ตอนที่ 12: ขอเป็นแฟนเธอ

ตอนที่ 12: ขอเป็นแฟนเธอ

ผมตื่นเช้ามาด้วยความงงนิดหน่อยว่ามาอยู่ที่ห้องของน้องได้ยังไง ผมจึงนั่งแล้วค่อย ๆ ใช้ความคิดว่าเมี่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างพอนึกออกก็ได้แต่ยิ้ม เมื่อคืนน้องหอมแก้มผมบอกว่าให้รางวัล ผมได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออกมาน้องคงจะตื่นแล้วแหละ

“ตื่นแล้วเหรอคะเฮียดิน ปวดหัวไหมคะเดี๋ยวหนูไปหายาแก้แฮงค์ให้ไหมคะ”

“ตื่นแล้วค่ะ เฮียปวดหัวนิดหน่อยค่ะเดี๋ยวก็หายหนูไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” น้องว่าจบก็เดินมานั่งข้าง ๆ ผม

“ทำไมเมื่อคืนถึงได้เมาแบบนั้นล่ะคะ ถ้าพวกพี่ ๆ เขาไม่ได้ไปด้วยแล้วเมาแบบนี้จะทำยังไงคะ” น้องถามผมน้ำเสียงเหมือนจะงอแงนิดหน่อยคงเพราะนั่งรอผมแน่เลยถึงได้งอแง

“เฮียขอโทษค่ะ เฮียไม่มีคำแก้ตัวใด ๆ ครั้งหน้าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแน่นอนค่ะ”

“แน่ใจนะคะ” น้องถามผมเพื่อยืนยันอีกครั้ง

“แน่ใจค่ะ เฮียรับปากหนูแล้วเฮียก็จะทำให้ได้”

“หนูคะวันนี้มีแพลนจะไปไหนไหมคะ”

“ไม่มีค่ะ เฮียมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“พอดีเฮียอยากพาหนูไปที่ที่หนึ่ง หนูไปกับเฮียนะ”

“โอเคค่ะ เฮียอาบน้ำก่อนนะคะ เมื่อเช้าหนูเก็บห้องนั้นให้แล้วเพราะหนูคิดว่าเฮียต้องมายึดพื้นที่หนูแน่นอน” น้องพูดกับผมพลางชี้นิ้วไปที่อีกห้องนึกที่อยู่ข้าง ๆ กัน

ออกมาก็เห็นน้องทำกับข้าวใกล้เสร็จแล้วที่จริงผมว่าจะชวนน้องไปทานข้าวนอกน้องจะได้ไม่ต้องลำบากเตรียมของแต่ดูเหมือนจะชอบทำอาหารมาก ๆ เลย

“ทำอะไรครับหนู หืมน่าทานทั้งนั้นเลย” ผมเห็นอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะสองสามอย่างได้ มีแต่ที่น่าทานทั้งนั้น ที่น้องทำก็จะมีข้าวผัดกุ้ง ผัดผักและต้มมะนาวดอง

“ถ้าน่าทานก็ทานเยอะ ๆ นะคะ”

“ค่ะ เฮียจะทานให้เยอะ ๆ เลย” หลังจากนั้นพวกเราก็ตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารที่อยู่ตรงหน้าจนหมดแล้วผมก็อาสาที่จะล้างจานเองแต่น้องไม่ยอมเลยขอมาช่วยผมด้วย

“หนูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะค่ะเปียกหมดแล้ว เฮียบอกแล้วว่าเดี๋ยวทำเองหนูก็ไม่ฟัง ดื้อจริง ๆ เลยนะคะหนู

“ค่ะ ๆ คราวหลังหนูจะยกหน้าที่ล้างจานให้เฮียล้างคนเดียวไปเลย”

หลังจากผมไล่น้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมเองก็เปลี่ยนบ้างต้องแต่งตัวให้พร้อมเพื่อที่วันนี้จะได้หาโอกาสดี ๆ ขอน้องเป็นแฟน พอจัดการตัวเองเสร็จพวกเราก็ออกทันที

“เฮียคะเราจะไปไหนกันเหรอคะ” น้องก็ยังไม่เลิกพยายามที่จะถามผม

“หนูคะ หนูถามเฮียมากี่รอบแล้วคะ”

“สามสี่รอบได้มั้งคะ”

“แล้วเฮียยอมตอบหนูไหมคะ” พอผมตอบน้องกลับไปน้องก็กอดอกแล้วทำหน้ามุ่ยใส่ผมทันที

“แค่นี้ก็บอกกันไม่ได้ ชิ หนูงอนเฮียแล้ว”

