LOGINShare
บทที่ 92
publish date:
2026-09-18 00:28:40“แล้วคุณจะยอมท้องไม่มีพ่อแบบนี้เหรอ”
“มันก็คงจะดีกว่าการที่ฉันจะต้องเข้าไปอยู่ในบ้านของคุณอย่างขมขื่นแบบนั้น คุณคิดว่าพ่อของฉันกับตะวันจะรับได้เหรอคะ และฉันขอยืนยันว่าเราไม่ต้องการให้คุณมารับผิดชอบเรื่องนี้”
“แต่ผมต้องการลูกต้องการเลือดเนื้อเชื้อไขของผม เท่าไรฟ้า...คุณต้องการเท่าไรกับการที่จะต้องอุ้มท้องและคลอดลูกให้ผม...ผมยินดีที่จะจ่ายแพงแค่ไหนก็จะจ่าย” มินตราตกใจกับคำพูดของเขา เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้ยินคำพูดเหล่านี้ออกจากปากของเขา เธอพูดกับเขาพร้อมกับน้ำตานองหน้า
“คุณคิดว่าเงินจะซื้อพวกฉันได้เหรอคะ คุณเข้าใจผิดแล้วเงินเท่าไรก็ซื้อฉันกับลูกไม่ได้”
“ผมเหรอเข้าใจผิด คุณอย่าลืมนะฟ้าว่าพ่อของคุณก็ขายน้องสาว ที่พวกคุณมักจะบอกว่ารักนักรักหนาดั่งแก้วตาดวงใจให้กับเพื่อนของผม” น้ำตาของเธอไหลรินลงมาช้าๆ อย่างเจ็บช้ำกับคำพูดของเขา
“โอพระเจ้านี่คุณมีความคิดดูถูกเราแบบนี้มาตลอดเวลาเลยเหรอคะ เสียแรงที่ฉันรักคุณและคิดว่าความรักความจริงใจของฉันจะสามารถเปลี่ยนแปลงความคิดของคุณได้ ฉันคิดผิดไปสินะเพราะคุณได้ฉันมาแบบง่ายๆ ใช่ไหมคะคุณถึงได้ดูถูกพวกฉันแบบนี้ ขอบคุณนะคะสำหรับบทเรียนราคาแพงที่คุณมอบให้ ฉันควรจะรู้นานแล้วว่าคนอย่างคุณไม่มีหัวใจ และไม่เคยรักใครจริงนอกจากตัวเอง นี่ฉันหลงรักซาตานร้ายอย่างคุณได้ยังไงกัน ฉันมันช่างโง่จริงๆ”
“ตกลงคุณจะบอกกับผมได้หรือยังว่าต้องการเงินเท่าไร”
“ฉันบอกคุณไปแล้วว่าเงินไม่สามารถซื้อฉันกับลูกได้ ยิ่งคุณอยากที่จะได้ลูกไว้มากเท่าไร ฉันก็จะทำให้คุณเสียใจมากเท่านั้น”
“คุณคิดจะทำอะไร คุณจะทำร้ายเด็กในท้องไม่ได้นะฟ้า”
“ทำไมจะไม่ได้เขาเป็นลูกของฉัน เพราะฉะนั้นฉันจะทำอะไรกับเขาก็ย่อมได้”
“นี่คุณคิดที่จะทำแท้งอย่างนั้นเหรอ คุณเป็นแม่ชนิดไหนกันที่คิดจะฆ่าได้แม้กระทั่งลูกของตัวเอง”
“ถ้าเขาเป็นตัวปัญหา เขาก็ไม่ควรที่จะเกิดมาลืมตาดูโลก”
“นี่คุณจะทำแท้งจริงๆ ใช่ไหม คุณมันเลือดเย็นกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก แต่คุณอย่าหวังเลยว่าจะทำแบบนั้นได้ เพราะผมจะไม่เปิดโอกาสให้คุณทำอะไรกับลูกของผมง่ายๆ แบบนั้นหรอก” มินตราหัวเราะเยาะเขา
“คุณจะทำอะไรฉันได้คะ คุณไม่มีทางห้ามฉันได้หรอกค่ะ”
“ผมก็จะส่งคนมาเฝ้าคุณเอาไว้นะสิ”
“คุณไม่สามารถเฝ้าฉันได้ตลอด 24 ชั่วโมงหรอกค่ะ มันต้องมีเผลอกันบ้าง” ฟังจากน้ำเสียงและท่าทางของเธอตอนนี้แล้วมันไม่ใช่แค่เรื่องล้อเล่น หรือพูดเพียงเพื่อจะขู่เขาเท่านั้น
“คุณทำร้ายเขาไม่ได้นะ”
“ทำไมจะไม่ได้คะ ถ้าฉันตัดสินใจที่จะทำอะไรแล้วล่ะก็ ไม่มีอะไรมาหยุดฉันได้หรอกค่ะ” สายตาของเธอเด็ดเดี่ยวจนกวินกลัว เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเธอจะทำได้อย่างที่พูดเอาไว้ เขาจะใช้วิธีไหนดีที่จะเปลี่ยนใจเธอ
“ถ้าคุณทำแบบนั้นผมจะแจ้งตำรวจจับคุณ โทษฐานที่คุณฆ่าคนตายโดยเจตนา” มินตรายิ้มเยาะก่อนที่จะพูดอย่างเลือดเย็น
“แล้วถ้าฉันเดินตกบันไดลงมาอย่างแรงจนมีผลทำให้แท้งลูก ตำรวจหรือกฏหมายก็มาเอาผิดกับฉันไม่ได้เพราะว่ามันเป็นอุบัติเหตุ คุณไม่ต้องห่วงนะคะเขายังเป็นเพียงแค่ก้อนเลือดเท่านั้น ถ้าได้รับผลกระทบกระเทือนแรงขนาดนั้น ฉันรับรองได้ว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้ออกมาลืมตาดูโลกแน่” กวินพยายามที่จะไม่เกรี้ยวกราดใส่อีกฝ่าย เพราะเขารู้ดีว่าสภาพจิตใจของเธอตอนนี้มันย่ำแย่มากแค่ไหน ที่สำคัญมันจะมีผลไปถึงลูกในท้องของเธอซึ่งเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาอีกด้วย เขาพยายามที่จะสงบสติอารมณ์ของตัวเอง และเริ่มลงมือเจรจากับเธอใหม่อีกครั้งด้วยความใจเย็น
