Se connecterPartager
บทที่8 ขอโอกาส
Date de publication:
2026-01-29 22:35:14แฟรงค์~ไอ่ธันย์มึงยุไหน
ธันย์~ยุผับรอพวกมึงยุไงบอกไปซื้อของแปปเดียวงั้นกุกลับละ แฟรงค์~มึงฟังกุก่อนรีบมาที่ห้างxyzด่วนกุเจอน้องมุนิน ธันย์~ห๊ะ!!จริงเหรอมึง แฟรงค์~เออสิวะรีบมาเร็วๆพวกกุจะเฝ้าดูไว้ให้มึงรีบมาเเล้วกัน ธันย์~เครๆกุไปเดวนี้แหละเฝ้าไว้นะมึง //..ตัดมาที่มุนิน..// หมอหมอก~อร่อยไหมครับมุนิน มุนิน~อร่อยคับหมอนินขอบคุณคุณหมอนะคับที่พานินมาทานของอร่อยๆ หมอหมอก~ก็หมอบอกมุนินแล้วไงหมออยากดูแลมุนินทานเยอะๆนะครับ//หมอเอามือลูบหัวมุนินแต่มุนินก็เอียงหัวหนี มุนินงั้นนินไปเข้าห้องน้ำแปปนะครับ ///ตัดมาที่แฟรงค์กับมาร์ค/// มาร์ค~เห้ย!!ไอ่แฟรงค์ต้องสนิทถึงขั้นไหนวะที่หมอนั่นเอามือลูบหัวน้องมุนินได้ แฟรงค์~จริงวะอ้าวนั้นน้องจะไปไหนวะสงสัยไปเข้าห้องน้ำไอ่ธันย์ทำไมช้าจังวะ มาร์ค~นั่นไอ่ธันย์มาแล้วมึงทางนี้ไอ่ธันย์ ธันย์~ไหนน้องอะ แฟรงค์~ไปเข้าห้องน้ำมึงรีบตามไปสิขอให้ได้ขอให้โดน ธันย์~เออขอบใจพวกมึง//ธันย์รีบเดินไปห้องน้ำด้วยอาการดีใจ //มุนินหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำเหลียวไปเห็นธันย์พอดีที่กำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินมุ่งตรงมาที่ห้องน้ำ//พี่ธันย์เรายังเจอพี่ธันย์ตอนนี้ไม่ได้ยังไม่อยากเจอเขาดังนั้นมุนินจึงเดินสวนกับคนที่มาช็อบซื้อของเพื่อหลบธันย์//ส่วนธันย์ก็ตามหามุนินในห้องน้ำเปิดดูทุกห้องแต่ไม่เจอรีบโทรหาแฟรงค์ ธันย์~มึงไม่เจอน้องอะน้องไปไหนแล้ว แฟรงค์~อ้าวเดวกูโต๊ะที่น้องนั่งกับหมอนั่นก่อนเห้ยไม่มีเว้ยมีแต่คนที่มากับน้องนั่งคนเดียว ธันย์~งั้นเดวกูไปถามหมอนั่นเองมันเป็นใครถึงกล้ามายุ่งกับเมียกู แฟรงค์~เออๆรีบมา //ธันย์แฟรงค์และมาร์คจึงเดินมาหาหมอหมอก// ธันย์~นี่นาย..อ้าวคุณหมอ หมอหมอก~หันมาอ่อนึกว่าใครไม่ทราบว่ามีไรครับ ธันย์~มุนินยุไหน หมอหมอก~มุนินคือ? ธันย์~หมอผมถามดีๆอย่ามาย้อนผม หมอหมอก~ลุกขึ้นแล้วจิ้มไปที่หน้าอกธันย์ต่อให้ผมรู้ผมก็ไม่บอกคุณเมียคนเดียวยังรักษาไว้ไม่ได้ยังจะมาหวงทำไม //ธันย์กระชากคอเสื้อหมอหมอกทำท่าจะชก..