“หึ หึ หึ ไม่งอนเฮียนะ ไว้ถึงแล้วเฮียว่าหนูต้องชอบมากแน่ ๆ”

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ ถ้าไม่เป็นแบบที่เฮียพูดหนูงอนเฮียแน่”

“คะ ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นเฮียยอมให้หนูตีเลยคะ”

“หนูไม่ตีเฮียหรอค่ะ ตัวเฮียมีแต่กล้ามตีไปหนูก็เจ็บมือเปล่า ๆ” น้องพูดแล้วทำหน้าตาน่ารักใส่ผมเห็นแล้วหมั่นเขี้ยวจังเลย

“งั้นหนูนอนพักก่อนก็ได้นะ กว่าจะถึงอีกนานเลย” ผมลอกน้องกลัวว่าน้องจะง่วงนอน

“งั้นหนูทานขนมนะคะ ทานได้ใช่ไหมคะเฮียจะไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ เพราะปกติผู้ชายรักรถมาก กลัวรถเปื้อนเป็นที่สุด” ก็จริงครับที่ผู้ชายรักรถแต่สำหรับผมน้องสำคัญกว่า ถ้าน้องอยากทำอะไรก็ทำได้เลยถ้าเปื้อนก็แค่ส่งร้านล้างเอาแค่นั้น

“หนูอยากทำอะไรก็ทำได้เลยค่ะ ถ้ารถเปื้อนก็แค่ส่งร้านล้างรถเอา”

“ขอบคุณนะคะ งั้นหนูไม่เกรงใจแล้วนะ”

ผมว่าตอนนี้ในเสียงมันเงียบแปลก ๆ พอหันไปดูก็พบว่าน้องหลับไปแล้วกินง่ายอยู่ง่าย เลี้ยงง่ายจริง ๆ เลยผมค่อย ๆ จอดรถแล้วหยิบหมอนกับผ้าห่มแล้วค่อย ๆ เอาหมอนให้น้องกอดนอนและค่อย ๆ เอาผ้าห่มที่อยู่หลังรถออกมาแล้วก็เอามาห่มให้น้องแล้วค่อยออกรถไปที่จุดหมาย

“หนูคะ ถึงแล้วคะ” น้องเอามือขยี้ตาผมจับมือน้องไว้เหมือนน้องจะจำที่ผมพูดได้เลยค่อย ๆ กระพริบตาปรับสายตาเอาแทนการขยี้ตา

“ที่นี่ที่ไหนค่ะ เอ๊ะ ทะเลนี่หน่าสวยจังเลยค่ะ “ผมพาน้องเดินไปที่สะพานน้องยิ้มดีใจใหญ่เลยสงสัยจะชอบบรรยากาศแบบนี้ น้องเอากล้องติดมาด้วย

ผมปล่อยให้น้องให้น้องถ่ายรูปไปก่อน แล้วผมค่อย ๆ หยิบเกียร์ออกมาก่อนที่ผมจะค่อย ๆ เอาตัวเองไปยืนด้านหลังน้องแล้วค่อย ๆ หย่อนเกียร์ไปที่หน้าเลนส์กล้องของน้อง น้องตกใจเลยรีบหันหน้ามาหาผมทันทีเลย

            ด้านหญิงสาวที่โดนเซอร์ไพร์

ฉันตกใจมากเลยกับการกระทำของเฮียเขา อยู่ ๆ ก็เอาเกียร์มาหย่อนที่หน้าฉัน ใจฉันเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกตอนฉันเห็นวัตถุคุ้นตาผ่านช่องภาพถ่ายเขากำลังจะทำอะไรกันแน่ ตอนนี้บนสะพานไม่มีใครอยู่ด้วย

“หนูคะเฮียชอบหนูนะ ไม่สิเฮียรักหนู รักหนูมาก ๆ เลยค่ะ หนูคะเป็นแฟนกับเฮียนะ ช่วยดูแลเกียร์อันนี้กับหัวใจดวงนี้ของเฮียด้วยนะคะ” ฉันช็อคถึงกับพูดไม่ออกไม่คิดว่าเขขาจะขอฉันเป็นแฟน

“เป็นค่ะ หนูจะเป็นแฟนกับเฮียค่ะ” ฉันรีบตอบเขากับไปด้วยความรีบร้อนและมีน้ำตาคลอเบ้าจากความดีใจ

“หืม ร้องไห้ทำไมคะ ไม่เอาไม่ร้องนะโอ๋ ๆ ตัวเล็กของเฮีย”

