Home / โรแมนติก / อาหมอ / 7. เด็กโกหก

Share

7. เด็กโกหก

last update Last Updated: 2026-02-04 03:43:55

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] [Have fun reading]

Part : เด็กโกหก

--------------------------------------------------------------------------

แผนกฉุกเฉิน...

ในหัวฉันตอนนี้ กำลังคิดจินตนาการภาพชั่วๆ เต็มหัวไปหมด อาพกถุงยางน่าตาประหลาดนั่นทำไมนะ แฟนก็ไม่มี หรือว่าอา จะเอามันมาใช้กับ...

“ญ๋า ไปไหนมา?” เสียงของแสนดี เรียกให้ญะญ๋าที่กำลังสติแตกหลุดจากเรื่องที่คิดอยู่

“เปล่า ๆ”

“เปล่าอะไร ฉันถามว่าไปไหนมา”

“แสนดี หยิบถุงยางให้หน่อยสิ” เธอพูดอย่างไม่ได้ตั้งสติ และไม่ได้ตอบคำถามของแสนดีที่ถามเป็นรอบที่สอง

“ถุงยางเหรอ เอาไปทำอะไร”

“เอ๊ย ถุงมือ หมายถึงถุงมือ...” อะไรของแกเนี่ยญะญ๋า หยุดคิดเดี๋ยวนี้นะ

“ไหวไหมเนี่ยญ๋า”

ถ้าตอนเย็นฉันต้องนั่งรถกลับบ้านพร้อมอา คงอึดอัดตายแน่ เอาไงดีนะ..

ห้องทำงานหมอปืน...

ติ๊ง! (วันนี้อาไม่ต้องรอญ๋านะคะ กลับได้เลย วันนี้ญ๋าไม่สบาย เลยกลับบ้านมาก่อนแล้ว)

อยู่ๆ ญ๋าก็ส่งข้อความมาหาผมบอกว่าเธอไม่สบาย ทั้งๆ ที่เมื่อเที่ยงเธอยังปกติดีอยู่เลย คงไม่ได้จะแกล้งป่วย เพื่อหนีหน้าผมหรอกนะ...

เพนท์เฮ้าส์ ช่วงหลังหมอปืนเลิกงาน...

ก๊อก ๆ!

“ญ๋า”

“...”

“ญ๋า” ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมเปิดประตูมาเจอหน้าผม แถมยังล็อคประตูห้องอีก ตอนนี้ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าญ๋าป่วยจริง หรือแค่แกล้งป่วยกันแน่ เพราะตอนนี้ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมาเลย

“ปล่อยให้นอนพักไปก่อนแล้วกัน เผื่อว่าจะไม่สบายจริง ๆ”

ภายในห้องนอนญะญ๋า...

“เอาไงดี...” ไม่รู้ว่าฉันจะหลบหน้าอาปืนได้นานแค่ไหน แต่ถ้าให้เจอหน้ากันตอนนี้ก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่ดี ยังไงก็ให้ผ่านวันนี้ไปก่อนแล้วกัน

เธอไม่กล้าสู้หน้าอีกคน เพราะเรื่องหน้าอายนั้นที่จำไม่ลืม ทั้งวันนี้และเรื่องในวันก่อน ที่เป็นประเด็นทำให้ทั้งสองคนเข้าหน้ากันไม่ติด...

ตอนนี้เวลาผ่านมาจนสามทุ่ม ซึ่งเมื่อญะญ๋าแน่ใจว่าอาของเธอหลับแล้ว สาวสวยก็ออกจากห้องมาเพื่อหาของกิน ซึ่งไฟที่ปิดมืดสนิทก็ทำให้เธอแน่ใจว่าคนที่เธอหลบหน้าอยู่ เขากลับเข้าห้องไปแล้ว

ผมนั่งมองเธอย่องเบาเข้าครัวอยู่เงียบ ๆ ที่โซฟา ดูเหมือนว่าเธอจะไม่เห็นผมที่นั่งอยู่ในมุมมืดตรงนี้ ญ๋าคงจะพยายามหลบหน้าผมอยู่จริง ๆ ถึงได้ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ แบบนั้น

หลังจากที่เธอโกยขนมกับนมในตู้เย็นเสร็จ ญะญ๋าก็รีบวิ่งกลับเข้าห้องทันที และยังไม่ทันที่เธอจะได้แกะถุงขนม เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

ก๊อก ๆ!!