แฟรงค์กับมาร์คห้ามไว้ทันเห้ยใจเย็นธันย์หากน้องมุนินรุ้คงจะไม่ชอบแน่ๆมึง ธันย์~ผมถึงว่าคุณเป็นหมอประเภทไหนวะวันที่ผมพามุนินไปโรงพยาบาลผมดูคุณออกจ้องเมียผมตาเป็นมันอ่อเป็นหมอโรคจิตไงรุ้ว่าเขามีผัวแล้วยังอยากจะเอาของเขา หมอหมอก~คุณหยุดความคิดเลวๆของคุณเลยผมบอกไว้ก่อนนะในเมื่อคุณไม่รักมุนินก็ควรจะปล่อยเขาไปไม่ใช่รั้งเขาไว้และผมจะเป็นคนดูแลมุนินเองเพราะมุนินคือคนทีมีค่าสำหรับผม //พลั่ว..คราวนี้ธันย์ชกไปที่ปากของหมอหมอกเต็มๆสร้างความแตกตื่นให้กับคนในร้าน..หยุดปากเน่าๆของคุณไว้เลยและจำไว้ว่ามุนินเป็นเมียกูไม่มีใครหน้าไหนที่มาแย่งมุนินไปได้..ปะพวกมึง// แฟรงค์~มึงแม่งไม่รุ้จักระงับอารมณ์เลยวะ ธันย์~ก็มึงดูมันพูดสิมันน่าจะชกให้สลบด้วยซ้ำ มาร์ค~กูว่านะไอ่หมอคนนี้ต้องรุ้ว่ามุนินนุไหนแน่หรือน้องยุกับมันวะ แฟรงค์~แล้วน้องหายไปไหนตอนมามากับไอ่หมอนี่ ธันย์~หรือน้องมันหลบหน้ากูวะ มาร์ค~ก็ไม่แน่วะ ธันย์~เซ็งวะไปแดกเหล้ากันดีกว่ากูนึกว่าจะได้เจอน้อง แฟรงค์~เออๆปะใจเย็นมึงค่อยๆคิด ///แต่เหตุการณ์ทุกอย่างยุในสายตามุนินหมดเพราะมุนินแอบดูอยู่//พี่ธันย์นินคิดถึงพี่แต่นินยังไม่อยากเจอพี่ตอนนี้ มุนินจึงโทรหาหมอหมอก// มุนิน~หมอครับพอดีนินเวียนหัวนินกลับก่อนนะครับหมอคงไม่ว่านะครับ หมอหมอก~อ้าวเหรอครับทำไมไม่รอหมอไปส่งครับหรือมุนินเห็น.. มุนิน~เห็นอะไรเหรอครับ//มุนินแสร้งทำเป็นไม่รุ้เรือง หมอหมอก~ปะป่าวครับงั้นมุนินพักเยอะๆนะครับ มุนิน~ครับคุณหมอ//ดังนั้นมุนินจึงเดินมาที่หน้าห้างเพื่อมารอรถที่ป้ายรถเมล์..// แฟรงค์~ไอ่ธันย์จอดนั้นน้องมุนิน ธันย์~จอดทันทีแล้วรีบลงรถมุ่งตรงมาที่มุนิน~ที่ไม่ได้สนใจมองอะไรเพราะมัวแต่ก้มมองโทรศัพท์จึงไม่รุ้ว่ามีคนมายืนซ้อนข้างหลังแต่ลักษณะคือเขายืนชิดมากจนมุนินรีบหันไปดู มุนิน~พะพี่ธันย์ ธันย์~ครับที่รักพี่เอง มุนิน~ทำท่าจะเดินหนีแต่ธันย์ขว้าแขนนั้นดึงเข้าหาตัว ธันย์~อย่าหนีพี่ไม่งั้นพี่จะจูบเราต่อหน้าคนตอนนี้นะไปกับพี่ดีๆไม่งั้นพี่จะอุ้ม มุนิน~พี่ต้องการอะไรจากนิน ธันย์~ต้องการนินไงคะไปกับพี่ดีๆหรือจะให้พี่อุ้ม//เริ่มมีสายตาของคนที่มารอรถมองมามุนินจึงจำเป็นต้องเดินไปกับธันย์ แต่ธันย์ไม่เดินเฉยๆคว้าเอวบางเข้ามาแนบตัว มุนิน~ทำอะไรพี่ธันย์ ธันย์~กอดเอวเมีย มุนิน~ปล่อยนินนะ ธันย์~ถ้าพี่ปล่อยนินก็หนีพี่อีกไม่ปล่อยหรอกครับที่รัก มุนิน~ใครที่รักพี่ปล่อยนินนะ //แต่ธันย์ไมพูดกลับอุ้มมุนินและเดินไปที่รถมุนินตกใจมากคนที่มองมากันใหญ่// มุนิน~พี่ธันย์ปล่อยนะ ธันย์~หากยังดิ้นอีกจูบนะครับ มุนิน~จำต้องเงียบไปจนถึงรถ ธันย์~ไอ่แฟรงค์เปิดประตูรถเร็ว แฟรงค์~เออๆ //เมื่อมุนินมานั่งในรถ// มาร์ค~หวัดดีครับน้องมุนินหายไปไหนมาครับรุ้ไหมว่าพวกพี่คิดถึง แฟรงค์~ใข่ครับน้องมุนินโดยเฉพาะเพื่อนพี่มันจะบ้าตายแล้ว มุนิน~หวัดดีคับพี่แฟรงค์พี่มาร์คเออนินไม่ได้หายแค่นินไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายครับ มาร์ค~โถ่ๆน่าสงสารจังมายุกับพี่ไหมครับรับรองพี่จะดูแลน้องมุนินอย่างดี ธันย์~ดูแลตีนกุก่อนไหมเตาะเมียกุยุได้กุดูแลได้เมียกุคนเดียวกุดูแลได้ มุนิน~หึไม่ถามนินเหรอครับว่าอยากให้พี่ดูแลนินไหมในเมื่อพี่จะแต่งงานยุแล้วจะมาดูแลนินทำไมไปดูแลเมียพี่นู้น ธันย์~นี่นินหึงพี่ใข่ไหม มุนิน~ใครหึงหลงตัวเอง ธันย์~หึงก็ว่าหึงสิครับเออพวกมึงจะลงไหน แฟรงค์~พวกกุลงตรงนี้ก็ได้มึงจะได้ปรับความเข้าใจกับน้องมุนิน มาร์ค~อะไรวะไอ่แฟรงค์กุยังไม่หายคิดถึงน้องมุนินเลย ธันย์~คิดถึงกุไหมมาร์ค มาร์ค~ไม่คับพ่อกุเบื่อหน้ามึงมากกว่าแต่ถ้าเป็นหน้าสวยๆของน้องมุนินกุจะคิดถึงทั้งวันทังคืนเลย แฟรงค์~พอๆๆไอ่มาร์คมึงดูหน้าพ่อมึงด้วยปะๆเดวกุเลี้ยงเหล้าเอง มาร์ค~มึงพูดละนะหากคืนคำถูก_ีนกูนะครับ แฟรงค์~ๆๆไม่คืนรีบลงไอ่ธันย์มันอยาก..กับเมียมันละ มาร์ค~อยากไรวะ แฟรงค์~หู้ว!!มึงนะมึง>ไปๆๆ มาร์ค~น้องมุนินพี่ไปก่อนนะครับจุ๊บๆ ธันย์~จะไปดีๆหรือไปด้วยน้ำตาไอ่มาร์ค มาร์ค~เออไปก็ได้วะแม่งหวงชิบหาย //เมือเพื่อนของธันย์ลงรถไปแล้วบรรยากาสในรถก็มีแต่ความเงียบมีเพียงแต่สายตาคนพีที่มองมาทางน้องตลอดแต่น้องไม่สนหันหน้าออกไปที่หน้าต่างรถ ธันย์~เอื้อมมือมาจับมือมุนินมุนินมองธันย์น้องนินพี่คิดถึงนินนะครับ มุนิน~ไม่อยากเขื่อหูตัวเองว่าจะได้ยินว่าธันย์บอกว่าคิดถึงเขานินไม่อยากเชื่อลมปากพี่อีกแล้วครั้งก่อนคุยกับนินดีแต่อีกวันพี่เหมือนฆ่านินทั้งเป็นนินไม่อยากเจ็บอีกแล้วพี่ธันย์ ธันย์~จอดรถข้างทางหันมาทางมุนินน้องครับพี่ขอโทษกับทุกสิ่งที่ทำกับน้องยกโทษให้พี่ได้ไหมพี่รุ้ตัวพี่มันเลวพี่มันชั่วทำกับน้องไว้เยอะแค่พี่อยากพิสูจน์ตัวพี่เองว่าพี่รุ้สึกยังไงกับน้องให้โอกาสพี่ได้ไหมยกโทษให้พี่ได้ไหม มุนิน~นินกลัวนินไม่อยากเจ็บพี่พี่รุ้ไหมเวลาที่นินเจ็บเวลาที่นินร้องให้แทบขาดใจพี่ไปยุไหนพี่เคยคิดถึงใจน้องไหม