บทที่ 32

            เมื่อมินตราทำแผลเสร็จก็ออกมานั่งรอยาโดยมีกวินนั่งอยู่ข้างตัวเธอไม่ห่าง ในระหว่างที่นั่งรอยาอยู่นั้นเองหญิงสาวหันไปพูดกับชายหนุ่มด้วยความสงสัย

            “ฟ้ารู้สึกแปลกใจจังเลยค่ะ ใครกันนะที่ส่งคนมาจับตัวฟ้า และเขามีเจตนาอะไรที่ทำแบบนั้น”

            กวินจับมือบอบบางมากุมไว้พร้อมกับพูดขอโทษเธอ

            “ผมต้องขอโทษคุณด้วยนะฟ้า”

            “ขอโทษเหรอคะ! ขอโทษเรื่องอะไรคะ?”

            “ลูกน้องของผมเพิ่งจะโทรมารายงานว่าอลิสเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้”

            “คุณอลิสน่ะเหรอคะที่กล้าทำเรื่องแบบนี้ แล้วคุณทราบได้ยังไงคะว่าเธอเป็นคนทำ มีหลักฐานหรือเปล่า เราไม่ควรกล่าวหาเธอโดยไม่มีหลักฐานนะคะ อะไรทำให้คุณมั่นใจว่าเป็นฝีมือเธอ ฟ้านึกว่าแค่คาดคะเนเอาซะอีก”

            “เพราะผมให้ลูกน้องของผมสะกดรอยตามไอ้พวกนั้นไป แล้วก็พบว่าพวกมันนัดเจอกับอลิสเพื่อรับเงินค่าจ้าง”

            “ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าความหึงหวงจะทำให้คนตัดสินใจทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ได้โดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย”

            “ผมอยากให้คุณลืมเรื่องนี้ซะ และผมขอรับรองว่ามันจะไม่เกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้นอีก”

            “ฟ้าไม่ได้ติดใจอะไรหรอกค่ะ คุณเองไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้นะคะ” กวินกระชับมือของมินตราพร้อมกับให้คำมั่นสัญญา

            “ผมให้สัญญาว่า ต่อจากนี้ไปจะไม่มีใครมาทำอันตรายคุณได้อีก ผมจะเป็นคนดูแลคุณเอง”

            “ขอบคุณค่ะ แต่ฟ้าดูแลตัวเองได้ เดี๋ยวคุณไปส่งฟ้าที่บ้านหน่อยได้ไหมคะ ป่านนี้คนที่บ้านคงจะเป็นห่วงที่ดึกแล้วฟ้ายังไม่กลับบ้าน”

            “คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ผมโทรไปบอกคุณพ่อของคุณเรียบร้อยแล้ว”

            “อะไรนะคะคุณบอกพ่อว่ายังไงคะ แล้วพ่อตกใจหรือเปล่า”

            “ผมไม่ได้บอกรายละเอียดหรอกครับ นอกจากบอกท่านว่าคุณเกิดอุบัติเหตุหกล้มขาเจ็บ ผมเลยพามาทำแผลและจะเป็นคนพาคุณไปส่งที่บ้านเอง” มินตรายิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน เมื่อรับทราบว่ากวินไม่ได้แจ้งผู้เป็นบิดาบุญธรรมของเธอถึงเรื่องจริงที่เกิดขึ้น เพราะเธอไม่อยากให้บิดากังวลใจเกี่ยวกับเรื่องนี้

            “ที่จริงแล้วยังมีอีกเรื่องที่ผมจะต้องบอกคุณ”

            “เรื่องอะไรคะ!?”

            “ก็เรื่องที่ผมให้สัมภาษณ์ไปเมื่อตอนบ่ายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเราสองคน ผมบอกพวกเขาไปว่าตอนนี้เราสองคนเป็นคู่รักกัน และกำลังคบหาดูใจกันอยู่ เพื่อตัดปัญหาไม่ให้นักข่าวพวกนั้นไปยุ่งวุ่นวายกับคุณ อีกอย่างก็เพื่อรักษาชื่อเสียงของคุณ”

            “มันไม่จำเป็นเลยค่ะ และการที่คุณให้ข่าวออกไปว่ากำลังคบหาดูใจกับฟ้าแบบนี้ มันอาจจะเป็นการปิดกั้นโอกาสของตัวคุณเองนะคะ”

            “ผมจำเป็นที่จะต้องปกป้องและรักษาชื่อเสียงของคุณ เพราะนักข่าวเขาเห็นเหตุการณ์ตอนที่อลิสเข้ามาหาเรื่องคุณ ผมเลยต้องพูดออกไปแบบนั้น คุณคงจะไม่ตำหนิผมนะครับ อีกอย่างหนึ่งผมก็ยอมรับนะครับว่าผมชอบคุณมาก ต่อไปนี้เราคงจะต้องเริ่มเรียนรู้นิสัยซึ่งกันและกัน เพราะเราอาจจะต้องเล่นละครฉากสำคัญด้วยกันนิดหน่อยเพื่อความสมจริง”

            “ฟ้าไม่ตำหนิคุณหรอกค่ะ แต่ฟ้าคิดว่าเรื่องแบบนี้น่าจะเป็นการสมัครใจของทั้งสองฝ่าย”

            “ฟ้ารังเกียจผมหรือครับ”

            “เปล่าค่ะ ทำไมถึงคิดมากแบบนี้คะ แล้วทีนี้เราควรจะทำตัวยังไง”

            “ช่วงนี้เราคงจะต้องไปไหนมาไหนด้วยกันบ้าง บางครั้งอาจจะต้องออกงานด้วยกัน เพราะเราเป็นแฟนกัน คุณลำบากใจหรือเปล่าครับที่ต้องทำแบบนี้”

            “ไม่หรอกค่ะฟ้าต่างหากคะที่จะต้องเป็นฝ่ายขอบคุณ ที่คุณต้องทำแบบนี้ก็เพราะต้องการที่จะปกป้องชื่อเสียงของฟ้า ขอบคุณมากนะคะ”

            “ไม่เป็นไรครับเพราะผมทำให้ชื่อเสียงของคุณต้องมัวหมอง ผมก็จำเป็นที่จะต้องรับผิดชอบ” เมื่อได้รับยาแล้วกวินก็พาหญิงสาวกลับไปส่งที่บ้านของเธอ พร้อมทั้งกำชับให้เธอทานยาที่หมอจัดให้ก่อนนอน จากนั้นก็ขับรถกลับไปจัดการกับเรื่องที่คั่งค้างอยู่

                       

            ใช้เวลาไม่นานกวินก็เดินทางมาที่ผับ เขารีบเดินเข้าไปในห้องทำงานชั้นในอย่างเร่งด่วน แล้วก็ได้รับรายงานจากบอดี้การ์ดของเขาว่า ได้ควบคุมตัวไว้ทั้งหมดแล้วไม่ว่าจะเป็นคนบงการ หรือลูกสมุนที่เป็นคนลงมือ เพียงแต่อลิสยังไม่รู้ว่าเจ้านายรู้แผนการของเธอหมดแล้ว และรู้ว่าเธอเองที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังที่คอยบงการเรื่องนี้

            เมื่ออลิสเห็นกวินเธอก็รีบเดินเข้าไปกอดแขนของเขาเอาไว้ พร้อมกับพูดจาออดอ้อน

            “วินคะดูคนพวกนี้ของคุณสิคะ อยู่ดีๆ ก็ไปจับตัวอลิสมาที่นี่โดยไม่บอกว่าจับตัวอลิสมาทำไม” กวินผลักหญิงสาวออกไปอย่างแรงด้วยความขยะแขยง

            “โอ๊ย! ทำไมคุณทำรุนแรงกับอลิสแบบนี้คะ อลิสทำอะไรผิดเหรอคะ ถ้าอลิสทำอะไรให้คุณไม่พอใจก็บอกกันดีๆ ก็ได้นี่คะ ไม่เห็นจะต้องทำรุนแรงแบบนี้เลย”

            “นี่เธอยังไม่รู้ตัวอีกเหรอว่าตัวเองทำอะไรผิด แล้วก็อย่าคิดนะว่าสิ่งที่เธอทำลงไปจะไม่มีคนรู้” อลิสแสร้งตีหน้าซื่อ

            “ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันคะ อลิสงงไปหมดแล้วค่ะ”

            “อย่ามาเล่นละครน้ำเน่าแถวนี้มันน่ารำคาญ เธอรู้หรือเปล่าว่ามีคนไปดักฉุด และพยายามที่จะทำร้ายมินตรา” อลิสแสล้งทำน้ำเสียงตกใจ

            “อะไรนะคะ! นี่คุณมินตราถูกคนดักทำร้ายเธอเหรอคะ แล้วเธอเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ โถ! น่าสงสารจัง สงสัยจะมีศัตรูเยอะถึงได้โดนแบบนี้” ปากบอกว่าสงสารแต่สีหน้าและสายตาของเธอ บ่งบอกถึงความสะใจซะมากกว่า

            “ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้ว แต่คนที่เป็นผู้บงการเรื่องนี้ต่างหากที่กำลังจะเดือดร้อน”