เข้าสู่ระบบ[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : คืนของหมอปืน NC
--------------------------------------------------------------------------
“กินสิแสนดี ตีนไก่ของโปรดเราไง อาฉันทำอร่อยเหมือนแกทำเลยนะ” ว่าแล้วเธอก็หยิบเท้าไก่ให้แสนดีหนึ่งชิ้น ซึ่งรสชาติมันก็ถูกปากเธอจริงอย่างที่ญะญ๋าโฆษณาไว้
สองสาวเพื่อนซี้เอ็นจอยกับอาหารตรงหน้า จนคุณหมอปืนที่นั่งอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามคนหน้าหวาน ไม่กล้าพูดขัดจังหวะพวกเธอสองคน
“นิ้วเลอะ ดูดให้หน่อย” แสนดียื่นนิ้วชี้จ่อไปที่ปากเล็กของญะญ๋า และเธอก็ทำมันตามคำขอของเพื่อนอย่างเต็มใจ แต่ทว่าอีกคนที่มองอยู่กลับรู้สึกแปลกๆ กับความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนของพวกเธอ
“อาว่า ใช้ทิชชู่เช็ด หรือไปล้างมือดีกว่านะ” ดูดนิ้วตัวเองก็พอเข้าใจ แต่นี่เล่นไปดูดนิ้วคนอื่นไปทั่วแบบนี้
“ก็ซอสตรงนิ้วมันอร่อยที่สุดหนิคะอา” เธอบอกเหตุผลกับคุณหมอที่ดูเหมือนจะเป็นห่วงเรื่องความสะอาด และสุขภาพของเธอ
“ใช่ไหม ฉันถึงชอบชวนแกกินไง” แสนดีชอบหาเรื่องชวนญะญ๋ากินตีนไก่เผ็ด เพราะเธอรู้ว่าคนหน้าหวานติดดูดนิ้ว ซึ่งเธอก็ชอบให้ญะญ๋าทำแบบนั้นกับนิ้วของเธออยู่บ่อย ๆ
หลังจากที่ทั้งสามคนทานข้าวจนเสร็จ ญะญ๋าก็เดินมาส่งแสนดีที่หน้าประตูบ้าน “กลับดี ๆ นะ ถึงบ้านแล้วบอกด้วย”
“อือ พรุ่งนี้ไปทำงานใช่ไหม”
“ใช่ พรุ่งนี้เจอกันที่โรงพยาบาลนะ”
“รีบเข้านอนล่ะ เดี๋ยวจะป่วยขึ้นมาอีก” จุ๊บ “กลับก่อนนะ” แสนดีทิ้งท้ายด้วยคำลาพร้อมกับจุ๊บที่หน้าผากของอีกคนเช่นเคยอย่างที่เธอชอบทำ ก่อนจะเดินออกจากประตูบ้านไป
ซึ่งหมอปืนก็ได้แต่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ และสงสัยกับท่าทางของแสนดีที่แสดงต่อญะญ๋า หลานสาวหรือแฟนสาวของตนเช่นนั้น
“สนิทกันมากเลยเหรอ กับแสนดีน่ะ”
“ใช่ค่ะ เราคบกันมาตั้งแต่มอต้นแล้ว แสนดีดูเป็นผู้ใหญ่กว่าญ๋าใช่ไหมคะ”
“ก็...” เขาพิจารณาอยู่สักพักก่อนจะพยักหน้ารับกับสิ่งที่สังเกตเห็น ว่าแสนดีดูเป็นผู้ใหญ่และเป็นหญิงแกร่งกว่าญะญ๋าราวกับเหรียญคนละด้าน
“เธอทำเหมือนญ๋าเป็นเด็กอยู่ตลอด คอยดูแลญ๋าทุกเรื่อง ชอบทำตัวเหมือนเป็นพี่สาว มากกว่าเพื่อนซะอีก...” เธอพูดไปยิ้มไปถึงสาวสวยผมสั้นสุดเท่ห์ เพื่อนสนิทของเธอ
“คิดแบบนั้นเหรอ?” ก็อาจจะเป็นอย่างที่เธอว่า พวกเธออาจจะสนิท และรักกันเหมือนคนในครอบครัวไปแล้ว
สองอาทิตย์ต่อมา...
คืนวันนี้เป็นวันที่ญ๋าเข้านอนเร็วกว่าทุกวัน ซึ่งช่วงที่ผ่านมาผมสลับมานอนอยู่ที่ห้องเธอบ่อย ๆ และนี่ก็เป็นอีกคืนที่ผมทำเช่นนั้น ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าตัวเองจะเข้ามานอนทรมานอยู่ที่ห้องนี้ทำไมทุกคืน เพราะจนถึงตอนนี้ญ๋าก็ยังไม่พร้อมทำเรื่องแบบนั้นอีกครั้งกับผม แต่ทว่ามือน้อยของเธอดันติดใจไอหลามของผมเข้าแล้ว แม้แต่ตอนนอนเธอก็จับมันไม่ยอมปล่อย
“ญ๋าครับ” เจ้าของเสียงนุ่มทดสอบเรียกคนที่นอนอยู่ในอ้อมกอด เพื่อให้แน่ใจว่าเธอนั้นหลับสนิทแล้วจริง ๆ ก่อนจะดึงมือน้อยของเธอออกจากแท่งเอ็นที่แข็งตัวจนเกือบระเบิดเพราะแรงดันจากด้านใน
“อ่าส์ ซี๊ด” เงี่ยนเว๊ย!
เขาได้แต่ตะโกนคำนั้นอยู่ภายในใจเป็นร้อย ๆ หน เพราะอยากที่จะรักษาคำพูดที่ให้ไว้กับเธอ ‘ญ๋าหายดีเมื่อไหร่แล้วบอกอานะครับ อารอได้’
ตอนนี้ผมเริ่มจะรอไม่ได้แล้วสิ ขืนยังเป็นแบบนี้อยู่ ผมได้อดใจไม่ไหวปล้ำญ๋าเข้าสักวันแน่ ๆ ...
“อานอนไม่หลับเหรอคะ?” เขาขยับตัวไปมาจนทำฉันตื่น และฉันก็กลัวว่าเขาจะนอนไม่สบายตัวเพราะท่านอนที่ฉันนอนอยู่
“ครับ อานอนไม่หลับ”
“เพราะหนูนอนทับแขนเหรอคะ?” เธอยกหัวขึ้นจากไหล่กว้างของอีกคน แต่กลับโดนเขาปฏิเสธ
“เปล่าครับ เพราะมือญ๋าต่างหาก” เขากระตุกแกนใหญ่ใส่มือน้อย เพื่อบอกให้เธอรู้ว่า อะไรที่เป็นปัญหาทำให้เขานอนหลับไม่ลง
“อ๋อ ญ๋าขอโทษค่ะ” ความแข็งของมันทำฉันเพลินจนหลับได้ ซึ่งพอรู้สึกว่ามันเริ่มนิ่ม ก็อยากจะบีบให้มันแข็งอยู่แบบนั้น จนลืมนึกไปว่านั่นไม่ใช่ของเล่น
“ไม่เป็นไรครับ...”
“งั้น...อามีแรงเหลือจะทำไหมคะ” เธอเห็นว่าเขาบ่น ๆ เหนื่อยกับงานไม่ต่างกัน เลยเกริ่นถามไปแบบนั้น
“แรง ทำอะไรเหรอ?”
“ถ้าอาอยากทำ ญ๋าจะให้ทำค่ะ แต่ถ้าเกิดว่าอาเหนื่อย...”