ธันย์~พี่ขอโทษครับพี่รุ้พี่ไม่สมควรที่จะได้รับการอภัยจากน้องแต่พี่ขอโอกาสขอให้พี่ได้แก้ไขสิ่งที่ทำกับน้องไว้นะครับให้โอกาสพี่ได้ไหม มุนิน~นินไม่รุ้นินสับสนนินรุ้แค่ว่านินกลัวนินกลัวความเจ็บปวดเพราะทั้งชีวิตนินไม่เคยเจอความสุขเลยหากพี่ธันย์ไม่ได้รักนินก็ปล่อยนินไปเถอะครับนินขอร้อง ธันย์~นินพี่บอกแล้วไงครับพี่ขอโทษนะครับให้โอกาสพี่นะครับ มุนิน~แล้วพี่จะทำให้นินมั่นใจได้ไงว่าพี่จะไม่ทำนินเจ็บอีก ธันย์~พี่สัญญาด้วยเกียรติครับนะครับที่รักพี่รุ้นินคงยากที่จะให้อภัยพี่แต่คนเราทำผิดแค่ขอโอกาสแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาดน้องให้โอกาสพี่นะครับ มุนิน~อืมก็ได้ครับแต่ถ้าพี่ทำนินเสียใจอีกพี่จะได้รู้ว่านินจะไม่ให้โอกาสพี่อีกแล้ว ธันย์~จริงนะครับไชโยพี่ดีใจจัง//ฟอด..หอมแก้มมุนิน มุนิน~พี่ทำไร ธันย์~หอมเมียไงครับกลับบ้านเรานะครับที่รักอยากกอดเมียจะตาย มุนิน~ครับ ///บ้านธันย์/// มุนิน~โหพี่ทำไมสภาพบ้านถึงได้เละขนาดนี้ ธันย์~ก็เมียพี่หนีนี่คับเลยไม่มีใครทำความสะอาดให้ไงคับ มุนิน~ไม่ต้องเลยมาช่วยน้องเก็บเลยทั้งถ้วยชามขวดเหล้าเบียร์ ธันย์~อืมมไม่บ่นนะครับพี่ช่วยเก็บนะคับ มุนิน~มาเลยมาช่วยเลย ธันย์~จ้าเมียจ๋าแค่เมียกลับมาพี่ยอมทุกอย่างเลย//หลังจากช่วยกันทำความเสร็จ ธันย์~น้องพี่หิวจัง มุนิน~แต่นี่ดึกละนะอีกอย่างในตู้เย็นพี่ก็ไม่มีอะไรสักอย่างแล้ว ธันย์~ใครว่าพี่หิวข้าวพี่หิวน้องต่างหากไม่พูดเปล่าแค่เดินมาอุ้มคนน้องแล้วเดินขึ้นห้องวางมุนินบนที่นอนนุ่ม มุนิน~ไม่เอานะพี่ ธันย์~โหพี่คิดถึงอะพี่ขอนะครับ มุนิน~ไม่ได้ไงครับ ธันย์~ไม่ได้พี่ก็จะปล้ำ มุนิน~พี่ธันย์น้องบอกไม่ได้ก็คือไม่ไง ธันย์~นิ่งและหน้าบึ้งนี่น้องรังเกียจพี่มากขนาดนี้เลยเหรองั้นพี่ขอโทดนะที่พี่ทำแบบนี้ มุนิน~โอ้ยยเอาไงดีอะหรือจะบอกพี่ธันย์ไปเลยว่าตัวเองกำลังท้อง 👉มาต่อกันตอนหน้านะคะมีฟินนะคะ✌️
Dernier chapitre
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่12 จะรักตลอดไป
...//เชียงใหม่//...