลิ่นหอมละมุนของดอกบัวหลวงที่เบ่งบานเต็มบึงน้ำลอยมาตามสายลม เรือสำเภาไม้สักทองสองชั้นขนาดกลาง ลอยลำอ้อยอิ่งอยู่กึ่งกลางเวิ้งน้ำอันเงียบสงัด ห่างไกลจากท่าเรือและแสงสีของตัวเมืองหลายสิบลี้ โคมไฟผ้าไหมสีแดงชาดสองดวงที่หัวเรือและท้ายเรือ ส่องประกายแสงสีส้มอบอุ่นตัดกับความมืดมิดของราตรีกาล บนเรือลำนี้ ปราศจากฝีพาย บ่าวไพร่ หรือองครักษ์เงาคอยเฝ้าแหน การเดินทางลงใต้มายังดินแดนศักดินาในครั้งนี้ เซียวเจิ้งหานวางแผนอย่างแยบยลร่วมกับเสิ่นอวี่เฉิน แม่ทัพใหญ่ยอมสละความน่าเกรงขาม แอบพาภรรยาสุดที่รักหนีออกจากคฤหาสน์ตระกูลเสิ่นริมทะเลสาบตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ ปล่อยให้สองแฝดวัยห้าขวบอย่างเซียวอวี้เฟิงและเซียวเยว่ฉี นอนหลับปุ๋ยอยู่ในความดูแลของท่านตาเสิ่นหว่านชางและท่านยายหลินซูเหริน คืนนี้... ไม่มีซื่อจื่อจอมพลัง ไม่มีเกอน้อยเจ้าของลูกคิดทองคำ มีเพียงสองสามีภรรยาที่ต้องการทวงคืนช่วงเวลาส่วนตัวอันแสนหวาน ภายในห้องโดยสารชั้นบนของเรือสำเภา หน้าต่า

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 4: จอมยุทธ์น้อยกับลูกคิดทองคำ 2

    “ผ้าไหมเมฆาสามร้อยพับ น้ำหนักรวมเก้าร้อยชั่ง... ในใบรายการส่งมอบสินค้าที่ท่านแอบสับเปลี่ยนเข้ามาเมื่อครู่ ท่านกลับระบุน้ำหนักไว้ถึงหนึ่งพันหนึ่งร้อยชั่ง”เยว่ฉีเอ่ยเสียงเรียบ ปลายนิ้วชี้ลงบนรอยหมึก “ท่านแอบนำผ้าไหมไปอบไอน้ำในห้องปิด เพื่อเพิ่มน้ำหนักความชื้นอีกสองร้อยชั่ง หวังจะกดราคารับซื้อต่อชั่งให้ต่ำลง ใช่หรือไม่”สีหน้าของเถ้าแก่ลู่เริ่มเปลี่ยนเป็นตึงเครียดเยว่ฉียังไม่หยุดเพียงเท่านั้น นิ้วป้อมดีดลูกคิดทองคำอีกสองครั้ง กริ๊ก! กริ๊ก!“นอกจากนี้ ตราประทับขอยกเว้นภาษีการค้าต่างแคว้นที่ท่านแนบมา เป็นตราประทับปลอมของด่านศุลกากรเป่ยโม่ ตราจริงของปีนี้ต้องมีรอยบากรูปฟันปลาที่มุมขวาล่างสามจุด ของท่านมีเพียงสองจุด... ท่านกำลังลักลอบหนีภาษีหลวงเข้าเมืองหลวงถึงสองพันสี่ร้อยตำลึง และคิดจะผลักภาระภาษีนี้มาให้ตระกูลเสิ่นจ่ายแทน!”“จ... เจ้า!”เถ้าแก่ลู่หน้าถอดสี อ้าปากค้างจนคางสั่น ชายหนุ่มไม่อยากเชื่อสายตาว่าเด็กวัยเพียงห้าขวบ จะสามารถมองทะลุกลโกงที่ซับซ้อนและตรวจพบตราประทับปลอมได้ในชั่วพริบตาเดียวความอับอายแปรเปลี่ยนเป็นความเกรี้ยวกราด เถ้าแก่ลู่กัดฟันกรอด ขยับตัวก้าวไปข้างหน้า ยกมือหนาขึ้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status