Novels by Always Together

สักพักเลขาของภาวินก็มาเคาะประตูห้องทำงานภาวินคุณภาวินคะมีคนมาขอพบคุณภาวินคะภาวิน ; ใครเหรอครับเลขา ; เขาบอกว่าเขาเป็นคู่หมั้นของคุณคะชือเปรมมิกาภาวิน ; ห๊ะว่าไงนะทั้งภาวินและไวท์อึ้งไปตามๆกันทั้งสองหันมองหน้ากันแต่หนุ่มไวท์เปลี่ยนสีหน้าบึ้งแกมโมโหจนเห็นได้ชัดยังไม่ทันที่เลขาจะพูดอะไรจบเปรมมิกาถือวิสาสะเข้ามาที่ห้องทำงานภาวินทันทีเปรมมิกา ; ไฮดาริ่งเปรมเองคะเปรมมาเซอร์ไพร์ทคุณคะภาวินอึ้งและตกใจทีจู่ๆเปรมมิกาบุกมาที่ทำงานเขาเปรมมิกาใส่เสื้อผ้าชนิดที่ว่า(มึงจะใส่เพื่อ)กระโปรงสั้นจนจะเห็นก้นงอนนั้นและเสื้อคอกว้างเปิดไหล่จนเห็นร่องนมที่ดันแทบจะทะลุออกมานอกเสื้อแล้วแล้วหล่อนก็เดินนวยนาดไปนั่งพนักพิงเก้าอี้ภาวินและโอบไปที่ไหล่ภาวินจนภาวินรับดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ทันทีภาวิน ; เออคุณจะทำไรอะภาสิน ; เออ..แล้วคุณมาได้ไงก็คุณแม่บอกผมว่านัดทานมื้อเย็นกับคุณนู้นนี่ครับเปรมมิกา ; ก็เปรมอยากมาเซอร์ไพร์ทคู่หมั้นสุดหล่อของเปรมนี่คะคุณไม่ดีใจเหรอไวท์ลุกขึ้นมองไปที่ภาวินตาเขม็งจนภาวินรุ้สึกหนาวๆร้อนๆไปทั่วร่างกายจนลืมแนะนำไวท์ไปภาวิน ; เออ..ผมงงมากกว่ายุๆคุณก็มาแบบนี้..อ่อลืมแนะนำไปนี่คุณไวท์เ

ภาวินเดินขึ้นห้องด้วยหัวใจสับสนปะปนความคิดถึงไวท์หยิบนามบัตรไวท์มาดูอยากโทรหาเขาเหลือเกินแต่เราต้องไว้เชิงบ้างเดี่ยวเขาจะได้ใจพอพักผ่อนพอสมควรภาวินเดินลงมาด้านล่างเพื่อทานข้าว ภาวินลูกมาก็ดีแล้วเรามีเรื่องต้องคุยกันเล่าให้พ่อกับแม่ฟังให้ละเอียดด้วยเราหายไปไหนมาภาวิน ; เออไม่มีอะไรหรอกครับพ่อแม่คือผมไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ต่างจังหวัดไปเที่ยวป่ากันครับเกิดพลัดหลงกับเพื่อนครับนี่วินก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วนี่ครับคุณพ่อคุณแม่ไม่ดีใจเหรอครับแต่แม่ว่าก็ยังแปลกๆนะวินเออๆแต่ก็ช่างเถอะเรามาคุยเรืองเราดีกว่าแม่จะให้วินหมั้นกับลูกเพื่อนแม่ซึ่งคุณพ่อกับแม่ก็เห็นว่าวินก็อายุไม่น้อยแล้วและแม่ไม่เคยเห็นวินมีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักทีภาวิน ; ตกใจอะไรนะครับคุณแม่หมั้นเหรอไม่เอาอะวินยังไม่พร้อมจะมีใครตอนนี้แม่วิน ; ไม่ได้นะวินแม่รับปากเพื่อนแม่ไปแล้วแล้วหนูเปรมมิกาก็กำลังจะเดินทางกลับจากต่างประเทศอีกสองวันนี้เรื่องนี้แม่ต้องขอร้องและบังคับวินไปด้วยภาวิน; คุณแม่ไม่ถามความสมัครใจจากวินเลยว่าวินเต็มใจไหมยุคนี้แล้วนะครับเขาไม่มีคลุมถุงชนหรอกนะแม่แม่วิน ; แต่ธุรกิจเราต้องพึ่งเขาเขาวินเราต้องติดต่อกับทางต่าง