มุนิน~ป้าครับสั่งข้าวครับป้าขายอาหาร~เอาไรจ๊ะพ่อหนุ่มมุนิน~ผมเอกระเพราเนือไข่ดาวครับใส่กล่องนะครับป้าขายอาหาร~ได้จ้ารอแปปนะมุนิน~ครับ//ลูบท้องหิวใช่ไหมแม่รุ้นะแปปเดียวนะคับ//ป้าขายอาหาร~นี่จร้าได้แล้วมุนิน~เท่าไรครับป้าขายอาหาร ~40 บาทจร้ามุนิน~นี่ครับ//ขอบคุณครับมุนินเดินกลับบ้านพักเพราะไม่ไกลจากร้านข้าวหน้าปากซอยเท่าไร//แต่วันนี้มุนินรุ้สึกแปลกๆเหมือนมีคนตามมุนินรีบจึงเดินกลับบ้านพักนี่ก็มืดสลัวๆละมุนินเหลียวมองข้างหลังก็ไม่เห็นใครสักคน//เราคงจะคิดไปเองมุนินกำลังจะเปิดประตูรั้วก็มีมือมาปิดปากมุนินไว้//อื้ออใครอะตกใจ,,พี่ธันย์ธันย์~ครับพี่เองมุนิน~พี่มาได้ไงรุ้ได้ไงว่านินยุนี่อย่าบอกหมอบอก//หมอนะหมอธันย์~อย่าว่าหมอเลยพี่ไปขอหมอเองมุนิน~เดินเข้าบ้านธันย์เดินตาม//หยุดใครอนุญาติให้คุณเข้ามาธันย์~น้องนินฟังพี่ก่อนได้ไหมมุนิน~นินไม่ฟังเออผมไม่ฟังคุณออกไปไม่งั้นผมเเจ้งความข้อหาบุกรุกธันย์~แจ้งเลยครับหากทำให้น้องสบายใจมุนิน~โอ้ยนี่คุณจะเอาอะไรกับผมทำไมไม่ไปหาแฟนคุณนู้นธันย์~แฟนพี่ยุนี่ให้ไปหาไหนมุนิน~ผมไม่ใข่แฟนคุณผมเคยบอกคุณแล้วว่าหากคุณทำให้ผมเสียใจ
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่11 ตามหาหัวใจ
//ในผับ//แฟรงค์~พวกมึงมายังมาร์ค~กุถึงละธันย์~กูกำลังถึง//ธันย์มองไปรอบๆผับก็ไปสะดุดตากับโต๊ะผู้ชายสามคนสองในนั้นคือพวกที่มันตามการ์ตูน//ธันย์~เอางี้ไอ่แฟรงค์ในฐานะมึงดูหน้าอ่อนเหมือนหญิงมึงแกล้งไปหาพวกนั้นและถามว่ามีใครอยากได้เงินใช้เยอะๆแบบไม่ต้องทำไรมากแค่เดินตามผู้หญิงแค่นั้น หากพวกมันทำเพื่อเงินจริงมึงชวนมันไปที่หลังผับพวกกุจะรอที่นั้นมาร์ค~ใช่มึงทำได้ใช่ไหมแฟรงค์เพื่อน้องมุนินกับหลานแฟรงค์~ได้สิวะถึงกุจะหน้าอ่อนแต่ใจกุนักเลงนะเว้ยตามนั้นนะ//แฟรงค์ก็เดินไปที่คนกลุ่มนั้น//แฟรงค์~พวกนายสนใจอยากมีเงินใช้ง่ายๆไหมผู้ชาย~คนที่1สนสิวะงานไรผู้ชาย~คนที่2เออวะงานไรถ้าค้ายากุไม่เอานะแฟรงค์~ไม่ใข่ค้ายาแค่เดินตามหญิงให้กลัวแค่นั้นไม่ต้องทำไรแค่เดินตามผู้ชายสองคนนั้นเครกุเอาแฟรงค์~งั้นตามกุมา//หลังผับ//ตุ๊บ,พลั่ก,ทั้งตีนทั้งหมัดก็ประเคนมาที่มันสองคนธันย์~พวกมึงจับมันไว้ผู้ชายสองคนอะไรกันวะไหนมีงานให้แล้วพาพวกกุมาถูกตีนนี้นะแฟรงค์~เห้ยใจเย็นสิวะธันย์~พวกมึงจำกูได้ไหมผู้ชายคนที่1~เห้ยมึงคนวันนั้นหน้าห้องน้ำผู้ชายคนที่2~เออมึงจะเอาไงกับพวกกุกุก็ไม่ยุ่งกัยอีนั่นแล้วธันย์~ป่าว
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่10 แผนร้าย
