44

เพลิงตกลงกับตวงรักไว้ว่า ถ้าหลังจากงานประจำปีแล้ว เขาค่อยเดินหน้าเรื่องสวนอย่างเต็มที่ ตอนนี้ก็ปล่อยไว้ก่อน เพราะยังทำอะไรไม่ได้ แม้จะยังขัดใจเรื่องของพ่อเลี้ยงอุดมอยู่ แต่ตอนนี้ก็กำลังมีเรื่องอื่นให้คิดเฉพาะหน้าอย่างการเตรียมงาน ที่พ่องานแม่งานอย่างพวกเขา ก็ต้องวุ่นวายยุ่งกว่าคนอื่นจนไม่มีเวลาคิดเรื่องอะไรเท่าไหร่

​เพลิงเรียกลูกสาวคนสวยของเขามาคุยก่อนวันงานที่จะจัดขึ้นพรุ่งนี้ แน่ล่ะ ต่อมหวงลูกสาวของเพลิงกำเริบ ต้องสแกนก่อนว่าชุดโป๊ไหม อะไรไหม ใจเขาอยากให้หวานใจตกรอบแรกไปเลย...จะได้ไม่ต้องไปโชว์ตัวยืดเยื้อ พ่อเพลิงจ๋าของหวานใจ เลยขอแอบคุยกับลูกสาวนอกรอบ ถึงข้อตกลงนี้

​“ไหนลองเอาชุดที่จะประกวดมาให้พ่อดูสิ”

​“พ่อเพลิงจ๋าจะดูชุดของหวานไปทำไมกัน”

หวานใจถามอย่างสงสัย แต่ก็ไปเอามาให้พ่อดูแต่โดยดี เพลิงดูชุดสองชุดที่ลูกสาวเอามาให้แล้ว ก็เม้มปากนิดๆ เอ่อ...ดูเรียบร้อยดี ผ้าซิ่นยาวกรอมเท้าไม่มีแหวกสูง ตัวเสื้อล้านนาแบบประยุกต์ก็เป็นผ้าป้ายผูก ไม่ใช่ชุดเกาะอกหวามหวิวอะไร เขาไล่ให้หวานใจไปใส่ให้เขาดูเพื่อความมั่นใจอีกที

​“หรือจะให้หวานเจาะกระสอบใส่โผล่แต่แขนขาขึ้นเวทีเลยหรือเปล่าจ๊ะ”

เธอแกล้งว่า เมื่อหมุนตัวให้บิดาดู ทำไมคนเป็นลูกจะตีสายตาพ่อไม่ออกล่ะ เพลิงรีบพยักหน้าทันที

​“เอาสิ เอาเลย ทันไหมล่ะ เดี๋ยวพ่อหาให้”

​“แหม...พ่อล่ะก็ หวานก็อายเป็นนา อีกอย่างหวานเป็นหน้าตาของรีสอร์ตเรา พ่อก็ให้ที่ยืนหวานบ้าง”

​“หึๆ พ่อหวงลูกสาวพ่อนี่”

ว่าแล้วท่านก็ดึงลูกสาวตัวดีมากอดเบาๆ แล้วจับประคองใบหน้าหวานคม ที่มีส่วนผสมของเขาและตวงรัก มามองอย่างพินิจ นัยน์ตานั่นเต็มไปด้วยความรัก ตาของหล่อนโตเหมือนแม่ แต่คมหวานเหมือนเขา จมูกปลายรั้นนิดๆ เหมือนตวงรัก ปากนั่น...ก็คล้ายปากของภรรยา ลูกสาวเขายิ่งโตยิ่งสวยมากจริงๆ เขาลูบเรือนผมนั่นอย่างแสนรัก

​“ลูกสาวพ่อยิ่งโต ก็ยิ่งสวย ความสวยน่ะบางทีมีทั้งเรื่องดีและมีทั้งพิษภัย พ่อ...ไม่อยากให้หวานเจอคนไม่ดี มีประสบการณ์ที่ไม่ดี พลาดกับเรื่องที่ไม่ควรจะพลาด”

​“พ่อหมายถึง เอ่อ...เรื่องอะไรคะ”

หวานใจมองบิดาตาแป๋ว ใจเต้นตึกๆ เธอกับเพลิงน้อยครั้งจะคุยกันเรื่องลึกๆ ในใจแบบนี้ เพราะเธอเป็นลูกสาว เรื่องแบบนี้เธอมักจะคุยกับมารดาสนิทใจกว่า 

