แชร์

บทที่8 ขอโอกาส

ผู้เขียน: Always Together
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-29 22:35:14

แฟรงค์~ไอ่ธันย์มึงยุไหน

ธันย์~ยุผับรอพวกมึงยุไงบอกไปซื้อของแปปเดียวงั้นกุกลับละ

แฟรงค์~มึงฟังกุก่อนรีบมาที่ห้างxyzด่วนกุเจอน้องมุนิน

ธันย์~ห๊ะ!!จริงเหรอมึง

แฟรงค์~เออสิวะรีบมาเร็วๆพวกกุจะเฝ้าดูไว้ให้มึงรีบมาเเล้วกัน

ธันย์~เครๆกุไปเดวนี้แหละเฝ้าไว้นะมึง

//..ตัดมาที่มุนิน..//

หมอหมอก~อร่อยไหมครับมุนิน

มุนิน~อร่อยคับหมอนินขอบคุณคุณหมอนะคับที่พานินมาทานของอร่อยๆ

หมอหมอก~ก็หมอบอกมุนินแล้วไงหมออยากดูแลมุนินทานเยอะๆนะครับ//หมอเอามือลูบหัวมุนินแต่มุนินก็เอียงหัวหนี

มุนินงั้นนินไปเข้าห้องน้ำแปปนะครับ

///ตัดมาที่แฟรงค์กับมาร์ค///

มาร์ค~เห้ย!!ไอ่แฟรงค์ต้องสนิทถึงขั้นไหนวะที่หมอนั่นเอามือลูบหัวน้องมุนินได้

แฟรงค์~จริงวะอ้าวนั้นน้องจะไปไหนวะสงสัยไปเข้าห้องน้ำไอ่ธันย์ทำไมช้าจังวะ

มาร์ค~นั่นไอ่ธันย์มาแล้วมึงทางนี้ไอ่ธันย์

ธันย์~ไหนน้องอะ

แฟรงค์~ไปเข้าห้องน้ำมึงรีบตามไปสิขอให้ได้ขอให้โดน

ธันย์~เออขอบใจพวกมึง//ธันย์รีบเดินไปห้องน้ำด้วยอาการดีใจ

//มุนินหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำเหลียวไปเห็นธันย์พอดีที่กำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินมุ่งตรงมาที่ห้องน้ำ//พี่ธันย์เรายังเจอพี่ธันย์ตอนนี้ไม่ได้ยังไม่อยากเจอเขาดังนั้นมุนินจึงเดินสวนกับคนที่มาช็อบซื้อของเพื่อหลบธันย์//ส่วนธันย์ก็ตามหามุนินในห้องน้ำเปิดดูทุกห้องแต่ไม่เจอรีบโทรหาแฟรงค์

ธันย์~มึงไม่เจอน้องอะน้องไปไหนแล้ว

แฟรงค์~อ้าวเดวกูโต๊ะที่น้องนั่งกับหมอนั่นก่อนเห้ยไม่มีเว้ยมีแต่คนที่มากับน้องนั่งคนเดียว

ธันย์~งั้นเดวกูไปถามหมอนั่นเองมันเป็นใครถึงกล้ามายุ่งกับเมียกู

แฟรงค์~เออๆรีบมา

//ธันย์แฟรงค์และมาร์คจึงเดินมาหาหมอหมอก//

ธันย์~นี่นาย..อ้าวคุณหมอ

หมอหมอก~หันมาอ่อนึกว่าใครไม่ทราบว่ามีไรครับ

ธันย์~มุนินยุไหน

หมอหมอก~มุนินคือ?