///แชทไลน์มุนิน///โดม~น้องมุนินคะจำพี่ได้ไหมมุนิน~พี่โดมนินจำได้คับโดม~งื้อดีใจจังครับน้องสบายดีไหมมุนิน~อืมมเอ่อครับโดม~น้องอย่าปิดบังพี่มุนิน~นินสบายดีครับพี่โดมละหายไปไหนตั้งนานโดน~นินยังคิดถึงพี่ใช่ไหมมุนิน~คิดถึงสิครับก็พี่โดมเป็นพี่ชายนินคนหนึ่งโดม~แค่พี่ชายเหรอคับ😔มุนิน~พี่โดมเราเคยคุยกันเรื่องนี้นะคับโดม~คุยกันเพราะนินไปคบกับไอ่ธรใช่ไหมพี่จีบนินก่อนมันแต่นินเลือกมันมุนิน~นินไม่ได้ชอบพี่ธรแต่พี่ธรคือคนที่มีพระคุณกับนินโดม~เครๆครับช่างมันเถอะเรื่องมันก็ผ่านไปนานละแต่พี่ถามตอนนี้นินกับธันย์โอเครกันดีไหมมุนิน~พี่รู้เรืองนินกับพี่ธันย์ด้วยเหรอคับโดม~พี่รุ้เรื่องของเราทุกเรื่องมุนิน~พี่นินขอโทดนะที่นินรับรักพี่ไม่ได้แต่พี่ก็ยังสนใจนินทุกเรื่องโดม~ก็นินคือรักแรกพี่นีครับจะว่ารักแรกก็ไม่ใช่เพราะพี่รักนินฝ่ายเดียวแต่พี่มีเรื่องของธันย์มาบอกเดวพี่ส่งรูปให้และวีดีโอให้ดู//ส่งรูปมุนิน~อึ้งดูรูปที่พี่โดมส่งมาโดม~นิน,นินมุนิน....//เงียบโดม~นินโอเครไหมมุนิน~โอเครก็บ้าละพี่55งั้นแค่นี้ก่อนนะครับนินเข้าห้องน้ำก่อนโดม~เครครับไว้พี่จะทักไปนะมุนิน~ครับ///มุนินตอนนี้คือไม
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่9 ทำไมทำแบบนี้
มุนิน~พี่ธันย์โกรธนินเหรอครับ ธันย์~หน้าบึ้ง//ไม่โกรธครับแต่พี่คิดถึงนินนี่คับให้พี่ไม่ได้เหรอ มุนิน~หอมไปที่แก้มคนพี่หนึ่งครั้ง//ไม่งอนนะครับนินมึเหตุผลบางอย่างซึ่งยังบอกตอนนี้ไม่ได้อะครับรอให้นินพร้อมนินจะบอกพี่ธันย์นะครับ ธันย์~เหตุผลอะไรละนินมันสำคัญมากเลยเหรอถึงบอกพี่ไม่ได้ครับ มุนิน~สำคัญครับสำคัญมากๆสำหรับเราสองคนอดทนอีกนิดนะครับน้าน้าๆๆๆๆๆๆครับ//อ้อนเอียงหน้าอย่างน่ารัก ธันย์~ก็เราอ้อนน่ารักขนาดนี้พี่ก็ต้องยอมฟังแต่ถ้าเหตุผลเราฟังไม่ขึ้นนะพี่จะจับกดทั้งคืนเลย มุนิน~คร้าบบบผมนินให้ทั้งคืนเลยครับแต่ถ้าพี่รุ้พี่จะบอกว่าพี่ขอโทด😋😋 ธันย~เครงั้นพี่ไปห้องพี่ก่อนนะไปอาบน้ำก่อนเดวพี่มานอนกอดนะครับ มุนิน~พี่ไม่นอนห้องพี่เลยอะนินนอนได้ ธันย์~ไม่เอาอะคิดถึงเมียนะๆให้พี่นอนด้วยนะ มุนิน~ก็ได้ครับนอนอย่างเดียวนะงั้นนินไปอาบน้ำก่อนเหนียวตัวจะแย่แล้ว ธันย์~ยื่นหน้าไปจุ๊ปปากมุนินหนึ่งที มุนินพี่ธันย์อะทำไร ธันย์~จุ๊บเมียครับหรือจะให้จูบ มุนิน~ไม่พูดกับพี่ละนินไปอาบน้ำดีกว่า//เดินไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำเสร็จ//อ้าวลืมไปเราไม่มีชุดเปลี่ยนเลยอะขนไปหมดเลยนิทำไงดี// มุนิน~