“ฟ้าบอกผมมา...ผมจะต้องทำยังไงคุณถึงจะเก็บรักษาลูกของเราเอาไว้”
“ฉันต้องการให้คุณรับผิดชอบฉันกับลูกโดยการจัดพิธีแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกับฉัน ให้ฉันเข้าไปอยู่ในบ้านของคุณในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย และที่สำคัญคุณจะต้องซื่อสัตย์ต่อฉัน ละเลิกนิสัยเจ้าชู้เพลย์บอยอย่างเด็ดขาด มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้ฉันเก็บเลือดเนื้อเชื้อไขของคุณเอาไว้”
“คุณต้องให้เวลาผมบ้าง ขอเวลาผมคิดอย่างรอบคอบก่อนได้ไหม แล้วผมจะให้คำตอบกับคุณอีกที แต่ผมอยากให้คุณรับปากว่าตราบใดที่ผมยังไม่ได้ให้คำตอบ คุณจะเก็บรักษาเขาเอาไว้อย่าทำลายเขาได้ไหม รับปากผมสิ”
“ตกลงค่ะฉันจะให้เวลาคุณเพื่อกลับไปคิด และฉันรับปากคุณว่าฉันจะไม่ทำลายเขาจนกว่าคุณจะให้คำตอบฉัน แต่ฉันมีลิมิตเวลาที่จะรอคำตอบของคุณ และในช่วงเวลาที่คุณยังไม่ให้คำตอบฉัน กรุณาอย่ามารบกวนฉันกับลูก ฉันเองก็ต้องการความเป็นส่วนตัวเพื่อกลับไปคิดทบทวนความสัมพันธ์ของเราเหมือนกัน”
“ผมรับปากคุณว่าผมจะไม่มารบกวนคุณกับลูกอีก จนกว่าผมจะให้คำตอบที่คุณต้องการ”
“ดีค่ะถ้าคุณรักษาสัญญา...ฉันก็จะรักษาสัญญาเช่นกัน”
“ตอนนี้ผมอยากที่จะให้คุณนอนพักผ่อน และไม่ต้องคิดอะไรมาก ขอเวลาผมสักนิดแล้วผมจะให้คำตอบคุณ” เขาเดินไปห่มผ้าให้เธอพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้หญิงสาว ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปอย่างสับสนในตัวเอง
Latest chapter
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 117
งานเลี้ยงฉลองสมรสของปิยภัศร์กับเมธาวีผ่านไปอย่างราบรื่นไม่มีที่ติ ภาพความประทับใจต่างๆ ก็จะยังคงอยู่ในใจของแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนที่มีโอกาสมาร่วมงานนี้ไปอีกนาน และงานนี้ก็คงจะเป็นงานที่ได้รับการกล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน เฉกเช่นเดียวกับงานแต่งงานของกวินและมินตรา หลังจากที่ฟังผู้ใหญ่ให้โอวาทคู่บ่าวสาวในการครองรักกันแล้ว ก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง ปิยภัศร์ช่วยถอดชุดแต่งงานของเมธาวีออก พร้อมกับบอกให้เธอไปอาบน้ำ เพื่อที่จะได้มาพักผ่อนเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่ายเธอใช้เวลาไม่นานก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และบอกให้เขาไปอาบน้ำไวไวก่อนที่เธอจะหลับไปซะก่อน พร้อมกับปิดปากหาวปิยภัศร์ยิ้มอย่างเอ็นดู “ถ้าคุณง่วงก็นอนไปก่อนได้เลยนะตะวันไม่ต้องรอผม” แต่เธอกลับบ่นพึมพำคนเดียว “จะมีใครเหมือนคุณไหมนะ ในวันแต่งงานของตัวเองแต่คุณกลับบอกให้เจ้าสาวนอนได้เลยโดยไม่ต้องรอ นี่ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ” หญิงสาวเดินไปนอนรอเขาบนเตียงโดยสวมแต่เสื้อคลุมเพียงตัวเดียวเท่านั้น เธอรอเขาอยู่น
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 116