ธันย์~หมอผมถามดีๆอย่ามาย้อนผม

หมอหมอก~ลุกขึ้นแล้วจิ้มไปที่หน้าอกธันย์ต่อให้ผมรู้ผมก็ไม่บอกคุณเมียคนเดียวยังรักษาไว้ไม่ได้ยังจะมาหวงทำไม

//ธันย์กระชากคอเสื้อหมอหมอกทำท่าจะชก..แฟรงค์กับมาร์คห้ามไว้ทันเห้ยใจเย็นธันย์หากน้องมุนินรุ้คงจะไม่ชอบแน่ๆมึง

ธันย์~ผมถึงว่าคุณเป็นหมอประเภทไหนวะวันที่ผมพามุนินไปโรงพยาบาลผมดูคุณออกจ้องเมียผมตาเป็นมันอ่อเป็นหมอโรคจิตไงรุ้ว่าเขามีผัวแล้วยังอยากจะเอาของเขา

หมอหมอก~คุณหยุดความคิดเลวๆของคุณเลยผมบอกไว้ก่อนนะในเมื่อคุณไม่รักมุนินก็ควรจะปล่อยเขาไปไม่ใช่รั้งเขาไว้และผมจะเป็นคนดูแลมุนินเองเพราะมุนินคือคนทีมีค่าสำหรับผม

//พลั่ว..คราวนี้ธันย์ชกไปที่ปากของหมอหมอกเต็มๆสร้างความแตกตื่นให้กับคนในร้าน..หยุดปากเน่าๆของคุณไว้เลยและจำไว้ว่ามุนินเป็นเมียกูไม่มีใครหน้าไหนที่มาแย่งมุนินไปได้..ปะพวกมึง//

แฟรงค์~มึงแม่งไม่รุ้จักระงับอารมณ์เลยวะ

ธันย์~ก็มึงดูมันพูดสิมันน่าจะชกให้สลบด้วยซ้ำ

มาร์ค~กูว่านะไอ่หมอคนนี้ต้องรุ้ว่ามุนินนุไหนแน่หรือน้องยุกับมันวะ

แฟรงค์~แล้วน้องหายไปไหนตอนมามากับไอ่หมอนี่

ธันย์~หรือน้องมันหลบหน้ากูวะ

มาร์ค~ก็ไม่แน่วะ

ธันย์~เซ็งวะไปแดกเหล้ากันดีกว่ากูนึกว่าจะได้เจอน้อง

แฟรงค์~เออๆปะใจเย็นมึงค่อยๆคิด

///แต่เหตุการณ์ทุกอย่างยุในสายตามุนินหมดเพราะมุนินแอบดูอยู่//พี่ธันย์นินคิดถึงพี่แต่นินยังไม่อยากเจอพี่ตอนนี้

มุนินจึงโทรหาหมอหมอก//

มุนิน~หมอครับพอดีนินเวียนหัวนินกลับก่อนนะครับหมอคงไม่ว่านะครับ

หมอหมอก~อ้าวเหรอครับทำไมไม่รอหมอไปส่งครับหรือมุนินเห็น..

มุนิน~เห็นอะไรเหรอครับ//มุนินแสร้งทำเป็นไม่รุ้เรือง

หมอหมอก~ปะป่าวครับงั้นมุนินพักเยอะๆนะครับ

มุนิน~ครับคุณหมอ//ดังนั้นมุนินจึงเดินมาที่หน้าห้างเพื่อมารอรถที่ป้ายรถเมล์..//

แฟรงค์~ไอ่ธันย์จอดนั้นน้องมุนิน

ธันย์~จอดทันทีแล้วรีบลงรถมุ่งตรงมาที่มุนิน~ที่ไม่ได้สนใจมองอะไรเพราะมัวแต่ก้มมองโทรศัพท์จึงไม่รุ้ว่ามีคนมายืนซ้อนข้างหลังแต่ลักษณะคือเขายืนชิดมากจนมุนินรีบหันไปดู

