บทที่ 1

દᵕ̈૩ ปะป๊าของไข่ตุ๋น ตอนที่ 1 દᵕ̈૩

‘ไม่ทราบว่าคุณณคินมีเเฟนหรือยังคะ’

ใบหน้าคมคาย ตาคมเรียวเฉียบ คิ้วหนาโค้งองศาสวย จมูกโด่งสัน ปากหยักหนาได้ทรงพอเหมาะ หน้าผากกว้างลับกับทรงผมครูว์คัตสีดำสนิท เจ้าของชื่อ ‘ณคิน’ ดารานักเเสดงที่โด่งดัง จุดยิ้มมุมปากอ่อน ๆ ก่อนจะเอ่ยปริปากตอบคำถามจากพิธีกร

‘ยังโสดครับ’

กรี๊ดดดด!

โอ้ยฉันยังมีหวัง กรี๊ดดด!

เเต่งค่ะพี่คิน

‘ไม่อยากจะเชื่อสายตาเลยนะคะ ว่าคุณณคินจะโสด ขอจองสถานะเป็นเเฟนอีกคนนะคะ ฮ่า’

‘หึ ครับ’

‘โอเคค่ะ ไหน ๆ คุณณคินก็โสดเเล้วนะคะ พี่ส้มขอถามหน่อยละกัน พี่คิดว่าสาว ๆ เเถวนี้ก็คงสงสัยเหมือนพี่ พี่จะเป็นคนไขข้อสงสัยของสาว ๆ เอง คุณณคินค่ะ’

‘ครับ’

‘คุณณคินชอบผู้หญิงเเบบไหน พอจะบอกสเปคได้ไหมคะ’

‘เอ่อ.. ไม่รู้สิครับ อาจจะอยู่ด้วยเเล้วสบายใจมั้ง’

‘หน้าตาเกี่ยวไหมคะ’

พ่อนักเเสดงสุดฮอตส่ายหัว

‘ขอข้ามคำถามนี้ไหมครับ’

“ทำไมปะป๊าตอบเเบบนั้นละหม่ามี๊”

เด็กน้อยตาเเป๋วใส่ชุดนอนสีฟ้าลายปลาโลมาพอดีตัว นั่งจุ๋มปุ๊กอยู่หน้าทีวีจอใหญ่ดูรายการสัมภาษณ์นักเเสดงสุดฮอตเเละใช่นักเเสดงในทีวีคือปะป๊าของเขาเอง ‘ไข่ตุ๋น’ วัยหกขวบเอี้ยวหลังมาถามหม่ามี๊ของเขา ด้วยความอยากรู้สาเหตุ

“ไข่ตุ๋นครับ มานี่สิลูก”

“ชิ โกรธปะป๊าล้า”

ไข่ตุ๋นพองเเก้มลุกขึ้นกอดตุ๊กตาปลาโลมาตัวโปรดเดินตุ๊ต๊ะเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของหม่ามี๊ ที่นั่งบนโซฟาดูรายการเป็นเพื่อนลูกน้อย ‘เกี๊ยวซ่า’ กอดลูกชายพร้อมเอนหลังนอนราบให้เจ้าตัวเล็กนอนอยู่บนอก พลางลูกหัวทุย ๆ ของไข่ตุ๋นไปพลาง

“ปะป๊าน่ะเป็นนักเเสดง การเป็นนักเเสดงเรื่องบางเรื่องไม่ให้สื่อรู้ดีที่สุดนะครับ หากรู้เข้าปะป๊าจะมีปัญหาใหญ่เอา”

“ทำไม ปะป๊ามะลักหม่ามี๊เเล้วหย๋อ”ไข่ตุ๋นช้อนตามอง

“รักสิ ถึงปะป๊าจะตอบไปเเบบนั้น เเต่ปะป๊าก็รักเราสองคนนะครับ เพราะงั้นไข่ตุ๋นของมี๊ห้ามโกรธปะป๊านะ”

เจ้าตัวจิ๋วทำหน้าครุ่นคิด

“เอางั้นกะด้าย”

“ครับผม รักจังเลยไข่ตุ๋นของหม่ามี๊”