“ญ๋า นอนหรือยัง?” ผมลองเคาะประตูลองเชิงอีกครั้ง ว่าเธอจะเปิดประตูหรือเปล่า และผมก็มั่นใจว่าเธอต้องได้ยินแน่

“อาเข้าไปนะ”

แก๊ก! ฟุบ!

คนหน้าหวานรีบกวาดขนมคลุมโปง และแกล้งนอนนิ่งไม่ขยับอยู่แบบนั้น เพื่อให้อีกคนตายใจว่าเธอหลับอยู่

“ญ๋า” เธอยังเงียบและไม่ตอบโต้ผม “กินข้าวกินยาหรือยัง” ผมนั่งลงบนที่นอนข้าง ๆ เธอ ก่อนจะถามเธออีกครั้ง “ดีขึ้นหรือยัง ไหนอาดูซิ๊ตัวร้อนไหม”

“ยะ ยังไม่ดีขึ้นเลยค่ะ แค่ก ๆ ญ๋าขอนอนพักอีกหน่อยนะคะ” เธอแสร้งโกหกด้วยการทำเป็นไอ ซึ่งคนโกหกไม่เก่งอย่างเธอก็โดนจับได้ตั้งแต่ก่อนอีกคนเข้ามาในห้องแล้ว

“ไหนอาขอวัดไข้หน่อยสิ ไข้สูงหรือเปล่า” เด็กคนนี้หัดโกหกเก่งตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอยังยืนยันจะป่วยต่อให้ได้เลย งั้นเอาเป็นว่าผมจะทำเป็นว่าเธอป่วยจริง ๆ แล้วกัน

“ญ๋าวัดไปแล้วค่ะ ไข้สูงมาก อาออกไปเถอะนะคะ เดี๋ยวจะติดไข้ญ๋าเอา” คนหน้าหวานพูดเสียงเอื่อย

“ไม่สบายหนักเลยเหรอเนี่ย...”

“แค่ก ๆ ค่ะอา”

โอเค ป่วยก็ป่วย งั้นเดี๋ยวอาอยู่ดูแลญ๋าเอง...

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาไอเซฟ เพื่อจะลางานให้ญ๋าในวันพรุ่งนี้ แล้วผมก็ตั้งใจที่จะลาให้เธอหยุดจริง ๆ เพราะกะจะอยู่เคลียร์ปัญหากับเธอที่บ้าน จนกว่าเราจะเข้าใจกันและหาทางออกที่จะอยู่ร่วมกันได้อย่างไม่อึดอัดใจเหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้

“ฮาโหลไอเซฟ พรุ่งนี้ญ๋าลาป่วยนะ กูก็ไม่ไปทำงานเหมือนกัน ว่าจะหยุดดูหลาน”

“อาคะ!” เธอยอมรีบโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม เพื่อสร้างเรื่องหยุดการกระทำของอีกคน “หนูเหมือนจะดีขึ้นแล้วค่ะ ไม่ต้องลาหยุดก็ได้นะคะ”

“เออ แค่นี้แหละ กูเช็ดตัวให้หลานก่อน” ผมกดตัดสายไอเซฟ และวางโทรศัพท์ไว้ข้างเตียงก่อนจะหันมาโฟกัสที่ญ๋า หลานสาวแสนดีที่ตอนนี้เริ่มจะดื้อจนน่าจับตี

สายตาของอาตอนนี้ เหมือนว่าเขาจะรู้แล้ว ว่าฉันแกล้งป่วย “...”

ผมกระตุกผ้าห่มของเธอออกไปกองไว้ที่ปลายเท้า แล้วก็เห็นว่าเธอนอนกอดถุงขนมอยู่ “เอาขนมไปกินบนที่นอนแบบนั้น เดี๋ยวมดก็กัดหรอก”

“อาคะ” ตายแน่ฉัน ไม่รู้จะหาอะไรมาแก้ตัวแล้วตอนนี้

“ทำไมต้องโกหกอาครับ ตอบมาซิ๊” สีหน้าของเด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียงตอนนี้ ดูรู้สึกผิดสุด ๆ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมใจอ่อนหรอก อย่างน้อยวันนี้เธอต้องโดนผมดุซะบ้าง

