INICIAR SESIÓNงานประจำปีถูกจัดขึ้นในบริเวณรีสอร์ตสวนส้มตะวันฉาย ที่มีการกันพื้นที่ส่วนหนึ่งไว้เป็นลานกิจกรรม เพราะหลังๆ มาเจ้าของรีสอร์ตอย่างเพลิง มีการจัดงานกิจกรรมเกษตรที่รีสอร์ตของเขาบ่อยๆ มีการออกร้านกันอย่างคึกคัก ร้านอาหาร ซุ้มกิจกรรมแนะนำเกี่ยวกับเรื่องการเกษตร เรียกได้ว่าเป็นงานใหญ่งานหนึ่งของจังหวัดเลยก็ว่าได้ตอนนี้ มีการเก็บค่าบัตรผ่านประตู และส่วนหนึ่งของรายได้ถูกบริจาคให้ส่วนราชการเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ งานจัดตั้งแต่เวลาเที่ยงวัน จนถึงตีสองกิจกรรมต่างๆ มีขนมาสร้างความสุขกันอย่างมากมายและยิ่งใหญ่
คนเริ่มเข้ามาเที่ยวงานตั้งแต่ช่วงกลางวัน ลานว่างที่ใช้จัดกิจกรรมนี้อยู่ตรงกันข้ามกับส่วนพักแขกของรีสอร์ต เพลิงซื้อพื้นที่นี้เพิ่มเพราะเจ้าของเดิมขายให้กับเขา เดิมเป็นพื้นที่รกร้างเพราะเจ้าของไม่ได้ใช้ทำประโยชน์อะไร เพลิงจึงซื้อไว้ เขาตั้งใจจะทำไว้เป็นสวนสาธิตของการทำเกษตรให้กับเพื่อนๆ ชาวเกษตรกรด้วยกันได้มาศึกษา และมันก็ได้ใช้ประโยชน์ค่อนข้างคุ้มค่า เพราะเขาพัฒนาให้มันกลายเป็นส่วนกิจกรรม จัดงานแฟร์เกี่ยวกับการเกษตรบ่อยๆ
ธงรามตื่นมาวันนี้กับบรรยากาศของงานเทศกาลอันแสนคึกคัก เขามองดูผู้คนมากมายที่เข้ามาเที่ยวงาน และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความ
พี่รามไม่ต้องมาดูหวานที่ร้านป้าแพนเค้กนะ รอรับหวานตอนตกรอบแรกด้วยก็แล้วกันนะคะ หวานฝากเป้ไว้ที่ยัยสร้อย พี่รามอย่าลืมไปทวงเอากับยัยสร้อยที่หลังเวทีนะคะ
ตกรอบแรก? ดูเหมือนเจ้าตัวจะมั่นใจมากว่าจะสู้คนอื่นไม่ได้ ไม่น่า...หวานใจของเขาออกจะสวยขนาดนั้น ถ้าเกิดชวนเขาเป็นกรรมการล่ะก็เขาจะให้เธอผ่านฉลุยอย่างไม่ต้องสงสัย ไหนจะทัศนคติของเธออีก เขาว่าหวานใจเหมาะกับตำแหน่งนางงามตะวันฉายมากที่สุดแล้วล่ะ
คิดแล้วก็อมยิ้ม เขาตรวจสอบข้อความต่อไปของน้องชาย ธงลักษณ์ทักทายมาตามปรกติ และบอกให้เขาว่ากลับมาบ้านได้แล้วถ้าอยากจะกลับ หมอนั่นดูจะมีความสุขกับชีวิตการแต่งงานมาก...จนเขาชักจะอิจฉา เขาเห็นว่าจันดาลีทำไลฟ์ลงเพจเฟซบุ๊ค มีน้องชายเขาอยู่ในนั้นด้วย พวกเขาทำโปรเจ็กต์ร่วมกันทำเหมือนโปรโมตสินค้าให้กับจันดาลี แต่ภาพที่ออกมาทั้งคู่ดูรัก...กันมากจริงๆ ไม่ใช่เหมือนชายหญิงที่เคยเป็นคู่กัดกันที่เขาเคยจำได้
ธงรามหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาคิดถึงเรื่องเมื่อคืน...แล้วเขาก็เลือกช่องทางในการเริ่มต้น...สิ่งที่เขากำลังจะเผยแพร่ แน่นอนว่าเขาไม่ค่อยไว้วางใจว่า ตำรวจที่เขาติดต่อไป จะช่วยเขาเรื่องพ่อเลี้ยงอุดมได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาไม่อยากปล่อยผ่าน เพราะเรื่องนี้มีผลกระทบต่อครอบครัวของหวานใจ แน่นอนว่ามันกระทบถึงเขาด้วยเพราะเธอคือหวานใจของเขา
หวานใจของเขา
ธงรามยิ้มอย่างมีความสุข
นิ้วเรียวของเขากดเลือกแอพพลิเคชั่นที่คิดว่าจะทำให้คนสนใจ เขาจะต้องค่อยๆ ปูความสนใจนั่นทีละนิดละหน่อย และหยอดระเบิดลงไปทีเดียว
ชายหนุ่มเริ่มพิมพ์ข้อความแรก
และกดโพสต์
เล่าเรื่องผีในเชียงใหม่ สยองขวัญโดนเต็มๆ ครับผม สีสันยังหลอน
เขารอดูผลอยู่ราวสิบนาที โพสต์แรกนั้นมีคนมากดไลท์ และเริ่มคอมเม้นต์รัวๆ
อยากฟังจังเลยคะ
เชียงใหม่? บ้านเราเลยอะ พี่สีสันอยู่เชียงใหม่หรือเจ้า
ผีจริงๆ หรือผีหลอกๆ คะพี่
พี่สีสันเล่าเรื่องผี กดติดตามเลยค่า
เขาจึงเริ่มโพสต์ที่สอง
ผีสยองแรก...ม่อนคำบ้านผีดุ หลอนไม่หลอนดูบรรยากาศจากในภาพเอานะครับผม เข้าไปก็ขนลุกเกรียวเบาๆ เหมือนมีอะไรจ้องอยู่ตลอดเวลา ผมมีคลิปสั้นๆ มาเผื่อด้วย ลองกดดูกันได้นะ แต่เอาไปเอามาแล้วผมว่าก็แค่บ้านร้างหลังหนึ่งก็เท่านั้น มีคนเล่าว่าเจอผีผู้หญิงอยู่บนขื่อบ้าง เดินวนอยู่รอบบ้านบ้าง แต่ผมและทีมงานไม่เจออะไร นอกจาก...ดูในรูปเอาเอง แหะๆ ว่าเจอของดีอะไรเข้าไป ผมกำลังจะเขียนเรื่องลี้ลับสักเรื่อง เลยอยากหาแรงบันดาลใจ หาแรงหลอน มีที่ไหนหลอนในเชียงใหม่แนะนำหน่อย สีสันอยากท้าผี
เขารอสักครู่ คอมเมนต์ต่างๆ ไหลลื่นไปอย่างรวดเร็ว บางคนก็แนะนำสถานที่มา บางคนก็อยากไปตามรอย มันเริ่มถูกแชร์ออกไปเกือบร้อยล่ะตอนนี้ภายในเวลาไม่กี่นาที
ความเคลื่อนไหวของเขาหลังจากนิ่งไปนานคนที่ติดตามเขาเลยรู้สึกคึกคักกันเป็นพิเศษ ยิ่งเขาเป็นคนสาธารณะที่มีคนยึดถือเป็นไอดอลจำนวนหนึ่ง การเคลื่อนไหวใดๆ ของเขามักจะกลายเป็นกระแส
ใช่เขากำลังต้องการกระแส
เขาอยากให้สวนของพ่อเลี้ยงอุดม เรื่องผีกะ...ดังขึ้นมา
ธงรามเก็บโพสต์เด็ดของเขาไว้เวลาพรุ่งนี้ คืนนี้ขอเขาหาข้อมูลก่อน อยากอุปโลกน์เรื่องผีกำมะลอ เขาก็จะทำให้พ่อเลี้ยงอุดมดังและเป็นที่รู้จักกันล่ะหนนี้
ดูสิว่าจะยังอยู่ข้างๆ กับสวนของเพลิงได้อีกต่อไป หรือจะต้องย้ายฐานหนีกันนะ ธงราวผิวปากหวือ เขาเอาโทรศัพท์หย่อนลงกระเป๋ากางเกง ก่อนจะปิดประตูห้องพัก และเข้าไปเดินเที่ยวในงานเทศกาล
....................................................................................................................................................................
