LOGIN“ธีม กูถามมึงจริง ๆ นะทำไมบอกพวกกูวะ อะกูเข้าใจนะว่ามึงไม่พร้อมที่จะเปิดตัวหรือมึงยังไม่พร้อมจะบอกพวกกูพวกกูก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่มึงควรเกริ่นกับพวกกูก่อนไหมล่ะ ไม่ใช่เปิดตัวมาปัง เล่นกูแทบสิ้นพระชนม์เลย”
“เฮ้อ เอาจริง ๆ กูยังไม่อยากให้พวกมึงรู้เท่าไหร่ว่า…”
“ว่ามึงชอบผู้ชาย ไม่ใช่สิ มึงไม่ได้ชอบผู้ชายมึงแค่รักพี่เขาแล้วมึงก็กลัวพวกกูรับไม่ได้ใช่ไหมที่แฟนมึงเป็นผู้ชาย”
เฮ้อ ฟังจากที่มันพูดแล้วฉันว่ามันกลัวพวกฉันรับไม่ได้มากกว่า ฉันล่ะอยากจะตบมันให้หัวทิ่มจังเลย คิดมาได้ไง ฉันเลยพูดกับมันต่อ
“เฮ้อ นี่ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้คนเยอะแล้วแฟนมึงก็อยู่กูจะตบให้หัวทิ่มเลยธีม คิดมาได้ไงถามจริง มึงกับพวกกูเป็นเพื่อนกันมากี่ปี ตั้งแต่จำความได้แล้วมั้ง”
“เออ…กูขอโทษกูมาคิดเยอะไปเอง” ฉันยิ้มให้กับมันสำหรับพวกฉันไม่ว่ามันจะเป็นแบบไหนมันก็คือเพื่อนของพวกฉัน
“เออ..กินเถอะเดียวเย็นหมดแล้ว” มันพยักหน้าส่งมาให้ฉัน ฉันเลยยิ้มตอบให้มันไป
หลังจากพวกเราทานอาหารเสร็จ ก็เดินออกมาจากร้านมันหันมามองฉันแล้วพูดว่า
“เดี๋ยวคืนนี้กูจะเล่าทั้งหมดให้ฟัง” ฉันพยักหน้าให้แล้วบอกมัน
“ที่หลังมีอะไรห้ามปิดบังกันนะ ถ้าไม่อยากบอกก็เกริ่น ๆ ไว้ก็แล้วกัน”
ทันทีที่ฉันพูดจบพวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เดินมาถึงที่รถจอดฉันว่าดูเหมือนเฮียดินมีอะไรจะพูดแต่ก็ไม่พูด
“เฮียดินคะ มีอะไรหรือเปล่า”
“หนูคืนนี้ ไอ้พวกนั้นมันชวนเฮียไปดื่ม” เขาพูดกับฉันเหมือนรายงานหรือไม่ก็เหมือนขออนุญาตยังไงยังงั้นเลย
“เฮียอยากไปก็ไปสิคะ มาบอกหนูทำไมคะ” ฉันบอกเขาอยากไปก็ไปสิทำไมต้องมารายงานด้วยฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย
“ต้องบอกหนูสิคะก็หนูเป็นคนที่เฮียกำลังตามจีบและก็เป็นคนคุยของเฮีย”
“งั้นเฮียก็ไปเถอะค่ะ นาน ๆ ทีคงพึ่งได้นัดดื่มกัน” ฉันเข้าใจนะเขาเองก็ต้องมีสังคม มีเพื่อนของเขาจะไปดื่มบ้างสังสรรค์บ้าง
“โอเคค่ะ ถ้าเฮียไม่เมามากกับถึงคอนโดเฮียจะทักหานะคะ” ฉันพยักหน้าให้เขาแล้วยิ้มให้เขาไปหนึ่งที แล้วเขาก็มาส่งฉันที่ห้องพร้อมกับช่วยยกของขึ้นมาให้
