บทที่6 หนี

////ห้องแฟรงค์////

มาร์ค~มึงเล่ามาเลยก่อนที่กูจะชกปากมึงแตกก่อน

แฟรงค์~เห้ยใจเย็นมึงอะบอกมาธันย์อะไรคือ"เมีย"

ธันย์~เออพวกมึงเพื่อนใครวะแม่ง

มาร์ค~กูเพื่อนมึงแต่มึงมันโคตรเลว

ธันย์~คือมึงจะด่ากูก่อนมึงจะเข้าใจกูใช่ไหม

แฟรงค์~เล่ามา

ธันย์~คือมุนินมาจากบ้านเด็กกำพร้าแล้วพี่ธรอะบริจาคเงินให้บ้านเด็กกำพร้านี่ประจำและไม่รุ้ไปถูกใจมุนินได้ยังไงถึงอุปถัมภ์และออกตัวเป็นผู้ปกครองมุนินส่งเสียให้เรียนจนจบและกุเลยไม่ชอบมุนินคิดว่าพี่ธรอะไปหลงรักเด็กที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าไม่กลัวว่าจะมาหลอกเอาสมบัติพี่ธรไหมเพราะพี่ธรคลั่งเขามากตื่นเข้ามาก็พูดขื่อมุนินเย็นมาก็มุนินจนวันที่พี่ธรจากไปฝากให้กูดูแลมุนินแทนโดยการให้กูแต่งงานกับเขาทั้งที่กุไม่ได้รักและกูก็มีการ์ตูนแล้วด้วยแต่ที่กุรับปากเพราะเห็นแก่พี่ที่กำลังจะจากไปกะว่าให้พี่ไปอย่างสงบจึงได้จดทะเบียนสมรสกับมุนินเงียบๆและค่อยหย่าเอาและเอาใบสมรสมาให้พี่ธรดูแกเห็นแบบนั้นจึงจากไปด้วยรอยยิ้มไงเรื่องก็เป็นแบบนี้

มาร์ค~ทั้งที่มึงแต่งกับเขามีทะเบียนสมรสแล้วมึงยังกล้าพูดต่อหน้าเขาว่าจะแต่งกับการ์ตูนมึงนิมันเหี้ยจริงๆธันย์กูสงสารเขาวะและอย่าบอกนะมึงขืนใจเขาใช่ไหมที่เขาได้เป็นเมียมึง

ธันย์~เออ>อืมมม

แฟรงค์~ไอ้ธันย์มึงใจร้ายวะทำไมวะมึงไม่ได้รักชอบเขาก็ปล่อยเขาไปเถอะวะกุสงสารเขาชีวิตเขาต้องเจอคนดีๆวะ

แฟรงค์~แล้วมึงจะเอาไงต่อ

ธันย์~กูสับสนวะกุไม่รุ้ว่ารุ้สึกยังไงกับเขาตอนนี้แต่ใจหนึ่งไม่อยากปล่อยเขาไปแต่อีกใจเพราะกุคิดว่าเขาฐานะต่างกับกุหากคนในสังคมรุ้ว่ากุแต่งกับเด็กกำพร้ากุกลัวคนจะครหา

//ปั๊กพั้ว//หมัดของมาร์คลอยมาชกเข้าที่ปากธันย์จนเลือดซิบมุมปาก//กุไม่น่ามีเพื่อนอย่างมึงเลยธันย์

แฟรงค์~ไอ่มาร์คใจเย็น

ธันย์~แล้วมึงมาต่อยกูทำไมมึงปกป้องเด็กกำพร้าคนนั้นจนลืมว่าเราเป็นเพือนกัน

มาร์ค~ถุย>ถ้ากุเลือกได้กุจะไม่ขอมีเพื่อนอย่างมึงมึงเป็นคนนิสัยดูถูกคนนิสัยมองคนละชั้นตั้งแต่เมื่อไรเป็นกรรมของน้องมุนินวะที่มาเจอคนอย่างมึง

แฟรงค์กุเตือนนะธันย์หากมึงยังเป็นแบบนี้ยังล้อเล่นกับความรุ้สึกมุนินสักวันเขาไปจากมึงมึงอย่ามาเสียดายหรือร่ำร้องหาเขาก็แล้วกันกุเชื่อคนน่ารักอย่างน้องมุนินมีคนอยากได้เยอะวะเพียงแต่น้องเขามีมึงกุว่าน้องเขารักมึงวะแต่มึงรังเกียจเขาเขาคงแค่เก็บไว้ในใจแหละ

มาร์ค~ไอ่แฟรงค์มึงมาดูไอจีมุนินสิวะกุว่าวันนี้โพสแปลกๆวะ

แฟรงค์~ไหนๆ//ธันย์ทำเป็นไม่สนใจแต่หูคอยฟังเพื่อนตลอดว่าจะพูดอะไร

ไอจี@nin_munin //"ขอเก็บความทรงจำที่แสนจะเจ็บปวดนี้เป็นวันสุดท้ายหวังว่าคงไม่ต้องกลับมาที่ที่สร้างความเจ็บปวดนี้อีกแล้ว"

มาร์ค~เห้ยมึงหรือว่ามุนินจะ...

