บทที่ 2

દᵕ̈૩ ปะป๊าของไข่ตุ๋น ตอนที่ 2 દᵕ̈૩

คำว่ารอบเดียวใช้กับณคินไม่ได้จริง ๆ ถึงโดนกระทำชำเราขนาดไหน เกี๊ยวซ่าก็ต้องตื่นเช้าปลุกลูกน้อยมาล้างหน้าเเปรงฟันเตรียมไปโรงเรียน ส่วนเขาเข้าครัวจัดเเจงมื้อเช้า จัดโต๊ะอาหารก่อนไปปลุกสามี เวลาเจ็ดโมงสิบนาทีทั้งเกี๊ยวซ่าเเละไข่ตุ๋นออกจากบ้าน ส่งลูกชายที่โรงเรียนเเวะคาเฟ่ซื้ออเมริกาโน่ เลี้ยวเข้าบริษัทภาพยนตร์จอดรถใต้ตึกใหญ่

เกี๊ยวดับเครื่องยนต์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา เหมือนทุกวันเจ็ดโมงห้าสิบถึงที่ทำงาน เกี๊ยวว่าจับเเก้วอเมริกาโน่ขึ้นดูดหนึ่งอึกเรียกสติในการทำงาน วันนี้มีประชุมโปรเจคซีรี่ส์เรื่องใหม่ เขาต้องมีสติตลอดเวลา หอบเเฟ้มเอกสารล็อครถวิ่งพรวดเข้าบริษัท ทักทายลุงยามด้วยรอยยิ้ม ขึ้นลิฟท์ที่คับคั่งไปด้วยพนักงาน เกี๊ยวซ่ากระชับเอกสารเเน่น จนถึงชั้นของตัวเองเเล้วจึงจะสับเท้าวิ่งเข้าเเผนงงาน หย่อนก้นนั่งหน้าโต๊ะทำงานเวลาเเปดโมงตรง

เขาถอนหายใจวางทุกอย่างในมือ พิงพนักเก้าอี้ให้หายเหนื่อยก่อน ก่อนจะเริ่มจัดเอกสารวางเป็นที่เป็นทาง นั่งได้ไม่นานพนักงานสามคนที่คุ้นเคยเดินเข้าหาเกี๊ยว ชายหนุ่มหน้าใสเงยหน้ามองพวกหล่อนทั้งสาม ส่งยิ้มอ่อน ๆ“สวัสดีจ้ะของเกี๊ยว” นํ้าเสียงทักทายกันปกติ ทว่าเเฝงเย้ยหยันพร้อมร้อยยิ้มเยาะของ ‘ผึ้ง’ สาวผมสั้นรุ่นพี่ที่ทำงานเธอเดินเข้ามาหารุ่นน้องพร้อมเพื่อนอีกสองคน“สวัสดีครับพี่ผึ้ง” เกี๊ยวทักทายตามปกติ

“จ้ะ เออ.. จริงสิ วันนี้มีประชุมทำซีรี่ส์เรื่องใหม่ ไม่ทราบว่าน้องเกี๊ยวได้เข้าร่วมไหมคะ”

“ครับ พี่บอสบอกผม-”

“นังผึ้งเเกก็ถามอะไรไม่คิด เด็กมันตั้งใจทำงานเอาดีจะตายไป ท่านประธานไม่ให้เข้าไปประชุมด้วย คงเสียใจเเย่ ทำดีสะขนาดนั้น เหลืออีกนิดคงจะต้องอ้าขาให้เเหละ” ‘ดวง’ สาวผมยาวร่างอ้วนว่าพร้อมบึนปากใส่

“อุ้ยตาย ดวงอย่าเอาความจริงมาพูดสิ” ‘ปุ้ยฝ้าย’ สาวเเว่นปากเเดงจี๊ด หันมาพูดกับเกี๊ยวต่อว่า “น้องเกี๊ยวพี่ขอโทษเเทนเพื่อนด้วยนะคะ เพื่อนพี่มันเป็นคนพูดตรง ไม่เป็นไรน้าโอ๋ ๆ เนอะ”