“เฮียกลับก่อนนะคะ หนูเองก็ล็อกห้องให้ดี ๆ”
“รับทราบค่ะ เฮียเองคืนนี้ก็อย่าดื่มจนขับรถไม่ได้นะคะ แต่ถ้าเมามากจริง ๆ ก็โทรเรียกให้คนไปรับนะคะ” เขาตอบรับคำของฉันแล้วก็เดินไปทันที
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง (กลุ่มหมาสองแมวสาม)
หืม ใครทักมากันนะรัวแช็ตมากันนะ รัวเหมือนว่างจัดเลยไม่มีอะไรทำ
“มารายงานตัวแล้วงับ” ไอ้ธีมไอ้บ้านี่สงสัยหายเครียดแล้วถึงได้ดี๊ด๊าได้แล้ว
“มาแล้วเหรอไอ้ตัวดี มาเล่าให้ฟังเลยนะ ขอเนื้อไม่เอาน้ำ” เป็นอั่งเปาที่ส่งแช็ตสวนกลับมา
“เอาลูกชิ้นด้วยไหม” ไอ้นี่มันก็ยังกวนคนอื่นได้อยู่อีก
“ไม่เอา ไม่ต้องมาเล่นลิ้นเลยนะเดี๋ยวกูโทรกลุ่มเดี๋ยวนี้เลย ขี้เกียจพิมพ์” อั่งเปาก็เป็นคนที่ยังชอบโทรมากกว่าพิมพ์แช็ตคุยกันอยู่ดี มันคงไม่ทันใจล่ะมั้ง
โทรคอลกลุ่ม กลุ่มหมาสองแมวสาม
“สรุปเรื่องเป็นมายังไงถึงไปคบกับพี่เขาได้” อั่งเปาไม่รอช้า ถามขึ้นมาเพราะความอยากรู้
“เออ ๆ กูเล่าแล้ว คือกูเจอกับพี่เขาตอนเปิดเทอม กูดันไปชนกับพี่เขาที่มาส่งน้องสาวเรียนคณะเราแล้วกาแฟกูก็หกใส่เสื้อพี่เขา” พวกฉันได้ฟังแล้วพยักหน้าให้
“แล้วกูก็รับผิดชอบด้วยการที่หาซื้อเสื้อให้เขา แล้วก็เอาเสื้อที่เปื้อนไปซักให้เขาแล้วอีกวันก็เอาไปคืนเขา”
“ตอนแรกมันก็ไม่ได้มีอะไร หลังจากนั้นพี่เขาก็เข้าหากูบอกว่าจะตามจีบกู”
“แล้วมึงก็ใจอ่อน ยอมคบกับเขาใช่ไหม” ฉันถามเพราะคนอย่างไอ้ธีมถึงมันจะกวนคนอื่นไปทั่วแต่มันก็แพ้คนที่เอาใจใส่ และจริงใจ
“เออ เขาเข้ามาในชีวิตกูเขาดูแลกูดีมาก ๆ ที่กูไม่บอกพวกมึงเพราะกูกลัวพวกมึงรับไม่ได้” ในที่สุดมันก็ยอมพูดออกมาสักที
“ไอ้ธีม สำหรับพวกกูไม่ว่ามึงจะชอบใครรักใครจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายมึงก็คือเพื่อนพวกกู” สีครามที่ได้ยินไอ้ธีมพูดก็ทนฟังต่อไปไม่ไหวจึงได้พูดขึ้น
“มึงฟังกูนะมึงจะมีผัวหรือว่ามีเมียมันก็เรื่องของมึงมันคือสิทธิ์ของมึงพวกกูยอมรับการตัดสินใจของมึงเพราะมึงคือเพื่อนของกู อย่าให้กูได้ยินประโยคนี้จากปากมึงอีกนะไม่งั้นกูโกรธจริง ๆ ด้วย” อั่งเปาพูดด้วยเสียงสั่น ๆ
