Share

บทที่ 31

last update Tanggal publikasi: 2026-09-18 00:23:54

            “ที่จริงฟ้าก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก”

            “แต่ผมว่ากันเอาไว้ดีกว่านะครับ”

            “ขอบคุณมากนะคะ ถ้าฟ้าไม่ได้คุณช่วยเอาไว้ ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง แล้วคุณรู้ได้ยังไงคะว่าฟ้าอยู่ที่ลานจอดรถ”

            “พอดีผมขึ้นไปหาคุณที่ออฟฟิศยามที่นั่นบอกกับผมว่าคุณเพิ่งจะเดินลงไปที่ลานจอดรถ ถ้าผมรีบตามไปอาจจะทันผมก็เลยรีบตามคุณมา คุณควรจะไปแจ้งความให้ตำรวจเขาลงบันทึกประจำวันเอาไว้นะครับ”

            “ไม่ต้องหรอกค่ะฟ้าไม่อยากให้มันเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต อีกอย่างฟ้าก็ไม่ได้เป็นอะไรมากเพราะฉะนั้นช่างมันเถอะค่ะ และที่คุณมาหาฟ้ามีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”

            “ผมกำลังจะมาบอกคุณว่าผมให้สัมภาษณ์ไปอย่างไรบ้าง พร้อมกับบอกให้คุณคอยระวังตัวไว้ คิดไม่ถึงว่าผมยังมาช้าเกินไปโชคดีที่คุณไม่เป็นอะไรมาก ไม่งั้นผมจะไม่ให้อภัยคนที่ทำให้คุณต้องเจ็บตัวแบบนี้เลย”

            “คุณพูดเหมือนกับจะรู้ว่าใครเป็นคนส่งคนพวกนั้นมาจับตัวฟ้า หรือว่าคุณรู้จริงๆ ว่าเป็นฝีมือของใคร” เธอย้อนถามเขากลับไป เพราะจากคำพูดของเขาฟังดูเหมือนเขาจะรู้ ตัวคนที่คอยบงการอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้

            “ผมก็ยังไม่แน่ใจนักก็เลยสั่งให้ลูกน้องตามสืบเรื่องนี้ แต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นการกระทำของอลิส เพราะวันนี้หลังจากที่ผมแยกจากคุณผมก็ไปจัดการกับเธอ ไม่ทันคิดว่าอลิสอาจจะย้อนกลับมาทำร้ายคุณ”

            “ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็ช่างเถอะค่ะ อีกอย่างฟ้าก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ใครจะคิดว่าเพราะความหึงโดยขาดสติยั้งคิด จะทำให้คนกล้าทำในสิ่งที่เลวร้ายโดยไม่เกรงกลัวความผิด”

            “ผมรู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณ และขอโทษที่เป็นต้นเหตุทำให้คุณต้องเดือดร้อน”

            “ไม่เป็นไรค่ะ และคุณก็ไม่ต้องคิดมากนะคะ คงไม่มีใครอยากที่จะให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”

            “ถึงแล้วครับ” กวินบอกพร้อมกับเดินอ้อมไปเปิดประตูรถ และก็ช่วยประคองหญิงสาวเข้าไปภายในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เพื่อรับการรักษาบาดแผล

            และก็เป็นจังหวะเดียวกันกับสู่ขวัญน้องสาวของเขากำลังนั่งดูข่าว ที่กวินให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของตัวเองและมินตราจบพอดี

            “พี่วินมีแฟนตั้งแต่เมื่อไรทำไมไม่บอกกันบ้างเลย ไม่ได้การละจะต้องซักฟอกให้รู้เรื่องทั้งหมดให้ได้”

            ว่าแล้วก็คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเบอร์ที่ต้องการ รอไม่นานก็ได้ยินเสียงปลายสายพูด

            “ขวัญโทรหาพี่มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

            “ตอนนี้พี่วินอยู่ที่ไหนคะ”

            “พี่อยู่ที่โรงพยาบาล”

            “โรงพยาบาลเหรอคะ...พี่วินเป็นอะไรไปคะ” สู่ขวัญถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นตกใจ

            “เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยแต่ไม่ใช่กับพี่ ขวัญไม่ต้องเป็นห่วงนะ แล้วโทรหาพี่มีธุระอะไร”

            “เกือบลืมไปเลยขวัญก็จะต่อว่าพี่วินน่ะสิคะ พี่วินแอบไปมีแฟนตั้งแต่เมื่อไรแถมยังไม่บอกขวัญด้วย ทั้งที่อยู่บ้านเดียวกันต้องให้ขวัญรู้ข่าวนี้จากในทีวี” กวินหัวเราะ

            “นี่เราโทรมาเพื่อที่จะโวยวายกับพี่ด้วยเรื่องแค่นี้เองเหรอ”

            “เรื่องแค่นี้ที่ไหนกันคะเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว พี่วินมีแฟนทั้งทีแต่ขวัญซึ่งเป็นน้องสาวกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย จริงสิคะพี่วินพาใครไปโรงพยาบาลคะอย่าบอกนะว่าเป็นพี่มินตรา”