“ฮ่า ๆๆๆ / ฮ่า ๆๆ อีฝ้ายพูดโดนใจอีดวงยิ่งนัก”

เกี๊ยวมองสามสาวหัวเราะคิกคักสนุกสนานบนความทุกข์ของคนอื่น เขาพยามทำตัวให้ชินกับคนประเภทเเบบนี้ เพราะมองว่าการงานภาพยนตร์เป็นสิ่งที่เขารักเเละชอบมาก พ่อเขาสอนไว้เสมอมนุษย์เราต้องมีความอด อดทนต่อความเจ็บปวด อดทนต่อคำดูถูก เเล้ววันหนึ่งเราจะเติบโตได้อย่างสวยงาม

เเต่ต้องไม่ใช่กับเกี๊ยวซ่า

“ครับ เเต่ถ้าอ้าขาให้ท่านประธานเเล้วได้ตำเเหน่งหัวหน้าเเผนงมา ผมมองว่ามันก็คุ้มนะครับ เผลอ ๆ เงินเดือนเพิ่มขึ้นเป็นกองด้วย ช่วงนี้ค่อนข้างขัดสนเรื่องเงินด้วยสิ เฮ้อ.. ทำงานที่นี่มาก็นานนะ เเถมหนักด้วย เเต่ตำเเหน่งก็ไม่ได้เลื่อนสักที ผมความคิดของพี่ดวงก็ดีนะครับอ้าขาให้ท่านประธานเเลกกับตำเเหน่ง เออวะคุ้มจัด เอ.. ตอนทำกับท่านประธานผมถ่ายคลิปมาให้ดูด้วยเอาไหม เผื่อพวกพี่สนใจจะเเข็งเลื่อนตำเเหน่งกับผม เเต่บอกก่อนนะ เรื่องขย่ม ๆ ..” เกี๊ยวยื่นหน้าเข้าไปหาสามสาวพร้อมรอยยิ้มชวนกวนประสาท ส่งเสียงกระซิบให้พวกหล่อนว่า “ผมเซียนนะ ตอนผมมีผัว ผัวบอกว่าก้นผมเย็*มันส์จัด ๆ อะ เเล้วผัวผมก็บอกด้วย ตอนเธอควงเอวเเล้วขย่มโคตรเด็ด”

คำพูดของเกี๊ยวทำให้สามสาวหน้าหว๋อไปเลยทีเดียว พวกหล่อนกัดฟันกรอดทำกระฟัดกระเฟียดเเยกเขี้ยวหวังจะด่าสวย จู่ ๆ หัวหน้าเเผนงอย่างก็ตะโกนเสียงดังถึงเวลาประชุมเเล้ว ปากของนางพญาทั้งจังจึงต้องหุบลง มองเกี๊ยวตาขวางสะบัดก้นเดินหนีไป เกี๊ยวหัวเราะชอบใจเบา ๆ

ด่าใครด่าได้ เเต่อย่าด่าเกี๊ยว

นั่งหน้าโต๊ะทำงานพักหนึ่ง เเล้วยอมลุกไปเข้าร่วมประชุมก่อนไปไม่ลืมที่จะคว้าเอกสารสำคัญติดไม้ติดมือไปด้วย ผลักประตูกระจกบานใหญ่ มีโต๊ะยาวขนาดใหญ่ท่านประธานนั่งหัวโต๊ะ ไม่ได้มีเเค่พนักงานยังมีนักเเสดงดัง ๆ รวมถึง..

ณคิน

สามีในชุดสูทหล่อจังเลย..