//ไม่รอคำเพื่อนพูดต่อธันย์รีบวิ่งออกไปที่รถและรีบบึ่งรถกลับบ้านทันที//ไม่นะมุนินอย่าไปนะพี่ขอโทดมุนินพี่รักมุนินนินนะพี่เพิ่งรุ้ใจตัวเอง..รอพี่นะคับคนดีรอฟังพี่พูดความในใจนะครับอย่าเพิ่งจากพี่ไปนะคับ//ธันย์ร่ำร้องหามุนินพร้อมกับน้ำตาลูกผู้ชายที่หลั่งออกมาโดยไม่รุ้ตัวและกดโทรศัพท์หามุนินแตปิดเครื่องยิงทำให้ธันย์เป็นกังวลใจมาก"นินต้องยุกับพี่นะพี่ขอแก้ไขทุกเรื่องนินต้องให้โอกาสพี่นะครับ"ธันย์เร่งเครื่อรถเพื่อให้ถึงบ้านโดยเร็วสักพักก็มาถึงบ้านตน//ไมนะประตูรั้วไม่ได้ล็อคจากข้างใน..ใจธันย์หล่นวูบรีบวิ่งเข้าไปในบ้านและเรียกตะโกนหามุนินไปทั่วเงียบไม่มีเสียงตอบรับสุดท้ายคือธันย์ค่อยๆเปิดประตูห้องมุนินอย่างช้าๆด้วยมือที่สั่นเทา

//😑เงียบไม่มีเสียงไม่มีรอยคนที่นอนที่ถูกจัดให้เรียบร้อยเป็นระเบียบไม่มีร่องรอยของคนนอนห้องน้ำเปิดประตูทิ้งไว้และมือหนาค่อยๆเปิดตู้เสื้อผ้า//พรึ่บ..ที่เห็นคือความว่างเปล่าไม่มีเสื้อผ้าสักตัวธันย์ทรุดลงกับพื้น//พี่มาสายไปแล้วจริงๆมุนินทำไมไม่รอพี่ทำมายยยย..ฮึก.ฮึกหื้ออๆๆ//เอามือปิดหน้าตนและร้องออกมาอย่างสะอึกสะอื้นทำไมเขามารุ้ใจตัวเองในวันที่มุนินจากเขาไปแล้ว//ไม่นะมุนินอย่าไปจากพี่พี่จะยุยังไงละพี่เคยคิดว่าเราไม่มีญาติที่ไหนคงไปไหนไม่ได้พี่คิดผิดจริงๆพี่ขอโทษมุนินพี่รักนินนะครับ

(เป็นไงละธันย์รุ้ยังความเจ็บปวดมันเป็นไงหึ,,แอดอินเกิน😏)

...//แชทกลุ่มหล่อเหี้ยๆ//...

แฟรงค์~ธันย์

มาร์ค~ธันย์

แฟรงค์+มาร์ค~ไอ่ธันย์มึงตอบพวกกุมาเลยน้องมุนินเป็นไงบ้าง

ธันย์~พวกมึง..อึก,,อึก,,มุนินเขาไปจากกุแล้วพวกมึงกุเพิ่งมารุ้ใจว่ากุรักเขาตอนเขาจากกุไปแล้วกุจะทำไงดี

มาร์ค~มึงวะว่าอะไรนะน้องมุนินไปแล้วไม่นะมึง

แฟรงค์~นี่แหละผลการกระทำมึงเป็นไงละทีนี้เพชรหลุดมือจนได้เพราะมึงทำตัวมึงเองแท้ๆธันย์พวกมึงด่ากุมาเลยกุยอมกุมันเหี้ยจริงทำกับเขาไว้เยอะ

แฟรงค์~เออยังงัยก็ใจเย็นๆก่อนมึงเดวพวกกุช่วยคิด

มาร์ค~กุไม่อยากช่วยมันเลยวะแม่งทำเหี้ยกับเขาไว้เยอะเกิน

แฟรงค์~ไอ่มาร์คพอเหอะตอนนี้ไอ่ธันย์มันต้องการกำลังใจนะเดวพวกกุเข้าไปหามึงทึ่บ้านนะรอพวกกุแล้วค่อยช่วยกันคิด

/// ...ตัดมาที่มุนิน... ///

มุนิน~กุมารบกวนมึงไหมข้าวต้ม

ข้าวต้ม~อย่าพูดแบบนี้มุนินมึงเพื่อนกุนะเว้ยยังไงพวกกูก็จะยุข้างๆมึง

ปลื้ม+วีเจ~ใช่มุนินอย่าคิดมาก

มุนิน~อึกอึกหื้อๆๆๆร้องให้ออกมาปริ่มขาดใจยอมรับที่หนีออกมาจากธันย์ครั้งนี้มุนินหมดความอดทนแล้วจริงๆเคยคิดจะทนให้สุดเพื่อพี่ธรแต่ครั้งนี้มุนินเจ็บมาก