“ไอ้ธีมพวกกูอะ เข้าใจมึงนะเข้าใจว่ากว่ามึงจะตัดสินใจบอกเรื่องนี้กับพวกกูมันเป็นอะไรที่ยากสำหรับมึง แต่พวกกูก็เป็นเพื่อนมึงนะพวกกูรับได้ทุกอย่างที่เป็นมึง ขอแค่มึงเชื่อว่าสิ่งที่มึงเลือกมึงตัดสินใจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับมึง พวกกูขอแค่นี้จริง ๆ ปันฟ้าพูดออกมาทั้งน้ำตาเพราะพวกฉันเข้าใจดีว่าเรื่องนี้สำหรับบางคนก็เป็นสิ่งที่จะพูดออกมาได้ยากเหมือนกัน
“กูบอกมึงแล้วไง ไม่มีใครคิดว่าสิ่งที่มึงตัดสินใจเป็นสิ่งที่ผิดพลาดเลย พวกกูเชื่อว่าสิ่งที่มึงตัดสินใจ เป็นสิ่งที่มึงเชื่อว่าดีที่สุดแล้ว” ฉันได้พูดออกไปบ้างแต่เสียงของฉันก็ยังสั่นอยู่เล็กน้อย
“กูขอโทษนะ เป็นกูที่คิดมากไปเองกูไม่ได้ตั้งใจปิดพวกมึงเลยแค่ตอนนั้นกูยังไม่พร้อม แต่เฮียมันใจร้อนก็เลยแกล้งเดินมาถามกูให้พวกมึงได้ยิน”
“แสดงว่าพี่เขาก็ชัดเจนไง ว่าเขาให้ความสำคัญกับมึงไว้วันหลังพาเขามาเจอพวกกูหน่อยนะ”
นึกถึงเรื่องนี้ฉันก็สงสัยว่าพวกพี่เขาไม่อยู่หรือไงทำไมไม่เห็นเขาเดินมาหาเพื่อน ๆ ฉันเลย
“เออ พวกแกไม่ได้อยู่กับพวกพี่เขาหรอ” ฉันถามมันออกไปเหมือนลืมไปว่าเฮียดินเขาบอกว่าเพื่อน ๆ นัดกันออกไปดื่ม
“มึงยังจะถามกูอีกหรอ อีตาบ้ามันพึ่งทักมาบอกว่ามันนัดกับพวกพี่ ๆ ออกไปดื่มกันฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันจะมาบอกฉันทำไม”
“ก็พี่อาทิตย์เขากำลังจีบมึงอยู่ เขาก็มาบอกมาของอนุญาตมึงไงคะ อีโง่”
“ทำมาเป็นถาม มึงก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าพี่ ๆ เขาไปไหน” ปันฟ้ามันว่าฉัน
“ไม่ใช่พี่ปฐพี่เขาขออนุญาตแกแล้วเหรอว่าเขาไปดื่มกับเพื่อนน่ะ”
“เออ ฉันลืมไปเลยว่าพี่เขานัดดื่มกัน” ฉันพึมพำออกมาเบา ๆ
“เออ งั้นแยกย้ายกันไปพักเถอะ”
หลังจากนั้นพวกฉันก็วางสายกันแล้วแยกย้ายกันไปนอนพัก แต่ฉันทำยังไงก็นอนไม่หลับได้แต่นั่งรอแช็ตจากใครบ้างคน
ด้านปฐพี
หลังจากแยกกันกับน้องผมก็กลับมาที่คอนโดตัวเอง กลับมาเตรียมตัวและมานอนรอเวลานัดที่นัดกับพวกมัน พวกผมนัดกันตอนสองทุ่มที่ผับFเป็นผับของไอ้ภาค พอถึงเวลานัดผมก็ขับรถออกไปทันที
“อ้าวนึกว่าสาวจะไม่อนุญาตให้มาซะแล้ว” ไอ้อาทิตย์มันแซวผม
“บอกตัวเองก่อนเถอะ จีบยังไงก็เป็นได้แค่พี่ข้างบ้านที่คอยกวนประสาทน้องเขา” ผมก็ไม่ยอมเหมือนกันจัดการตอกมันกลับไป