​“พ่อหมายถึงเรื่องคนที่จะเข้ามาหาหวาน” เพลิงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“หวานต้องคัดกรอง ดูให้ดีนะลูก ไม่ใช่ว่าจะหลงชอบเขาแค่หน้าตา แค่เปลือก แต่หวานควรจะศึกษาให้ลงลึกไป กว่าจะให้ใจ”

​“พ่อหมายถึงว่า ต่อไปนี้ถ้ามีคนมาจีบหวานแล้วหวานชอบ หวานก็...” หวานใจทำตาโต เพลิงขมวดคิ้ว แล้วรีบสั่นหน้าทันที

​“พ่อแค่พูดไว้ก่อน พ่อยังไม่อนุญาต หน้าที่ของหวานตอนนี้คือเรียน ผู้ชายน่ะคือพิษภัยของวัยเรียน เอ...หรือว่าตอนนี้หวานแอบชอบใคร หรือแอบคบใครหรือเปล่า”

​ชะอุ๋ย!

​หวานใจรีบโบกไม้โบกมือทันที

​“ไม่มีหรอกค่ะพ่อ หวานจะมีใครมาจีบล่ะ นิพพานการแอบชอบของหวานคือกงยูโน่น”

​“กงยู หืม! ไอ้ผู้ชายคนไหนที่แกแอบไปชอบหะ”

เห็นสีหน้าของพ่อแล้ว หวานใจก็ไม่รู้จะขำ หรือจะร้องไห้ดี อ๋อย ถ้าเธอสารภาพว่าตอนนี้กำลังคบกับธงรามล่ะก็...

​ไม่อยากจะคิดสภาพ

​“โห...พ่อเพลิงจ๋าของหวานขา กงยูที่หวานพูดถึงดาราเกาหลีค่า...โน่น...ไกลโพ้นโน่น”

​“แล้วไป พ่อนึกว่าจะอยู่เมืองไทย จะได้ระวังมันไว้ก่อน แต่เรื่องแบบนี้เอาแน่อะไรได้ล่ะ ขนาดแม่เรากรี๊ดนักเขียน...ก็ยังบังเอิ๊ญบังเอิญมาพักรีสอร์ตเราได้เลย เออ...จริงสิ พ่อเกือบลืมหมอนั่นไปล่ะ มันยังพักอยู่หรือเปล่าน่ะ แล้วจะอยู่อะไรนานนักหนา เปลืองห้องเปลืองโอกาสแขกคนอื่น”

​“ว่าแต่ที่พ่อเรียกหวานมาลองชุดให้ดูนี่จะดูว่าชุดโป๊ไหมอย่างเดียวใช่หรือเปล่าจ๊ะ”

ดูท่าข้าศึกจะแอบแวบมาเคาะประตูบ้านอย่างไรพิกล หวานใจต้องพูดไปให้ไกลธงราม ขืนบิดาเธอดันไปสนใจธงรามเข้าล่ะก็...เฮ้อ...เธอยังไม่พร้อมที่จะพาเขาหนีพายุอารมณ์ของพ่อเพลิง

​“พ่อมีเรื่องจะตกลงกับเรา” เพลิงกระแอม แน่ล่ะข้อตกลงนี้ภรรยาของเขาไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่นิดเดียว

​“ตกลงอะไรอะ”

​“ถ้าหวานตกรอบแรกได้ พ่อจะให้เงินหวานห้าหมื่น”

​“หา” หวานใจทำเสียงสูง บิดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

​“แกจะทำสะดุด หกล้ม ตกเวทีอะไรก็ได้ ให้เดินรอบต่อไปไม่ได้ พ่อจะให้เลยห้าหมื่น แล้วห้ามไปบอกแม่ล่ะ”

​“เอาจริงเหรอคะ”

​“อืม...”

​“ตกลงเลย หวานก็ไม่อยากไปเดินนางงามเหมือนกัน แต่พ่อสัญญานะ ห้าหมื่น”

จำนวนเงินนั้นมันเอาไปทำโครงการที่เธอกำลังอยากจะทำได้แน่อนเลยล่ะ ฮูเร!