เผลอมองพ่อนักเเสดงหนุ่มจนเขารู้ตัว ณคินหันมามองเกี๊ยวเเอบส่งยิ้มให้กำลังใจให้เกี๊ยว ทางเกี๊ยวเเอบส่งมินิฮาร์ทให้เมื่อคนทั้งห้องไม่ทันสังเกต เกี๊ยวหย่อยก้นลงข้าง ๆ พี่ ‘บอส’ หนุ่มอารมณ์ดีหัวหน้าเเผนงงานของเขา ดีกว่านั้นคือตรงข้ามของเกี๊ยวเป็นสามีเขานั่งอยู่

ผู้กำกับ ผู้ช่วยผู้กำกับ รวมถึงนักเขียนบทมือฉมังอย่างเกี๊ยวซ่าเเละนักเเสดงอีกจำนวนหนึ่ง ทีมถ่ายหนังมาครบเเล้วการประชุมก็เริ่มขึ้น ท่านประธานต้องสละเวลาอันมีค่ามาเผื่อบอกข้อมูลเกี่ยวกับซีรี่ส์ที่ทางบริษัทฟอร์มหนังใหญ่อย่างค่ายหนัง ‘มาดูหนังกันเถอะ’ จับขึ้นมาทำ

โดยต้นกำเนิดของซีรี่ส์เรื่องนี้เกิดจากนวนิยายเรื่องหนึ่ง ที่กำลังเป็นกระเเสเเถมกระเเสที่ว่าดันไปตรงกับกระเเสทางตลาดสมัยใหม่ ยุคสมัยที่กำลังฮิตมากกับซีรี่ส์วายท่านประธานบริษัทจึงอยากลองดู เพื่อเรียกเรตติ้งจากคนดูเเละเรตติ้งให้ค่าย ส่วนใหญ่บริษัทมาดูหนังกันเถอะจะทำเเต่หนังฉายในโรง ครั้งนี้ต่างไปอยากลองทำลงบนเเพลตฟอร์มดูหนังบนเเอปสโตร์ การทำซีรี่ส์วายดูไม่ยากสักเท่าไหร่ เพราะบริษัทของเกี๊ยวเองก็มีผู้กำกับมือดี เเละนักเเสดงที่ถูกคัดมาเเล้วเพื่อให้เล่นซีรี่ส์นี้โดยเฉพาะ เเถมเป็นนักเเสดงที่มีความสามารถอีกด้วย

การประชุมดำเนินไปเรื่อย ๆ ได้ผลสรุปว่าณคินเป็นพระเอก ส่วนน้อง ‘ทิวทิว’ นักเเสดงหน้าใหม่วัยยี่สิบมาพร้อมความสามารถด้านเเสดง เเถมเคยมีประสบการณ์เเสดงซีรี่ส์วายมาเเล้วสองเรื่อง ร้าย ๆ ยกให้นางเอกอย่าง ‘มินนี่’ สาวสวยสพรั่ง หุ่นดีหน้าตาเป๊ะ เเละในที่สุดก็นัดหมาย สถานที่ที่จะถ่ายพร้อมดีลเรื่องเวลา กว่าจะเสร็จก็เที่ยงเเล้ว ทุกคนเเยกย้ายกัน เกี๊ยวซ่าวิ่งพรวดเข้าห้องนํ้าล้างหน้าล้างตา จู่ ๆ สัมผัสเย็น ๆ ก็เเผ่รังสีเเผ่นหลัง เกี๊ยวหันขวับไปมองเป็นสามีเขาเอง

ตกใจหมด

“คิดถึงเธอ”

ลูกหมาขี้อ้อนโพล่งตัวเข้ากอดเกี๊ยวซ่า มีหรือจะไม่ใจอ่อนระทวย เกี๊ยวถอนหายใจพร้อมหัวเราะเบา ๆ ยกมือขึ้นลูบหัวหมาน้อย

“คิดถึงเหมือนกัน ออกมาเเบบนี้ผู้จัดการพี่ไม่ว่าเหรอ”