“ไม่เหนื่อยครับ เอาเลยได้ไหม?” เขาพลิกตัวขึ้นคร่อมเธอทันทีด้วยอารมณ์ที่เต็มเปี่ยม และรอคำยืนยันจากเธออีกครั้ง
“งั้นเรารีบทำ แล้วรีบนอนกันดีกว่านะคะ”
สิ้นเสียงอนุญาติของญะญ๋าคุณหมอปืนก็ไม่รอช้าถอดกางเกงนอนที่ใส่อยู่ออกทันที และรีบปลุกเล้าอารมณ์สาวสวยให้มีความรู้สึกเช่นเดียวกัน เพราะไม่อยากจะเล่นสนุกเพียงคนเดียว
จ๊วบ~
“อือ”
“อ่าส์ อาคะ” เธอครางเสียงเมื่อคนที่กำลังมีอารมณ์พุ่งพล่าน ทั้งเลียทั้งไซร้ไปทั่วร่างกายของเธอ จนทำน้ำหวานเยิ้มรูแคบไปหมด
“ถ้าครั้งนี้ไม่เจ็บแล้ว อาขอทำอีกรอบได้ไหมครับ”
“ลองดูก่อน แล้วญ๋าให้คำตอบทีหลังได้ไหมคะ...” เธอยังเข็ดกับเรื่องวันนั้นอยู่ แต่ก็ไม่อยากให้อาของเธอต้องนอนทรมานกับเรื่องนี้อยู่นานเป็นอาทิตย์ ซึ่งเธอเองก็รับรู้ได้ว่าเขาต้องการมันมากแค่ไหน แต่ก็พยายามจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้
“ได้ครับ...” เอ็นอุ่นวุ่นวายอยู่หน้าทางเข้าช่องแคบ และค่อย ๆ ดันมันเข้าไปทีละนิด ทีละนิด จนสุดลำ
สวบ!
“อ่าส์” เสียงครางที่ไม่ใช่เสียงกรีดร้องเพราะความเจ็บของญะญ๋าทำให้อีกคนใจชื้น และเริ่มมีหวังกับรอบสองที่ตนเอ่ยขอไป
ทั้งคู่งอตัวรับความเสียวนั้น รูแคบของสาวสวยทำให้อีกคนเสียวแทบบ้า และเอ็นอุ่นของคุณหมอก็ทำให้คนตัวเล็กเสียวจนลืมความเจ็บที่เคยรู้สึกไปสนิท
“ทำไมรอบนี้มัน...”
“ไม่เจ็บใช่ไหม มันเสียวใช่หรือเปล่า” เขาเอ่ยถามเธอเสียงสั่น พรางขยับแกนใหญ่เข้าออกเป็นระยะอย่างระวัง
“ค่ะอา อ๊ะ ยังเจ็บนิดหน่อย แต่ว่า...เสียวมากเลยค่ะ” เธอหรี่ตาพูดบอกอีกคน มือน้อยเริ่มลูบไล้หน้าอกแกร่งของคนร่างหนา และวาดตามองร่างตรงหน้าที่ขยับเด้าเอ็นอุ่นขนาดใหญ่ใส่ช่องแคบของเธออย่างเอาใจ
“งั้น ถ้าเร็วขึ้นอีกหน่อยล่ะ” คุณหมอไม่พูดเปล่าทำในสิ่งที่ตนว่า ซึ่งคนหน้าหวานก็รีบพยักหน้ารับอย่างชอบใจ เสียงครางหลงของเธอทำให้เขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเพื่อเอาใจคนเรียบร้อย เพราะรู้ว่าเธอต้องการมัน แต่อาจไม่กล้าเอ่ยปากขอเพราะความเป็นสาวขี้อาย
ปึก ปึก ๆ ๆ!
“งือ อาคะ~ ไม่ไหว”
“อาก็เหมือนกันครับ ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” ไม่เพียงแกนใหญ่กระทุ่งใส่ช่องรักจนทำเธอเสียว รูแคบก็ตอดรัดเอ็นอุ่นแน่นจนทำให้อีกคนทนไม่ไหวเช่นกัน
พรวด~
เสียงหอบเหนื่อยของทั้งคู่ดังสลับกันเป็นระยะหลังจากที่เสร็จพร้อมกัน ซึ่งทันทีที่คุณหมอได้ปล่อยน้ำแรกออก เขาก็โหยหาอีกน้ำที่เอ่ยขอไปในทันที เพราะแค่นี้มันไม่ทำให้เขาหายอยากกับสิ่งที่อดทนเก็บไว้นานหลายวันได้
“ว่าไงครับ อาขอทำอีกรอบได้หรือเปล่า?”
