เข้าสู่ระบบแชร์
หวานหว่านอยากซื้อเสื้อผ้าให้พี่ชาย 1.1
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-06 14:04:00หวานหว่านอยากซื้อเสื้อผ้าให้พี่ชาย
เมื่อได้ยินพี่ชายบอกอย่างนั้น ซูหวานหว่านจึงพยักหน้ารับ แต่ใจก็เริ่มคิดแล้วว่าต้องทำอย่างไรต่อจากนี้ เพื่อช่วยชาวบ้าน
‘ไม่คิดว่ายุคนี้จะมีพวกที่ลักกินขโมยกินอาหารของชาวบ้านแบบนี้ด้วยเหมือนกัน และไม่รู้ว่าอาหารที่ถูกแอบเอามาขายนั้น จะเป็นของคนกลุ่มไหน เป็นอาหารของชาวบ้าน หรือเป็นอาหารของกองทัพ! เห็นทีต้องหาทางสืบเสียแล้ว’ เธอคิดในใจอีกครั้ง ก่อนจะหันมาสนใจช่วยพี่ชายขายของต่อ
เวลานี้เมื่อมีใครหลายคนได้ยินว่าราคาสินค้าของสองพี่น้องถูกกว่าร้านค้าของรัฐ และถูกกว่าบางกลุ่มที่ลักลอบนำออกมาขาย ต่างก็พากันต่อแถวเพื่อซื้อของ ใช้เวลาไม่นานสินค้าที่ซูหวานหว่านเตรียมมาก็หมดลงอย่างรวดเร็ว
“เสียดายจัง ฉันมาไม่ทันเสียได้ พรุ่งนี้พวกเธอทั้งสองคนมาขายอีกหรือเปล่า” ลูกค้าที่ซื้อของไม่ทันเอ่ยถามอย่างเสียดาย เพราะสินค้าที่ดีและราคาถูกแบบนี้ หายากเหลือเกินในตลาดมืด
“หวานหว่านไม่แน่ใจ ต้องถามพี่ชายว่าพามาไหม” เมื่อพูดตอบลูกค้าจบ เธอก็หันมามองพี่ชายเพื่อขอคำตอบ
ด้วยสายตาที่น้องสาวส่งมาเป็นการวิงวอนเสียเหลือเกิน ทำให้คนเป็นพี่ชายต้องกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ลงคอ แล้วตัดสินใจตอบรับออกมาเพราะไม่อยากให้เธอและลูกค้าต้องผิดหวัง
“พรุ่งนี้เราสองพี่น้องจะมาอีกครับ แต่ขอเป็นช่วงบ่าย ๆ นะ เพราะผมต้องทำงานที่คอมมูนเสียก่อน วันนี้ก็ลางานมา”
“ดีเลย ฉันจะได้รีบมารอ เดี๋ยวจะซื้อไม่ทันเหมือนวันนี้อีก ว่าแต่มีแค่เนื้อหมูกับผักผลไม้เหรอ ฉันอยากได้พวกข้าวสารและแป้งด้วย จริงสิ ถ้ามีน้ำมันก็ยิ่งดีเลย ตอนนี้สินค้าพวกนี้แพงมาก”
ลูกค้ารายนี้บอกสินค้าที่เธอต้องการจะซื้อออกมา หวังว่าสองพี่น้องจะสามารถหามาขายให้เธอได้
นั่นทำให้หญิงสาวหันไปยิ้มให้พี่ชายอย่างรู้กัน เพราะสินค้าที่ลูกค้ารายนี้บอกออกมานั้น ในมิติของซูหวานหว่านมีครบทุกอย่าง แต่ซูเปียวเฉินที่เข้าใจความหมายของรอยยิ้มนั้นเป็นอย่างดี ก็ยังคงสงวนท่าทีไว้แล้วพูดออกมา
“เดี๋ยวผมจะตรวจดูให้นะครับว่ามีของพวกนั้นหรือเปล่า ถ้าหากร้านที่ส่งของให้พวกเรามีสินค้าครบทุกอย่าง ผมจะเอามาขายให้ ลูกค้าจะได้ไม่ต้องไปหาซื้อที่อื่นให้เสียเวลา และรับรองว่าสินค้าของเราจะไม่ราคาแพงมากครับ”
พอได้ยินพี่ชายพูดแบบนี้ ซูหวานหว่านก็ปรบมือออกมาอย่างชอบใจ แล้วคิดว่าพี่ชายของเธอมีหัวการค้าเหมือนกัน