“พี่ภัศร์ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าทำไมถึงได้เข้าใจตะวันผิดจนถึงขั้นทะเลาะกัน” “ฉันเห็นนายพาตะวันไปเลือกซื้อแหวนแต่งงาน” “พี่ก็เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหรอครับ ดาก็เห็นเหมือนกัน มันเป็นความบังเอิญที่ลงตัว” “ขอฉันเตะนายสักทีซิ...โทษฐานที่นายมากอดเมียฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พี่ภัศร์คงจะไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดใช่ไหมครับ ผมเป็นน้องชายของพี่นะ” “คาดโทษไว้ก่อนละกัน เพราะถึงจะเป็นน้องชายก็ไม่มีสิทธิที่จะมากอดพี่สะใภ้ โดยที่พี่ชายยังไม่ได้อนุญาตเข้าใจไหม” “หวงมากนะเนี่ย” ภูริเอ่ยแซวพี่ชาย เมธาวีหันไปมองปิยภัศร์เพื่อเป็นการเตือนเขาว่าเธอหิวแล้ว “จริงด้วยมัวแต่คุยกันเพลินผมเลยลืมว่าคุณกำลังหิว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กของเราคงหิวจนตาลายแล้ว” “อย่าบอกนะว่าพี่ภัศร์กับตะวันกำลังจะมีลูกด้วยกัน” “ก็มันใช่นี่” “ถือเป็นข่าวดี...ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณครับ” “พี่ภัศร์คงจะดีใจมากเลยล่ะสิ” “แน่นอนอยู่แล้วแต่ตอนนี้เราเข้าไปคุยกันต่อที่ห้องอาหารดีกว่า เชิญ
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 115
พูดมาถึงตรงนี้เมธาวีก็ทำตาโตอย่างนึกขึ้นมาได้ ที่เขาบอกว่าเห็นเธอไปเลือกซื้อแหวนกับภูริน้องชายของเขา ทำให้หญิงสาวคาดคั้นเขา “คุณบอกว่าคุณเห็นฉันกับน้องชายของคุณไปเลือกซื้อแหวนด้วยกัน แล้วคุณไปทำอะไรที่นั่น” “ผมก็ไปทำธุระของผมน่ะสิ” หญิงสาวแบมือไปตรงหน้าเขา “ไหนล่ะคะแหวนของฉัน” “แหวนวงนี้ผมไปสั่งทำพิเศษเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ ผมพิถีพิถันมากทั้งออกแบบแหวนเองควบคุมการคัดเพชรเอง เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะได้เพชรงามน้ำหนึ่งมาประดับแหวนให้คุณ นี่ไงคุณชอบไหม” เขาส่งกล่องแหวนให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดู เธอพบแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวสีชมพูเป็นเพชรเม็ดใหญ่ และเป็นเพชรน้ำหนึ่งอย่างที่เขาบอก “ชอบค่ะคุณจะไม่ใส่ให้ฉันเหรอคะ” เขาหยิบแหวนวงนั้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่จะยกมือเรียวบางนั้นขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองอย่างบางเบา “ความจริงแล้วผมเลือกออกแบบไว้อีกวงหนึ่ง แต่ผมว่าแบบนั้นเพชรมันจะเล็กกว่าวงนี้ ผมก็เลยให้เขาทำแบบนี้แทน ตั้งใจไว้ว่าจะใช้แหวนวงนี้ขอคุณแต่งงานแต่มาเห็นภาพบาดตาซะก่อน” “ความผิดขอ
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 114
“คุณตกลงที่จะแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหม ผมดีใจจังเลยดีใจจนอยากที่จะตะโกนออกมาดังๆ ที่คุณจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของผม” “โอ๊ย!! ปล่อยฉันก่อนค่ะ ฉันเวียนหัวไปหมดแล้วนะ” เขาหัวเราะพร้อมกับเลิกจับเธอเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาแบบนั้น “ผมขอโทษ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า...หน้าคุณดูซีดจังเลย” “คุณสังเกตเห็นด้วยเหรอคะ” “เห็นสิผมสังเกตเห็นตั้งแต่คุณเดินเข้ามาในบ้านแล้ว” “แต่ก็ยังใจร้ายพูดไล่ฉันออกจากบ้านไปหน้าตาเฉยแบบไม่สะทกสะท้าน คุณคงจะเบื่อขี้หน้าฉันเต็มทีแล้วใช่ไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับค้อนเขา “ใครว่าที่จริงแล้วผมเสียใจมากเลยนะที่จะต้องคืนอิสระภาพให้คุณ แต่คุณตกลงรับปากแต่งงานกับผมแล้วนะ” “ค่ะแต่ว่า...” “ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะตะวัน” “คุณฟังฉันให้จบก่อนได้ไหมคะ ฉันจะพูดว่าฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ แต่ว่าคุณต้องจัดพิธีแต่งงานของเราเร็วหน่อยนะคะ เพราะฉันกลัวว่าถ้าให้รอนานเกินไปจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้” “คุณหมายความว่ายังไง...นี่คุณกำลังจะบอกผมว่าคุณกำลังตั