“...ได้ค่ะอา” คนขี้อายตอบรับคุณอาของเธอเสียงหวาน เพราะเรื่องเมื่อครู่มันทำให้เธอเสียวจนลืมไปว่าเธอเคยเข็ดกับการกระทำนั้นมาก่อน
“ญ๋าพูดแล้วนะ งั้นห้ามงอแงเข้าใจไหม...”
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตอนพิเศษ~--------------------------------------------------------------------------วันแรกของการเสียคนที่รักไป หมอปืนยังคงเฝ้าเธออยู่ไม่ห่างที่หน้าหลุมฝังศพ แม้คนอื่นจะทยอยกลับกันไปจนหมดแล้ว แต่เขาก็ยังคงนั่งเหม่อลอยอยู่เช่นนั้นเพราะรับไม่ได้กับการจากไปของสาวสวยผู้เป็นที่รักการจากลาครั้งนี้ มันยากเกินกว่าที่เขาจะรับไหว ใจที่เคยเข้มแข็งพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มอบอุ่นให้เห็น เวลานี้กลับเลื่อนลอยและมีแต่ความน่าสงสารเวทนาให้เห็นบนใบหน้า เพราะความสุขเดียวของเขาถูกพรากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนหัวใจที่ไม่อาจเดินต่อไปได้ สมองจึงต้องช่วยประคับประคองให้ร่างกายที่ยังมีลมหายใจนั้นใช้ชีวิตต่อไปได้ในช่วงที่หัวใจสลายเป็นเสี่ยงๆ เรื่องราวในหัวฉายภาพความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับเธอ และเรียกคืนแฟนสาวในจินตนาการคนนั้นกลับมา เพื่อให้เธอได้ใช้ชีวิตต่อกับเขาในโลกที่สร้างขึ้นเพื่อรักษาจิตใจของตัวเองไว้“กลับบ้านเถอะญะญ๋า กลับบ้านกันนะครับ”ชายหนุ่มที่ใบหน้าเปียกปอนไปด้วยคราบน้ำตา ทำท่าจูงมือใครบางคนและพาคนในจินตนาการออกมาจากที่แห่งนั้น
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------ช่วงพักเบรก เวลาสิบโมง…ผมติดคนไข้ยาวจนถึงช่วงพักเบรก ซึ่งผมก็ไม่มีเวลาว่างที่จะลงไปหาญะญ๋าที่ร้านกาแฟชั้นล่างตามสัญญาก๊อก ๆ!“เข้ามาครับ” หมอปืนที่นั่งคุยอยู่กับคนไข้ พูดเชิญแขกหน้าห้องที่เดินมาเคาะประตู“เอ่อ หมอติดคนไข้อยู่เหรอคะ?”“มีอะไรแสนดี” เขาเอ่ยถามถึงธุระของเธอ“ญะญ๋าอยู่ไหนเหรอคะ”“ร้านกาแฟชั้นล่างน่ะ ถ้าจะไปหาญ๋าฝากบอกญ๋าด้วยนะว่าฉันติดคนไข้อยู่”“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูบอกให้” เธอตอบรับคำของหมอปืน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป และปล่อยให้เขาได้ทำการรักษาคนไข้ต่อ ส่วนเธอก็จะรีบไปอยู่กับญะญ๋าเพราะกลัวว่าเธอจะเหงา และคิดมากขึ้นมาอีกเกี่ยวกับเรื่องเมื่อเช้าร้านกาแฟชั้นล่างของโรงพยาบาล…เมื่อเดินมาถึงที่ร้านกาแฟ ฉันก็ไม่เห็นว่าญะญ๋านั่งอยู่มุมไหนในร้าน ไม่มีวี่แววของเธอเลย โทรหาก็ไม่รับ “อยู่ไหนนะ?”