หลังจากทั้งคู่ทำกิจกรรมรักเสร็จก็นอนกอดกันไวท์คิดว่าครั้งนี้หรือครั้งไหนๆเขาก็จะไม่ยอมสูญเสียภาวินเด็ดขาดที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่เคยมีคนรักแต่เป็นผู้หญิงทั้งนั้นแต่เขาไม่เคยมีแฟนเป็นผู้ชายแต่พอมาเจอภาวินเขากลับเปลี่ยนทัศนคติทันทีไม่เคยคิดว่าจะต้องมาตกหลุมรักภาวินตั้งแต่ครั้งแรกแต่ด้วยความเเค้นทำให้เขาปิดกั้นตัวเองมาตลอดทั้งที่เขากลับหลงรักภาวินเพิ่มขึ้นทุกวันยิ่งได้ยุใกล้ทำให้เขาคลั่งรักภาวินมากผู้ชายคนนี้มีความน่ารักน่าเอ๊นดูน่าทะนุถนอมยิ่งเขาเห็นภาวินจมลงในทะเลเขายิ่งรุ้หัวใจตัวเองหากภาวินเป็นอะไรเขาคงไม่อาจมีชีวิตยุได้เขากอดภาวินแน่นและหอมไปที่ศีรษะส่วนภาวินก็รักไวท์ไม่น้อยเหมือนกันยิ่งเขาร้ายใส่ภาวินยิ่งเจ็บแต่ภาวินจะไม่ยอมบอกรักไวท์จนกว่าจะพิสูจน์ความจริงใจของไวท์ให้มากกว่านี้ภาวิน ; นายแล้วพรุ่งนี้จะมีมรสุมไหมไวท์ ; ทำไมละอยากกลับบ้านแล้วเหรอภาวิน ; ไม่ใช่เรากลัววันหนึ่งทางตำรวจหรือลูกน้องของพ่อตามมาเจอจริงๆนายจะเดือดร้อนไปด้วยไวท์ ; ยิ้มนี่นายห่วงเราใช่ไหมเย้ๆดีใจจังภาวิน ; อมยิ้มใครห่วงหลงตัวเองไปป่าวไวท์ ; ไม่ต้องห่วงเราหรอกไม่มีใครทำไรเราได้หรอกแต่ถ้านายคิดถึงบ้านเราจะเป็น

ลูกน้องของไวท์ที่พาภาวินไปมองไปที่ท้องฟ้าตอนนี้ดำทมึนตั้งเค้ามาคุณภาวินผมว่าเราไปไม่ถึงฝั่งแน่ภาวิน ; ทำไมละพายุคับกำลังมาอย่างหนักผมก็ไม่เข้าใจนายเลยวันนี้เขาบอกว่าพายุจะเข้าทำไมยังให้คุณออกเรืออีกภาวินคิดคนใจร้ายอย่างเขาทำอะไรก็ได้ทุกอย่างภาวิน ; ช่างเถอะเราทำใจละแต่ผมอาจบังคับเรือไม่ได้เดวถ้าพายุมาคุณจับพนักให้มั่นนะแล้วพายุที่โหมแรงก็กระหน่ำมาอย่างหนักภาวินพยายามจะจับพนักพิงในเรือแต่ก็ไม่ได้ผลเรือตอนนี้โคลงเครงเหลือเกินภาวินคิดถึงไวท์นี่คงเป็นแผนนายใช่ไหมที่จะให้เราตายภาวินหลับตาและปล่อยมือจากพนักพิงและปลดปล่อยทุกอย่างพร้อมน้ำตาที่ไหลแข่งกับฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนักพ่อครับแม่ครับวินลาก่อนนะครับวินรักพ่อแม่นะครับไวท์ผู้ชายใจร้ายที่ทำให้เราตายทั้งเป็นแต่ครั้งนี้นายจะได้สมใจสักทีหากเราตายนายจะได้มีความสุข ภาวินก็ปล่อยตัวลงไปในทะเล(โอ้ยแอดสงสารภาวินเหลือเกิน)ลูกน้องภาวินตกใจไม่คิดว่าภาวินจะทำแบบนี้โอ้ยยยคุณทำไมทำแบบนี้เขาพยายามบังคับเรือไวท์ ; ลุงเร็วๆสิครับเร่งหน่อยครับพายุแรงมากตอนนี้ผมห่วงภาวินลุงนพ ; ครับๆนายนั่นครับนายเรือยุนั้นเรือเร็วของภาวินเคลื่อนมาใกล้เรือที่เรือ