ฉันดันตัวลุกขึ้นมานั่งบนที่นอน พร้อมกับก้มหน้ารับความผิดที่ทำ “ญ๋าขอโทษค่ะอา”

“ที่หลบหน้าอาแบบนี้ เพราะเรื่องถุงยาง หรือเรื่องวันที่อาป่วย” คนสุขุมนั่งจ้องหน้าหลานสาว สายตาดุที่เขาไม่เคยแสดงต่อเธอ มันทำให้เธอหวาดกลัวขึ้นจนแสดงหน้าหงอยออกมาอย่างที่ไม่เคยเห็น

“คือ...ญ๋าอึดอัดเรื่องวันที่อาป่วยน่ะค่ะ วันนั้นญ๋าคงจะทำเกินหน้าที่ไปจริง ๆ”

เรื่องวันนั้น มันเปลี่ยนความรู้สึกของฉันไป ฉันไม่อาจมองว่าเราเป็นอาหลานได้อีก เพราะสิ่งที่ร่างกายของอาตอบสนองต่อฉันแบบนั้น ฉันรู้ว่ามันเกิดมาจากเหตุผลอะไร ซึ่งมันไม่ควรที่จะเป็นความรู้สึกของอาหลาน...

“เรื่องนี้เราคุยกันได้หนิ ไม่เห็นญ๋าจะต้องหลบหน้าอาแบบนี้เลย”

“ญ๋ารู้ค่ะ ว่าญ๋าไม่ควรหลบหน้าอา แต่ถึงจะคุยกันตอนนี้ญ๋าก็ยังลืมไม่ได้อยู่ดี มีแต่จะยิ่งนึกถึงเรื่องวันนั้น” คนเรียบร้อยพูดตอบอาของเธอ โดยการก้มหน้าตลอดการสนทนา

“ถึงญ๋าจะหลบหน้าอาเป็นเดือน ญ๋าก็ลืมไม่ได้หรอกว่าอารู้สึกแบบนั้นกับญ๋า และที่อาเป็นแบบนั้นก็เพราะญ๋า”

“อาคะ” เธอลากเสียงเอื่อย เพราะตกใจในสิ่งที่เขาพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมาแบบนั้น

“...”

“งั้นจะทำยังไงดีคะ ญ๋าก็ไม่อยากคิดกับอาแบบนั้นเหมือนกัน”

ฉันรู้ว่าสิ่งที่เราสองคนคิดอยู่มันเป็นเรื่องที่ไม่ถูก และมันควรจะหยุดเพียงเท่านี้ แต่เหมือนว่าพวกเราจะมีปัญหาเกิดใหม่ขึ้นทุกวัน และปัญหาพวกนั้นก็ยิ่งทำให้ฉันมองเขาเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่อาปืนคนเดิมของฉันอีกแล้ว

ดูเหมือนว่าญ๋าเองก็จะอึดอัดกับเรื่องนี้มากๆ เหมือนกับผม เธอเองก็คงไม่กล้าพูดมันออกมา แต่ตอนนี้ผมเก็บไว้ไม่ไหวแล้วล่ะ “อาขอโทษนะ..”

“...”

“ที่อาเผลอคิดกับญ๋าเกินอาหลาน”

ประโยคเมื่อกี้ของอา มันทำให้ฉันต้องเงยขึ้นมามองหน้าเขาด้วยความตกใจ “อาคะ…”

“ถึงจะผิด แต่ก็คิดไปแล้ว และอาก็เลิกคิดแบบนั้นไม่ได้ด้วย...” ผมพยายามหยุดคิดเรื่องนั้นเป็นเดือนๆ ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาอยู่ที่นี่ แต่มันก็ไม่เคยสำเร็จ

“อาคะ แต่ว่าเรา...”