แสนดีพูดพร้อมกับต่อสายหาเธอสลับกับส่งข้อความเป็นระยะ แต่ก็ไม่มีข้อความตอบกลับจากเธอ จึงกลับขึ้นไปหาหมอปืนที่ห้องทำงานของเขา เพื่อให้เขาลองโทรหาญะญ๋าดูเผื่อว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักรอบตัวญะญ๋า--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานหมอปืน…“ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่สองคน วันหยุดนี้เดี๋ยวผมพาญะญ๋าไปหาที่เขาใหญ่นะครับ”“มีอะไรวะ?” ผู้เป็นพ่อของสาวหน้าหวานเอ่ยถาม เมื่อได้ยินรุ่นน้องคนสนิทเกิ่นมาแบบนั้น“ไว้ผมจะเล่าให้ฟังตอนไปถึงแล้วกันนะครับ…” ผมคิดว่าควรจะพูดเรื่องนั้นต่อหน้าพวกพี่ ๆ และขอรับผิดชอบเธอกับทุกสิ่งที่ผมทำไป ผมไม่อยากให้ญะญ๋าต้องมีเรื่องติดค้างคาใจแล้วเก็บไปคิดมากอยู่ลำพังแบบนั้น ทุกเรื่องที่เธอเป็นกังวลอยู่ผมจะแก้ไขมันให้หมด จะทำให้เธอสบายใจมากที่สุด“โอเค งั้นวันหยุดนี้เจอกัน…”“ครับ” หลังจากที่วางสายไป ญะญ๋าที่บอกว่าจะเดินไปหาพวกพี่ๆ พยาบาลที่แผนกก็เดินกลับมาพร้อมน้ำตา แถมคนที่พาเธอมาส่งก็เป็นแสนดี“ญ๋าเป็นอะไร?”“อาคะ ฮือ!” เธอเดินไปซบอกของหมอปืนด้วยความผิดหวังเพราะคิดว่าที่ผ่านมาคนพวกนั้นเป็นรุ่นพี่ที่น่ารักของเธอมาตลอด แต่แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น ภายใต้รอยยิ้มที่เป็นมิตรกลับซ่อนมีดแหลมคมไว้อยู่“เกิดอะไรขึ้นแสนดี?”“รอพี่แสนรักมาก่อนนะคะ เ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปกป้องคนรัก--------------------------------------------------------------------------โต๊ะทานข้าว…หลังจากที่หมอปืนเตรียมอาหารเย็นเสร็จ ทั้งสามคนก็มานั่งทานข้าวด้วยกัน แต่ญะญ๋าก็ยังไม่หยุดคิดถึงเรื่องแชทที่มีคนส่งมาหาแสนดี“ไหนบอกว่าจะให้ดูแชทไง”“มันไม่มีอะไรแล้ว กินข้าวเถอะ” ฉันกลัวว่าญะญ๋าเห็นข้อความพวกนั้นแล้วจะคิดมากอีก เลยจะรีบกินข้าวและรีบหนีกลับบ้านซะ“มีอะไรเหรอครับ”“มีคนส่งภาพแชทมาหาแสนดี ญ๋าเห็นว่าเขาพูดถึงญ๋าด้วย” เธอพูดสีหน้าเป็นกังวล“มันไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ฉันโทรไปเคลียร์มาแล้ว แกอ่านก็จะคิดมากเปล่า ๆ อีกอย่างฉันลบแชททิ้งไปแล้วด้วย” แสนดีพยายามอธิบายสิ่งที่ญะญ๋าอยากรู้เพื่อไม่ให้กระทบจิตใจของเธอมากที่สุด“จริงเหรอ แกโกหกให้ฉันสบายใจหรือเปล่า?” เธอพูดอย่างรู้ทันอีกคน“จริงสิ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จฉันต้องรีบกลับแล้วนะ มีงานต้องกลับไปเคลีย์ต่อ”“จะกลับแล้วเหรอ...” เธอเริ่มไม่อยากให้แสนดีกลับบ้าน เพราะอยากรู้เรื่องที่สงสัย“ใช่ ไว้พรุ่งนี้ตอนเย็นฉันจะมาหาใหม่นะ”“…” คนหน้าหวานเงียบนิ่งไป และไม่ได้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนท็อกซิก--------------------------------------------------------------------------@เพนท์เฮ้าส์หมอปืน หลังเลิกงาน…วันนี้แสนดีขอติดรถผมกลับบ้านเพื่อจะมาเยี่ยมญะญ๋า ซึ่งเมื่อเธอเห็นหน้าเราสองคนก็เหมือนจะมีสีหน้าที่ดีขึ้นกว่าตอนที่ผมเห็นผ่านจอมือถือเมื่อช่วงเที่ยง“กลับมาแล้ว”ใบหน้าที่เศร้าอยู่เริ่มยิ้มออกเมื่อเห็นว่าหมอปืนและแสนรักมาถึง หลังจากที่เธอนั่งมองนาฬิกาอยู่นานว่าพวกเขาจะเปิดประตูเข้ามาในบ้านตอนกี่โมง“วันนี้กินข้าวกินยาไปหรือยังครับ?”“…” ถ้าบอกว่าฉันไม่ได้กินข้าวทั้งวัน อาคงเป็นห่วงแน่ “กินแล้วค่ะ”“เก่งมาก ญ๋าต้องกินข้าวกินยาให้ตรงเวลานะรู้ไหม” เขาลูบหัวเธอโดยที่ไม่รู้ว่านั่นเป็นคำโกหก แต่เธอทำเพราะอยากให้เขารู้สึกสบายใจ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีกับร่างกายของเธอเลย“วันนี้แกอยากให้ฉันนอนด้วยไหม?” แสนดีเอ่ยถามความต้องการของญะญ๋าเพราะเธอเองก็อยากทำเช่นนั้น“ไม่เป็นไร แค่แกมาหาก็พอแล้ว ไม่ต้องนอนเป็นเพื่อนหรอก”“แล้ววันนี้เป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังหน่อยสิ” แสนดีถามอย่างให้ความสนใจ“ฉันดูหนังที่แกบอกเกือบจบเรื่อง นั่งหัวเราะท้อง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กลุ่มแชทลับ--------------------------------------------------------------------------กลุ่มแชทลับ..A (หมอเซฟกับหมอแสนรักเปิดตัวว่าคบกันแล้วเหรอ ไหนบอกว่าเดทกับหมอปืนอยู่ไง)C (ใช่ น้องสาวบอกว่าเดทอยู่กับหมอปืน แต่ไปคบกับหมอเซฟที่เป็นรุ่นน้องคนสนิทของหมอปืนเนี่ยนะ สรุปยังไงควบสองเหรอ)D (เห็นใส ๆ เรียบร้อย แต่มั่วมาก)C (สงสัยเมื่อวานที่หยุดงานพร้อมกัน คงจะมันส์กันจนลืมการลืมงาน)D (เหอะ จะเอากันทั้งทีก็ทำคนอื่นเขาเดือดร้อนไปหมด)C (เออ เมื่อวานกูเหนื่อยชิปหาย คนไข้โคตรเยอะ หมอก็ไม่พอ)A (นี่ถ้าวันไหนจะเอากันอีก ก็ไม่ต้องหยุดงานอีกเหรอว่ะ ไม่ไหวเด้อ)D (หมอแสนรักก็แรดใช่ย่อยนะ ก่อนจะคบกัน กูก็เห็นเดินมาอ่อยหมอเซฟที่แผนกแทบทุกวัน)A (มึงพึ่งรู้เหรอว่าเขาแรดอ่ะ กูดูออกมาตั้งนานแล้ว)C (เห็นสวย ๆ เรียบร้อยแบบนี้ กินหมอในโรงพยาบาลไปกี่คนแล้วว่ะ ฮ่า ๆ เน่า)A (เลิกเม้าท์ ๆ นางเดินมาแล้ว)“หมอแสนรักสวัสดีค่ะ เดินมาแผนกฉุกเฉินแต่เช้า มาหาใครเหรอคะ?” เสียงแซวของพยาบาลสาวคนนึงในกลุ่มแชทลับเอ่ยถามแสนรักท่าทางเป็นมิตร ต่างจากตัวตนที่แท้จริ