ลูกค้าที่เหลือ เมื่อได้ฟังบทสนทนาของพ่อค้าและลูกค้าคนนี้ จึงพยักหน้าอย่างยินดี และต่างก็รอคอยให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็ว ๆ ก่อนจะแยกย้ายกันไป
“หวานหว่านอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม เดี๋ยวพี่จะซื้อให้ วันนี้สินค้าที่หวานหว่านเอาออกมาขาย ทำให้พวกเรามีเงินเยอะเลย”
ชายหนุ่มบอกกับน้องสาวอย่างอ่อนโยน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอบอุ่น เพราะตั้งแต่ที่ใช้ชีวิตกับน้องสาวมาเพียงลำพัง นับว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้จับเงินเยอะขนาดนี้
“หวานหว่านไม่ต้องการ หวานหว่านมีทุกอย่างแล้ว แต่หวานหว่านอยากซื้อชุดให้พี่ชาย ไปเถอะ ไปซื้อชุดกันนะ นะ”
ซูหวานหว่านตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม เธอไม่ได้ต้องการซื้ออะไรให้ตัวเอง เนื่องจากในมิติมีครบทุกอย่างแล้วแม้กระทั่งเสื้อผ้าเพราะเป็นนักฆ่าย่อมต้องมีการปลอมแปลงตัวเองอยู่เสมอ เลยทำให้เธอมีเสื้อผ้ามากมาย หลายรูปแบบและหลายเชื้อชาติ
บทล่าสุด
อย่าคิดว่าหญิงบ้าอย่างฉันร้ายไม่เป็น 70s บทส่งท้าย เส้นทางใหม่กับคนที่รัก (จบ) 1.2
เวลาผ่านสามเดือนตอนนี้ซูหวานหว่านแต่งงานเข้าตระกูลหมิงมาได้สามเดือนแล้ว และตอนนี้ซูเปียวเฉินก็มีกิจการของตัวเองแล้ว โดยใช้เส้นสายของน้องเขยอย่างหมิงมู่หยางเพื่อขอใบอนุญาต ส่วนตัวของหญิงสาวก็ได้เข้าไปช่วยสามีดูกิจการและบัญชีของตระกูลหมิง ตอนแรกชายหนุ่มก็ปฏิเสธ เพราะไม่อยากให้ภรรยาเหนื่อยหรือต้องทำงานหนัก เพราะทุกคืนที่เธอและซูเปียวเฉินออกไปแจกจ่ายเสบียงให้คนยากไร้ตามหมู่บ้าน เขาก็มองว่าเธอลำบากมากพอแล้วแต่กลับถูกภรรยารักร้องขออยากจะทำงาน เพราะเธอไม่อยากเป็นคนไร้ประโยชน์และไม่อยากให้คนมองว่าเธอเป็นนกน้อยในกรงทอง พอเธอยกข้ออ้างนี้ขึ้นมา ทำให้เขาไม่ปฏิเสธอีก เพราะไม่อยากให้คนมองภรรยาในทางไม่ดีแต่ทว่าวันนี้หญิงสาวกลับบอกเขาว่าเบื่อที่จะทำงานและอยากจะนอนอย่างเดียว จึงสร้างความแปลกใจให้กับสามีและพี่ชายของเธออย่างมาก“หวานหว่านไปหาหมอหน่อยไหม” ซูเปียวเฉินไม่เคยเห็นน้องสาวเป็นอย่างนี้มาก่อน เลยบอกอย่างเป็นห่วง“นั่นสิ เดี๋ยวพี่พาไปเอง” หมิงมู่หยางพูดอย่างเห็นด้วยกับพี่ภรรยา เพราะเขาก็ไม่เคยเห็นภรรยาเป็นอย่างนี้มาก่อน เลยเป็นห่วงเธอมาก ไม่ต่างจากซูเปียวเฉิน“ฉันแค่อยากนอนและไม่อยากทำอะไรเท่า
อย่าคิดว่าหญิงบ้าอย่างฉันร้ายไม่เป็น 70s บทส่งท้าย เส้นทางใหม่กับคนที่รัก (จบ) 1.1
บทส่งท้าย เส้นทางใหม่กับคนที่รัก (จบ)หมิงมู่หยางจับมือเจ้าสาวแน่น เขาไม่มีคำพูดใดเอ่ยออกมาเพราะกำลังตื่นเต้นดีใจ เขาทำเพียงตบหลังมือเธอเบา ๆ และกระชับมือให้แน่นกว่าเดิม เพื่อบอกให้เธอรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้และจะอยู่กับเธอตลอดไปซูหวานหว่านเข้าใจสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังจะบอก เธอจึงได้เอามืออีกข้างมาวางทับมือของเขาไว้“รีบไปเถอะครับ เดี๋ยวจะเสียฤกษ์ดีเอา” ซูเปียวเฉินพูดขึ้นมาเบา ๆ เขาไม่ได้จะไล่ แต่กลัวขบวนเจ้าบ่าวจะเสียเวลามากกว่าดังนั้นชายหนุ่มจึงจูงมือเจ้าสาวเดินมาที่รถ โดยที่ยังไม่เปิดผ้าปิดหน้าออก เพราะเขาจะเปิดตอนพาเธอส่งเข้าห้องหอแล้วเมื่อขบวนเจ้าบ่าวเคลื่อนตัวออกไป ซูเปียวเฉินและคนบ้านกุลพร้อมกับคนบ้านจาง ก็ได้เดินทางตามไปที่ตระกูลหมิงในฐานะญาติของเจ้าสาว ส่วนแขกในงานที่นี่ ก็ให้คนในหมู่บ้านที่ไว้ใจ ช่วยดูแลต่อ ส่วนชาวบ้านคนไหนจะตามไปที่ตระกูลหมิงด้วย ก็ไม่มีใครห้ามเหมือนกันและเมื่อขบวนเจ้าบ่าวเจ้าสาวมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหมิง ทั้งสองก็รีบเข้ามาที่ห้องโถง ที่ตอนนี้ซินแสได้เตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว ภายในนั้นมีผู้เฒ่าหลายคนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับหมิงมู่หยาง ได้มาเป็นผู้ใหญ่ให้กับฝ่ายเจ
อย่าคิดว่าหญิงบ้าอย่างฉันร้ายไม่เป็น 70s งานแต่งที่เฝ้ารอ 1.2
ภายในห้องเจ้าสาวซูหวานหว่านมือเย็นเฉียบประกอบกับสั่นเล็กน้อย เมื่อได้ยินพี่สะใภ้ทั้งสองคนมาบอกว่าขบวนเจ้าบ่าวมาถึงแล้ว“ขบวนเจ้าบ่าวมาอย่างยิ่งใหญ่มาก ของหมั้นไม่มีสิ่งไหนที่ขาดเลยสักอย่างเดียว สิ่งที่พี่สะใจมาก นั่นก็คือคนบ้านใหญ่ซูได้แต่แอบมองตาปริบ ๆ เพราะไม่ได้คำเชิญให้มาร่วมงาน” หยวนฟางภรรยาของจางเทียนเฉิงพูดอย่างตื่นเต้น และเธอรู้สึกสะใจที่คนบ้านใหญ่ได้แต่มองอย่างอิจฉา เมื่อเห็นว่าซูหวานหว่านหายบ้าแล้ว แถมยังได้แต่งงานกับคนที่มีอิทธิพลติดอันดับในเมืองนี้อีก หากบ้านนั้นไม่อิจฉาคงผิดปกติ“นั่นสิ เมื่อครู่นี้ฉันเห็นย่าซูมองตาละห้อยเลยล่ะ สงสัยเสียดายสินสอด นี่ขนาดยังไม่รู้นะว่า นายท่านหมิงมอบทรัพย์สินทุกอย่างที่มีให้กับหวานหว่านทั้งหมด หากพวกนั้นรู้เรื่องนี้ ด้วยคงอกแตกตาย ไม่ต่างจากซูเยว่ซินที่มองเข้ามาอย่างเสียดาย สงสัยคงอยากได้นายท่านหมิงเป็นสามีของตัวเอง” สะใภ้บ้านกุ้ยเองก็พูดมาบ้าง เธอสาแก่ใจไม่ต่างจากสะใภ้บ้านจาง ยิ่งนึกถึงเรื่องในอดีต ก็ยิ่งอยากจะสมน้ำหน้าคนบ้านใหญ่เหลือเกินซูหวานหว่านได้ยินก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดออกมาว่า ‘ฉันไม่สนใจหรอกว่าบ้านใหญ่จะมีท่าทีอย่างไร แต่ถ้าเมื
