Share

บทที่ 28

last update Tanggal publikasi: 2026-09-18 00:23:42

            “คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ”

            “ไม่เป็นไรหรอกค่ะแค่ตกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าแฟนของคุณจะเป็นคนขี้หึงมากมายขนาดนี้ ฟ้าต้องขอโทษด้วยนะคะที่เป็นต้นเหตุให้คุณสองคนต้องทะเลาะกัน”

            “เขาไม่ใช่แฟนของผม อีกอย่างคุณไม่จำเป็นที่จะต้องขอโทษ ผมต่างหากที่จะต้องเป็นฝ่ายขอโทษคุณ ที่ผู้หญิงของผมมาพูดจาระรานคุณแบบนี้ ขอโทษด้วยนะครับผมจะกลับไปจัดการเรื่องนี้เอง”

            “อย่าไปรุนแรงกับเธอเลยนะคะเธอคงจะเข้าใจผิด อีกอย่างเธอคงรักคุณมากถึงได้แสดงออกมาแบบนี้”

            ในขณะนั้นเองกองทัพนักข่าวของสถานีโทรทัศน์ ที่มารอขอสัมภาษณ์หญิงสาวก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดเข้าพอดี และยังได้บันทึกเหตุการณ์เหล่านั้นไว้ด้วย รวมถึงการเข้าไปพูดสอบถามมินตราและกวินถึงเรื่องราวและข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น

            “สวัสดีค่ะคุณกวินคุณมินตรา เราอยากจะขอสัมภาษณ์พวกคุณ จริงหรือเปล่าคะที่หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งลงข่าว ตีพิมพ์ถึงเรื่องความสัมพันธ์ของคุณสองคนว่ากำลังคบกันอยู่ตอนนี้”

            กวินพยายามที่จะกันมินตราออกไปจากกองทัพนักข่าว พร้อมบอกกับนักข่าวพวกนั้นว่าเขาจะเป็นคนตอบข้อสงสัยของทุกคนเอง

            “ถ้าพวกคุณมีข้อสงสัยอะไรก็ให้ถามจากผม”

            กวินหันไปพูดกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างตัว

            “ฟ้าคุณมีประชุมใช่ไหมครับ รีบขึ้นไปเถอะครับป่านนี้พวกเขาคงจะกำลังรอคุณอยู่ ไม่ต้องห่วงทางนี้เดี๋ยวผมจะจัดการเอง”

            “ค่ะ...ขอตัวก่อนนะคะ” จากนั้นเธอก็รีบเดินขึ้นลิฟต์ไปทันที

            “ทีนี้พวกคุณมีอะไรก็ถามผมมาได้เลย ผมจะเป็นคนตอบคำถามของพวกคุณเอง แต่ขอร้องว่าอย่าไปยุ่งกับคุณมินตรา” กวินพูดกับกองทัพนักข่าวพวกนั้น

            “เราอยากทราบถึงความสัมพันธ์ของคุณกับคุณมินตรา ว่าเป็นความจริงตามที่ลงข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งในเช้าวันนี้หรือไม่คะ และตอนนี้พวกคุณทั้งสองคนกำลังคบหาดูใจกันอยู่เป็นความจริงไหมคะ”

            กวินนิ่งไปสักพักก่อนที่จะตัดสินใจพูดเพื่อรักษาชื่อเสียงของมินตรา

            “ผมยอมรับว่าผมชอบเธอและเราไปกินอาหารด้วยกันจริง ส่วนเรื่องการคบหาดูใจกันอยู่นั้นผมคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของผม” 

            “แล้วกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้คุณจะอธิบายอย่างไรคะ”

            “ที่จริงแล้วผมไม่จำเป็นที่จะต้องอธิบายเรื่องพวกนี้ให้พวกคุณฟัง เพราะอย่างที่บอกว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว แต่ถ้าผมไม่พูดพวกคุณก็จะไปนั่งเขียนข่าวกันเอาเองโดยที่ไม่รู้ข้อเท็จจริง อลิสเป็นเพียงผู้หญิงที่ผมเคยคบด้วยเธอไม่ได้มีความสำคัญอะไร สำหรับผมแล้วมันเป็นเรื่องของความพึงพอใจของทั้งสองฝ่ายโดยไม่มีการผูกมัด การที่อลิสมาพูดจาระรานคุณฟ้าแบบนี้ก็ทำให้ผมโกรธมาก”