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่8 ขอโอกาส
แฟรงค์~ไอ่ธันย์มึงยุไหน ธันย์~ยุผับรอพวกมึงยุไงบอกไปซื้อของแปปเดียวงั้นกุกลับละ แฟรงค์~มึงฟังกุก่อนรีบมาที่ห้างxyzด่วนกุเจอน้องมุนิน ธันย์~ห๊ะ!!จริงเหรอมึง แฟรงค์~เออสิวะรีบมาเร็วๆพวกกุจะเฝ้าดูไว้ให้มึงรีบมาเเล้วกัน ธันย์~เครๆกุไปเดวนี้แหละเฝ้าไว้นะมึง //..ตัดมาที่มุนิน..// หมอหมอก~อร่อยไหมครับมุนิน มุนิน~อร่อยคับหมอนินขอบคุณคุณหมอนะคับที่พานินมาทานของอร่อยๆ หมอหมอก~ก็หมอบอกมุนินแล้วไงหมออยากดูแลมุนินทานเยอะๆนะครับ//หมอเอามือลูบหัวมุนินแต่มุนินก็เอียงหัวหนี มุนินงั้นนินไปเข้าห้องน้ำแปปนะครับ ///ตัดมาที่แฟรงค์กับมาร์ค/// มาร์ค~เห้ย!!ไอ่แฟรงค์ต้องสนิทถึงขั้นไหนวะที่หมอนั่นเอามือลูบหัวน้องมุนินได้ แฟรงค์~จริงวะอ้าวนั้นน้องจะไปไหนวะสงสัยไปเข้าห้องน้ำไอ่ธันย์ทำไมช้าจังวะ มาร์ค~นั่นไอ่ธันย์มาแล้วมึงทางนี้ไอ่ธันย์ ธันย์~ไหนน้องอะ แฟรงค์~ไปเข้าห้องน้ำมึงรีบตามไปสิขอให้ได้ขอให้โดน ธันย์~เออขอบใจพวกมึง//ธันย์รีบเดินไปห้องน้ำด้วยอาการดีใจ //มุนินหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำเหลียวไปเห็นธันย์พอดีที่กำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินมุ่งตรงมาที่ห้องน้ำ//พ
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่7 คิดถึง
....///แชทไลน์มุนิน///... หมอหมอก~สวัสดีครับมุนินเป็นไงบ้างครับ มุนิน~สวัสดีคับคุณหมอ..เออคับ หมอหมอก~มุนินคุณไม่โอเครใช่ไหมหมอโทรหานะครับ//หลังจากโทรเสร็จ หมอหมอก~มุนินครับหมออยากดูแลมุนินให้หมอดูแลได้ไหมครับ มุนิน~เออหมอคับหมอก็รุ้มุนินไม่ใช่คนตัวเปล่านินยังมีอีกคนในท้อง หมอหมอก~ก็เพราะหมอรุ้ไงครับต่อให้มุนินมีลูกกี่คนหมอก็ยังยืนยันคำเดิมคือหมอชอบมุนินและอยกดูแลนะคับ มุนิน~นินขอคิดดูก่อนนะคับนินยังไม่ได้หย่าจากเขาเลยครับ หมอหมอก~ได้ครับมุนินหมอจะรอคำตอบเออมุนินอย่าลืมวันนัดนะครับให้หมอไปรับไหมแล้วมุนินพักกับเพื่อนสะดวกไหมครับ มุนิน~เออจริงๆนินก็เกรงใจเพือนนะคับแต่นินไม่มีญาติพี่น้องเลยคับนินเป็นเด็กกำพร้านินมาจากบ้านเด็กกำพร้านะครับหมอรุ้แบบนี้ยังอยากจะคุยกับนินยุไหมคับ หมอหมอก~อยากสิครับยิ่งอยากดูแลมุนินยิ่งกว่าเดิม มุนิน~นินขอบคุณหมอนะคับที่เมตตานิน หมอหมอก~อย่าบอกว่าร้องนะครับหมอไม่อยากเห็นมุนินร้องเอางี้ไหมมุนินเหงาไหมมาทำงานกับหมอไหมครับ มุนิน~จริงเหรอครับงานอะไรครับ หมอหมอก~หมอเปิดคลีนิคตอนเย็นหลังเลิกงานคับมุนินมาทำกัยหมอไหมหมอขาดคนพอดี มุนิน~แต่นินไม่มีความรุ้