“บอกเเล้ว” หน้าซุกอกปากขยับพูดต่อว่า.. “หิวอะ ไปหาอะไรกินกันไหม อยากกินโอมากาเสะ ตอนเย็นเราไปรับลูกด้วยกันไหม พี่ว่างวันนี้ทั้งวันเลย อยากอยู่กับเธอ”

“อ้อนเเปลก ๆ”

“เเปลกตรงไหน อ้อนเมียทุกวัน”

“จ้า ๆ” เกี๊ยวขยี้หัวสามี ว่าต่อ “เเล้วเมียก็บ่นทุกวัน”

“เเฮะ ๆ ว่าไงไปกินโอมากาเสะร้านเดิมร้านเก่ากันไหม พี่อยากกินอะไม่ได้กินนานเเล้ว”

“มันจะดีเหรอ เดี๋ยวก็กลายเป็นข่าวหรอก”

“อ่า ดารานักเเสดงก็เป็นคนนะครับ” สามีช้อนตามองภรรยา “อีกอย่างหนึ่งเป็นข่าวก็ช่างหัวข่าวมันดิ อยากไปกินกับเมียสะอย่าง”

“ก็เค้ากลัวจะเป็น-”

เเกร๊ก!

สองหน้าหันไปมองที่ประตูเสียงคุยดังเจี๊ยวจ๊าวหลังประตู หัวใจเกี๊ยวหล่นวูบไปตกใต้ตาตุ่ม ระบบหายใจเกิดการติดขัดชั่วเวลาหนึ่ง สมองประมวลหาทางเเก้ไขสถานการณ์โดยด่วน

ฉิบ! หาย! เเล้ว!

เกี๊ยวรวบสติขณะที่ประตูกำลังบิดเเละผลักจากคนด้านนอกช้า ๆ ใช้เเรงผลักสามีตัวใหญ่เนื้อตัวเต็มอิ่มไปด้วยกล้ามเนื้อ เข้าไปอยู่ในห้องนํ้าพื้นที่เเคบ เเต่ก็พอให้ร่างของสองคนซ่อนได้ เกี๊ยวปิดประตูลงกลอน จู่ ๆ เขานึกขึ้นได้ว่าลืมเเฟ้มเอกสารเอาไว้ด้านนอก จะออกไปหยิบก็ไม่ทันเสียเเล้ว

เอาไว้นั้นก่อนเถอะตอนนี้.. เอ๊ะ! อะไรตุ้ง ๆ

เกี๊ยวรู้สึกได้ว่ามีวัตถุบางอย่างเเข็ง ๆ ชี้โด่ชนหว่างขาเขาอยู่ เขาหลุบตามองดูเป็นเป้ากางเกงของสามี วัตถุเเข็งทื่อใต้กางเกงเเข็งตัวกันจนซิบจะเเตก เกี๊ยวเงยหน้ามองสามี ณคินรู้ทันเบนตามองไปทางอื่นทำหน้าเถลไถลไม่รู้ไม่ชี้

“พี่นี่มันจริง ๆ เลย” คนตัวเล็กกระซิบว่าคนตัวสูงกว่า ณคินยิ้มเเห้งดันหลังชนผนังห้องนํ้า ใช้เเขนโอบเอวคอดกระชับร่างเกี๊ยวเเนบตัว ยื่นปากจ่อที่หูขาว

“นึกถึงฉากในหนังโป๊อะ ลองทำกันใน- อุก!” ณคินนิ่วหน้าเกิดอาการจุกที่ท้องปลดมือจากเอวเปลี่ยนกุมท้องตนช้อนมองภรรยาตัวร้าย หมดสภาพพ่อบ้านใจกล้า

“ลองดูสิ วันนี้พี่ได้นอนนอกห้องเเน่” เกี๊ยวซ่าขู่สามีเสียงกระซิบ

“จะ- จ้า กลัวเเล้วคนดี อึก.. จุกเลย”

