เข้าสู่ระบบโอ๊ยตายแล้ว!
เมลดาร้องลั่นอยู่ในใจขณะจ้องภาพผู้ชายยืนหันหลังเอียงหน้ากลับมามองกล้องในลักษณะเปลือยกายหมดทั้งตัวที่แขวนอยู่บนผนังตรงนั้น คนในภาพก็คือคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าตอนนี้นี่เอง เธอเอาตาไปไว้ไหนเนี่ย ถ้าเห็นมันก่อนคงแจ้นหนีไปนานแล้ว ไม่มายืนเถียงเขาอยู่ตรงนี้หรอก
“ทำไงดี ผมว่ามีคนเข้าห้องผิดนะ แจ้งตำรวจเลยดีไหม”
“ไม่ดีค่ะ!”
เทวินทร์แค่นยิ้มบอกคนหน้าตาน่าที่ส่ายหน้ารัวๆ ตอบมา เข้าห้องผิดแล้วยังมาโวยใส่เขาอีก
เจริญเถอะแม่คุณ!
ด้านเมลดานั้นเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว ร่างเล็กทิ้งตัวนั่งกับพื้นด้วยความรู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก เธอที่เป็นเจ้าของห้อง 1209 ดันเดินเลยมากดรหัสเข้าห้อง 1208 ของเขาแบบไม่รู้ตัว
“รหัสเข้าห้องคุณคือ 1990253...?” หญิงสาวกะพริบตาถามตัวเลข
“ตัวสุดท้ายไม่ใช่”
“ฉัน...น่าจะกดผิดไปตัว”
“จะบอกว่ารหัสเข้าห้องมันคล้ายกัน ถึงคุณจะจำห้องผิดก็ยังสามารถเปิดประตูเข้ามาในห้องผมได้สินะ” เทวินทร์ยิ้มเย็นไม่เชื่อที่เธอบอกสักนิด “ไม่ตลกไปเหรอ ของใช้ในห้องนี้ไม่ได้ทำให้คุณเอะใจบ้างเลยหรือไง ผมว่าคุณสร้างเรื่องขึ้นมาเองมากกว่า บุกเข้าห้องผมกลางดึกแบบนี้ คิดจะทำอะไร”
เมลดาได้ยินแล้วอ้าปากค้าง ด้วยสภาพที่แทบจะคลานเข้าห้องมาแบบนั้น เปิดประตูได้ก็ดีใจแทบตาย ไม่มีใจไปมองอะไรหรอก
เห็นหญิงสาวนั่งเงียบคอตกเหมือนเถียงไม่ออก เทวินทร์จึงถอนใจบอกเสียงหน่ายใจ “เอาเถอะๆ เราไปดูกัน ว่ารหัสเข้าห้องคุณมันตรงกับที่พูดมาหรือเปล่า”
“คะ?”
“หรือจะให้ผมเรียกตำรวจ”
ดวงหน้าเล็กน่ารักรีบส่ายหวือตอบ ก่อนจะลุกขึ้นเดินนำออกจากห้องด้วยสีหน้างอๆ ถ้าไม่เซ่อจนซ่า ใครจะอยากบุกรุกห้องเขากัน!
พอมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูที่มีเลข 1209 กำกับ เมลดาก็รีบเดินเข้าไปกดรหัส แต่ยังช้ากว่าคนที่ออกมาด้วยกัน นิ้วชี้เรียวสวยของเขาจิ้มไม่กี่ที สัญญาณปลดล็อกก็ดังขึ้น เมลดายิ้มออกทันที “เห็นไหมคะ ฉันไม่ได้โกหกคุณนะ”
ดวงตาคมหวานมองเรียวปากที่ฉีกยิ้มแก้มแตกบอกเขาด้วยสายตาชนิดหนึ่ง เพราะใบหน้าเล็กซีดเผือดเมื่อครู่นี้พลันสดใสขึ้นจนน่าหมั่นไส้
แต่เอาเถอะ วันนี้เขาเหนื่อยมามากแล้ว ไม่อยากจะถือสาเด็กไม่รู้ความ คิดดังนั้น เทวินทร์ก็เอ่ยสั่งสอนอาหมวยจอมโก๊ะเสียงเย็นชา “ครั้งนี้ผมจะไม่เอาเรื่องแล้วกัน จำไว้ว่าคราวหลังคุณต้องดูให้ดีก่อนจะเปิดประตูเข้าห้อง เป็นผู้หญิงน่ะ ดูอะไรให้ดีๆ หน่อย อย่าให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก วันนี้คุณโชคดีที่เป็นห้องผม ถ้าเป็นคนอื่น คุณไม่รอดแน่”
เมลดาได้แต่กะพริบตาปริบๆ เจอเขานี่ถือว่าเธอโชคดีแล้ว?