            “คุณกำลังจะหมายความว่า...ผู้หญิงที่มีความสำคัญสำหรับคุณ...คือคุณมินตราใช่ไหมคะ”

            “แล้วตอนนี้ความสัมพันธ์ของคุณสองคนพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้วคะ”

            “เธอเป็นคู่รักของผมหรือเปล่า พวกคุณอยากถามประโยคนี้ใช่ไหม เอาเป็นว่าผมไม่ปฏิเสธก็ละกัน”

            หลังจากที่เขาตอบคำถามนี้ไปก็ทำให้มีเสียงฮือฮาจากเหล่าบรรดานักข่าว ที่ต่างก็พากันแปลกใจเพราะโดยปกติแล้วกวินจะไม่เคยให้ข่าวอะไรเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวอย่างเด็ดขาด และการที่เขาออกมาพูดเปิดเผยว่าเขากำลังคบหาดูใจกับมินตราถึงขนาดใช้คำว่า “คู่รัก” นั่นก็หมายความว่าเขาต้องจริงจังกับความรักครั้งนี้อย่างแน่นอน

            “ผมตอบคำถามของคุณไปหมดแล้ว และผมก็อยากจะขอร้องพวกคุณอย่าไปยุ่งกับเธอ ถ้าพวกคุณอยากที่จะรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้มาถามจากผมโดยตรง รับรองว่าผมจะตอบคำถามของพวกคุณทุกคำถามอย่างไม่ปิดบัง”

            กวินพูดทิ้งท้ายเอาไว้อย่างนั้นและถือเป็นการยุติการให้สัมภาษณ์ เขาเดินไปที่รถของตัวเองและขับออกไปด้วยความเร็ว เขาจะต้องไปพูดกับอลิสให้รู้เรื่อง

            ใช้เวลาไม่นานเขาก็มาถึงคอนโดของอลิส  กวินกดกริ่งและรอไม่นานหญิงสาวก็เปิดประตูออกมา

            “คุณมาแล้วเหรอคะอลิสกำลังรอคุณอยู่เลย เข้ามาข้างในก่อนสิคะ”

            กวินเดินเข้ามาในห้องโดยไม่พูดอะไร

            “นั่งก่อนค่ะคุณจะดื่มอะไรไหมคะ”

            “ไม่จำเป็นผมมาไม่นานก็จะกลับ”

            “ทำไมจะรีบร้อนกลับล่ะคะ อยู่เป็นเพื่อนอลิสก่อนนะคะ อลิสเหงาเวลาที่คุณไม่มาหา” หญิงสาวพูดพร้อมกับไปกอดชายหนุ่มไว้แน่น

            กวินผลักหญิงสาวออกไปอย่างแรงโดยไม่สนใจว่า เธอจะเป็นอย่างไรหรือรู้สึกอย่างไร เขารู้แต่เพียงว่าเขาต้องสั่งสอนเธอที่บังอาจไปยุ่งและพูดจาดูหมิ่นมินตรา

            “ทำไมคุณทำกับอลิสแบบนี้ล่ะคะ”

            “ทำไมผมจะทำกับคุณแบบนี้ไม่ได้ มากกว่านี้ผมก็ทำได้ ผมยังไม่ได้จัดการคุณเลยนะที่ไปจุ้นจ้านวุ่นวายกับฟ้าแบบนั้น”

            “ฟ้า! เรียกสนิทสนมกันซะขนาดนี้เลยเหรอคะ นังนั่นมันใช้มารยาอะไรกับคุณ...คุณถึงได้หลงมันหัวปักหัวปำแบบนี้ อลิสมีอะไรที่สู้มันไม่ได้คะ”

            กวินตบหน้าอลิสอย่างแรง เธอตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะปกติแล้วกวินจะไม่เคยใช้ความรุนแรงกับเธอเช่นนี้มาก่อน นี่คือครั้งแรก

            “อย่าพูดจาดูถูกเธอแบบนั้น เธอไม่ได้เป็นคนใจง่ายยอมมีอะไรกับผู้ชาย ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันเพียงแค่ไม่ถึงชั่วโมงอย่างคุณ อย่าเอาตัวเองมาเป็นบรรทัดฐานวัดว่า คนอื่นจะยอมนอนแบให้กับผู้ชายง่ายๆ เหมือนอย่างที่ตัวเองทำ และจำเอาไว้ด้วยว่าระหว่างเรามันเป็นแค่ผ่านมาก็ผ่านไป เธอมันก็เป็นได้แค่สิ่งที่ปลดเปลื้องอารมณ์ใคร่ให้กับผู้ชายเท่านั้น ไม่ได้มีความสำคัญอะไร ระหว่างเราก็ขอให้มันจบลงแต่เพียงเท่านี้” พูดจบกวินก็เดินไปที่ประตูแต่ยังไม่ทันที่เขาจะเปิดมันออก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 117