“อุ๊ย ๆ ๆ เป็นไงครับเพื่อนเจ็บไหมล่ะมึงอยู่ดีไม่ว่าดี” เป็นเสียงของไอ้ภาคที่พูดกับไอ้อาทิตย์
“รู้จักคำนั้นไหม ด้านได้อายอดอะเรื่องไรกูต้องอาย” ดูมันพูดสิยอมใจความคิดมันเลย
“อายบ้างเถอะมึง กูล่ะอายแทนมึงเลย” เวนิสพูดกับไอ้อาทิตย์ด้วยเสียงเหนื่อย ๆ คงเหนื่อยใจมากกว่า
“แต่บางทีมึงก็ด้านไปไงไอ้อาทิตย์ น้องเขาจะเตลิดหนีมึงไปก่อนไหม” มันรุกน้องจนผมเองก็กลัวน้องจะกลัวมันนะ
“มึงไม่ต้องห่วงกูหรอก กูกับยัยเด็กดื้อโตมาก็รู้จักกันแล้วกูมีวิธีจัดการในแบบของกูแล้วกูก็รู้ว่าวิธีไหนเหมาะกับเด็กดื้อแบบปันฟ้า”
“ว่าแต่มึงเรียกพวกกูมา มึงมีอะไรหรือเปล่า”
“กูว่ากูจะขอน้องเป็นแฟน ก็เลยอยากจะให้พวกมึงช่วยคิดหาวิธีขอน้องเป็นแฟนหน่อย”
“เท่าที่กูรู้จักน้องมานานกว่าพวกมึงกูว่าน้องเขาไม่ชอบอะไรที่เล่นใหญ่แล้วก็ไม่ค่อยชอบอะไรที่ต้องประกาศหน้าคนเยอะ ๆ เปาเปาเคยบอกกูว่าเมื่อก่อนมีคนมาบอกชอบน้องกลางโรงเรียนแล้วน้องปฏิเสธแล้ววิ่งหนีไปทันที น้องไม่ค่อยชอบเป็นจุดสนใจเท่าไหร่”
“ขอบใจมึงนะแทนสำหรับข้อมูลนี้ กูรู้แล้วว่าต้องทำยังไง” ผมบอกมันแล้วพวกผมก็นั่งดื่มกันไปผมรู้สึกว่าวันนี้ผมน่าจะดื่มเยอะไปเลยรู้สึกเมานิดหน่อย หลังจากดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าสติของผมก็เริ่มพร่าเลือน
“เห้ย จะพากูไปหนายยย กูม่ายยปายยยกูจะปายยยหาน้องงง”
“เอายังไงดีวะ ทำไมวันนี้มันเมาเร็วจัง”
“จะไม่ให้มันเมาเร็วได้ยังไง ก็เล่นยกเอายกเอา”
“กูว่าพามันไปหาน้องเถอะ เอามันไปโยนทิ้งไว้ที่ห้องน้องยังดีกว่าปล่อยให้มันอยู่คนเดียว”
คอนโดวันเวฬา
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เหมือนจะเป็นไอ้แทนกับไอ้ภาคที่พาผมมาหาน้อง ตอนนี้ผมเริ่มมีสติขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่นานก็มีเสียงประตูห้องเปิดออกมา
“อ้าวพี่แทนพี่ภาค ทำไมเฮียดินถึงได้อยู่ในสภาพนี้ล่ะคะ”
“ก็มันเล่นยกเอายกเอา จะเมาก็คงไม่แปลกหรอกครับ” ไอ้ภาคมันบอกน้อง
“พี่ ๆ พาเฮียดินเข้าไปข้างในก่อนเถอะค่ะ” พวกมันวางผมไว้ที่โซฟาตัวเดิมที่ผมใช้นอน”