            “ใช่ เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยพี่ก็เลยพาฟ้ามาทำแผลที่โรงพยาบาล”

            “แล้วพี่ฟ้าเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ”

            เมื่อสู่ขวัญได้ยินพี่ชายเรียกชื่อแฟนสาวอย่างสนิทสนมก็เลยโมเมเรียกเธออย่างสนิทสนมเช่นกัน

            “อาการไม่สาหัสเท่าไรตอนนี้หมอกำลังทำแผลให้อยู่”

            “ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้วค่ะ แล้วเมื่อไรขวัญจะมีโอกาสได้พบกับว่าที่พี่สะใภ้คะ”

            “ไว้พี่จะพาเราไปทำความรู้จักกับพี่ฟ้าเองพอใจหรือยัง”

            “พอใจค่ะ แต่จะช้าไม่ได้นะคะ เพราะขวัญเป็นวัยรุ่นใจร้อน” กวินหัวเราะกับน้ำเสียงแสดงความกระตือรือร้น ที่อยากจะรู้จักกับว่าที่พี่สะใภ้

            “คืนนี้พี่อาจจะกลับดึกถ้าขวัญง่วงก็นอนไปได้เลยไม่ต้องรอพี่”

            “ทราบแล้วค่ะ ขวัญไม่รบกวนพี่วินดีกว่า แค่นี้ก่อนละกันนะคะ” จากนั้นก็วางสายไป ทันทีที่เขาวางสายลูกน้องของเขาก็โทรเข้ามารายงาน เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของอลิส เขาสั่งการให้ควบคุมตัวอลิสรวมถึงลูกสมุนของเธอเอาไว้ และเขาจะกลับไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 117

    งานเลี้ยงฉลองสมรสของปิยภัศร์กับเมธาวีผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีที่ติ ภาพความประทับใจต่างๆ ก็จะยังคงอยู่ในใจของแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนที่มีโอกาสมาร่วมงานนี้ไปอีกนาน และงานนี้ก็คงจะเป็นงานที่ได้รับการกล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน เฉกเช่นเดียวกับงานแต่งงานของกวินและมินตรา หลังจากที่ฟังผู้ใหญ่ให้โอวาทคู่บ่าวสาวในการครองรักกันแล้ว ก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง ปิยภัศร์ช่วยถอดชุดแต่งงานของเมธาวีออก พร้อมกับบอกให้เธอไปอาบน้ำ เพื่อที่จะได้มาพักผ่อนเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอใช้เวลาไม่นานก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และบอกให้เขาไปอาบน้ำไวไวก่อนที่เธอจะหลับไปซะก่อน พร้อมกับปิดปากหาวปิยภัศร์ยิ้มอย่างเอ็นดู “ถ้าคุณง่วงก็นอนไปก่อนได้เลยนะตะวันไม่ต้องรอผม” แต่เธอกลับบ่นพึมพำคนเดียว “จะมีใครเหมือนคุณไหมนะ ในวันแต่งงานของตัวเองแต่คุณกลับบอกให้เจ้าสาวนอนได้เลยโดยไม่ต้องรอ นี่ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวเดินไปนอนรอเขาบนเตียงโดยสวมแต่เสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้น เธอรอเขาอยู่น

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 116

    “พี่ภัศร์ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าทำไมถึงได้เข้าใจตะวันผิดจนถึงขั้นทะเลาะกัน” “ฉันเห็นนายพาตะวันไปเลือกซื้อแหวนแต่งงาน” “พี่ก็เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหรอครับ ดาก็เห็นเหมือนกัน มันเป็นความบังเอิญที่ลงตัว” “ขอฉันเตะนายสักทีซิ...โทษฐานที่นายมากอดเมียฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พี่ภัศร์คงจะไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดใช่ไหมครับ ผมเป็นน้องชายของพี่นะ” “คาดโทษไว้ก่อนละกัน เพราะถึงจะเป็นน้องชายก็ไม่มีสิทธิที่จะมากอดพี่สะใภ้ โดยที่พี่ชายยังไม่ได้อนุญาตเข้าใจไหม” “หวงมากนะเนี่ย” ภูริเอ่ยแซวพี่ชาย เมธาวีหันไปมองปิยภัศร์เพื่อเป็นการเตือนเขาว่าเธอหิวแล้ว “จริงด้วยมัวแต่คุยกันเพลินผมเลยลืมว่าคุณกำลังหิว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กของเราคงหิวจนตาลายแล้ว” “อย่าบอกนะว่าพี่ภัศร์กับตะวันกำลังจะมีลูกด้วยกัน” “ก็มันใช่นี่” “ถือเป็นข่าวดี...ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณครับ” “พี่ภัศร์คงจะดีใจมากเลยล่ะสิ” “แน่นอนอยู่แล้วแต่ตอนนี้เราเข้าไปคุยกันต่อที่ห้องอาหารดีกว่า เชิญ

