ท่านแม่คือนางร้ายที่ถูกพระเอกธงแดงขับไล่

ความหนาวเย็นในค่ำคืนนี้กัดกินลึกเข้าไปถึงกระดูก ร่างผอมแห้งของหลินซิวฉิน นอนสั่นอยู่ใต้ผ้าห่มผืนบางที่เต็มไปด้วยรอยปะชุน

ฤดูหนาวปี 1970 โหดร้ายและทารุณกว่าปีไหน ๆ ที่ด้านนอกบ้าน เสียงลมพัดหวีดหวิว พัดพาเอาเกล็ดหิมะสีขาวโพลนลงมาปิดทางเข้าออก

หลินซิวฉินลืมตาในความมืด มุมปากที่แห้งแตกขยับยิ้มให้กับโชคชะตาของตนเอง เธอรู้สึกว่าเวลาของตนกำลังจะหมดลงแล้ว

มีชีวิตรอดมาจนถึงอายุสิบแปดปีก็นับว่าสวรรค์เมตตามากแล้วจริง ๆ

หากย้อนกลับไปในช่วงสิบห้าปีแรกของชีวิต ชะตากรรมของเธอยังไม่ได้ทุกข์ระทมถึงเพียงนี้ ในตอนนั้นเธอยังเป็นเด็กหญิงที่มีความสุข เพราะข้างกายมีคุณพ่อและคุณแม่ แม้บ้านจะยากจน ข้าวปลาอาหารต้องกินอย่างอดอยาก แต่ก็ยังมีความรักของบุพการีที่คอยให้ความอบอุ่นอยู่เสมอ

คุณพ่อของเธอเป็นคนซื่อสัตย์ คุณแม่เป็นคนขยัน ทั้งสองทำงานในแปลงนารวมของหมู่บ้านตั้งแต่สว่างยันมืดค่ำเพื่อแลกแต้มค่าแรง นำไปแลกเสบียงให้ลูกสาวคนนี้ได้กินอิ่มท้อง

ทว่าเมื่อสามปีก่อน คุณพ่อและคุณแม่ตรากตรำทำงานหนักเกินไป เพราะเกิดภัยแล้งรุนแรง รัฐบาลท้องถิ่นจึงเร่งเอาผลผลิต ทั้งสองคนแทบไม่ได้พักผ่อน สุดท้ายร่างกายที่ขาดสารอาหารและอ่อนแอสะสมก็พังทลายลงในเวลาไล่เลี่ยกัน ทั้งคู่นอนซมด้วยไข้ป่าและจากโลกนี้ไป ทิ้งให้หลินซิวฉินในวัยเพียงสิบห้าปีต้องเผชิญโลกอันโหดร้ายเพียงลำพัง

พอไร้พ่อแม่คอยปกป้อง ชีวิตของเธอก็ดำดิ่งลงเรื่อย ๆ ไม่มีวันได้เห็นแสงสว่างอีกต่อไป

ในระบบคอมมูนประชาชน[1] ยามที่เหลือตัวคนเดียว สังคมไม่ได้ใจดีกับเด็กสาวกำพร้า หัวหน้าทีมผลิตมองเธอเป็นเพียงแรงงาน วัน ๆ หนึ่งต้องไปลงแปลงนารวม ลุยโคลน แบกปุ๋ยคอก ไหนจะแบกหินเพื่อสร้างอ่างเก็บน้ำ ทนแดดแผดเผาในฤดูร้อนจนผิวลอกเป็นแผ่น

กระทั่งมือหยาบกร้าน ผิวหนังตามข้อนิ้วแตกและมีรอยแผลเป็น ทุก ๆ ค่ำคืน เธอต้องเดินหมดเรี่ยวแรงกลับมาที่บ้าน ร่างกายระบมจนแทบก้าวขาไม่ออก

เธอต้องทำทุกอย่างเพื่อแลกกับแต้มค่าแรงวันละห้าแต้ม ซึ่งเป็นอัตราที่ต่ำมากกว่าคนอื่น พอสิ้นปีแต้มเหล่านั้นก็แทบจะไม่พอแลกข้าวมาประทังชีวิตในปีถัดไปเลยด้วยซ้ำ ญาติพี่น้องคนอื่น ๆ ต่างก็กระจัดกระจาย บ้างก็ล้มหายตายจาก บ้างก็ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดจนไม่มาเหลียวแลเด็กกำพร้าเช่นเธอ

กระทั่งฤดูหนาวปีนี้ ร่างกายของหลินซิวฉินประท้วงรุนแรง อาการไข้ป่าที่เคยหลบซ่อนอยู่กำเริบขึ้นมา พร้อมกับแผลที่มือนิ้วเท้าอักเสบจนบวมเป่งเพราะความเย็นจัด