“ดึกแล้ว คุณเข้าห้องเถอะ”
พยักพเยิดบอกแล้วเขาก็เดินกลับเข้าห้องตัวเอง ส่วนคนเข้าห้องผิดยืนไว้อาลัยให้กับความเซ่อซ่าของตัวเองอยู่ครู่ใหญ่ ถึงยอมเปิดประตูเข้าห้องตัวเอง
สิ่งแรกที่เมลดาทำคือเดินวนตรวจดูอย่างละเอียด ว่ามันเป็นห้องตัวเองจริงๆ เมื่อเห็นสิ่งของคุ้นตาวางอยู่เต็มห้องจึงวางใจ
เดี๋ยวก่อนนะ...
นั่งโล่งใจได้แป๊บเดียวก็ต้องวิ่งออกไปเคาะประตูห้องข้างๆ
“ครับ!”
เจ้าของห้องเปิดประตูออกมาถามเสียงเข้มเชียว เมลดายิ้มเขินบอก “เอ่อ ฉันลืมของเอาไว้ค่ะ”
“ลืมอะไร ผมหยิบให้”
ดวงหน้าเล็กส่ายไป “ไม่ได้ค่ะ ขอเข้าไปหยิบเองได้ไหมคะ”
เทวินทร์หรี่ตาถามทันควัน “พฤติกรรมของคุณมันชักจะทำให้ผมไม่ไว้ใจมากขึ้นทุกทีแล้วนะ คุณผู้หญิง”
“โธ่ ฉันแค่อยากจะเข้าไปหยิบของที่ลืมไว้จริงๆ นะคุณ”
“ก็เดี๋ยวหยิบให้ไง แค่บอกว่ามันคืออะไรก็พอ ผมไม่ไว้ใจคุณ”
“โอ๊ย! อยากหยิบให้นักก็ไปหยิบมาเลย ผ้าอนามัยที่ฉันปาใส่คุณเมื่อกี้น่ะ” เมลดาร้องบอกอย่างหมดความอดทน ใบหน้าเล็กแดงก่ำไปหมด ทั้งนึกอายและนึกโมโหคนตัวใหญ่นี่!
คนคิดเยอะได้ยินอย่างนั้นพลันยืนอึ้งมองคนตัวเล็กนิ่ง พอเห็นเขาเป็นแบบนี้ หญิงสาวยิ่งอายหนัก วิ่งเข้าไปหยิบของในห้องเขาแล้ววิ่งกลับเข้าห้องตัวเองอย่างเร็วรี่
เขินโว้ยยยยยย
ในขณะที่คู่ปรับควบคู่หมั้นอย่างภัสสรกับสมชายกำลังพัฒนาความสัมพันธ์ ส่อแววจะลงเอยด้วยงานวิวาห์ในไม่ช้านี้ คนได้สามีกับลูกสาวคนโตมาก่อนอย่างเจ้าจอมก็คลอดลูกสาวคนเล็กออกมาเรียกคะแนนเอ็นดูจากทุกคนแล้วงานนี้คุณพ่อกับพี่สาวเห่อน้องหนักมาก ตัวพ่อนั้น อีกนิดจะลาออกจากงานมาเลี้ยงลูกอยู่บ้าน ปล่อยเจ้าจอมออกไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัวแทนแล้ว ปู่ย่าตายายของหนูน้อยได้แต่ส่ายหน้า คร้านจะถือสาเขาแน่นอนว่าเมลดาต้องมาเยี่ยมแม่ลูกอ่อนระหว่างที่พักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาล เธอมาแทบทุกวัน เพราะอยู่ใกล้มาก อยู่จนเทวินทร์เลิกงานถึงกลับพร้อมกัน ส่วนภัสสรนั้นบังเอิญไปดูงานต่างจังหวัดพอดี เลยได้แต่ฝากคู่หมั้นแวะมาดูบ่อยๆ แทนวันนี้เมลดามาอยู่เป็นเพื่อนเจ้าจอมทั้งวันเหมือนเคย พอได้เวลาสี่โมงเย็น เจ้าจอมต้องลงมาให้นมลูกในห้องเด็กอ่อน เธอก็ตามลงมาด้วย กะจะมาส่องหลานรอเวลาแฟนหนุ่มออกเวรมารับก่อนจะเข้าไปในห้องในนม เจ้าจอมยังมีใจหันมาถามเมลดา “แกจะเข้าไปอุ้มหลานหน่อยไหม เดี๋ยวขอคุณหมอให้”“ไม่อะ รอนี่ดีกว่า เดี๋ยวหมอวินจะเลิกงานแล้ว”“ตามใจ ยังไงถ้า