    งานเลี้ยงฉลองสมรสของปิยภัศร์กับเมธาวีผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีที่ติ ภาพความประทับใจต่างๆ ก็จะยังคงอยู่ในใจของแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนที่มีโอกาสมาร่วมงานนี้ไปอีกนาน และงานนี้ก็คงจะเป็นงานที่ได้รับการกล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน เฉกเช่นเดียวกับงานแต่งงานของกวินและมินตรา หลังจากที่ฟังผู้ใหญ่ให้โอวาทคู่บ่าวสาวในการครองรักกันแล้ว ก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง ปิยภัศร์ช่วยถอดชุดแต่งงานของเมธาวีออก พร้อมกับบอกให้เธอไปอาบน้ำ เพื่อที่จะได้มาพักผ่อนเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอใช้เวลาไม่นานก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และบอกให้เขาไปอาบน้ำไวไวก่อนที่เธอจะหลับไปซะก่อน พร้อมกับปิดปากหาวปิยภัศร์ยิ้มอย่างเอ็นดู “ถ้าคุณง่วงก็นอนไปก่อนได้เลยนะตะวันไม่ต้องรอผม” แต่เธอกลับบ่นพึมพำคนเดียว “จะมีใครเหมือนคุณไหมนะ ในวันแต่งงานของตัวเองแต่คุณกลับบอกให้เจ้าสาวนอนได้เลยโดยไม่ต้องรอ นี่ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวเดินไปนอนรอเขาบนเตียงโดยสวมแต่เสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้น เธอรอเขาอยู่น

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 116

    “พี่ภัศร์ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าทำไมถึงได้เข้าใจตะวันผิดจนถึงขั้นทะเลาะกัน” “ฉันเห็นนายพาตะวันไปเลือกซื้อแหวนแต่งงาน” “พี่ก็เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหรอครับ ดาก็เห็นเหมือนกัน มันเป็นความบังเอิญที่ลงตัว” “ขอฉันเตะนายสักทีซิ...โทษฐานที่นายมากอดเมียฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พี่ภัศร์คงจะไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดใช่ไหมครับ ผมเป็นน้องชายของพี่นะ” “คาดโทษไว้ก่อนละกัน เพราะถึงจะเป็นน้องชายก็ไม่มีสิทธิที่จะมากอดพี่สะใภ้ โดยที่พี่ชายยังไม่ได้อนุญาตเข้าใจไหม” “หวงมากนะเนี่ย” ภูริเอ่ยแซวพี่ชาย เมธาวีหันไปมองปิยภัศร์เพื่อเป็นการเตือนเขาว่าเธอหิวแล้ว “จริงด้วยมัวแต่คุยกันเพลินผมเลยลืมว่าคุณกำลังหิว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กของเราคงหิวจนตาลายแล้ว” “อย่าบอกนะว่าพี่ภัศร์กับตะวันกำลังจะมีลูกด้วยกัน” “ก็มันใช่นี่” “ถือเป็นข่าวดี...ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณครับ” “พี่ภัศร์คงจะดีใจมากเลยล่ะสิ” “แน่นอนอยู่แล้วแต่ตอนนี้เราเข้าไปคุยกันต่อที่ห้องอาหารดีกว่า เชิญ