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 115

    พูดมาถึงตรงนี้เมธาวีก็ทำตาโตอย่างนึกขึ้นมาได้ ที่เขาบอกว่าเห็นเธอไปเลือกซื้อแหวนกับภูริน้องชายของเขา ทำให้หญิงสาวคาดคั้นเขา “คุณบอกว่าคุณเห็นฉันกับน้องชายของคุณไปเลือกซื้อแหวนด้วยกัน แล้วคุณไปทำอะไรที่นั่น” “ผมก็ไปทำธุระของผมน่ะสิ” หญิงสาวแบมือไปตรงหน้าเขา “ไหนล่ะคะแหวนของฉัน” “แหวนวงนี้ผมไปสั่งทำพิเศษเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ ผมพิถีพิถันมากทั้งออกแบบแหวนเองควบคุมการคัดเพชรเอง เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะได้เพชรงามน้ำหนึ่งมาประดับแหวนให้คุณ นี่ไงคุณชอบไหม” เขาส่งกล่องแหวนให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดู เธอพบแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวสีชมพูเป็นเพชรเม็ดใหญ่ และเป็นเพชรน้ำหนึ่งอย่างที่เขาบอก “ชอบค่ะคุณจะไม่ใส่ให้ฉันเหรอคะ” เขาหยิบแหวนวงนั้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่จะยกมือเรียวบางนั้นขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองอย่างบางเบา “ความจริงแล้วผมเลือกออกแบบไว้อีกวงหนึ่ง แต่ผมว่าแบบนั้นเพชรมันจะเล็กกว่าวงนี้ ผมก็เลยให้เขาทำแบบนี้แทน ตั้งใจไว้ว่าจะใช้แหวนวงนี้ขอคุณแต่งงานแต่มาเห็นภาพบาดตาซะก่อน” “ความผิดขอ

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 114

    “คุณตกลงที่จะแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม ผมดีใจจังเลยดีใจจนอยากที่จะตะโกนออกมาดังๆ ที่คุณจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” “โอ๊ย!! ปล่อยฉันก่อนค่ะ ฉันเวียนหัวไปหมดแล้วนะ” เขาหัวเราะพร้อมกับเลิกจับเธอเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาแบบนั้น “ผมขอโทษ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า...หน้าคุณดูซีดจังเลย” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอคะ” “เห็นสิผมสังเกตเห็นตั้งแต่คุณเดินเข้ามาในบ้านแล้ว” “แต่ก็ยังใจร้ายพูดไล่ฉันออกจากบ้านไปหน้าตาเฉยแบบไม่สะทกสะท้าน คุณคงจะเบื่อขี้หน้าฉันเต็มทีแล้วใช่ไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับค้อนเขา “ใครว่าที่จริงแล้วผมเสียใจมากเลยนะที่จะต้องคืนอิสระภาพให้คุณ แต่คุณตกลงรับปากแต่งงานกับผมแล้วนะ” “ค่ะแต่ว่า...” “ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะตะวัน” “คุณฟังฉันให้จบก่อนได้ไหมคะ ฉันจะพูดว่าฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ แต่ว่าคุณต้องจัดพิธีแต่งงานของเราเร็วหน่อยนะคะ เพราะฉันกลัวว่าถ้าให้รอนานเกินไปจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้” “คุณหมายความว่ายังไง...นี่คุณกำลังจะบอกผมว่าคุณกำลังตั

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 113

    “ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ” “ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม” “เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง” “คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง” “ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ” “ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท

  • หัวใจต้องมนตรา   บทที่ 112

    “ผมรักคุณรับปากแต่งงานกับผมนะครับ” เธอมองแหวนวงนั้นมันสวยมากบอกถึงรสนิยมของคนเลือกได้เป็นอย่างดี “ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ และหยิบแหวนวงนั้นสวมให้กับหญิงอันเป็นที่รักของเขาพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาจูบ ภูริชวนญาดาไปพบพี่ชายของเขาและว่าที่พี่สะใภ้ที่บ้าน ญาดาเองรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่จะต้องไปพบพี่ชายของเขา แต่ภูริจับมือของเธอไว้ตลอดเวลาราวกับจะถ่ายทอดความอบอุ่นและกำลังใจจากเขาไปสู่เธอนั่นเอง “ผมชักจะรู้สึกกลัวซะแล้วสิ ถ้าพี่ภัศร์เขาเข้าใจผมกับตะวันผิดเหมือนกับที่คุณเข้าใจจะเกิดอะไรขึ้น ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่าครับ ไม่แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเรา จะตีกันตายไปข้างหนึ่งหรือยังก็ไม่รู้” “พี่ชายของคุณเคยลงไม้ลงมือกับผู้หญิงด้วยเหรอคะ” “ไม่หรอกครับผมหมายถึงตะวันต่างหาก ป่านนี้จะทุบพี่ผมช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้ง โทษฐานที่เขาไม่เชื่อใจเธอเหมือนอย่างที่คุณเข้าใจผิดในตัวผม” เมื่อเมธาวีเดินเข้าไปในบ้านพบว่าปิยภัศร์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเงียบขรึม ท

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status