ไวท์เดินมานั่งข้างๆภาวินกอดภาวินดึงเข้ามาแนบอกไวท์ ; พอจะให้นายไปจริงๆเราทำไมใจหายไม่รุ้ไม่อยากให้นายไปเลยแต่เรารุ้นายคงคิดถึงที่บ้านใช่ไหมภาวินเงยหน้าขึ้นมองไวท์นายจะคิดถึงเราไหมไวท์ ; หอมแก้มภาวินไม่คิดถึงมั้งแค่นี้ก็ทำใจไม่ได้แล้วไวท์ ; แล้วนายละจะคิดถึงเราไหมภาวิน ; จูบไวท์แทนคำตอบยังจะให้เราพูดอยู่ไหมไวท์กดจูบปากภาวินอีกครั้งจูบหนักหน่วงรุนแรงงั้นคืนนี้เราขอทั้งคืนนะภาวิน ; พยักหน้าไวท์อุ้มภาวินเข้าห้องนอนจูบภาวินหนักหน่วงแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่มไวท์ ; หวานเหลือเกินปากนายหวานมากรุ้ไหมไวท์ถอดเสื้อกางเกงภาวินออกจนเปลือยเปล่าแล้วเขาก็ก้มลงไล่ลิ้นไปตามจุดต่างๆของร่างกายภาวินไม่เว้นสักจุดจนร่างบางบิดไปมาเพราะความเสียวไวท์เก่งเหลือเกินเขาทำให้ภาวินตกในภาวะอยากระเบิดร่างกายได้ตลอดภาวิน ; อื้มมมเสียงจังนายเราเสียวไวท์ ; เสียวก็ปลดปล่อยนะครับภาวิน ; นายช่วยเราด้วยสิไวท์ ; เรียกที่รักก่อนสิเรียกเพราะๆด้วยนะภาวิน ; อื้ออออที่รักขาเมียไม่ไหวแล้วช่วยใส่เข้ามาได้ไหมครับไวท์ ; ได้สิครับไวท์ได้ยัดแกนกายไปในร่างกายภาวินร่างบางขยับขึ้นลงตามจังหวะเเรงอีกครับไวท์ ; ได้สิครับขอเองนะภาว

ภาวินรู้สึกมีความสุขที่ปลดปล่อยอารมณ์บ้างไวท์พาภาวินมาที่เกาะร้างเกาะนี้ไม่มีคนอาศัยไว้สำหรับเที่ยวชมธรรมชาติหรือกางเต้นท์เท่านั้นไวท์เอื้อมมือไปจับภาวินเพื่อขึ้นมาจากเรือ..ไวท์ ; มาเราช่วยภาวิน ; ขอบใจนะภาวินยิ้มหวานไวท์ ; ยิ้มแบบนี้เดวเราก็อดใจไม่ไหวหรอกภาวิน ; ทำไมละยิ้มแบบนี้ไปกวนอารมณ์นายเหรอไวท์ ; ใช่กวนหัวใจทำให้อดใจไม่ไหวจะปล้ำนายตรงนี้แหละภาวิน ; อมยิ้มนายมันหื่นไวท์ ; ก็อย่าน่ารักสิภาวิน ; คนบ้าไวท์ ; บ้าแล้วรักไหมภาวิน ; ไม่รู้(คิดในใจอย่าใจอ่อนภาวินคิดสิคิดสิ่งที่เขาทำสิ)ไวท์ ; เราเที่ยวรอบเกาะที่นี่มีพวกสัตว์ป่าสงวนยุเยอะนะเช่นลิงนกต่างๆแล้วมีงูและเสือด้วยนะ(สองอย่างหลังไวท์โกหกอยากแกล้งภาวิน)ภาวิน ; ขยับเข้าไปใกล้ไวท์เผลอกอดแขนเขาจิงดิเรากลับดีไหมไวท์ ; หัวเราะกับความน่ารักของนาวินภาวิน ; ทุบไปที่แขนนี่นายโกหกเราเหรองอนไวทไม่งอนนะเมื่อก่อนเคยมีเดี่ยวนี้เขาจับไปปล่อยป่าใหญ่หมดแล้วเกาะเล็กๆแบบนี้มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวใครจะปล่อยสัตว์ร้ายมาเพ่นพ่านไวท์จูงมือภาวินมาดูธรรมชาติแต่เที่ยวกันเพลินท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มเพราะพายุกำลังมาไวท์ ; ภาวินเรารีบกลับเถอะพายุก