ท่ามกลางสติอันเลือนราง หลินซิวฉินขยับมืออันสั่นเทาไปใต้หมอน หยิบเอาสมุดบันทึกนิยายคัดลายมือเก่าที่เธอใช้ความกล้าทั้งหมดที่มีแอบเข้าไปในตลาดมืด โดยใช้ไข่ไก่ป่าสามฟองที่เก็บได้บนเขาไปแลกมากับชายชราคนหนึ่ง

ในปี 1970 วรรณกรรมรักใคร่ยุคราชวงศ์ถือเป็นสิ่งต้องห้ามและผิดกฎหมายร้ายแรง หากถูกจับได้เธออาจถูกลงโทษและส่งไปใช้แรงงานหนัก แต่สำหรับเด็กสาวที่ไม่มีความสุขในชีวิต มันคือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอสามารถหลีกหนีความจริงสุดแสนโหดร้าย

นิยายเรื่องนี้เล่าเรื่องยุคจีนราชวงศ์ มีจักรพรรดิ มีอ๋อง ที่น่าโมโหคือพระเอกที่เป็นท่านอ๋องศักดินา[2]หย่าขาดและขับไล่พระชายาของตนเองไปอยู่บ้านหลักเล็กนอกเมืองหลวง

หญิงสาวคนนี้คือนางร้ายในนิยาย ส่วนนางเอกที่แท้จริงคือคนรักของพระเอกที่ไม่ได้แต่งงานกัน เธออ่านถึงตรงนางร้ายถูกไล่ก็ไม่ได้อ่านต่อ เพราะรู้สึกสงสารมากจนร้องไห้ตามไม่หยุด

นางร้ายในสมุดบันทึกเล่มนี้ได้เป็นสตรีผู้สูงศักดิ์แต่สุดท้ายกลับถูกบุรุษที่รักทอดทิ้งอย่างไม่ไยดี ชะตากรรมช่างไม่ได้ต่างจากเธอเลยสักนิด ถูกโลกทิ้งขว้างให้เผชิญความหนาวเหน็บเพียงลำพัง

สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางลงทีละน้อย หลินซิวฉินขยับริมฝีปากอธิษฐานต่อความมืดมิด

หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ฉันได้กินข้าวอิ่มท้อง ไม่ต้องทำงานหนักจนตายอีกเลย และถ้าเป็นไปได้ ขอสวรรค์เมตตาให้ฉันได้เกิดมาในอ้อมกอดของแม่อีกครั้ง

ฉันคิดถึงแม่ คิดถึงมากเหลือเกิน...

น้ำตาไหลรินจากดวงตา พร้อมกับหัวใจของเด็กสาววัยสิบแปดปีที่หยุดเต้น ลมหายใจสุดท้ายค่อย ๆ หายไป แขนสองข้างร่วงหล่นข้างกาย หลินซิวฉินตายจากโดยที่ตาไม่หลับเพราะยังมีบ่วงหลงเหลือ

หลินซิวฉินรู้สึกแปลกแปร่ง รอบข้างของเธอมืดมิด ทำไมจึงมองไม่เห็นสิ่งใดเลย หนำซ้ำยังอึดอัดมาก ร่างกายราวกับถูกบีบรัดทุกทิศทาง ก่อนจะถูกผลักดันให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างไม่อาจขัดขืน

นี่เธอยังไม่ตายหรือ

ขณะนั้นหลินซิวฉินก็ได้ยินเสียง “พระชายาอดทนอีกนิดเจ้าค่ะ เบ่งอีกเจ้าค่ะ หัวเด็กโผล่ออกมาแล้ว”

พระชายา เบ่งอีกงั้นหรือ แล้วหัวเด็กคืออะไร?

[1] ระบบคอมมูนประชาชน (People's Commune) คือรูปแบบหน่วยการปกครองและองค์กรทางสังคม-เศรษฐกิจระดับรากหญ้า ที่ถูกนำมาใช้ในประเทศจีนช่วง ค.ศ. 1958 - 1983 ภายใต้นโยบาย “ก้าวกระโดดครั้งใหญ่” (Great Leap Forward) ของประธานเหมา เจ๋อตง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเร่งพัฒนาชนบทและผลักดันประเทศสู่สังคมคอมมิวนิสต์

[2] ท่านอ๋องต่างแซ่ที่แต่งตั้งขึ้นจากฮ่องเต้ ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์

นิยายเรื่องนี้มี E-BOOK จบเรื่องใน M*B นะคะ และฝากติดตามเพจ F******k ไป๋เจวี๋ย นักเขียน ด้วยนะคะ