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่6 หนี
////ห้องแฟรงค์//// มาร์ค~มึงเล่ามาเลยก่อนที่กูจะชกปากมึงแตกก่อน แฟรงค์~เห้ยใจเย็นมึงอะบอกมาธันย์อะไรคือ"เมีย" ธันย์~เออพวกมึงเพื่อนใครวะแม่ง มาร์ค~กูเพื่อนมึงแต่มึงมันโคตรเลว ธันย์~คือมึงจะด่ากูก่อนมึงจะเข้าใจกูใช่ไหม แฟรงค์~เล่ามา ธันย์~คือมุนินมาจากบ้านเด็กกำพร้าแล้วพี่ธรอะบริจาคเงิ
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่ 5 ท้อง
....///โรงพยาบาลเอกชน///..หมอ~ใครเป็นญาติคุณมุนินครับธันย์~ผมครับหมอ~คุณเป็นอะไรกับคนไข้ครับธันย์~ผมเป็นสามีครับตกลงภรรยาผมเป็นไงบ้างครับหมอ~เออภรรยาคุณพักผ่อนน้อยและบวกกับความเครียดนะครับคุณควรดูแลเธอเเละควรให้เธอพักผ่อนเยอะๆด้วยและอย่าให้ยกของหนักธันย์~ครับหมอ~หมอฉีดยาบำรุงเอ้ยยาวิตามินให้
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่4 ต้องไหว
//18.00น.//ธันย์~โทรหามุนิน//มึงยุไหนกุมาถึงบ้านตั้งนานแล้วมุนิน~พี่หาไรทานไปก่อนนินยังไม่อยากกลับธันย์~กูถามมึงงยุไหนมุนิน~ยุไหนก็ได้พี่อย่ามาสนเลยธันย์ทำไมมึงเป็นเมียกุกุอยากรุ้ว่าหากมึงแอบไปเจอชู้มึงละมุนิน~พูดไม่อายปากทีตัวเองทำนินเคยว่าไหมธันย์~ก็มึงไม่มีสิทธิ์จะถามกูด้วยซ้ำมุนิน~งั้นพ
หากไม่รักก็อย่ารั้ง บทที่3 อยากให้เป็นแบบนี้ทุกวัน
...//หากไม่รักก็อย่ารั้ง///มุนินเปิดประตูห้องออกมาเพราะอยากดูว่าธันย์กลับมาจริงไหมจึงเดินย่องๆไปห้องธันย์และเอียงหูฟังตรงประตูห้องเป็นจังหวะที่ธันย์เปิดประตูออกมาพอดีทำให้มุนินเซไปหาธันย์ธันย์คว้าเอวบางไว้มุนิน~อุ้ย..เออพี่ธันย์ธันย์~ดึงเอวบางเข้าหาตัวทำไรมุนิน~เออนินคิดว่าพี่ธันย์บอกไม่กลับแต่
Vous vous intéresseriez aussi à
My little boy ปูนปั้นน้อยของเฮีย
Plearn92.3K VuesUncontrolled Love เขยิบรักสัมผัสหัวใจ
Priyada3.1K VuesBAD GUY โคตรร้ายโคตรรัก.....
มินิซ่าส์1.8K Vuesหวานใจนายสีหราช
One of สายหมอก1.8K Vuesวิปลาสสีทมิฬ
สกุลอรวย78 Vuesวุ่นรัก วิวาห์อลวน
ลลินลัน394 Vuesเมียที่ดีคงมีแต่ในนิยาย
นรกสร้าง328 Vuesหลังบ้านแอคเค่อ #หลงสายลม
เจ้ามูนวูฟล์901 Vues