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 115

    พูดมาถึงตรงนี้เมธาวีก็ทำตาโตอย่างนึกขึ้นมาได้ ที่เขาบอกว่าเห็นเธอไปเลือกซื้อแหวนกับภูริน้องชายของเขา ทำให้หญิงสาวคาดคั้นเขา “คุณบอกว่าคุณเห็นฉันกับน้องชายของคุณไปเลือกซื้อแหวนด้วยกัน แล้วคุณไปทำอะไรที่นั่น” “ผมก็ไปทำธุระของผมน่ะสิ” หญิงสาวแบมือไปตรงหน้าเขา “ไหนล่ะคะแหวนของฉัน” “แหวนวงนี้ผมไปสั่งทำพิเศษเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ ผมพิถีพิถันมากทั้งออกแบบแหวนเองควบคุมการคัดเพชรเอง เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะได้เพชรงามน้ำหนึ่งมาประดับแหวนให้คุณ นี่ไงคุณชอบไหม” เขาส่งกล่องแหวนให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดู เธอพบแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวสีชมพูเป็นเพชรเม็ดใหญ่ และเป็นเพชรน้ำหนึ่งอย่างที่เขาบอก “ชอบค่ะคุณจะไม่ใส่ให้ฉันเหรอคะ” เขาหยิบแหวนวงนั้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่จะยกมือเรียวบางนั้นขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองอย่างบางเบา “ความจริงแล้วผมเลือกออกแบบไว้อีกวงหนึ่ง แต่ผมว่าแบบนั้นเพชรมันจะเล็กกว่าวงนี้ ผมก็เลยให้เขาทำแบบนี้แทน ตั้งใจไว้ว่าจะใช้แหวนวงนี้ขอคุณแต่งงานแต่มาเห็นภาพบาดตาซะก่อน” “ความผิดขอ

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 114

    “คุณตกลงที่จะแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม ผมดีใจจังเลยดีใจจนอยากที่จะตะโกนออกมาดังๆ ที่คุณจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” “โอ๊ย!! ปล่อยฉันก่อนค่ะ ฉันเวียนหัวไปหมดแล้วนะ” เขาหัวเราะพร้อมกับเลิกจับเธอเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาแบบนั้น “ผมขอโทษ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า...หน้าคุณดูซีดจังเลย” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอคะ” “เห็นสิผมสังเกตเห็นตั้งแต่คุณเดินเข้ามาในบ้านแล้ว” “แต่ก็ยังใจร้ายพูดไล่ฉันออกจากบ้านไปหน้าตาเฉยแบบไม่สะทกสะท้าน คุณคงจะเบื่อขี้หน้าฉันเต็มทีแล้วใช่ไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับค้อนเขา “ใครว่าที่จริงแล้วผมเสียใจมากเลยนะที่จะต้องคืนอิสระภาพให้คุณ แต่คุณตกลงรับปากแต่งงานกับผมแล้วนะ” “ค่ะแต่ว่า...” “ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะตะวัน” “คุณฟังฉันให้จบก่อนได้ไหมคะ ฉันจะพูดว่าฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ แต่ว่าคุณต้องจัดพิธีแต่งงานของเราเร็วหน่อยนะคะ เพราะฉันกลัวว่าถ้าให้รอนานเกินไปจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้” “คุณหมายความว่ายังไง...นี่คุณกำลังจะบอกผมว่าคุณกำลังตั

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 113

    “ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ” “ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม” “เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง” “คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง” “ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ” “ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 112

    “ผมรักคุณรับปากแต่งงานกับผมนะครับ” เธอมองแหวนวงนั้นมันสวยมากบอกถึงรสนิยมของคนเลือกได้เป็นอย่างดี “ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ และหยิบแหวนวงนั้นสวมให้กับหญิงอันเป็นที่รักของเขาพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาจูบ ภูริชวนญาดาไปพบพี่ชายของเขาและว่าที่พี่สะใภ้ที่บ้าน ญาดาเองรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่จะต้องไปพบพี่ชายของเขา แต่ภูริจับมือของเธอไว้ตลอดเวลาราวกับจะถ่ายทอดความอบอุ่นและกำลังใจจากเขาไปสู่เธอนั่นเอง “ผมชักจะรู้สึกกลัวซะแล้วสิ ถ้าพี่ภัศร์เขาเข้าใจผมกับตะวันผิดเหมือนกับที่คุณเข้าใจจะเกิดอะไรขึ้น ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่าครับ ไม่แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเรา จะตีกันตายไปข้างหนึ่งหรือยังก็ไม่รู้” “พี่ชายของคุณเคยลงไม้ลงมือกับผู้หญิงด้วยเหรอคะ” “ไม่หรอกครับผมหมายถึงตะวันต่างหาก ป่านนี้จะทุบพี่ผมช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้ง โทษฐานที่เขาไม่เชื่อใจเธอเหมือนอย่างที่คุณเข้าใจผิดในตัวผม” เมื่อเมธาวีเดินเข้าไปในบ้านพบว่าปิยภัศร์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเงียบขรึม ท

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status