“เป็นอาหลานกันใช่ไหมล่ะ เรื่องนี้แหละ ที่มันทำให้อาหงุดหงิด” ผมใช้มือโอบเอวเธอก่อนจะดึงตัวญ๋าเข้ามาแนบชิด

“อาจะทำอะไรคะ?” คนขี้อายก้มหน้าลง เพื่อหลบสายตาของอีกคน เวลานี้เจ้าของใบหน้าหล่อไม่อาจละสายตาจากเธอได้เลย

“อากำลังคิดอยู่ ว่าจะทำเรื่องนั้นดีไหม” ตอนนี้ผมควบคุมปากตัวเองไม่ได้แล้ว ปากผมมันเอาแต่พูดตามสิ่งที่ผมคิดอยู่ในหัว

“ทำแบบไหนเหรอคะ?” เธอแค่ถามเพราะอยากแน่ใจ ว่าสิ่งที่เธอคิด กับสิ่งที่เขาต้องการทำ จะตรงกันหรือเปล่า

“เงยหน้าขึ้นมาสิครับ แล้วอาจะบอก...”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] [Follow the next episode]

เพิ่มเข้าชั้น กดหัวใจ คอมเมนท์ กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • อาหมอ   ตอนพิเศษ~

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตอนพิเศษ~--------------------------------------------------------------------------วันแรกของการเสียคนที่รักไป หมอปืนยังคงเฝ้าเธออยู่ไม่ห่างที่หน้าหลุมฝังศพ แม้คนอื่นจะทยอยกลับกันไปจนหมดแล้ว แต่เขาก็ยังคงนั่งเหม่อลอยอยู่เช่นนั้นเพราะรับไม่ได้กับการจากไปของสาวสวยผู้เป็นที่รักการจากลาครั้งนี้ มันยากเกินกว่าที่เขาจะรับไหว ใจที่เคยเข้มแข็งพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มอบอุ่นให้เห็น เวลานี้กลับเลื่อนลอยและมีแต่ความน่าสงสารเวทนาให้เห็นบนใบหน้า เพราะความสุขเดียวของเขาถูกพรากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนหัวใจที่ไม่อาจเดินต่อไปได้ สมองจึงต้องช่วยประคับประคองให้ร่างกายที่ยังมีลมหายใจนั้นใช้ชีวิตต่อไปได้ในช่วงที่หัวใจสลายเป็นเสี่ยงๆ เรื่องราวในหัวฉายภาพความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับเธอ และเรียกคืนแฟนสาวในจินตนาการคนนั้นกลับมา เพื่อให้เธอได้ใช้ชีวิตต่อกับเขาในโลกที่สร้างขึ้นเพื่อรักษาจิตใจของตัวเองไว้“กลับบ้านเถอะญะญ๋า กลับบ้านกันนะครับ”ชายหนุ่มที่ใบหน้าเปียกปอนไปด้วยคราบน้ำตา ทำท่าจูงมือใครบางคนและพาคนในจินตนาการออกมาจากที่แห่งนั้น

  • อาหมอ   35. END.

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------ช่วงพักเบรก เวลาสิบโมง…ผมติดคนไข้ยาวจนถึงช่วงพักเบรก ซึ่งผมก็ไม่มีเวลาว่างที่จะลงไปหาญะญ๋าที่ร้านกาแฟชั้นล่างตามสัญญาก๊อก ๆ!“เข้ามาครับ” หมอปืนที่นั่งคุยอยู่กับคนไข้ พูดเชิญแขกหน้าห้องที่เดินมาเคาะประตู“เอ่อ หมอติดคนไข้อยู่เหรอคะ?”“มีอะไรแสนดี” เขาเอ่ยถามถึงธุระของเธอ“ญะญ๋าอยู่ไหนเหรอคะ”“ร้านกาแฟชั้นล่างน่ะ ถ้าจะไปหาญ๋าฝากบอกญ๋าด้วยนะว่าฉันติดคนไข้อยู่”“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูบอกให้” เธอตอบรับคำของหมอปืน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป และปล่อยให้เขาได้ทำการรักษาคนไข้ต่อ ส่วนเธอก็จะรีบไปอยู่กับญะญ๋าเพราะกลัวว่าเธอจะเหงา และคิดมากขึ้นมาอีกเกี่ยวกับเรื่องเมื่อเช้าร้านกาแฟชั้นล่างของโรงพยาบาล…เมื่อเดินมาถึงที่ร้านกาแฟ ฉันก็ไม่เห็นว่าญะญ๋านั่งอยู่มุมไหนในร้าน ไม่มีวี่แววของเธอเลย โทรหาก็ไม่รับ “อยู่ไหนนะ?”แสนดีพูดพร้อมกับต่อสายหาเธอสลับกับส่งข้อความเป็นระยะ แต่ก็ไม่มีข้อความตอบกลับจากเธอ จึงกลับขึ้นไปหาหมอปืนที่ห้องทำงานของเขา เพื่อให้เขาลองโทรหาญะญ๋าดูเผื่อว่