“งั้นพวกพี่กลับก่อนนะ ฝากเราดูแลมันหน่อยเมื่อกี้พวกพี่จะพามันกลับคอนโดมันแล้วแต่มันไม่ยอมกลับแหกปากจะมาคอนโดเรา พวกพี่เลยต้องเอามันมาทิ้งไว้กับเรา”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวที่เหลือหนูจัดการเองพวกพี่กลับไปพักเถอะป่านนี้สองคนนั้นรอแย่แล้ว”
หลังจากที่น้องพูดกับพวกมันเสร็จ พวกมันก็ขอตัวกลับไปหาแฟนพวกมันทันที น้องเดินมาพร้อมกับกะละมังใบเล็กที่ใส่น้ำไว้แล้วผ้าขนหนูผืนไม่ใหญ่มาก
“ทำไมถึงเมาเละแบบนี้ได้นะเฮียดิน” น้องพูดแล้วเช็ดตัวเช็ดหน้าให้ผม
“คราวหน้าต้องจำกัดลิมิตแล้วมั้งคะเนี่ย” ผมมองดูน้องที่พึมพำออกมาเบา ๆ เหมือนกำลังบ่นผมอยู่ อ่าเหมือนแฟนกันเลยไวผมมีสติมากว่านี้ก่อนค่อยว่ากันอีกที น้องกำลังลุกผมเลยดึงน้องมากกอด
“อือ เฮียดินปล่อยหนูก่อนค่ะหนูจะไปเอาน้ำเย็น ๆ มาให้จะได้สางเมา”
“หนูเฮียรักหนูจังเลย เหมือว่าเฮียจะตกหลุมรักหนูอีกแล้วตกหลุมรักหนูซ้ำแล้วซ้าอีกจนถอนตัวไม่ขึ้นเลย”
“จริงหรอค่ะ งั้นหนูให้รางวัล” ว่าจบน้องก็หอมแก้มผมไปข้างละที
“ฝันดีนะคะเฮียดิน” น้องว่าจบก็ลุกออกจากตักผมแล้วก็ไปนอน
ตอนที่ 14 กามเทพแผลงศรหลังจากวันนั้นวันที่ฉันได้เจอครอบครัวของเขา ตอนนี้ฉันกับเขาก็คบกันได้เกือบจะสามเดือนแล้ว ตลอดเวลาที่ฉันเราคบกันเขาดูแลฉันดีมาก ๆ ทั้งเอาใจใส่ทั้งให้เกียรติฉัน ตอนนี้ฉันมาเรียนส่วนเขาเองก็มีเรียนด้วยเหมือนกันเขาเลยขับรถมาส่งฉันก่อน“ตัวเล็กถึงแล้วค่ะ หนูตื่นขึ้นมาก่อนนะเดี๋ยวเราไปหาอะไรทานกันก่อนขึ้นเรียน”“เฮียวันนี้จะทานข้าวที่คณะหนูหรอ”“ใช่ค่ะตัวเล็ก ไอ้พวกนั้นมันก็มาด้วยนะ” ไอ้พวกนั้นที่เขาว่าน่าจะเป็นพวกพี่เพื่อนของเขานั้นแหละ“ไปค่ะ วันนี้เฮียมีเรียตอนสิบโมงเช้าใช่ไหมคะ หนูว่าหนูจำไม่ผิดนะคะ”“ใช่ค่ะ แต่หนูมีเรียนตอนเก้าโมงครึ่งใช่ไหมคะตัวเล็ก”“ใช่ค่ะ งั้นเราลงไปกันเถอะค่ะ” หลังจากนั้นพวกฉันก็ลงจากรถไปแล้วพากันเดินตรงไปยังโรงอาหาร แต่วันนี้ฉันกับรู้สึกว่ามีอะไรบ้างอย่างเปลี่ยนไประหว่างยัยปันฟ้ากับพี่อาทิตย์“แฮ่ม ฉันรู้สึกว่าเหมือนมีใครบ้างคนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง” ฉันพูดพลางหันไปมองหน้าของปันฟ้า“มาถึงก็กวนส้นตีนเลยนะมึง” ฉันหันไปตามเสีย