“ไม่ต้องทาเยอะมากก็ได้น่ายัยสร้อยเปลืองเปล่าๆ แขนขาไม่ต้องทาก็ได้ล่ะแกเหนียวตัว”
“ทาสิยะ ต้องทานิดนึงถึงผิวแกจะผ่องอยู่ล่ะก็เหอะ แต่ทาครีมให้มันมีกลิตเตอร์วิ้งๆ โดนไฟ ออร่าสวยๆ”
“เปลือง สวยยังไงก็เดินแค่รอบเดียวอะ”
หวานใจว่าอย่างเผลอๆ สร้อยสายขมวดคิ้ว แล้วมองเพื่อนตาเขม็ง
“หืม? อะไรเดินรอบเดียวยะคุณหวานใจ งานนี้เพื่อนฝากความหวังไว้เต็มที่นะยะ ป้าตวงมีอัดฉีดให้ฉันด้วยนะถ้าแกกับนาวินได้รางวัล อย่านะ อย่าทำให้ผิดหวังนา”
“แหม...” หวานใจย่นจมูกน้อยๆ แล้วยิ้มตาหยีส่งให้สร้อยสาย
“ค่ะ ดิฉันจะไม่ทำให้เสียชื่อพี่เลี้ยงนางงามสร้อยสาย ผู้อยู่เบื้องหลังนางงามมาเกือบสี่ร้อยคนได้รางวัลทุกคนหรอกค่า”
“สี่ร้อยอะไรยะ เคยส่งแค่สี่คน”
สร้อยสายว่าแล้วหัวเราะกิ๊ก ตั้งหน้าตั้งตาทาครีมให้กับเพื่อนต่อ เมื่อจัดการเพื่อนเรียบร้อยแล้วเธอก็หันไปดูนาวิน ที่วันนี้สวยสะพรึงเป็นอย่างมากในชุดแบบล้านนา ถ้าหุ่นเขาไม่ล่ำขนาดนี้ ก็จะสวยหวานละมุนมาก นาวินกำลังซ้อมหมุนตัวหน้ากระจกอย่างตั้งใจ เดินบิดซ้ายบิดขวา อวดภาสวินี ที่ถึงกับปรบมือรัวๆ
“เริดมาก เริดมากหลานนาวิน โอ๊ะๆๆๆ อะหยังมาชมนิดเดียว สะดุดหัวทิ่มแล้ว บ่เอานะแบบนี้บนเวที”
“ลื่นไปแปร๊ด หนึ่งน่ะฮ้า”
นาวินสะบัดผม (ปลอม) แล้วประคองตัวมายืนใหม่ เดินฉับๆ ในส้นสูงสามนิ้วอย่างคล่องแคล่ว สร้อยสายไปยืนปรบมือข้างมารดาอีกคน แล้วกวักหวานใจที่แต่งตัวแล้วเรียบร้อย ให้ไปลองหัดเดินบ้าง
“มานี่เลย ยัยหวาน มาเดินพร้อมๆ กับนาวินนี่”
“เก็บไว้เดินทีเดียวไม่ได้เหรอ” หวานใจออด แต่ก็โดนเพื่อนรักลากไปจนได้
เวลาผ่านไปจนถึงเวลาที่จะต้องไปที่งานแล้ว สองพี่น้องอดตื่นเต้นไม่ได้โดยเฉพาะหวานใจเพราะเธอมีแผนไว้แล้วน่ะสิ ว่าจะหลีกเลี่ยงการเข้ารอบได้โดยวิธีไหนดี
ห้าหมื่นเชียวนา
บิดาล่อใจด้วยเงินก้อนใหญ่มาก เธอก็ไม่ใช่จะเห็นแก่เงินนะ เพราะนี่เธอไม่ได้เอาไปใช้ส่วนตัว เอาไปใช้ในโครงการต่างหาก มารดาคงไม่โกรธหรอก เพราะเรื่องนี้มีเพียงเธอและเพลิงเท่านั้นที่รู้กัน แหมคนสวยๆ มาจากหลายจังหวัด หลายอำเภอเชียวนะงานนี้ เธอตกรอบไปสักคน คงไม่เป็นไรหรอกน่า
“ตื่นเต้นเนอะพี่หวาน”
นาวินยังคงดัดบีบเสียงให้แหลม จนหวานใจย่นจมูกน้อยๆ แล้วแอบหยิกน้องชายเบาๆ สองพี่น้องนั่งกันที่เบาะหลัง โดยมีภาสวินีเป็นคนขับและคนนั่งหน้าคือสร้อยสาย
“นี่...ถามจริง ติดใจไปแล้วหรือเปล่ายะ ดูๆ ทำหน้าทำตาเข้า”
“บ้าเหรอพี่หวาน ยังแมนนะฮ้า นี่เพื่อเงินล้วนๆ ฮี่ๆ”
“นึกว่าติดลมไปแล้ว ตอนขามามีน้องชาย กลับไปเป็นน้องสาว อาน้องกับอาวิชญ์คงเป็นลมพอดี”
“ฮ่าๆ ไม่หรอกพี่หวาน เออ...แต่...แบบผมมีอะไรจะปรึกษา”
“เรื่อง?”