“หืมตัวเล็กหรอคะ ทำไม่ถึงหรอค่ะ”

“ก็เราเป็นแฟนกันแล้ว เฮียก็อยากจะเป็นคำเรียกเพื่อให้เป็นสิ่งเตือนใจว่าเราได้เลื่อนสถานะกันแล้ว”

“คะ ๆ หนูจะเป็นตัวเล็กของเฮียแล้วก็จะเป็นของเฮียคนเดียว”

“ใช่หนูต้องเป็นของเฮียคนเดียว ตัวเล็กหนูห้ามปล่อยมือเฮียนะ”

“ค่ะหนูจะไม่ปล่อยมือเฮียแน่นอน เฮียเองก็บอกตัวเองด้วยนะคะว่าห้ามปล่อยมือหนู”

ฉันย้อนเขากับไป เพราะส่วนมาผู้ชายจะชอบเป็นคนที่ปล่อยมือผู้หญิงแต่ก้ไม่ใช่ว่าไม่มีผู้หญิงทำแบบนี้ผู้หญิงเองก็มี

“ไปกันค่ะตัวเล็กเรากับกันเถอะ” ฉันพยักหน้าให้เขา เขาแค่พาฉันมาเพื่อที่จะขอฉันเป็นแฟนแค่นี้หรอ สุดยอดไปเลยยอมใจเขาจริง ๆ ขับรถมาทั้งที่มันไกล แต่ฉันก็ดีใจที่เขาทำเพื่อฉันขนาดนี้แล้วคิดทุกอย่างมาเพื่อฉัน ฉันเชื่อว่าฉันรักคนไม่ผิดแน่นอน

“ค่ะ เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ คืนนี้เฮียจะกลับคอนโดตัวเองใช่ไหมคะ” ฉันถามเขาออกไปก็สองคืนมานี้เขาไม่ได้กลับไปห้องตัวเองเลย

“ทำไมคะ อยากไล่เฮียแล้วหรอคะตัวเล็ก ถ้าเฮียจะบอกว่าคืนนี้เฮียขอนอนที่ห้องของหนูได้ไหมคะตัวเล็ก เฮียอยากนอนกอดหนูแล้ว”

“ไม่รู้สิคะ” ฉันตอบพลางทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ใส่เขา

“หนูจะเล่นแบบนี้ใช่ไหมคะตัวเล็ก” เขาจะโน้มตัวลงมาแต่ฉันร้องบอกว่าไฟเขียวแล้ว

“เฮียคะ ไฟเขียวแล้วออกรถได้แล้วเดี๋ยวคันหลังก็ด่าเอาหรอก”หลังจากนั้นเฮียเขาก็ออกรถทันทีแต่ก็ไม่วายหันกลับมาแซวฉันอีก

“ตัวเล็กหนูเขินเหรอคะ” พูดกับฉันพลางยิ้มที่มุมปาก

“เฮียขับรถไปเลยนะคะ ไม่ต้องมาแซวหนูเลยนะ” แล้วดูคำตอบเขาที่ตอบฉันกลับมาฉันอยากจะเอามือหยิกเขาสักที

“ตัวเล็กเราเคยจูบกันแล้วนะหนูยังจะเขินอีกเหรอคะ” ฉันถึงกับรู้สึกร้อนผ่าวที่หน้าทันที คนอะไรพูดออกมาไม่อายปากเลยเขาไม่อายแต่ฉันก็อายเป็นนะ

“เฮียถ้ายังไม่เลิกแซวหนูจะโกธรแล้วนะ ขับรถไปเลยถ้ายังแกล้งไม่เลิกหนูจะไปนอนที่ห้องเฮียวิน” ฉันตอบออกไปแล้วก็กอดออกทำหน้ามุ่ยใส่เขา

“หนูแน่ใจเหรอคะว่าจะไปนอนที่ห้องของเฮียมัน ไม่กลัวว่าจะไปเจอเซอร์ไพรส์เหรอคะ”

“หืมเซอร์ไพรส์เหรอคะหรือว่าเฮียดินรู้ว่าเฮียวินซ่อนใครไว้ บอกหนูมาซะดี ๆ”

“เอาน่าตัวเล็ก ถ้าเฮียมันอยากจะบอกเมื่อไรเดี๋ยวมันก็มาบอกเองหนูปล่อยเฮียมันไปเถอะเรามาสนใจเรื่องของเราดีกว่า” เฮียดินพูดออกมาแล้วก็เอื้อมมือมาจับที่มือของฉัน

“วันนี้หนูได้รูปเยอะไหมคะตัวเล็ก”