  • อาหมอ   34. ความรักรอบตัวญะญ๋า

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักรอบตัวญะญ๋า--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานหมอปืน…“ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่สองคน วันหยุดนี้เดี๋ยวผมพาญะญ๋าไปหาที่เขาใหญ่นะครับ”“มีอะไรวะ?” ผู้เป็นพ่อของสาวหน้าหวานเอ่ยถาม เมื่อได้ยินรุ่นน้องคนสนิทเกิ่นมาแบบนั้น“ไว้ผมจะเล่าให้ฟังตอนไปถึงแล้วกันนะครับ…” ผมคิดว่าควรจะพูดเรื่องนั้นต่อหน้าพวกพี่ ๆ และขอรับผิดชอบเธอกับทุกสิ่งที่ผมทำไป ผมไม่อยากให้ญะญ๋าต้องมีเรื่องติดค้างคาใจแล้วเก็บไปคิดมากอยู่ลำพังแบบนั้น ทุกเรื่องที่เธอเป็นกังวลอยู่ผมจะแก้ไขมันให้หมด จะทำให้เธอสบายใจมากที่สุด“โอเค งั้นวันหยุดนี้เจอกัน…”“ครับ” หลังจากที่วางสายไป ญะญ๋าที่บอกว่าจะเดินไปหาพวกพี่ๆ พยาบาลที่แผนกก็เดินกลับมาพร้อมน้ำตา แถมคนที่พาเธอมาส่งก็เป็นแสนดี“ญ๋าเป็นอะไร?”“อาคะ ฮือ!” เธอเดินไปซบอกของหมอปืนด้วยความผิดหวังเพราะคิดว่าที่ผ่านมาคนพวกนั้นเป็นรุ่นพี่ที่น่ารักของเธอมาตลอด แต่แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น ภายใต้รอยยิ้มที่เป็นมิตรกลับซ่อนมีดแหลมคมไว้อยู่“เกิดอะไรขึ้นแสนดี?”“รอพี่แสนรักมาก่อนนะคะ เ

  • อาหมอ   33. ปกป้องคนรัก

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปกป้องคนรัก--------------------------------------------------------------------------โต๊ะทานข้าว…หลังจากที่หมอปืนเตรียมอาหารเย็นเสร็จ ทั้งสามคนก็มานั่งทานข้าวด้วยกัน แต่ญะญ๋าก็ยังไม่หยุดคิดถึงเรื่องแชทที่มีคนส่งมาหาแสนดี“ไหนบอกว่าจะให้ดูแชทไง”“มันไม่มีอะไรแล้ว กินข้าวเถอะ” ฉันกลัวว่าญะญ๋าเห็นข้อความพวกนั้นแล้วจะคิดมากอีก เลยจะรีบกินข้าวและรีบหนีกลับบ้านซะ“มีอะไรเหรอครับ”“มีคนส่งภาพแชทมาหาแสนดี ญ๋าเห็นว่าเขาพูดถึงญ๋าด้วย” เธอพูดสีหน้าเป็นกังวล“มันไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ฉันโทรไปเคลียร์มาแล้ว แกอ่านก็จะคิดมากเปล่า ๆ อีกอย่างฉันลบแชททิ้งไปแล้วด้วย” แสนดีพยายามอธิบายสิ่งที่ญะญ๋าอยากรู้เพื่อไม่ให้กระทบจิตใจของเธอมากที่สุด“จริงเหรอ แกโกหกให้ฉันสบายใจหรือเปล่า?” เธอพูดอย่างรู้ทันอีกคน“จริงสิ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จฉันต้องรีบกลับแล้วนะ มีงานต้องกลับไปเคลีย์ต่อ”“จะกลับแล้วเหรอ...” เธอเริ่มไม่อยากให้แสนดีกลับบ้าน เพราะอยากรู้เรื่องที่สงสัย“ใช่ ไว้พรุ่งนี้ตอนเย็นฉันจะมาหาใหม่นะ”“…” คนหน้าหวานเงียบนิ่งไป และไม่ได้