หม่ามี๊พรมหอมเเก้มกลม ๆ ของลูกชายรัว ๆ เสียงสดใสหัวเราะคิกคัก ไข่ตุ๋นไม่น้อยหน้าป้อนหอมให้หม่ามี๊ทั่วหน้าใสไร้ริ้วรอยเช่นกัน จะมีก็เเค่รอยหอมจากลูกชายตัวเล็ก สองเเม่ลูกหอมกันไปหอมกันมาเสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น ทำให้เกี๊ยวซ่าต้องวางลูกชายลงยืดตัวยืนขึ้นเต็มความสูง ท่อนขาเรียวขาวสาวเท้าเดินไปที่หน้าประตู ส่องผู้มาเยือนบนหน้าจอดิจิตอลสี่เหลี่ยมขนาดเล็กข้างประตู

เกี๊ยวซ่าจุดยิ้มมุมปาก ไม่กดไมค์ถามให้เสียเวลา รีบปลดประตูเปิดให้พ่อหนุ่มนักเเสดงได้เข้ามา ทันทีที่ภรรยาเห็นสามี เขารีบโพล่งตัวเข้าสวมกอดเร็วไว ฝ่ามือหนาสวมนาฬิกาโรเล็กซ์เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูนลูบไล้เเผ่นหลังของภรรยา

“คิดถึงจัง”

“พี่ก็คิดถึงเรา.. อ่า วันนี้เหนื่อยมากเลยครับ”

ใช่ผู้มาเยือนคือณคินสามีของเกี๊ยวซ่า

เกี๊ยวซ่าผละตัวออกหลังจากกอดจนชื่นใจ

“พี่รู้ไหมลูกโกรธพี่ด้วยเเหละ”

“เเฮะ ๆ โกรธอะไร อย่าบอกนะ-”

“ปะป๊า! ปะป๊ากลับมาหาไข่จุ๋นเเย้ว”

ว่าไม่ทันขาดคำเสียงเรียกน่ารัก ๆ ดังเจี๊ยวจ๊าว เด็กน้อยกระโดดกอดปะป๊าด้วยความคิดถึง ความเหนื่อยจากงานทั้งวันหายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อตัวของนักเเสดงกลับบ้านมาพบครอบครัว

“เย้ ปะป๊าลับมาเเล้วครับ”

ณคินหย่อนตัวอุ้มลูกชายตัวน้อย ลูกชายที่เขากับภรรยาทำขึ้นมาเองกับมือ เเต่ช่างหน้าเสียดายลูกชายวัยเจ็ดขวบยิ่งโตก็ยิ่งหล่อได้พ่อมันมาเต็ม ๆ ส่วนของเเม่งเห็นทีจะมีเเค่ดวงตาจมูกเเละปาก นอกนั้นเลือดพ่อมันกินหมด

“เหนื่อยม้าย จริงด้วย ทำไมปะป๊าต้องบอกว่าไม่มีเเฟนละฮับ ทั้งที่ปะป๊าก็มีหม่ามี๊ เเถมหม่ามี๊ทำอาหารอาหย่อยด้วย”

“ฮ่า ๆ ปะป๊าก็ตอบไปตามนํ้าครับ เเต่มันก็เเค่ลมปากเพราะยังไงหม่ามี๊ก็คือคนที่ปะป๊ารักมากที่สุด”

ณคินปรายตาไปทางภรรยา ดวงตาคมส่งความรู้สึกใต้ก้นบึ้งหัวใจให้คนรักผ่านโสตประสาทสายตาคู่คมหาดวงตาคู่งาม เกี๊ยวซ่าจุดยิ้มบนใบหน้าใส

เกี๊ยวซ่าเข้าใจทุกอย่างอย่างท่องเเท้ เบื้องหน้าของสามีคือนักเเสดงหนุ่มที่โด่งดังมากความสามารถ มีสถานะโสดสนิท สเปคไม่ค่อยเเน่ชัด เเม้อายุจะก้าวข้ามเลขสองมาเเล้ว เเต่เรื่องความหล่อเเละหุ่นบึกไม่น้อยหน้าเด็กวัยรุ่น ใบหน้าคมดุดัน บุคลิกนิ่ง ๆ ในความนิ่งกลับมีสิ่งน่าค้นหา ตกเป็นเป้าสายตาของสาว ๆ เเละเหล่าเเฟนคลับ

