Novels by Sopita Chaimanee

เมื่อภาวินออกจากบ้านพักของเขาไปไวท์จึงนั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นนี่เขากำลังทำอะไรเขาจูบผู้ชายคนนั้นคนที่เขาจับตัวมาเพื่อแก้แค้นจับตัวมาเพื่อทรมานสิ่งที่ต้องการคือการทำให้ผู้ชายคนนนี้ตายทั้งเป็นแล้วไวท์ก็กัดฟันตัวเองโกรธตัวเองไม่น่าไปหลงกับหน้าตาเขา ภาวินมาถึงกระท่อมก็ยังงงกับเหตุการณ์เมื่อกี้เหมือนกันยกมือขึ้นลูบริมฝีปากรุ้สึกเจ็บเขารุนแรงเหลือเกินแต่ตอนนนี้เขาจะเอาชุดที่ไหนเปลี่ยนนี่มันขาดหมดแล้วเพราะการกระทำของผู้ชายป่าเถื่อนคนนั้น สักพักก็มีลูกน้องหน้าโหดสองคนก็เข้ามาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดหนึ่งเอ้าเปลี่ยนซะเดวบ่ายลงไปทำงานต่อเอ้านี่ข้าวกินซะก่อนที่จะอดตายพอพูดจบลูกน้องหน้าโหดก็อออกไปภาวินเอาชุดที่ลูกน้องเขาเอามาให้เปลี่ยนเสื้อยืดก็โอเครอยู่ แต่กางเกงนี่สิใส่ยังไงภาวินใส่กางเกงขากว้างมีเชือกผูกด้านหลังแต่เขาดึงมันมามัดข้างหน้าแต่มันก้อเหมือนจะหลุดอยู่ตลอดเอางี้หละวะเขามองข้าวในชามที่มีปลาทอดตัวไม่ใหญ่ไม่เล็กเกิน เขาไม่เเตะข้าวสักนิดเขานั่งบนแคร่คิดอะไรไปเรื่อยจนเผลอหลับไปตอนไหนไม่รุ้แล้วลูกน้องหน้าโหดก็เขามาตาม,เห้ยตื่นๆได้เวลาทำงานแล้วตามมา ภาวินสะดุ้งตื่นรุ้สึกอ่อนเพลียมากแต่ก็ฝืนตาม

ภาวินมองมาไว์ททำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้จงเกลียดจงชังเขาเขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้นี่เขาต้องทำอย่างไรละถึงจะรู้เขาเกลียดอะไรภาวินนักหนา ลุงนพ ; ตามมาไอ้หนุ่ม ภาวินยังยืนงงนิ่งจนไวท์ทตะคอกจนภาวินสะดุ้ง ไวท์ ; เห้ย..ไม่ได้ยินเหรอไงลุงนพเรียกให้ตามไป ภาวินมองไวท์ที่ตะคอกเขาเขาคิดชาตินี้จะไม่มีวันให้อภัยผู้ชายคนนี้เด็ดขาด เขาจะจดจำทุกการกระทำที่เขาทำกับภาวินถ้าหากภาวินไม่ตายซะก่อนเขาต้องเอาคืนผู้ชายคนนี้อย่างสาสม ภาวินเดินตามลุงนพไป ลุงนพ ; คุณชื่ออะไรมาจากที่ไหนท่าทางน่าจะไม่ใช่คนแถวนี้ใช่ไหมดูผิวพรรณนุ่มนวล มือไม้ก็ไม่หยาบกร้านเหมือนไม่เคยสัมผัสกับงานหนัก ภาวิน ; ครับลุงผมชือภาวินมาจากกรุงเทพเออ..ภาวินเลือกจะไม่พูดต่อดีกว่าให้ผมทำอะไรบ้างลุง ลุงนพ ; คุณเห็นกองหินนั้นไหมคุณไปขนหินเอาไปทิ้งข้างนอกเหมืองนะค่อยๆทำก็ได้ ภาวินมองกองหินข้างหน้าเขาจะทำได้ไงเนี้ยเขาไม่เคยทำอะไรแล้วแบบนี้แล้วใช้อะไรขนครับลุง ลุงนพ ; ใช้ล้อเข็นเหล็กเข็นหินปูนขนไปคุณไปเอาล้อเข็นตรงนู้นแล้วเข็นไปนะผมไปดูคนงานทางนู้นก่อน ภาวินเดินไปเอาล้อเข็นท่าทางทุลักทุเลเขาลากล้อเข็นมาแล้วหยิบเอาก้อนหินใส่จนเกือบเต็มแล้วเขาก้อกำล

ภาวินหนุ่มนักธุรกิจไฟแรงทายาทคนเดียวของมหาเศรษฐีเจ้าของธุรกิจนำเข้ารถยนต์ชั้นนำที่ใหญ่ที่สุดในไทย ภาวินเป็นหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งแต่บอบบางเหมือนผู้หญิงหน้าตาจัดได้ว่าหล่อมากแต่ออกจะหล่อหวานมากกว่าเพราะผิวพรรณนั้นขาวเนียนไร้ที่ติสวยกว่าผู้หญิงหลายๆคนซะอีก "ภาวินถึงแม้จะว่าจะมีฐานะร่ำรวยแค่ไหนแต่ภาวินไม่เคยถือตัว ไม่หยิ่ง กลับมีจิตใจที่ดีมาก ลุงชาญคนขับรถเก่าแก่ประจำตัวของภาวินซึงลุงชาญก็ค่อนข้างอายุเยอะแล้วภาวินเลยให้ลุงชาญช่วยงานสวนทีบ้านที่ไม่ค่อยหนักดีกว่าสงสารลุงที่บางครั้งต้องมารอรับภาวินดึกๆดื่นๆถ้าหากภาวินมีงานเร่งด่วนหรือมีประชุมลุงแกก็มีอาการง่วงก็ตามวัยของแกภาวินเลยตัดสินใจขับรถเองดีกว่า และวันนี้ก็เช่นกันขณะที่ภาวินกำลังเดินไปลานจอดรถของบริษัทกำลังจะเปิดประตูรถก็รุ้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆมาตีที่ท้ายทอยจากนั้นภาวินก็ไม่รุ้สึกตัวอีกเลย #ณ.เกาะแห่งหนึ่งกลางทะเลกว้างห่างจากชายฝั่งไกลมากแบบว่ามองไม่เห็นแนวชายฝั่งด้านไดเลย #นายครับงานที่นายสั่งพวกเราจัดการเรียบร้อยละครับ ไวท์ชายหนุ่มหล่อลูกครึ่งไทยอเมริกันหนุ่มรูปหล่อที่สุดแสนจะเฟอร์เฟคทุกอย่างเจ้าของโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้