  • อาหมอ   32. คนท็อกซิก

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนท็อกซิก--------------------------------------------------------------------------@เพนท์เฮ้าส์หมอปืน หลังเลิกงาน…วันนี้แสนดีขอติดรถผมกลับบ้านเพื่อจะมาเยี่ยมญะญ๋า ซึ่งเมื่อเธอเห็นหน้าเราสองคนก็เหมือนจะมีสีหน้าที่ดีขึ้นกว่าตอนที่ผมเห็นผ่านจอมือถือเมื่อช่วงเที่ยง“กลับมาแล้ว”ใบหน้าที่เศร้าอยู่เริ่มยิ้มออกเมื่อเห็นว่าหมอปืนและแสนรักมาถึง หลังจากที่เธอนั่งมองนาฬิกาอยู่นานว่าพวกเขาจะเปิดประตูเข้ามาในบ้านตอนกี่โมง“วันนี้กินข้าวกินยาไปหรือยังครับ?”“…” ถ้าบอกว่าฉันไม่ได้กินข้าวทั้งวัน อาคงเป็นห่วงแน่ “กินแล้วค่ะ”“เก่งมาก ญ๋าต้องกินข้าวกินยาให้ตรงเวลานะรู้ไหม” เขาลูบหัวเธอโดยที่ไม่รู้ว่านั่นเป็นคำโกหก แต่เธอทำเพราะอยากให้เขารู้สึกสบายใจ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีกับร่างกายของเธอเลย“วันนี้แกอยากให้ฉันนอนด้วยไหม?” แสนดีเอ่ยถามความต้องการของญะญ๋าเพราะเธอเองก็อยากทำเช่นนั้น“ไม่เป็นไร แค่แกมาหาก็พอแล้ว ไม่ต้องนอนเป็นเพื่อนหรอก”“แล้ววันนี้เป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังหน่อยสิ” แสนดีถามอย่างให้ความสนใจ“ฉันดูหนังที่แกบอกเกือบจบเรื่อง นั่งหัวเราะท้อง

  • อาหมอ   31. กลุ่มแชทลับ

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กลุ่มแชทลับ--------------------------------------------------------------------------กลุ่มแชทลับ..A (หมอเซฟกับหมอแสนรักเปิดตัวว่าคบกันแล้วเหรอ ไหนบอกว่าเดทกับหมอปืนอยู่ไง)C (ใช่ น้องสาวบอกว่าเดทอยู่กับหมอปืน แต่ไปคบกับหมอเซฟที่เป็นรุ่นน้องคนสนิทของหมอปืนเนี่ยนะ สรุปยังไงควบสองเหรอ)D (เห็นใส ๆ เรียบร้อย แต่มั่วมาก)C (สงสัยเมื่อวานที่หยุดงานพร้อมกัน คงจะมันส์กันจนลืมการลืมงาน)D (เหอะ จะเอากันทั้งทีก็ทำคนอื่นเขาเดือดร้อนไปหมด)C (เออ เมื่อวานกูเหนื่อยชิปหาย คนไข้โคตรเยอะ หมอก็ไม่พอ)A (นี่ถ้าวันไหนจะเอากันอีก ก็ไม่ต้องหยุดงานอีกเหรอว่ะ ไม่ไหวเด้อ)D (หมอแสนรักก็แรดใช่ย่อยนะ ก่อนจะคบกัน กูก็เห็นเดินมาอ่อยหมอเซฟที่แผนกแทบทุกวัน)A (มึงพึ่งรู้เหรอว่าเขาแรดอ่ะ กูดูออกมาตั้งนานแล้ว)C (เห็นสวย ๆ เรียบร้อยแบบนี้ กินหมอในโรงพยาบาลไปกี่คนแล้วว่ะ ฮ่า ๆ เน่า)A (เลิกเม้าท์ ๆ นางเดินมาแล้ว)“หมอแสนรักสวัสดีค่ะ เดินมาแผนกฉุกเฉินแต่เช้า มาหาใครเหรอคะ?” เสียงแซวของพยาบาลสาวคนนึงในกลุ่มแชทลับเอ่ยถามแสนรักท่าทางเป็นมิตร ต่างจากตัวตนที่แท้จริ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status