...//เชียงใหม่//...มุนิน~ป้าครับสั่งข้าวครับป้าขายอาหาร~เอาไรจ๊ะพ่อหนุ่มมุนิน~ผมเอกระเพราเนือไข่ดาวครับใส่กล่องนะครับป้าขายอาหาร~ได้จ้ารอแปปนะมุนิน~ครับ//ลูบท้องหิวใช่ไหมแม่รุ้นะแปปเดียวนะคับ//ป้าขายอาหาร~นี่จร้าได้แล้วมุนิน~เท่าไรครับป้าขายอาหาร ~40 บาทจร้ามุนิน~นี่ครับ//ขอบคุณครับมุนินเดินกลับบ้านพักเพราะไม่ไกลจากร้านข้าวหน้าปากซอยเท่าไร//แต่วันนี้มุนินรุ้สึกแปลกๆเหมือนมีคนตามมุนินรีบจึงเดินกลับบ้านพักนี่ก็มืดสลัวๆละมุนินเหลียวมองข้างหลังก็ไม่เห็นใครสักคน//เราคงจะคิดไปเองมุนินกำลังจะเปิดประตูรั้วก็มีมือมาปิดปากมุนินไว้//อื้ออใครอะตกใจ,,พี่ธันย์ธันย์~ครับพี่เองมุนิน~พี่มาได้ไงรุ้ได้ไงว่านินยุนี่อย่าบอกหมอบอก//หมอนะหมอธันย์~อย่าว่าหมอเลยพี่ไปขอหมอเองมุนิน~เดินเข้าบ้านธันย์เดินตาม//หยุดใครอนุญาติให้คุณเข้ามาธันย์~น้องนินฟังพี่ก่อนได้ไหมมุนิน~นินไม่ฟังเออผมไม่ฟังคุณออกไปไม่งั้นผมเเจ้งความข้อหาบุกรุกธันย์~แจ้งเลยครับหากทำให้น้องสบายใจมุนิน~โอ้ยนี่คุณจะเอาอะไรกับผมทำไมไม่ไปหาแฟนคุณนู้นธันย์~แฟนพี่ยุนี่ให้ไปหาไหนมุนิน~ผมไม่ใข่แฟนคุณผมเคยบอกคุณแล้วว่าหากคุณทำให้ผมเสียใจ

//ในผับ//แฟรงค์~พวกมึงมายังมาร์ค~กุถึงละธันย์~กูกำลังถึง//ธันย์มองไปรอบๆผับก็ไปสะดุดตากับโต๊ะผู้ชายสามคนสองในนั้นคือพวกที่มันตามการ์ตูน//ธันย์~เอางี้ไอ่แฟรงค์ในฐานะมึงดูหน้าอ่อนเหมือนหญิงมึงแกล้งไปหาพวกนั้นและถามว่ามีใครอยากได้เงินใช้เยอะๆแบบไม่ต้องทำไรมากแค่เดินตามผู้หญิงแค่นั้น หากพวกมันทำเพื่อเงินจริงมึงชวนมันไปที่หลังผับพวกกุจะรอที่นั้นมาร์ค~ใช่มึงทำได้ใช่ไหมแฟรงค์เพื่อน้องมุนินกับหลานแฟรงค์~ได้สิวะถึงกุจะหน้าอ่อนแต่ใจกุนักเลงนะเว้ยตามนั้นนะ//แฟรงค์ก็เดินไปที่คนกลุ่มนั้น//แฟรงค์~พวกนายสนใจอยากมีเงินใช้ง่ายๆไหมผู้ชาย~คนที่1สนสิวะงานไรผู้ชาย~คนที่2เออวะงานไรถ้าค้ายากุไม่เอานะแฟรงค์~ไม่ใข่ค้ายาแค่เดินตามหญิงให้กลัวแค่นั้นไม่ต้องทำไรแค่เดินตามผู้ชายสองคนนั้นเครกุเอาแฟรงค์~งั้นตามกุมา//หลังผับ//ตุ๊บ,พลั่ก,ทั้งตีนทั้งหมัดก็ประเคนมาที่มันสองคนธันย์~พวกมึงจับมันไว้ผู้ชายสองคนอะไรกันวะไหนมีงานให้แล้วพาพวกกุมาถูกตีนนี้นะแฟรงค์~เห้ยใจเย็นสิวะธันย์~พวกมึงจำกูได้ไหมผู้ชายคนที่1~เห้ยมึงคนวันนั้นหน้าห้องน้ำผู้ชายคนที่2~เออมึงจะเอาไงกับพวกกุกุก็ไม่ยุ่งกัยอีนั่นแล้วธันย์~ป่าว