อย่าคิดว่าหญิงบ้าอย่างฉันร้ายไม่เป็น 70s งานแต่งที่เฝ้ารอ 1.1
งานแต่งที่เฝ้ารอหลังจากวันเปิดโรงทาน นี่ก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว และวันนี้ก็เป็นวันที่ทุกคนรอคอย นั่นก็คือวันแต่งงานของซูหวานหว่านและหมิงมู่หยางวันนี้ท้องฟ้าโปร่งใส ภายในบ้านรองซูมีแต่เสียงพูดคุยอย่างคึกคักตั้งแต่ยังไม่ทันสว่างดี นั่นก็เพราะมีชาวบ้านหลายคนต่างก็มาช่วยกันจัดงาน และทำอาหารเลี้ยงแขกในบ้านเจ้าสาว เพราะถ้ามีเพียงคนบ้านกุ้ยและบ้านจาง คาดว่าน่าจะไม่ทำไม่ทันเวลา เนื่องจากซูเปียวเฉินแทบจะชวนคนทั้งหมู่บ้าน รวมถึงคนนอกหมู่บ้านที่รู้จัก ให้มากินเลี้ยงและส่งตัวเจ้าสาวด้วยกัน อีกทั้งวันนี้สองพี่น้องบ้านรองซู ยังจะย้ายเข้าไปอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลหมิงด้วยกันบ้านรองซูเวลานี้ตกแต่งด้วยผ้าสีแดงทั่วทั้งบ้าน บางจุดก็มีกระดาษสีแดงติดตามบานประตู หน้าต่าง เสา และคานก็ถูกผูกด้วยผ้าสีแดงตามธรรมเนียมคนบ้านกุ้ยและบ้านจางเริ่มลงมือทำอาหาร ทำให้บรรยากาศตอนนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอาหารและกลิ่นขนม ที่ต้องใช้เลี้ยงแขกภายในงานส่วนเจ้าสาวอย่างซูหวานหว่าน ตอนนี้เธออยู่ในชุดสีแดงเข้มแยกชิ้น เสื้อเชิ้ตแขนยาวติดกระดุมแน่นเข้ากับกระโปรงยาวพลิ้ว เธอนั่งอยู่หน้ากระจกภายในห้อง ผมดำยาวสลวยถูกปล่อยให้สยายลงตามแผ่นห
อย่าคิดว่าหญิงบ้าอย่างฉันร้ายไม่เป็น 70s ยินดียกให้ทุกอย่าง 1.2
“ได้ครับ นายหญิง” หมิงมู่หยางก็แกล้งตอบรับด้วยท่าทางจริงจัง และเรียกหญิงสาวอย่างให้เกียรติ ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอบยิ้มที่ยากจะมีคนเคยเห็นนี่จึงทำให้บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความอบอุ่น และเสียงหัวเราะไม่ขาดสาย หลังจากที่เจอเรื่องร้าย ๆ กันมาหนัก พอสมควรข่าวเรื่องที่นายท่านหมิงจะแต่งงานดังไปเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่งเสียอีก มีทั้งคนที่แสดงความดีใจ และมีทั้งคนอยากจะรู้ว่าใครกันคือเจ้าสาวของนายท่านคนนี้วันนี้หมิงมู่หยางและสองพี่น้องบ้านรองซู ตัดสินใจเปิดโรงทานเลี้ยงอาหารและแจกจ่ายเสื้อผ้า รวมถึงผ้าห่มและเสื้อกันหนาวให้กับคนยากไร้ เพราะอีกไม่นานก็จะเข้าหน้าหนาวแล้ว โดยหมิงมู่หยางพาว่าที่เจ้าสาวอย่างซูหวานหว่าน