มุนิน~พะพี่ธันย์

ธันย์~ครับที่รักพี่เอง

มุนิน~ทำท่าจะเดินหนีแต่ธันย์ขว้าแขนนั้นดึงเข้าหาตัว

ธันย์~อย่าหนีพี่ไม่งั้นพี่จะจูบเราต่อหน้าคนตอนนี้นะไปกับพี่ดีๆไม่งั้นพี่จะอุ้ม

มุนิน~พี่ต้องการอะไรจากนิน

ธันย์~ต้องการนินไงคะไปกับพี่ดีๆหรือจะให้พี่อุ้ม//เริ่มมีสายตาของคนที่มารอรถมองมามุนินจึงจำเป็นต้องเดินไปกับธันย์

แต่ธันย์ไม่เดินเฉยๆคว้าเอวบางเข้ามาแนบตัว

มุนิน~ทำอะไรพี่ธันย์

ธันย์~กอดเอวเมีย

มุนิน~ปล่อยนินนะ

ธันย์~ถ้าพี่ปล่อยนินก็หนีพี่อีกไม่ปล่อยหรอกครับที่รัก

มุนิน~ใครที่รักพี่ปล่อยนินนะ

//แต่ธันย์ไมพูดกลับอุ้มมุนินและเดินไปที่รถมุนินตกใจมากคนที่มองมากันใหญ่//

มุนิน~พี่ธันย์ปล่อยนะ

ธันย์~หากยังดิ้นอีกจูบนะครับ

มุนิน~จำต้องเงียบไปจนถึงรถ

ธันย์~ไอ่แฟรงค์เปิดประตูรถเร็ว

แฟรงค์~เออๆ

//เมื่อมุนินมานั่งในรถ//

มาร์ค~หวัดดีครับน้องมุนินหายไปไหนมาครับรุ้ไหมว่าพวกพี่คิดถึง

แฟรงค์~ใข่ครับน้องมุนินโดยเฉพาะเพื่อนพี่มันจะบ้าตายแล้ว

มุนิน~หวัดดีคับพี่แฟรงค์พี่มาร์คเออนินไม่ได้หายแค่นินไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายครับ

มาร์ค~โถ่ๆน่าสงสารจังมายุกับพี่ไหมครับรับรองพี่จะดูแลน้องมุนินอย่างดี

ธันย์~ดูแลตีนกุก่อนไหมเตาะเมียกุยุได้กุดูแลได้เมียกุคนเดียวกุดูแลได้

มุนิน~หึไม่ถามนินเหรอครับว่าอยากให้พี่ดูแลนินไหมในเมื่อพี่จะแต่งงานยุแล้วจะมาดูแลนินทำไมไปดูแลเมียพี่นู้น

ธันย์~นี่นินหึงพี่ใข่ไหม

มุนิน~ใครหึงหลงตัวเอง

ธันย์~หึงก็ว่าหึงสิครับเออพวกมึงจะลงไหน

แฟรงค์~พวกกุลงตรงนี้ก็ได้มึงจะได้ปรับความเข้าใจกับน้องมุนิน

มาร์ค~อะไรวะไอ่แฟรงค์กุยังไม่หายคิดถึงน้องมุนินเลย

ธันย์~คิดถึงกุไหมมาร์ค

มาร์ค~ไม่คับพ่อกุเบื่อหน้ามึงมากกว่าแต่ถ้าเป็นหน้าสวยๆของน้องมุนินกุจะคิดถึงทั้งวันทังคืนเลย

แฟรงค์~พอๆๆไอ่มาร์คมึงดูหน้าพ่อมึงด้วยปะๆเดวกุเลี้ยงเหล้าเอง

มาร์ค~มึงพูดละนะหากคืนคำถูก_ีนกูนะครับ

แฟรงค์~ๆๆไม่คืนรีบลงไอ่ธันย์มันอยาก..กับเมียมันละ

มาร์ค~อยากไรวะ

แฟรงค์~หู้ว!!มึงนะมึง>ไปๆๆ

มาร์ค~น้องมุนินพี่ไปก่อนนะครับจุ๊บๆ

ธันย์~จะไปดีๆหรือไปด้วยน้ำตาไอ่มาร์ค

มาร์ค~เออไปก็ได้วะแม่งหวงชิบหาย

//เมือเพื่อนของธันย์ลงรถไปแล้วบรรยากาสในรถก็มีแต่ความเงียบมีเพียงแต่สายตาคนพีที่มองมาทางน้องตลอดแต่น้องไม่สนหันหน้าออกไปที่หน้าต่างรถ