“ก็เยอะอยู่ค่ะ หนูว่าจะเอารูปพวกนี้เก็บไว้ส่งงานอาจารย์แล้วก็จะเก็บใส่อัลบั้มไว้ เป็นความทรงจำว่าวันนี้ วันที่29 มีนาคม เป็นวันที่เฮียขอหนูเป็นแฟน”

“เฮียก็จะจำไว้ว่า หนูคือผู้หญิงที่กล้าเข้าหาเฮีย ถึงเฮียจะคอยช่วยเหลือคนอื่นตอนที่รถเสียหรือรถเกิดปัญหาหรือเรื่องใดก็ตาม ก็ยังไม่มีผู้หญิงคนไหนใจกล้าเข้ามาจีบเฮียแบบที่หนูทำ แล้วหนูก็ทำสำเร็จขอบคุณนะคะตัวเล็กเฮียขอบคุณหนูมากจริง ๆที่เข้ามาในชีวิตเฮีย เป็นช่วงเวลาดี ๆ ของเฮีย”

“เพราะว่าเฮียคือแสงสว่างของหนู รอยยิ้มของเฮียทำให้หนูรู้ว่าในวันข้างหน้าหนูต้องเจอกับสิ่งดี ๆ แน่นอน”

ฉันนึกถึงวันที่ฉันเจอเฮียวันแรก เฮียไม่เห็นเหมือนคนที่ทั้งโหดและดุเลยเหมือนคนอบอุ่นและคนใจดีมากกว่า หรือเพราะว่าโชคชะตากันนะที่ทำให้ฉันได้เห็น ด้านนั้นของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ฉันถึงได้หัวใจเต้นแรงเหมือนคนพึ่งเคยมีความรักและปักใจที่จะรักเขาทันทีในตอนนั้นเลย จะว่าไปฉันก็ดูเหมือนคนใจง่ายเหมือนกันนะ แต่ทำยังไงได้ก็เขาหล่ออะ

“เฮียจะทำให้หนูเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลยค่ะตัวเล็ก” ว่าจบเขาก็มือที่จับกันไว้ขึ้นมาจูบที่หลังมือของฉัน

“เฮียเราต้องทำขอตกลงกันก่อนนะคะ”

“ว่ามาเลยค่ะ จะทำสักกี่ข้อก็ได้เฮียยอมหมด”

“ข้อที่หนึ่ง เฮียมีอะไรสงสัย ไม่สบายใจ หรือหรือข้องใจเราต้องพูดกันตรง ๆ ต้องรอให้อีกฝ่ายใจเย็นก่อนแล้วค่อยคุย

ข้อที่สอง ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเราต้องเชื่อใจกัน ห้ามฟังคนอื่นจนมากเกินไป

ข้อสาม เฮียจะไปไหนบอกหนูด้วย เพราะว่าหนูเองก็จะบอกเฮียเหมือนกันเราจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงกันไม่ต้องรายงานสถานการณ์หรอกแค่บอกว่าจะไปไหนแค่นั้นพอ เผื่อมีคนไม่หวังดีจะทำให้เราแตกคอกัน ถ้าใครผิดสัญญาโดนลงโทษ

ข้อที่สี่ ห้ามทำร้ายกันด้วยคำพูดหรือร่างกายเพราะถ้าเป็นแบบนั้นต่อให้หนูจะรักเฮียมากแค่ไหนหนูก็จะเลิกกับเฮียถ้าเฮียทำแบบนั้นเท่ากับเฮียไม่ได้รักหนูแล้ว ทั้งหมดก็มีแค่นี้ เฮียโอเคไหมคะ”

“เฮียโอเคทุกอย่างที่หนูพูดเลยค่ะตัวเล็ก”

“เฮียหนูถามจริง ๆ นะคะ เฮียไม่คิดที่จะกลับห้องเลยเหรอคะ”

“ไม่ค่ะ เฮียจะอยู่กับหนูเอาแบบนี้ไหมคะ จันทร์ถึงศุกร์เราก็นอนที่ห้องหนูแล้วเสาร์กับอาทิตย์พวกเราก็ไปนอนที่ห้องของเฮีย เอาแบบนี้แหละเนอะ” ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไร เขาก็มัดมือชกฉันอีกแล้วนี่ฉันสู้อะไรเขาไม่ได้เลยหรอ

“หนูยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะคะ”

“เฮียตอบให้เองค่ะ หนูจะได้ไม่ต้องเหนื่อยคิด” ฮะฉันล่ะยอมใจเข้าเลย ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาจริง ๆ