ทั้งที่ตัวเองเป็นคนวางแผนลองใจเมลดาในวันนั้น มีหน้ามาโยนความผิดให้เขาเฉย แต่ก็ไม่ได้เกินความคาดหมาย ด้วย ‘สนิทกันพอสมควร’ เขากับเทวินทร์จึงรู้จักกันและกันดี ไอ้หมอนี่มีดีทั้งรูปร่างหน้าตาและความสามารถ เก่งทุกด้าน ดีไปหมด แต่ในขณะเดียวกันมันก็ร้ายลึกร้ายยังไงไม่ให้ร้าย นั่นละเทวินทร์!เมื่อรู้ว่าคนที่เมลดาคบอยู่ด้วยคือหมอนี่ เมธีแทบแล่นไปถามน้องสาวว่าไปทำท่าไหนถึงคบกันได้ แต่อดใจไว้ได้ และส่งคนไปเตือนไม่ให้เทวินทร์ยุ่งกับเมลดาก่อน ลองใจว่ามันคิดยังไง จริงจังกับการคบน้องสาวเขาหรือเปล่า หากไม่จริงจัง เขาจะได้หาทางดึงน้องสาวที่ชอบคนหน้าหล่อเป็นนิสัยออกมาจากมันก่อนจะสายเกินไป แต่ถ้าเทวินทร์จริงจังจริงใจกับเมลดา เขาก็ยินดีส่งเสริม และผลลัพธ์ที่ได้ก็อย่างที่เห็น สองคนนี้รักกันจริงจังจนน่าหมั่นไส้“ผมมารอคุณอยู่ที่นี่ก็เพื่อจะบอกเรื่องนี้ไง คุณจะได้สบายใจ ไม่ต้องกลัวว่าพี่ชายจะมาปาดคอผมสักวันอีก อย่าโกรธผมเลยนะ” น้ำเสียงเทวินทร์ฟังดูง้องอน แต่เมลดาไม่อ่อนลงเลย เธอสะบัดแขนออกจากมือเขาแล้วถอยห่างออกมา“สรุปคือพวกคุณรู้จั
สองสามเดือนผ่านพ้นไปเมลดาเริ่มเคยชินกับการมีหลัวเป็นตัวเป็นตน ชีวิตประจำวันลงตัวของมันเอง เธอปรับตัวเป็นเด็กอนามัยนอนเร็วตื่นเช้า วันหนึ่งปั่นนิยายบ้าง ทำความสะอาดห้องบ้าง ไปเดินเล่นซื้อของเข้าบ้านบ้างตามประสา วันไหนเทวินทร์ต้องเข้าเวรดึก เธอก็นอนดูซีรีส์ฉ่ำความกินดีอยู่ดี มีแฟนทำกับข้าวเก่งอย่างเทวินทร์ ทำให้เธออวบจนน้ำหนักพุ่งขึ้นทุกเดือน มีเหนียงน้อยๆ ใต้คางแล้วด้วยใดๆ คือเทวินทร์ไม่มีปัญหากับการอวบอัดของเธอเลย เขายังเป็นเขาคนเดิม ที่เพิ่มเติมคือความร้ายกาจเอาแต่ใจ ต่อให้ทำงานกลับมาเหนื่อยสายตัวแทบขาด เขาก็ไม่เคยละเลยเธอ แทบไม่ปล่อยให้ห่างตัวห่างตาก็ว่าได้ วันไหนไม่พร้อมมีอะไรกันลึกซึ้งถึงใจ เขาต้องได้กอด ได้หอม ได้จูบเธอละเพลียกับเขา!แต่ก็นั่นแหละ รักเขาแล้วนี่ ทำไงได้ล่ะเมธีก็อีกคน เอาแต่ใจจนน่าปวดหัวเพราะเคืองที่พี่ชายจับเทวินทร์ไปในวันนั้น เมลดาเลยไม่ยอมเข้าไปดูบัญชีที่ผับอีก ต่อให้เมธีจะโทรตามแทบทุกวัน เธอก็ไม่ไป ทว่าไม่กี่วันก่อน ตอนออกไปซื้อของกับเทวินทร์ เธอเห็นคนของพี่ชายคอยตามเฝ้าอยู่แวบๆ วันนี้เลยว่าจะเข้าไปที่ผับ