ธันย์~เอื้อมมือมาจับมือมุนินมุนินมองธันย์น้องนินพี่คิดถึงนินนะครับ

มุนิน~ไม่อยากเขื่อหูตัวเองว่าจะได้ยินว่าธันย์บอกว่าคิดถึงเขานินไม่อยากเชื่อลมปากพี่อีกแล้วครั้งก่อนคุยกับนินดีแต่อีกวันพี่เหมือนฆ่านินทั้งเป็นนินไม่อยากเจ็บอีกแล้วพี่ธันย์

ธันย์~จอดรถข้างทางหันมาทางมุนินน้องครับพี่ขอโทษกับทุกสิ่งที่ทำกับน้องยกโทษให้พี่ได้ไหมพี่รุ้ตัวพี่มันเลวพี่มันชั่วทำกับน้องไว้เยอะแค่พี่อยากพิสูจน์ตัวพี่เองว่าพี่รุ้สึกยังไงกับน้องให้โอกาสพี่ได้ไหมยกโทษให้พี่ได้ไหม

มุนิน~นินกลัวนินไม่อยากเจ็บพี่พี่รุ้ไหมเวลาที่นินเจ็บเวลาที่นินร้องให้แทบขาดใจพี่ไปยุไหนพี่เคยคิดถึงใจน้องไหม

ธันย์~พี่ขอโทษครับพี่รุ้พี่ไม่สมควรที่จะได้รับการอภัยจากน้องแต่พี่ขอโอกาสขอให้พี่ได้แก้ไขสิ่งที่ทำกับน้องไว้นะครับให้โอกาสพี่ได้ไหม

มุนิน~นินไม่รุ้นินสับสนนินรุ้แค่ว่านินกลัวนินกลัวความเจ็บปวดเพราะทั้งชีวิตนินไม่เคยเจอความสุขเลยหากพี่ธันย์ไม่ได้รักนินก็ปล่อยนินไปเถอะครับนินขอร้อง

ธันย์~นินพี่บอกแล้วไงครับพี่ขอโทษนะครับให้โอกาสพี่นะครับ

มุนิน~แล้วพี่จะทำให้นินมั่นใจได้ไงว่าพี่จะไม่ทำนินเจ็บอีก

ธันย์~พี่สัญญาด้วยเกียรติครับนะครับที่รักพี่รุ้นินคงยากที่จะให้อภัยพี่แต่คนเราทำผิดแค่ขอโอกาสแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาดน้องให้โอกาสพี่นะครับ

มุนิน~อืมก็ได้ครับแต่ถ้าพี่ทำนินเสียใจอีกพี่จะได้รู้ว่านินจะไม่ให้โอกาสพี่อีกแล้ว