///แชทไลน์มุนิน///โดม~น้องมุนินคะจำพี่ได้ไหมมุนิน~พี่โดมนินจำได้คับโดม~งื้อดีใจจังครับน้องสบายดีไหมมุนิน~อืมมเอ่อครับโดม~น้องอย่าปิดบังพี่มุนิน~นินสบายดีครับพี่โดมละหายไปไหนตั้งนานโดน~นินยังคิดถึงพี่ใช่ไหมมุนิน~คิดถึงสิครับก็พี่โดมเป็นพี่ชายนินคนหนึ่งโดม~แค่พี่ชายเหรอคับ😔มุนิน~พี่โดมเราเคยคุยกันเรื่องนี้นะคับโดม~คุยกันเพราะนินไปคบกับไอ่ธรใช่ไหมพี่จีบนินก่อนมันแต่นินเลือกมันมุนิน~นินไม่ได้ชอบพี่ธรแต่พี่ธรคือคนที่มีพระคุณกับนินโดม~เครๆครับช่างมันเถอะเรื่องมันก็ผ่านไปนานละแต่พี่ถามตอนนี้นินกับธันย์โอเครกันดีไหมมุนิน~พี่รู้เรืองนินกับพี่ธันย์ด้วยเหรอคับโดม~พี่รุ้เรื่องของเราทุกเรื่องมุนิน~พี่นินขอโทดนะที่นินรับรักพี่ไม่ได้แต่พี่ก็ยังสนใจนินทุกเรื่องโดม~ก็นินคือรักแรกพี่นีครับจะว่ารักแรกก็ไม่ใช่เพราะพี่รักนินฝ่ายเดียวแต่พี่มีเรื่องของธันย์มาบอกเดวพี่ส่งรูปให้และวีดีโอให้ดู//ส่งรูปมุนิน~อึ้งดูรูปที่พี่โดมส่งมาโดม~นิน,นินมุนิน....//เงียบโดม~นินโอเครไหมมุนิน~โอเครก็บ้าละพี่55งั้นแค่นี้ก่อนนะครับนินเข้าห้องน้ำก่อนโดม~เครครับไว้พี่จะทักไปนะมุนิน~ครับ///มุนินตอนนี้คือไม

มุนิน~พี่ธันย์โกรธนินเหรอครับ ธันย์~หน้าบึ้ง//ไม่โกรธครับแต่พี่คิดถึงนินนี่คับให้พี่ไม่ได้เหรอ มุนิน~หอมไปที่แก้มคนพี่หนึ่งครั้ง//ไม่งอนนะครับนินมึเหตุผลบางอย่างซึ่งยังบอกตอนนี้ไม่ได้อะครับรอให้นินพร้อมนินจะบอกพี่ธันย์นะครับ ธันย์~เหตุผลอะไรละนินมันสำคัญมากเลยเหรอถึงบอกพี่ไม่ได้ครับ มุนิน~สำคัญครับสำคัญมากๆสำหรับเราสองคนอดทนอีกนิดนะครับน้าน้าๆๆๆๆๆๆครับ//อ้อนเอียงหน้าอย่างน่ารัก ธันย์~ก็เราอ้อนน่ารักขนาดนี้พี่ก็ต้องยอมฟังแต่ถ้าเหตุผลเราฟังไม่ขึ้นนะพี่จะจับกดทั้งคืนเลย มุนิน~คร้าบบบผมนินให้ทั้งคืนเลยครับแต่ถ้าพี่รุ้พี่จะบอกว่าพี่ขอโทด😋😋 ธันย~เครงั้นพี่ไปห้องพี่ก่อนนะไปอาบน้ำก่อนเดวพี่มานอนกอดนะครับ มุนิน~พี่ไม่นอนห้องพี่เลยอะนินนอนได้ ธันย์~ไม่เอาอะคิดถึงเมียนะๆให้พี่นอนด้วยนะ มุนิน~ก็ได้ครับนอนอย่างเดียวนะงั้นนินไปอาบน้ำก่อนเหนียวตัวจะแย่แล้ว ธันย์~ยื่นหน้าไปจุ๊ปปากมุนินหนึ่งที มุนินพี่ธันย์อะทำไร ธันย์~จุ๊บเมียครับหรือจะให้จูบ มุนิน~ไม่พูดกับพี่ละนินไปอาบน้ำดีกว่า//เดินไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำเสร็จ//อ้าวลืมไปเราไม่มีชุดเปลี่ยนเลยอะขนไปหมดเลยนิทำไงดี// มุนิน~