“แล้วยังไง หมอวินยังอยู่กับแกไม่หนีหายไปไหนเหรอ” ภัสสรทำตาโตถามอย่างอยากรู้อยากเห็น ที่ผ่านมาเมลดาไม่เคยพาใครไปเจอเมธีมาก่อนเลย เพราะพวกเขาจะหายหน้าไปตั้งแต่เมธีส่งคำเตือนแล้ว“แหม ถ้าหมอวินทำตัวห่างกันสักพักกับนางจริง สีหน้านางคงไม่สดใสขนาดนี้หรอก นี่มันสีหน้าคนตกอยู่ห้วงแห่งรักชัดๆ” เจ้าจอมพูดยิ้มๆ อย่างหมั่นไส้คนอินเลิฟ ส่วนภัสสรแกล้งส่ายหน้าบอก“หมอวินพลาดแล้ว พี่ชายแฟนน่ากลัวขนาดนั้น เป็นฉันคงโบกมือลาไปคบผู้หญิงอื่นดีกว่า เอาที่ดีพร้อม ไม่มีผู้ปกครองมาคอยคุมเข้ม เอาแบบสวยทั้งหน้าและสมองเลย”เมลดาถลึงตาใส่ “นี่แกว่าฉันไม่สวยแล้วยังไร้สมองอีกเหรอ!”“ไม่ยอมรับ ก็อย่าร้อนตัวสิ”“ใครร้อนตัว ไม่มี๊!” ปฏิเสธเสียงสูงทันที ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นบอก “ถึงหน้าจะไม่สวยมาก แต่ก็น่ารักจิ้มลิ้มพริ้มเพรานะยะ สมองมีพอดีตัว ฉลาดทันคนอยู่ค่ะเพื่อน”“...” ภัสสรกับเจ้าจอมถึงกับกลอกตาขาวใส่คนน่ารักวันนั้นเมลดาใช้เวลากับเพื่อนทั้งสองอย่างมีความสุขอ
เทวินทร์คิดจะกดรหัสเปิดประตูเข้าไปดูให้แน่ใจ พลันเห็นกระดาษอะไรแวบๆ ตรงช่องด้านล่างประตู จึงก้มเก็บมันขึ้นมาอ่านห้ามเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยเฉพาะคนหื่น!ปล.มดเปลี่ยนรหัสประตูแล้ว ห้ามกดมั่วๆ นะอ้อ แม่ตัวดีหนีมานอนคนเดียวไม่พอ ยังเปลี่ยนรหัสประตูห้องที่ขนาดเข้าห้องผิดก็ยังไม่เปลี่ยนอีกดวงตาสีนิลจ้องประตูตรงหน้าอยู่นาน กว่าจะหมุนตัวเดินกลับห้องตัวเอง คว้ามือถือมากดหาแม่ตัวดีด้วยสีหน้าข่มอารมณ์เมื่อได้ยินเสียงระบบอัตโนมัติว่าไม่มีสัญญาณตอบรับดังกลับมา...ยิ้มร้ายพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ขณะลดมือถือลงมาส่งข้อความไปแทนเทวินทร์: คืนนี้นอนคนเดียวขอให้หลับฝันดีนะเทวินทร์: เพราะคืนพรุ่งนี้จะไม่ได้นอนสักงีบเลยครับเมลดาไม่ได้อ่านข้อความที่เทวินทร์ส่งมาเลย เพราะปิดมือถือไว้แล้วนั่งเขียนงานจนดึกก็เข้านอนเลย มาตื่นอีกทีในตอนสายของวันด้วยนอนน้อยนี่เองสมองเลยลืมสิ้นว่าทำอะไรไว้เม
“อย่าเพิ่งนอน ลุกไปอาบน้ำก่อนสิ” สุ้มเสียงแหบพร่าเอ่ยบอกผู้หญิงที่กำลังจะหลับพับคาอก หลังถูกเคี่ยวกรำด้วยความหวามหวานมาทั้งคืน แต่เธอไม่ยอมลืมตาขึ้นมาด้วยซ้ำ ครางแผ่วตอบเขาแล้วซุกตัวนอนต่ออย่างอ่อนเพลียเทวินทร์ยิ้มน้อยๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะจูบหน้าผากมนหนักๆ ทีหนึ่งในที่สุดเมลดาก็ตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!