ธันย์~จริงนะครับไชโยพี่ดีใจจัง//ฟอด..หอมแก้มมุนิน

มุนิน~พี่ทำไร

ธันย์~หอมเมียไงครับกลับบ้านเรานะครับที่รักอยากกอดเมียจะตาย

มุนิน~ครับ

///บ้านธันย์///

มุนิน~โหพี่ทำไมสภาพบ้านถึงได้เละขนาดนี้

ธันย์~ก็เมียพี่หนีนี่คับเลยไม่มีใครทำความสะอาดให้ไงคับ

มุนิน~ไม่ต้องเลยมาช่วยน้องเก็บเลยทั้งถ้วยชามขวดเหล้าเบียร์

ธันย์~อืมมไม่บ่นนะครับพี่ช่วยเก็บนะคับ

มุนิน~มาเลยมาช่วยเลย

ธันย์~จ้าเมียจ๋าแค่เมียกลับมาพี่ยอมทุกอย่างเลย//หลังจากช่วยกันทำความเสร็จ

ธันย์~น้องพี่หิวจัง

มุนิน~แต่นี่ดึกละนะอีกอย่างในตู้เย็นพี่ก็ไม่มีอะไรสักอย่างแล้ว

ธันย์~ใครว่าพี่หิวข้าวพี่หิวน้องต่างหากไม่พูดเปล่าแค่เดินมาอุ้มคนน้องแล้วเดินขึ้นห้องวางมุนินบนที่นอนนุ่ม

มุนิน~ไม่เอานะพี่

ธันย์~โหพี่คิดถึงอะพี่ขอนะครับ

มุนิน~ไม่ได้ไงครับ

ธันย์~ไม่ได้พี่ก็จะปล้ำ

มุนิน~พี่ธันย์น้องบอกไม่ได้ก็คือไม่ไง

ธันย์~นิ่งและหน้าบึ้งนี่น้องรังเกียจพี่มากขนาดนี้เลยเหรองั้นพี่ขอโทดนะที่พี่ทำแบบนี้

มุนิน~โอ้ยยเอาไงดีอะหรือจะบอกพี่ธันย์ไปเลยว่าตัวเองกำลังท้อง

👉มาต่อกันตอนหน้านะคะมีฟินนะคะ✌️

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • หากไม่รักก็อย่ารั้ง   บทที่12 จะรักตลอดไป

    ...//เชียงใหม่//...มุนิน~ป้าครับสั่งข้าวครับป้าขายอาหาร~เอาไรจ๊ะพ่อหนุ่มมุนิน~ผมเอกระเพราเนือไข่ดาวครับใส่กล่องนะครับป้าขายอาหาร~ได้จ้ารอแปปนะมุนิน~ครับ//ลูบท้องหิวใช่ไหมแม่รุ้นะแปปเดียวนะคับ//ป้าขายอาหาร~นี่จร้าได้แล้วมุนิน~เท่าไรครับป้าขายอาหาร ~40 บาทจร้ามุนิน~นี่ครับ//ขอบคุณครับมุนินเดินกลับบ้านพักเพราะไม่ไกลจากร้านข้าวหน้าปากซอยเท่าไร//แต่วันนี้มุนินรุ้สึกแปลกๆเหมือนมีคนตามมุนินรีบจึงเดินกลับบ้านพักนี่ก็มืดสลัวๆละมุนินเหลียวมองข้างหลังก็ไม่เห็นใครสักคน//เราคงจะคิดไปเองมุนินกำลังจะเปิดประตูรั้วก็มีมือมาปิดปากมุนินไว้//อื้ออใครอะตกใจ,,พี่ธันย์ธันย์~ครับพี่เองมุนิน~พี่มาได้ไงรุ้ได้ไงว่านินยุนี่อย่าบอกหมอบอก//หมอนะหมอธันย์~อย่าว่าหมอเลยพี่ไปขอหมอเองมุนิน~เดินเข้าบ้านธันย์เดินตาม//หยุดใครอนุญาติให้คุณเข้ามาธันย์~น้องนินฟังพี่ก่อนได้ไหมมุนิน~นินไม่ฟังเออผมไม่ฟังคุณออกไปไม่งั้นผมเเจ้งความข้อหาบุกรุกธันย์~แจ้งเลยครับหากทำให้น้องสบายใจมุนิน~โอ้ยนี่คุณจะเอาอะไรกับผมทำไมไม่ไปหาแฟนคุณนู้นธันย์~แฟนพี่ยุนี่ให้ไปหาไหนมุนิน~ผมไม่ใข่แฟนคุณผมเคยบอกคุณแล้วว่าหากคุณทำให้ผมเสียใจ