“หุ้ย” เกี๊ยวทำหน้ามุ้ย เข้าดูอาการของสามี “พี่เป็นไง-”

“เออมึง น้องเกี๊ยวก็ดูน่ารักดีนะกูว่า”

“น่ารักเเต่มีลูกเเล้วนะนั้นอะ เห็นว่าเป็นลูกไม่มีพ่อด้วยวะ”

“งั้นก็ดีเลยดิ กูจะได้ขอสมัครเป็นพ่อเด็ก ฮ่า ๆ”

“ฮ่า ๆ ไอ้สาดด เเต่ก่อนมึงจะเป็นพ่อเด็ก กูขอเย็*ว่าที่เมียมึงก่อนได้ปะวะ เห็นบริษัทใกล้ ๆ ลือกันว่าน้องเกี๊ยวเเม่งโคตรเด็ดอะ”

“ใครเเม่งพูดวะไอ้เชี่ยทอย ถุ้ย มันเคยลองเหรอ”

“ไม่ได้ลองก็เหี้ยละ ท่าลิงอุ้มเเตงด้วยไอ้สัส มึงไม่เชื่อก็ลองถามไอ้พีทดูดิ มันก็ได้ยินพี่ซินเล่า เนอะมึง”

“เด็ดจริงกูการันตี มึงเห็นตอนประชุมปะ ประธานมองน้องมันตาไม่กระพริบเลยเว้ย สงสัยไอ้เเก่หัวโล้นนั้นก็คงจะได้น้องเเล้วเหมือนกัน”

ปัง!

“เชี่ย!”

“เสียงเหี้ยไรวะ”

“สงสัยจะมีคนอยู่ในห้องนํ้าวะ”

“เฮ้ย มึงทำเหี้ยไรในห้องนํ้าวะ”

“ไอ้เวฟ มึงเเม่งถามไรควาย ๆ อยู่ในห้องนํ้าก็ต้องทำธุระส่วนตัวดิวะ”

“เออวะ โทษ ๆ เฮ้ยใครอยู่ในห้องนํ้าอะ”

“พอเหอะมึง สงสัยจะเป็นพนักงานบริษัทเรานี่เเหละ ดูจากเเฟ้มที่วางตรงนี้เเล้ว ปล่อยเเม่งเถอะเสียเวลา”

“จิ๊! ไปก็ได้วะ เเต่อย่าให้รู้นะว่าใคร”

สองหูได้ยินชัดเจนณคินกัดฟันกรอดตาคมวาวโรจน์ กำกำปั้นเเน่นจนเส้นเลือดตามหลังมือปูดนูนน่ากลัว กระเเทกกับผนังห้องนํ้าจนเป็นรอยบุบเสียงปังเมื่อกี้ เกี๊ยวกอดสามีปลอบอารมณ์ที่พุ่งพล่านในกายชายฉกรรจ์ เขาเองก็โกรธไม่ต่างกัน เรื่องทุกอย่างที่ปากหมา ๆ ของพวกมันว่าออกมาเป็นข่าวเท็จทั้งสิ้น เเละข่าวเท็จพวกนี้ก็มาจากปากไอ้หัวหน้าบริษัทข้าง ๆ

“ใจเย็น ๆ นะเธอ”

เกี๊ยวช้อนตามองสามี เขาหลับตาสงบอารมณ์เเล้วถอยหายใจคลายกำปั้นออกจากผนัง ทิ้งไว้เเค่รอยอารมณ์โทสะ

“เรื่องที่พวกมันว่าความจริงไหม”

“พี่คิน พี่เชื่อมันเหรอ”

“ไม่ได้เชื่อ เเค่อยากรู้จากปากคนของพี่”

“ไม่เคย” เกี๊ยวตอบอย่างห้าวหาญ เขาไม่เคยทำเรื่องบัดซบเเบบนั้นเเละไม่เคยคิดจะทำด้วย เพราะรู้ว่าการถูกหักหลังมันเป็นยังไง รสชาติความเจ็บมีให้เห็นอยู่รอบตัว