ข้าวต้ม~ร้องเถอะมึงร้องให้พอร้องให้สุดแล้วหยุดทุกอย่างและมาเริ่มต้นใหม่เพื่อลูกมึงเพื่อหลานกูนะเพื่อน//นิ่งทำให้มุนินร้องออกมาเหมือนเขื่อนพังน่าสงสารมุนินเหลือเกิน

ปลื้ม~เครร้องพอหรือยัง

มุนิน~อึอือออกุโอเครแล้วมึง//แต่ยังสะอึกยุ

วีเจ~กุอยากจะไปชกปากไอ่พี่ธันย์แม่งให้เลือดกลบปากเลยทำเพื่อนกุขนาดนี้

มุนิน~ช่างเถอะปล่อยเขาไปเถอะกุถือว่ากุหมดเวรกรรมต่อกันชาตินี้

ข้าวต้ม~แต่มึงยังไม่ได้หย่านะนิน

มุนิน~อือกุรุ้รอกุทำใจได้สักพักกุค่อยติดต่อเขาอีกครั้งครั้งนี้เขาคงจะยอมเซ็นให้กุ

ปลื้ม~ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีมึงจะได้มีชีวิตใหม่สักทีพ้นจากคนใจร้ายใจดำแม่งหน้าตาก็ดีแต่แม่งนิสัยเหี้ยชิบหาย

วีเจ~พอๆๆเถอะมึงหยุดเรืองนี้ไว้ก่อนเอาเป็นว่าเย็นนี้เรามาฉลองต้อนรับหลานเราดีกว่า

ข้าวต้ม~สัสหลานยังเป็นวุ้นยุเลยยังไม่ได้ออกมาเป็นตัวเลย

ปลื้ม~มึงก็สัสไอ่ต้มหลานกุเป็นคนไม่ใช่ตัว

ข้าวต้ม~เออโทดทีกุเรียกสรรพนาผิดซอรี่ๆ

มุนิน~หลุดขำและยิ้มออกมาได้ขอบคุณพวกมึงมากนะเว้ยเดวกุหางานทำได้กุค่อยหาห้องเช่าเอาไม่อยากรบกวนพวกมึงนานๆ

ข้าวต้ม~มึงพอเลยหยุดเลยมุนินยิ่งกำลังท้องกำลังใส้ยุกุได้ยินมาว่ายิ่งทัองอ่อนๆนี่ห้ามยกของหนักทำงานหนักมึงไม่ต้องทำไรพวกกุเลี้ยงได้

วีเจ+ปลื้ม~ใช่หยุดคิดเลยงั้นกุกับไอ่ปลื้ม~ไปหาซื้ออะไรมาทำกินเย็นนี้ดีกว่ามึงอยากกินอะไรไหมนิน

มุนิน~ไม่อะมึงกุพะอือพะอมวะมึงซื้อมะม่วงเปรี้ยวมาให้กุนะกุอยากกิน

ปลื้ม~เออจริงมึงท้องนี่เนาะต้องอยากกินอะไรเปรี้ยวๆเครงั้นเดวพวกกุมา

////...ตัดมาที่ธันย์..///

แฟรงค์~มึงเป็นไงบ้างไอธันย์

ธันย์~กุไม่โอเครวะกุจะไปตามน้องมันที่ไหนวะเพราะที่ผ่านมากุไม่เคยสนใจเรื่องน้องมันเลยว่ามันมีเพื่อนกี่คนเพื่อนคนไหนบ้าง

มาร์ค~หึเป็นไงละที่นี้ข้อมูลมึนตึบ

แฟรงค์~ใจเย็นก่อนค่อยๆคิดกุว่าไม่ยากเพราะกุเคยเห็นกลุ่มน้องมันพอรุ้จักยุคนนึงชื่อวีเจมันเป็นน้องเพื่อนกุไอ่เจเจยังไงกุจะลองถามเพือนกุดู

ธันย์~จริงนะมึงได้เรืองยังไงบอกกุด้วย

แฟรงค์อืมผมยังไงมึงก็พักก่อนเถอะพวกกุไปก่อน

//หลังจากไอ่แฟรงค์กับไอ่มาร์คกลับไปธันย์ก็เดินคอตกเข้าไปในครัวมองเห็นภาพมุนินที่ง่วนทำอาหารทำนู้นทำนี่ด้วยความสุขมุนินชอบทำอาหารและะทำอร่อยมากน้ำตาลูกผู้ชายก็ไหลมาอีกครั้งนินครับนินยุไหนพี่คิดถึงนินพี่อยากกินกับข้าวฝีมือนินคิดถึงแกงเขียวหวานไจ่พะโล้ที่นินทำนินทำอร่อยที่สุดพี่ต้องหานินให้เจอพี่สัญญาพี่จะไม่ให้นินไปไหนจากพี่อีกพี่จะรักษานินให้ดีที่สุด

👉เป็นไงละธันย์คนเก่งเมียหนีแล้วสินะเจ็บไหมละมาต่อกันep7นะคะใครอยากอ่านต่อเม้นมาคะแอดจะมาต่อให้✌️💗