  • หากไม่รักก็อย่ารั้ง   บทที่11 ตามหาหัวใจ

    //ในผับ//แฟรงค์~พวกมึงมายังมาร์ค~กุถึงละธันย์~กูกำลังถึง//ธันย์มองไปรอบๆผับก็ไปสะดุดตากับโต๊ะผู้ชายสามคนสองในนั้นคือพวกที่มันตามการ์ตูน//ธันย์~เอางี้ไอ่แฟรงค์ในฐานะมึงดูหน้าอ่อนเหมือนหญิงมึงแกล้งไปหาพวกนั้นและถามว่ามีใครอยากได้เงินใช้เยอะๆแบบไม่ต้องทำไรมากแค่เดินตามผู้หญิงแค่นั้น หากพวกมันทำเพื่อเงินจริงมึงชวนมันไปที่หลังผับพวกกุจะรอที่นั้นมาร์ค~ใช่มึงทำได้ใช่ไหมแฟรงค์เพื่อน้องมุนินกับหลานแฟรงค์~ได้สิวะถึงกุจะหน้าอ่อนแต่ใจกุนักเลงนะเว้ยตามนั้นนะ//แฟรงค์ก็เดินไปที่คนกลุ่มนั้น//แฟรงค์~พวกนายสนใจอยากมีเงินใช้ง่ายๆไหมผู้ชาย~คนที่1สนสิวะงานไรผู้ชาย~คนที่2เออวะงานไรถ้าค้ายากุไม่เอานะแฟรงค์~ไม่ใข่ค้ายาแค่เดินตามหญิงให้กลัวแค่นั้นไม่ต้องทำไรแค่เดินตามผู้ชายสองคนนั้นเครกุเอาแฟรงค์~งั้นตามกุมา//หลังผับ//ตุ๊บ,พลั่ก,ทั้งตีนทั้งหมัดก็ประเคนมาที่มันสองคนธันย์~พวกมึงจับมันไว้ผู้ชายสองคนอะไรกันวะไหนมีงานให้แล้วพาพวกกุมาถูกตีนนี้นะแฟรงค์~เห้ยใจเย็นสิวะธันย์~พวกมึงจำกูได้ไหมผู้ชายคนที่1~เห้ยมึงคนวันนั้นหน้าห้องน้ำผู้ชายคนที่2~เออมึงจะเอาไงกับพวกกุกุก็ไม่ยุ่งกัยอีนั่นแล้วธันย์~ป่าว

  • หากไม่รักก็อย่ารั้ง   บทที่10 แผนร้าย

    ///แชทไลน์มุนิน///โดม~น้องมุนินคะจำพี่ได้ไหมมุนิน~พี่โดมนินจำได้คับโดม~งื้อดีใจจังครับน้องสบายดีไหมมุนิน~อืมมเอ่อครับโดม~น้องอย่าปิดบังพี่มุนิน~นินสบายดีครับพี่โดมละหายไปไหนตั้งนานโดน~นินยังคิดถึงพี่ใช่ไหมมุนิน~คิดถึงสิครับก็พี่โดมเป็นพี่ชายนินคนหนึ่งโดม~แค่พี่ชายเหรอคับ😔มุนิน~พี่โดมเราเคยคุยกันเรื่องนี้นะคับโดม~คุยกันเพราะนินไปคบกับไอ่ธรใช่ไหมพี่จีบนินก่อนมันแต่นินเลือกมันมุนิน~นินไม่ได้ชอบพี่ธรแต่พี่ธรคือคนที่มีพระคุณกับนินโดม~เครๆครับช่างมันเถอะเรื่องมันก็ผ่านไปนานละแต่พี่ถามตอนนี้นินกับธันย์โอเครกันดีไหมมุนิน~พี่รู้เรืองนินกับพี่ธันย์ด้วยเหรอคับโดม~พี่รุ้เรื่องของเราทุกเรื่องมุนิน~พี่นินขอโทดนะที่นินรับรักพี่ไม่ได้แต่พี่ก็ยังสนใจนินทุกเรื่องโดม~ก็นินคือรักแรกพี่นีครับจะว่ารักแรกก็ไม่ใช่เพราะพี่รักนินฝ่ายเดียวแต่พี่มีเรื่องของธันย์มาบอกเดวพี่ส่งรูปให้และวีดีโอให้ดู//ส่งรูปมุนิน~อึ้งดูรูปที่พี่โดมส่งมาโดม~นิน,นินมุนิน....//เงียบโดม~นินโอเครไหมมุนิน~โอเครก็บ้าละพี่55งั้นแค่นี้ก่อนนะครับนินเข้าห้องน้ำก่อนโดม~เครครับไว้พี่จะทักไปนะมุนิน~ครับ///มุนินตอนนี้คือไม