“เรื่องนี่...” นาวินกำกำปั้นทุบไปเบาๆ ที่หน้าอกของตนที่ตอนนี้ถูกยัดถูกบีบจนมีขนาดมหึมาอลังการ
“เรื่องหัวใจ อูย...นมผมบะเริ่มบะเทิ่มดีจริงวุ้ย”
“หืม? อะไรจะบอกว่าแกจะจีบยัยสร้อยมันใหม่เหรอ?”
หวานใจลดเสียงลงเป็นกระซิบ ตามองดูสร้อยสาย เหมือนอีกฝ่ายไม่ได้สนใจอะไรเพราะก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์อยู่
“เปล๊า...คนเค้าไม่รักผมก็ไม่ลำบากเซ้าซี้ ผมกำลังมีรักใหม่ต่างหากล่ะพี่หวาน ฮี่ๆ”
“อื้อหือ” หวานใจมองน้องชายแล้วขมวดคิ้ว
“ทำไมไวจังอะนาวิน”
“เสียใจนานไปทำไมล่ะพี่หวานละก็ แต่ไอ้รักใหม่ของผมหนนี้ แหะๆ ผมอยากจะปรึกษา”
“ยังไง แกแอบไปหลงรักใครนาวิน หนนี้กามเทพแผลงศรเอากับใครเข้าล่ะ”
“พัดชา...เพื่อนร่วมคณะผมเอง ผมเพิ่งเจอกับเขาตอนที่ใส่ส้นสูงไปซื้อไส้อั่วให้พี่ๆ วันนั้นล่ะ เพิ่งรู้ว่าเป็นคนที่นี่เหมือนกัน”
นาวินเกริ่น หวานใจขมวดคิ้วเล็กน้อย พัดชา...ชื่อนี้คุ้นหู คุ้นมากๆ แหะ
“พัดชาไหน”
“ก็พัดชา...พัดชาที่เคยไปช่วยพี่เก็บขยะด้วยหนก่อนไง”
“อ้าวเฮ้ย”
หวานใจถึงกับเบิกตาโต พัดชาที่ว่า คือสาวร่างเพรียว หน้าใส ลุ๊คของหล่อนคือสาวหล่อ...หืม?
“นั่นมันทอมนะไอ้นาวิน”
“เอ่อน่ะ...ผมชอบ”
“เอ๊อ”
“แล้วตอนนี้ เค้าก็เข้าใจไปล่ะ ว่าไอ้แต่งหญิงนี่คืองานอดิเรกของผม แล้วก็คงเข้าใจไปล่ะมั้ง ว่าผมอะเป็นตุ๊ดจริงๆ” นาวินว่า แล้วถอนใจน้อยๆ
“เฮ้อ...กลุ้มอะพี่หวาน”
“กลุ้มอะไร?”
“กลุ้มใจตัวเอง ทำไมหลงรักใครแต่ล่ะที...มันน่าพาปวดหัวตลอดเลยเนาะ”
“เอ่อ...” หวานใจหัวเราะกิ๊ก
“แกมันไม่ปรกตินี่นาวิน”
“โหย...กามเทพต่างหากที่ไม่ปรกติ ดูสิให้ผมชอบใครแต่ล่ะคน ไม่เหมือนพี่หวานล่ะน่า...วุ้ย...น่าอิจฉา รักดี๊ดี ไร้อุปสรรค”
“ใครบอกไม่มียะ” หวานใจพึมพำอ้อมแอ้ม....เมื่อนึกถึงเรื่องของเธอและธงราม
เธอจะบอกเพลิงอย่างไรดีหนอ
เฮ้อ...
จะว่าไปเธอก็ชักจะกลุ้มพอๆ กะนาวินขึ้นมาแล้วล่ะ
กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเองอา...เขาหลับไปสินะหลับสนิทเลยด้วยสิเฮ้อ...ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...“อื้อ...อืม...”ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั
เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแลน่ะ...ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...เฮ้อ...ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ
“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน “ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย “พี่ราม พี่รามขา” มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ “พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”“...”“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลมเธอรักเขาเหลือเกิน..
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน “ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ “เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”“คุณราช”“หึๆ ตา
“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ





![พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