มายืนคู่กันเพื่อแจกของด้วยกันอย่างเปิดเผย“นั่นใช่คนรักของนายท่านหมิงหรือเปล่า เธอดูสวยน่ารักไม่น้อยเลยนะ แต่ยืนเทียบกันแล้วดูจะยังอายุน้อยอยู่”“นั่นสิ ฉันคิดว่าทั้งสองน่าจะอายุห่างกันพอสมควร แบบนี้นายท่านหมิงก็โชคดี ที่ได้แต่งงานกับหญิงสาวที่อ่อนเยาว์กว่าหลายปี”เสียงซุบซิบและพูดคุยของชาวบ้านที่มาต่อแถวเพื่อรับอาหาร และข้าวของที่นำมาแจกจ่ายให้กับทุกคน ดังขึ้นมา และเสียงเหล่านี้ก็
อย่าคิดว่าหญิงบ้าอย่างฉันร้ายไม่เป็น 70s ยินดียกให้ทุกอย่าง 1.1
ยินดียกให้ทุกอย่างหลังจากนั้นไม่กี่วัน หมิงมู่หยางสืบได้ว่าที่เถ้าแก่ฉีมาสนใจเรื่องของสองพี่น้องเพราะได้รับคำสั่งมา แต่อีกฝ่ายยังไม่ได้ลงมือทำอะไร ชายหนุ่มก็ส่งคนเล่นงานเสียก่อน นั่นคือการแจ้งเจ้าหน้าที่หน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการยักยอกเสบียงของรัฐ และส่งหลักฐานให้รู้ว่าโรงสีข้าวของเถ้าแก่ฉีมีความผิดปกติและเพียงไม่กี่วันต่อมา โรงสีข้าวของตระกูลฉีก็ถูกตรวจสอบและสั่งปิด แล้วยังมีคนเห็นด้วยว่ามีเจ้าหน้าที่กลุ่มหนึ่ง มุ่งตรงไปที่คฤหาสน์ตระกูลไป๋และตระกูลเจียง ชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็คิดในใจว่าเรื่องวุ่นวายพวกนี้คงจบสักทีส่วนซูหวานหว่านเองไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก เธอขอแค่จัดการคนพวกนั้นได้ก็พอแล้ว“หวานหว่าน คนพวกนั้นถูกจับไปหมดแล้วนะ ต่อไปนี้เมืองของเราคงสงบและเจริญขึ้นเสียที” หมิงมู่หยางเมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็เดินทางมาหาคนรักและพูดเรื่องนี้ขึ้นมา แต่เขาก็เชื่อว่าเธอน่าจะรู้แล้วเหมือนกัน“ฉันพอจะได้ข่าวแล้วเหมือนกันค่ะ เพราะชาวบ้านพูดถึงเรื่องนี้กันพอสมควร เมื่อก่อนอาจจะวุ่นวายมากไปหน่อย แต่ถึงอย่างไรเรื่องราวก็จบลงแล้ว นี่คงเป็นบทเรียนให้กับคนมีอิทธิพลที่คิดจะยั
บางทีคุณอาจจะชอบ
อ่านใจทรราช สนมปลาเค็มถล่มวังหลัง
มาแล้วก็อยู่ต่อเถอะ19.7K viewsสามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ป่าดอกท้อ27.6K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว85.6K viewsสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน697.8K viewsจื่อเถาสาวน้อยเต้าหู้ทอด
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว4.3K viewsทวงคืน
Scince9.9K viewsสถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 1
ต้าซินซิน8.4K viewsอ๋องเย็นชากับบุปผาซ่อนรัก
ชาไทยเย็น3.3K views