  • หากไม่รักก็อย่ารั้ง   บทที่9 ทำไมทำแบบนี้

    มุนิน~พี่ธันย์โกรธนินเหรอครับ ธันย์~หน้าบึ้ง//ไม่โกรธครับแต่พี่คิดถึงนินนี่คับให้พี่ไม่ได้เหรอ มุนิน~หอมไปที่แก้มคนพี่หนึ่งครั้ง//ไม่งอนนะครับนินมึเหตุผลบางอย่างซึ่งยังบอกตอนนี้ไม่ได้อะครับรอให้นินพร้อมนินจะบอกพี่ธันย์นะครับ ธันย์~เหตุผลอะไรละนินมันสำคัญมากเลยเหรอถึงบอกพี่ไม่ได้ครับ มุนิน~สำคัญครับสำคัญมากๆสำหรับเราสองคนอดทนอีกนิดนะครับน้าน้าๆๆๆๆๆๆครับ//อ้อนเอียงหน้าอย่างน่ารัก ธันย์~ก็เราอ้อนน่ารักขนาดนี้พี่ก็ต้องยอมฟังแต่ถ้าเหตุผลเราฟังไม่ขึ้นนะพี่จะจับกดทั้งคืนเลย มุนิน~คร้าบบบผมนินให้ทั้งคืนเลยครับแต่ถ้าพี่รุ้พี่จะบอกว่าพี่ขอโทด😋😋 ธันย~เครงั้นพี่ไปห้องพี่ก่อนนะไปอาบน้ำก่อนเดวพี่มานอนกอดนะครับ มุนิน~พี่ไม่นอนห้องพี่เลยอะนินนอนได้ ธันย์~ไม่เอาอะคิดถึงเมียนะๆให้พี่นอนด้วยนะ มุนิน~ก็ได้ครับนอนอย่างเดียวนะงั้นนินไปอาบน้ำก่อนเหนียวตัวจะแย่แล้ว ธันย์~ยื่นหน้าไปจุ๊ปปากมุนินหนึ่งที มุนินพี่ธันย์อะทำไร ธันย์~จุ๊บเมียครับหรือจะให้จูบ มุนิน~ไม่พูดกับพี่ละนินไปอาบน้ำดีกว่า//เดินไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำเสร็จ//อ้าวลืมไปเราไม่มีชุดเปลี่ยนเลยอะขนไปหมดเลยนิทำไงดี// มุนิน~