ก่อนนี้เขาเคยรักเคยชอบคนอื่นมาไม่น้อย แต่ไม่เคยเลยที่จะรับใครเข้ามาจนหมดหัวใจเหมือนเมลดา อาจเป็นเพราะวิธีการเข้าหาที่ยากจะหาใครเหมือน เดิมทีเขาคิดว่าจะเล่นตามเกมไป คบกันสักเดี๋ยวก็เลิกรา หากพอได้รู้จักกันมากขึ้น เขากลับพบว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรมาดึงดูดความสนใจเขาได้ตลอดเริ่มจากจำห้องตัวเองไม่ได้จนหลงเข้ามาให้ห้องเขา ทำตัวเป็นพวกแอบตามเพื่อมาขอเป็นแฟนเขา เมารั่วโทรมาป่วนจนยุ่งกันไปหมด มีความเป็นกุลสตรีน้อยกว่าแม่กับพี่สาวของเขาอีก เรื่องรักสวยรักงามนี่โยนทิ้งไปเลย เสื้อยืดกางเกงขาสั้นกุดโชว์ขาเรียวละชุดโปรดแต่เมลดาไม่เคยเสแสร้งเลยเวลาที่อยู่กับเขาเธอมีโลกใบน้อยๆ เป็นของตัวเอง อาทิตย์หนึ่งจะออกจากห้องไปหาของกินมาตุนไว้ครั้งส
คณินโชคดีที่ถึงจะแยกทางกับภรรยาด้วยความเจ็บปวด แต่ก็มีมินนี่ ลูกสาวสุดน่ารักเป็นยาใจเด็กหญิงถูกพ่อทุ่มความรักให้อย่างเต็มที่จนไม่รู้สึกขาดความอบอุ่นอะไรเลย สองคนพ่อลูกอยู่กันอย่างมีความสุข กระทั่งสองถึงสามปีก่อนที่คณินเริ่มเปิดหัวใจมองหาผู้หญิงสักคนมาเป็นคู่ชีวิตคนใหม่ เนื่องจากเห็นว่าลูกสาวโตขึ้น
เทวินทร์ไม่รู้ว่าเมลดาทำงานทำการอะไร รู้แค่ว่าเธออยู่ติดบ้านมากกว่าเขาเสียอีก ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่คอนโดนี้ เขาได้เจอหน้าเธอแค่สามครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งแม่คุณมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาแปลกๆ ไม่ใช่สายตาเป็นปลื้มหรือชื่นชอบเหมือนคนอื่น เป็นสายตาพินิจพิจารณาราวกับว่าอยากมองลึกถึงตัวตนเขา มาวันนี้ยั
ไม่กี่นาทีต่อมา...“แน่ใจนะ ว่าคุณไม่ได้ตามผมมาจริงๆ น่ะ” เทวินทร์หันไปถามคนที่ยืนก้มหน้าเลือกเมนูของหวานอยู่เสียงเย็นชา บอกไม่ได้ตามมา แต่เดินเข้าร้านกาแฟเล็กๆ ที่เขาตั้งใจมานั่งตามหลังเขาติดๆ เนี่ยนะเมลดาบอกโดยไม่เงยหน้ามอง “เลิกระแวงเถอะน่า ฉันตั้งใจมาร้านนี้จริงๆ นะคุณ” พูดกับคนนี้จบก็หันไปบอก
เทวินทร์แยกกับน้องชายมาง่ายๆ อย่างนั้น ขณะกำลังจะเดินออกไปหน้าผับเพื่อไปเอารถ เขาก็ต้องหรี่ตามองผู้หญิงที่ก้าวลงจากรถที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอด ด้วยไม่แน่ใจว่าใช่คนที่ตัวเองรู้จักหรือเปล่าเป็นเมลดาอย่างที่คิด!แต่ไม่มีสาวเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นกุดอีกแล้ว หญิงสาวที่กำลังเดินเข้าไปในผับมีใบหน้าสวยเฉียบที