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 113
“ผู้ชายคนอื่นที่ไหน...ภูริเป็นน้องชายของผมนะครับป้าวรรณ” “ก็นั่นล่ะค่ะป้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคุณทำแบบนี้ทำไม” “เพื่อตะวัน ผมทำทุกอย่างเพื่อตะวัน ต่อไปนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ ในเมื่อตะวันกับภูริรักกันผมจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเขาเอง” “คุณภัศร์ทราบได้ยังไงกันคะ ว่าคุณตะวันกับคุณภูรักกัน เธอเคยบอกคุณเหรอคะ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกเรื่องนี้กับผมหรอกครับ ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน และวันนี้ผมก็เห็นเขาไปเลือกซื้อแหวนแต่งงานด้วยกัน แถมยังกอดกันต่อหน้าต่อตาผม แล้วแบบนี้ป้าวรรณยังจะให้ผมขัดขวางความรักของพวกเขาอีกเหรอครับ การที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่ผมไม่เสียใจ ที่จริงแล้วต้องบอกว่าผมหัวใจสลายถึงจะถูก และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไม่มีตะวันแล้วผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง” “ป้าว่ามันจะต้องมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น ทำไมคุณภัศร์ไม่ลองหันหน้าพูดคุยกับคุณตะวันล่ะคะ” “ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีกแล้วครับป้าวรรณ ผมให้อิสระเธอไปแล้วตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าตะวันจะเดินออกไปจากบ้านหลังนี้เมื่อไรเท
หัวใจต้องมนตรา บทที่ 112
“ผมรักคุณรับปากแต่งงานกับผมนะครับ” เธอมองแหวนวงนั้นมันสวยมากบอกถึงรสนิยมของคนเลือกได้เป็นอย่างดี “ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความดีใจ และหยิบแหวนวงนั้นสวมให้กับหญิงอันเป็นที่รักของเขาพร้อมกับยกมือของเธอขึ้นมาจูบ ภูริชวนญาดาไปพบพี่ชายของเขาและว่าที่พี่สะใภ้ที่บ้าน ญาดาเองรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่จะต้องไปพบพี่ชายของเขา แต่ภูริจับมือของเธอไว้ตลอดเวลาราวกับจะถ่ายทอดความอบอุ่นและกำลังใจจากเขาไปสู่เธอนั่นเอง “ผมชักจะรู้สึกกลัวซะแล้วสิ ถ้าพี่ภัศร์เขาเข้าใจผมกับตะวันผิดเหมือนกับที่คุณเข้าใจจะเกิดอะไรขึ้น ผมว่าเรารีบไปกันดีกว่าครับ ไม่แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลือจากเรา จะตีกันตายไปข้างหนึ่งหรือยังก็ไม่รู้” “พี่ชายของคุณเคยลงไม้ลงมือกับผู้หญิงด้วยเหรอคะ” “ไม่หรอกครับผมหมายถึงตะวันต่างหาก ป่านนี้จะทุบพี่ผมช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้ง โทษฐานที่เขาไม่เชื่อใจเธอเหมือนอย่างที่คุณเข้าใจผิดในตัวผม” เมื่อเมธาวีเดินเข้าไปในบ้านพบว่าปิยภัศร์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเงียบขรึม ท
You May Also Like
เพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง163.0K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.7K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.2K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.5K viewsติดใจนายหัว
ลิลลี่โรส76 viewsเมียนายหัว
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko115 viewsสามีเถื่อนรัก NC30+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง14 viewsคืนใจกชกร
Night Starry84 views