  • หากไม่รักก็อย่ารั้ง   บทที่8 ขอโอกาส

    แฟรงค์~ไอ่ธันย์มึงยุไหน ธันย์~ยุผับรอพวกมึงยุไงบอกไปซื้อของแปปเดียวงั้นกุกลับละ แฟรงค์~มึงฟังกุก่อนรีบมาที่ห้างxyzด่วนกุเจอน้องมุนิน ธันย์~ห๊ะ!!จริงเหรอมึง แฟรงค์~เออสิวะรีบมาเร็วๆพวกกุจะเฝ้าดูไว้ให้มึงรีบมาเเล้วกัน ธันย์~เครๆกุไปเดวนี้แหละเฝ้าไว้นะมึง //..ตัดมาที่มุนิน..// หมอหมอก~อร่อยไหมครับมุนิน มุนิน~อร่อยคับหมอนินขอบคุณคุณหมอนะคับที่พานินมาทานของอร่อยๆ หมอหมอก~ก็หมอบอกมุนินแล้วไงหมออยากดูแลมุนินทานเยอะๆนะครับ//หมอเอามือลูบหัวมุนินแต่มุนินก็เอียงหัวหนี มุนินงั้นนินไปเข้าห้องน้ำแปปนะครับ ///ตัดมาที่แฟรงค์กับมาร์ค/// มาร์ค~เห้ย!!ไอ่แฟรงค์ต้องสนิทถึงขั้นไหนวะที่หมอนั่นเอามือลูบหัวน้องมุนินได้ แฟรงค์~จริงวะอ้าวนั้นน้องจะไปไหนวะสงสัยไปเข้าห้องน้ำไอ่ธันย์ทำไมช้าจังวะ มาร์ค~นั่นไอ่ธันย์มาแล้วมึงทางนี้ไอ่ธันย์ ธันย์~ไหนน้องอะ แฟรงค์~ไปเข้าห้องน้ำมึงรีบตามไปสิขอให้ได้ขอให้โดน ธันย์~เออขอบใจพวกมึง//ธันย์รีบเดินไปห้องน้ำด้วยอาการดีใจ //มุนินหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำเหลียวไปเห็นธันย์พอดีที่กำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินมุ่งตรงมาที่ห้องน้ำ//พ

  • หากไม่รักก็อย่ารั้ง   บทที่7 คิดถึง

    ....///แชทไลน์มุนิน///... หมอหมอก~สวัสดีครับมุนินเป็นไงบ้างครับ มุนิน~สวัสดีคับคุณหมอ..เออคับ หมอหมอก~มุนินคุณไม่โอเครใช่ไหมหมอโทรหานะครับ//หลังจากโทรเสร็จ หมอหมอก~มุนินครับหมออยากดูแลมุนินให้หมอดูแลได้ไหมครับ มุนิน~เออหมอคับหมอก็รุ้มุนินไม่ใช่คนตัวเปล่านินยังมีอีกคนในท้อง หมอหมอก~ก็เพราะหมอรุ้ไงครับต่อให้มุนินมีลูกกี่คนหมอก็ยังยืนยันคำเดิมคือหมอชอบมุนินและอยกดูแลนะคับ มุนิน~นินขอคิดดูก่อนนะคับนินยังไม่ได้หย่าจากเขาเลยครับ หมอหมอก~ได้ครับมุนินหมอจะรอคำตอบเออมุนินอย่าลืมวันนัดนะครับให้หมอไปรับไหมแล้วมุนินพักกับเพื่อนสะดวกไหมครับ มุนิน~เออจริงๆนินก็เกรงใจเพือนนะคับแต่นินไม่มีญาติพี่น้องเลยคับนินเป็นเด็กกำพร้านินมาจากบ้านเด็กกำพร้านะครับหมอรุ้แบบนี้ยังอยากจะคุยกับนินยุไหมคับ หมอหมอก~อยากสิครับยิ่งอยากดูแลมุนินยิ่งกว่าเดิม มุนิน~นินขอบคุณหมอนะคับที่เมตตานิน หมอหมอก~อย่าบอกว่าร้องนะครับหมอไม่อยากเห็นมุนินร้องเอางี้ไหมมุนินเหงาไหมมาทำงานกับหมอไหมครับ มุนิน~จริงเหรอครับงานอะไรครับ หมอหมอก~หมอเปิดคลีนิคตอนเย็นหลังเลิกงานคับมุนินมาทำกัยหมอไหมหมอขาดคนพอดี มุนิน~แต่นินไม่มีความรุ้

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status