แฟรงค์~ไอ่ธันย์มึงยุไหน ธันย์~ยุผับรอพวกมึงยุไงบอกไปซื้อของแปปเดียวงั้นกุกลับละ แฟรงค์~มึงฟังกุก่อนรีบมาที่ห้างxyzด่วนกุเจอน้องมุนิน ธันย์~ห๊ะ!!จริงเหรอมึง แฟรงค์~เออสิวะรีบมาเร็วๆพวกกุจะเฝ้าดูไว้ให้มึงรีบมาเเล้วกัน ธันย์~เครๆกุไปเดวนี้แหละเฝ้าไว้นะมึง //..ตัดมาที่มุนิน..// หมอหมอก~อร่อยไหมครับมุนิน มุนิน~อร่อยคับหมอนินขอบคุณคุณหมอนะคับที่พานินมาทานของอร่อยๆ หมอหมอก~ก็หมอบอกมุนินแล้วไงหมออยากดูแลมุนินทานเยอะๆนะครับ//หมอเอามือลูบหัวมุนินแต่มุนินก็เอียงหัวหนี มุนินงั้นนินไปเข้าห้องน้ำแปปนะครับ ///ตัดมาที่แฟรงค์กับมาร์ค/// มาร์ค~เห้ย!!ไอ่แฟรงค์ต้องสนิทถึงขั้นไหนวะที่หมอนั่นเอามือลูบหัวน้องมุนินได้ แฟรงค์~จริงวะอ้าวนั้นน้องจะไปไหนวะสงสัยไปเข้าห้องน้ำไอ่ธันย์ทำไมช้าจังวะ มาร์ค~นั่นไอ่ธันย์มาแล้วมึงทางนี้ไอ่ธันย์ ธันย์~ไหนน้องอะ แฟรงค์~ไปเข้าห้องน้ำมึงรีบตามไปสิขอให้ได้ขอให้โดน ธันย์~เออขอบใจพวกมึง//ธันย์รีบเดินไปห้องน้ำด้วยอาการดีใจ //มุนินหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำเหลียวไปเห็นธันย์พอดีที่กำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินมุ่งตรงมาที่ห้องน้ำ//พ

....///แชทไลน์มุนิน///... หมอหมอก~สวัสดีครับมุนินเป็นไงบ้างครับ มุนิน~สวัสดีคับคุณหมอ..เออคับ หมอหมอก~มุนินคุณไม่โอเครใช่ไหมหมอโทรหานะครับ//หลังจากโทรเสร็จ หมอหมอก~มุนินครับหมออยากดูแลมุนินให้หมอดูแลได้ไหมครับ มุนิน~เออหมอคับหมอก็รุ้มุนินไม่ใช่คนตัวเปล่านินยังมีอีกคนในท้อง หมอหมอก~ก็เพราะหมอรุ้ไงครับต่อให้มุนินมีลูกกี่คนหมอก็ยังยืนยันคำเดิมคือหมอชอบมุนินและอยกดูแลนะคับ มุนิน~นินขอคิดดูก่อนนะคับนินยังไม่ได้หย่าจากเขาเลยครับ หมอหมอก~ได้ครับมุนินหมอจะรอคำตอบเออมุนินอย่าลืมวันนัดนะครับให้หมอไปรับไหมแล้วมุนินพักกับเพื่อนสะดวกไหมครับ มุนิน~เออจริงๆนินก็เกรงใจเพือนนะคับแต่นินไม่มีญาติพี่น้องเลยคับนินเป็นเด็กกำพร้านินมาจากบ้านเด็กกำพร้านะครับหมอรุ้แบบนี้ยังอยากจะคุยกับนินยุไหมคับ หมอหมอก~อยากสิครับยิ่งอยากดูแลมุนินยิ่งกว่าเดิม มุนิน~นินขอบคุณหมอนะคับที่เมตตานิน หมอหมอก~อย่าบอกว่าร้องนะครับหมอไม่อยากเห็นมุนินร้องเอางี้ไหมมุนินเหงาไหมมาทำงานกับหมอไหมครับ มุนิน~จริงเหรอครับงานอะไรครับ หมอหมอก~หมอเปิดคลีนิคตอนเย็นหลังเลิกงานคับมุนินมาทำกัยหมอไหมหมอขาดคนพอดี มุนิน~แต่นินไม่มีความรุ้