“เเล้วพวกเหี้ยนี่เอาเรื่องมาจากไหน”

“ที่จริงมันมีมานานเเล้ว ไอ้เรื่องพวกนี้มันจากปากไอ้หัวซินบริษัทค่ายหนังข้าง ๆ เเต่งเรื่องขึ้เเต่งเรื่องขึ้นเอาเล่าให้คนนั้นคนนี่ฟัง เข้าใจเค้าผิด ๆ เเต่พวกนี่อะไม่ได้มายุ่งกับเค้านะ”

“พี่รักเกี๊ยวมากนะเท่า ๆ กับไข่ตุ๋นลูกชายของเรา เเต่ทำไมวะ ทำไมหนูถึงไม่เล่าเรื่องพวกนี้ให้พี่ฟังเลย พี่เเม่งยังเป็นผัวหนูอยู่ไหม”

ก้อนปริศนาหาที่มาไม่ได้เเล่นมาจุกอยู่ที่คอ เกี๊ยวมองหาสามีด้วยเเววตารู้สึกผิด เงื้อมือจับเเขนของสามี

รู้สึกผิดจัง

“เค้าขอโทษที่ไม่เคยบอกพี่เรื่องนี้เลย”

“เฮ้อ.. ถ้าพี่ไม่มาได้ยินกับหูตัวเอง ป่านนี้เมียพี่คงโดนพวกเหี้ยคุกคามทำเรื่องเหี้ย ๆ อะ”

เกี๊ยวว่าอย่างใจเย็น

“ที่เค้าไม่บอกพี่อะ เพราะพี่เองก็ยุ่งอยู่กับงาน ยิ่งพักหลัง ๆ งานพี่ก็เยอะท่วมตัว เเต่พี่ไม่ต้องห่วงนะเค้าปกป้องตัวเองได้ เเถมด่าเก่งด้วยละ ไม่ยอมให้พวกเหี้ยนี่ทำอะไรกับเค้าได้ง่าย ๆ หรอก”

ณคินมองภรรยา “เฮ้อ.. เเต่ถ้ามีอีกน้องต้องบอกนะ ไม่งั้นพี่งอนน้องตายห่าเเน่บอกเลย”

“จ้า พ่อนักเเสดงคนเก่ง หายโกรธกันนะ”

“อื้อ พาไปกินโอมากาเสะก่อนจะหายงอนครับ”

ง้อสามีเรียบร้อยก็พาสามีไปกินโอมากาเสะร้านประจำ เจ้าของร้านจำณคินได้จึงข้อลายเซ็นคนดังเอาไว้ ช่วงเที่ยงของเกี๊ยวว่างพอดีไม่มีงานด่วน จึงมีเวลาอยู่กับสามี ใช้เวลาที่เหลือไปดูหนังโดยไม่มีใครรู้เลยว่าณคินคนดังอยู่ในโรงด้วย จบจากดูหนังก็ไปรับเจ้าตัวเล็กกลับบ้านพร้อมกัน

ถึงบ้านเกี๊ยวสั่งให้สามีพาลูกน้อยไปอาบนํ้าพร้อมตัวเขาด้วย ภรรยาเข้าครัวทำมื้อเย็นพร้อมจัดโต๊ะอาหาร นั่งทานข้าวเย็นพร้อมกัน ส่งลูกน้อยเข้านอนก่อนสองคนจะเข้าห้องตัวเองเพื่อ นอนในอ้อมกอดของสามี วันนี้ไม่มีศึกคึกคักเพราะเกี๊ยวสั่งห้าม เมื่อวานสามีทำไว้เยอะจึงช่วยชักให้เฉย ๆ เสร็จสมใจสามี เเล้วผล็อยหลับไปทั้งคู่

˙꒳˙ ♡