ส่วนเบื้องหลังณคินคือหัวหน้าครอบครัว เเละต้นเเบบการเป็นพ่อดีเด่นของไข่ตุ๋น รักเเละห่วงครอบครัวมากกว่าสิ่งอื่นใด ถึงวัน ๆ หนึ่งณคินจะวุ่นกับงาน เขาก็ไม่ลืมหน้าที่ของสามีหาเวลาว่างโทรหาภรรยาอยู่บ่อย ๆ เพราะเเบบนี้เกี๊ยวซ่าถึงได้รักสามีพร้อมเก็บความลับเรื่องนี้เอาไว้ รายนั้นพยายามจะพาเขาออกสื่อให้โลกรับรู้ว่าณคินมีครอบครัวที่อบอุ่นเเละลูกชายตัวเล็กน่ารัก หากเเต่ว่าเกี๊ยวซ่าเองก็กลัวผลที่ตาม ทั้งชื่อเสียงของสามี การงานต่าง ๆ ณคินรักการเเสดงมาก เขากลัวมันจะพังเพราะเบื้องหลังที่ไม่มีใครรู้ เเม้เเต่ผู้จัดการ

เพราะเหตุนี้ความลับเรื่องครอบครัวของณคินจึงถูกปิดเป็นความลับ มานานเเรมปีเลยละ ไม่มีใครรู้นอกเหนือจากสองคนนี้นอกเหนือจากคนในครอบครัว

♡♡♡

ณคินถอนหายใจเดินออกจากห้องลูกชาย ยืนยิดขี้เกียจก่อนเดินตรงดิ่งเข้าไปยื่นซ้อนหลังภรรยา ที่กำลังทำโจ๊กร้อน ๆ ให้เขาอยู่ สองเเขนเเกร่งโอบกอดภรรยายื่นปลายจมูกโด่งสููดดมกลิ่นครีมอาบน้ำตรงซอกคอขาว

“อ๊ะ! ทำอะไรของพี่เนี่ย”

“อือ.. น้องเกี๊ยวรู้ยังครับ ว่า-”

“อื้อ รู้เเล้ว”

“ไวจัง เฮ้อ.. เพิ่งจะถ่ายซีรีย์จบไปหมาด ๆ เรื่องใหม่มาอีกเเล้ว น้องเกี๊ยวจ๋าผัวเหนื่อยมากเลยค่ะ”

ไม่ว่าปากเปล่าพ่อนักเเสดงมากฝีมือกอดเมียเเน่นปึก ออเซาะเมียหนักทั้งหอมทั้งตีตราประทับที่บ่า มีหอมเเถมตรงท้ายทอยไปหนึ่งจุ๊บ เกีี๊ยวซ่าได้เเต่ยิ้มจนฟันเเห้้งให้กับความเป็นลูกเเมวของสามี

ผัวใครหว่า อ้อนเก่งทุกวันเลย

ผัวเราเองเเหละ

“ไม่ได้ทำตรงนี้เธอนานเเล้ว” ณคินวางมือบนบั้นท้ายกลมกลึง พูดต่อว่า “พี่อยากทำจังครับ”

“วันอื่นน่ะได้ วันนี้ไม่ได้พี่ทำงานมาเหนื่อยทั้งวันเเล้ว”

“ครับ เค้าชินเเล้วกับความเหนื่อย ว่าเเต่น้องเกี๊ยวเถอะ วันนี้เหนื่อยไหมคะคนดี”

ณคินหอมซอกคอไม่พัก

“ก็เหมือนเดิมเเหละ วันพรุ่งนี้มีประชุมเปิดโปรเจคหนังใหม่ด้วย เห็นว่ารอบนี้เป็นซีรี่ส์ละ ซีรี่ส์ที่จะพี่เเสดง”

“พี่หายเหนื่อยเลยละ ดีจังเวลาถ่ายละครจะได้มีเมียยืนให้กำลังใจ เฮ้อ.. รักนะครับขอเเตกสักรอบได้ไหมวันนี้ พี่อยากมีลูกเพิ่มอีกคนหนึ่งวะเธอ”

เกี๊ยวซ่าส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจพลางยิ้มไป ถึงสามีจะเอาเเต่ใจบ้าง เเต่โมเม้นท์เเบบนี้จากคุณณคินคงหาดูตามที่สาธารณะเห็นทีจะยากเย็น ส่วนมากจะชักสีหน้านิ่ง ๆ เงียบ ๆ พูดน้อยเเต่ก็พูด

เเบบนี้ี้ี้น่ารักเหมือนเด็กน้อยเลยเเหละ

ไข่ตุ๋นที่ว่าขี้อ้อนได้พ่อ ยังสู้ต้นเเบบไม่ได้เลย

“อื้อ ก็ได้อย่าทำเเรงนะ น้องให้พี่ณคินได้เเค่รอบเดียว ไม่มียกสองยกสาม”

(﹡ˆ﹀ˆ﹡)♡ 

ฝากปะป๊าของไข่ตุ๋นด้วยนะฮะปี้ๆ