​“สัญญาแล้วสิ แต่ห้ามไปบอกแม่ล่ะ ว่าพ่อจ้างแบบนี้”

​“รับทราบค่ะ” หวานใจกอดเอวท่าน แล้วหัวเราะคิก

“หวานจะทำตัวให้ไม่ผ่านรอบสองแน่นอน อิอิอิ”

​เสียงเคาะประตู แล้วเปิดเข้ามาทำเอาสองพ่อลูกถึงกับพากันสะดุ้ง ตวงรักนั่นเอง เธอรู้ว่าลูกสาวอยู่ในห้องกับเพลิง เลยมาตามหาลูกสาวที่นี่

​“ยัยหวานพรุ่งนี้จะต้องออกไปแต่งหน้าแต่งตัวแต่เช้านะ ที่ร้านของแพนเค้กคนไปแต่งตัวตั้งสี่ห้าคน เดี๋ยวจะฉุกละหุก”

​“ค่ะแม่ รับทราบค่า เดี๋ยวนอนแล้วค่า”

หวานใจว่า ตวงรักมองบุตรสาวที่แต่งตัวในชุดประกวดเต็มยศ แล้วหันมองสามีพลางหรี่ตา

​“ตรวจความเรียบร้อยของลูกสาวหรือยังไงคะพี่เพลิง”

​“จ้ะ”

เพลิงตอบแค่นั้น พลางขยิบตากับลูกสาว หวานใจหอมท่านคนล่ะฟอด แล้วหอบเสื้อผ้าออกไปจากห้อง ตวงรักมองหน้าสามีที่เมินสายตาหลบเธอ เขาทรุดลงกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง ทำเสไปก้มเล่นโทรศัพท์

​“แอบมีความลับอะไรกันหรือเปล่าคะพ่อลูก”

​“เปล่าสักหน่อย”

เพลิงว่า แต่แอบยิ้ม ตวงรักทรุดลงนั่งข้างๆ เขา มองสามีเหมือนจะจับผิด

​“จริงๆ นะคะ ไม่ใช่คิดจะให้ยัยหวานทำป่วนอะไรอีกนะพี่เพลิง”

​“เปล่าก็เปล่าสิ เราสองคนก็นอนกันได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องเตรียมงานกันแต่เช้าเลย” เขาทำท่าล้มตัวลงนอนแล้วหลับตาเอาดื้อๆ

​“พิรุธนะคะ”

ภรรยาที่ลุกไปปิดไฟเอ่ยขึ้นในความมืด เพลิงหัวเราะแล้วดึงเธอไปกอด ก่อนจะหอมแก้มเธอเบาๆ

​“พิรุธอะไรจ๊ะ จับผิดอะไรอีกล่ะเมียพี่”

​“เอาเถอะ ไม่มีก็ไม่มีค่ะ จริงสิคะ พี่แมวแกโทรมาบอกว่า รองสุเมธฟื้นแล้วนะคะพี่เพลิง”

​“อา...”

เพลิงถอนใจ ตัวของเขาเกร็งขึ้นจนตวงรักรู้สึก เธอลูบแขนเขาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อน

​“พี่เพลิงขา บางเรื่อง ตวงไม่อยากให้พี่ไปยุ่งจริงๆ นะคะ”

เขามองสบตากับเธอ แต่ไม่ได้พูดเอ่ยอะไร ตวงรักเม้มริมฝีปาก แล้วซบหน้ากับแขนเขา พลางบ่นงึมงำ

​“แต่ตวงก็รู้ว่าพี่เพลิงเป็นคนแบบไหน เฮ้อ...เป็นอันว่าพี่เพลิงระวังตัวนะคะ ทางนั้นไม่ใช่อะไรที่เราจะไปล้อเล่นได้ง่ายๆ”

​“พี่ก็ไม่ได้ล้อเล่น พี่เอาจริงล่ะ หนนี้ที่รองสุเมธโดนเล่นงาน ก็เดากันว่าน่าจะเป็นมันนี่แหละ เราเลยต้องรัดกุมหน่อย หาคนช่วยมาให้มากหน่อย พี่บอกแล้วไงว่ามีกองกำลังลับ พี่ไม่ลุยไปแบบโง่ๆ หรอกน่า” เขาหัวเราะเบาๆ แล้วจูบกระหม่อมภรรยา

​“นอนกันดีกว่า พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า”

​ตวงรักนิ่งซบสามีแบบนั้น เธอฟังเสียงหายใจของเขาที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอเพราะเขาหลับไปแล้ว เธอได้แต่ถอนใจน้อยๆ นี่แหละเขา และเธอก็รักที่เขาเป็นแบบนี้

​ก็ได้แค่หวังว่ากองกำลังลับของสามีจะจัดการเรื่องหนนี้ได้อย่างราบคาบ เรียบร้อยนะ โดยไม่มีใครบาดเจ็บ หรือว่าสูญเสีย