ตอนที่ 13: เยือนบ้านแฟนครั้งแรกหลังจากนั้นพวกเราก็กับถึงกรุงเทพเกือบบ่ายเพราะพวกเราแวะที่กันอีกนิดหน่อยแล้วก็แวะทานข้าวกันส่วนฉันที่ตอนแรกว่าจะนั่งอยู่เป็นเพื่อนเขากับเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้ตัวอีกทีฉันก็ตื่นขึ้นมาตอนเราเข้ามาในกรุงเทพแล้ว“หนูตื่นแล้วหรอคะตัวเล็ก” เขาเอ๋ยถามฉันด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล โดยที่สายตายังจดจ้องอยู่กับเส้นทางเบื้องหน้าอยู่“ตื่นแล้วค่ะ เราจะไปไหนกันหรอคะ” ฉันถามเขาออกไปด้วยความสงสัยเพราะทางที่เขาพาฉันมามันไม่ใช่ทางกลับคอนโดของฉัน“เราจะไปบ้านเฮียกันค่ะตัวเล็ก” หืม ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหมเขาบอกว่าจะพาฉันไปบ้านของเขา“ฮะ ไปบ้านเฮียหรอคะ ไปทำไมคะ”“ป๊ากับม๊าของเฮียอยากเจอหนูค่ะ หนูไม่ต้องกลัวนะคะพวกท่านใจดีมาก”“ป๊าม๊าของเฮียจะชอบหนูหรอคะ หนูกลัวว่าพวกท่านจะไม่ชอบหนู”“ตัวเล็กหนูไม่ต้องกังวลนะ ป๊าม๊าของเฮียต้องชอบหนูมากแน่ๆ”“เฮียไม่ได้หลอกให้หนูดีใจเล่นใช่ไหมคะ” ฉันถามเขาออกไปเพราะด้วยความกังวลนิดหน่อยถึงเขาจะบอกว่าไม่ต้องกังวลก็ตามเขาขับรถมาสักพักก็ถึงบ้านที่มีขนาดใหญ่โตพอสมควรซึ่งไม่ต่างจากบ้านฉันเท่าไหร่ มีคนออกมาเปิดประตูรั่วให้พวกเราแล้วเขาก็ขับรถไปที่โรง
ตอนที่ 12: ขอเป็นแฟนเธอผมตื่นเช้ามาด้วยความงงนิดหน่อยว่ามาอยู่ที่ห้องของน้องได้ยังไง ผมจึงนั่งแล้วค่อย ๆ ใช้ความคิดว่าเมี่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างพอนึกออกก็ได้แต่ยิ้ม เมื่อคืนน้องหอมแก้มผมบอกว่าให้รางวัล ผมได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออกมาน้องคงจะตื่นแล้วแหละ“ตื่นแล้วเหรอคะเฮียดิน ปวดหัวไหมคะเดี๋ยวหนูไปหายาแก้แฮงค์ให้ไหมคะ”“ตื่นแล้วค่ะ เฮียปวดหัวนิดหน่อยค่ะเดี๋ยวก็หายหนูไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” น้องว่าจบก็เดินมานั่งข้าง ๆ ผม“ทำไมเมื่อคืนถึงได้เมาแบบนั้นล่ะคะ ถ้าพวกพี่ ๆ เขาไม่ได้ไปด้วยแล้วเมาแบบนี้จะทำยังไงคะ” น้องถามผมน้ำเสียงเหมือนจะงอแงนิดหน่อยคงเพราะนั่งรอผมแน่เลยถึงได้งอแง“เฮียขอโทษค่ะ เฮียไม่มีคำแก้ตัวใด ๆ ครั้งหน้าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแน่นอนค่ะ”“แน่ใจนะคะ” น้องถามผมเพื่อยืนยันอีกครั้ง“แน่ใจค่ะ เฮียรับปากหนูแล้วเฮียก็จะทำให้ได้”“หนูคะวันนี้มีแพลนจะไปไหนไหมคะ”“ไม่มีค่ะ เฮียมีอะไรหรือเปล่าคะ”“พอดีเฮียอยากพาหนูไปที่ที่หนึ่ง หนูไปกับเฮียนะ”“โอเคค่ะ เฮียอาบน้ำก่อนนะคะ เมื่อเช้าหนูเก็บห้องนั้นให้แล้วเพราะหนูคิดว่าเฮียต้องมายึดพื้นที่หนูแน่นอน” น้องพูดกับผมพลางชี้นิ้วไปที่อีกห้องน
ตอนที่ 11: ตกหลุมรักซ้ำแล้วซ้ำอีก“ธีม กูถามมึงจริง ๆ นะทำไมบอกพวกกูวะ อะกูเข้าใจนะว่ามึงไม่พร้อมที่จะเปิดตัวหรือมึงยังไม่พร้อมจะบอกพวกกูพวกกูก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่มึงควรเกริ่นกับพวกกูก่อนไหมล่ะ ไม่ใช่เปิดตัวมาปัง เล่นกูแทบสิ้นพระชนม์เลย”“เฮ้อ เอาจริง ๆ กูยังไม่อยากให้พวกมึงรู้เท่าไหร่ว่า…”“ว่ามึงชอบผู้ชาย ไม่ใช่สิ มึงไม่ได้ชอบผู้ชายมึงแค่รักพี่เขาแล้วมึงก็กลัวพวกกูรับไม่ได้ใช่ไหมที่แฟนมึงเป็นผู้ชาย”เฮ้อ ฟังจากที่มันพูดแล้วฉันว่ามันกลัวพวกฉันรับไม่ได้มากกว่า ฉันล่ะอยากจะตบมันให้หัวทิ่มจังเลย คิดมาได้ไง ฉันเลยพูดกับมันต่อ“เฮ้อ นี่ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้คนเยอะแล้วแฟนมึงก็อยู่กูจะตบให้หัวทิ่มเลยธีม คิดมาได้ไงถามจริง มึงกับพวกกูเป็นเพื่อนกันมากี่ปี ตั้งแต่จำความได้แล้วมั้ง”“เออ…กูขอโทษกูมาคิดเยอะไปเอง” ฉันยิ้มให้กับมันสำหรับพวกฉันไม่ว่ามันจะเป็นแบบไหนมันก็คือเพื่อนของพวกฉัน“เออ..กินเถอะเดียวเย็นหมดแล้ว” มันพยักหน้าส่งมาให้ฉัน ฉันเลยยิ้มตอบให้มันไปหลังจากพวกเราทานอาหารเสร็จ ก็เดินออกมาจากร้านมันหันมามองฉันแล้วพูดว่า“เดี๋ยวคืนนี้กูจะเล่าทั้งหมดให้ฟัง” ฉันพยักหน้าให้แล้วบอกมัน“ที่หลังมีอะไรห
ตอนที่ 10: เดทแรกวันนี้ท้องฟ้าสดใส ไม่มีเมฆฝนเลยพอพูดถึงฝนก็ทำให้ฉันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานตอนบ่ายทันที ฉันนี่ก็นะนึกยังไงถึงชวนผู้ชายขึ้นห้องแถมยังอนุญาตให้เขานอนค้างได้ด้วย ถ้าแม่รู้ฉันโดนตีก้นลายแน่ ๆ อ๊ะ ๆ ทุกคนคิดใช่ไหมว่าเราสองคนนอนเตียงเดียวกับแต่ไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนะ เฮียเขานอนที่โซฟากลางห้องนั่งเล่นที่พวกเราดูหนังด้วยกันเมื่อวาน“หืม…ทำไมห้องถึงดูเงียบ ๆ นะ” ฉันพึมพำออกมาเบา ๆ แล้วเดินตรงไปที่โซฟากลางห้องนั่งเล่น"หลับอยู่ยังไม่ตื่นนี่เอง คนอะไรขนาดหลับยังหล่อเลยจมูกก็โด่ง ปากก็สวย” ฉันพึมพำออกมาเบากลัวว่าถ้าเสียงดังจะรบกวนคนที่กำลังนอนอยู่“เฮียหล่อมากไหมคะหนู”“หล่อมาก เฮ้ย เฮียตื่นมาตั้งแต่ตอนไหนคะเนี่ย” ฉันมัวแต่เผลอมองความหล่อของเขาจนไม่ได้สังเกตว่าเขาตื่นนอนแล้ว จึงได้เผลอตอบคำถามของเขาไป แพ้เสียงในหัวตัวเองอีกแล้วฉัน“ก็ตื่นตั้งแต่ที่หนู ที่หนูเปิดประตูออกมานั่นแหละค่ะ” ฉันได้โป๊ะแล้วโป๊ะอีก ทำเอาฉันอายจนอยากจะมุดหนีไปกับโซฟาเลย“ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ” ฉันพูดพลางดึงเขาให้ลุกขึ้น ฉันพยายามที่จะดึงเขาขึ้นมาแต่เขาก็ไม่ยอมลุกขึ้น“เฮียไหนเฮียรับปากหนูแล้วไงว่าจะพ
ตอนที่ 9: พายุฝนเป็นใจหลังจากนั้นเฮียจูงมือฉันมาที่รถเขา โดยที่ฉันยังไม่ทันที่จะได้ตอบตกลงเขาเลยตกลงตอนนี้ฉันจีบเฮียเขาหรือเขาจีบฉันกันแน่ฉันชักไม่มั่นใจซะแล้ว เดินอยู่ดี ๆ เขาก็หยุดแล้วก็หันกลับมามองฉัน“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันถามเขาออกไปด้วยความสงสัย“ขึ้นรถก่อนค่ะ เฮียมีอะไรจะถาม” เขาพูดพลางเปิดประตูรถให้ฉันขึ้น พอฉันขึ้นไปบนรถเขาก็ปิดประตูให้แล้วเดินอ้อมไปทางคนขับ“เฮียมีอะไรจะถามหนูหรอคะ” แต่แทนที่เขาจะตอบคำถามของฉันเขากลับ โน้มตัวลงมาแล้วดึงสายเบลมาคาดให้ฉัน“หนูเป็นน้องสาวของเฮียวินหรอ” เอ๊ะ เมื่อกี้เฮียดินเรียกเฮียวินว่าเฮียหรอเขารู้จักกันหรอ“เฮียดินรู้จักเฮียวินด้วยหรอคะ” เขาพยักหน้าให้ฉัน“อืม..เฮียรู้จักกับเฮียวินเพราะว่าเฮียวินเป็นพี่รหัสของเฮีย” ระหว่างเขาตอบฉันเขาก็ขับรถไปด้วย แบบนี้นี่เอง ถึงว่าพอเฮียวินรู้ว่าฉันจีบเขาถึงไม่ห้ามเหมือนครั้งที่แล้วเพราะแบบนี้เอง“ก็ว่าอยู่ทำไมเฮียวินถึงไม่ว่าอะไรตอนที่รู้ว่าหนูจีบเฮีย ถ้าเป็นคนอื่นนะ หนูไม่รอดแน่” ฉันพูดจบประโยคสุดท้ายก็ทำท่าทางขนลุกขนพอง“ทำไมคะ เฮียวินดุมากเลยหรอ” ฉันหันไปมองเขาแล้วก็พยักหน้าส่งไปให้“แต่เฮียแกก็ดุจริง
ตอนที่ 8: โดนจีบ“เดี๋ยวนะ นี่แกเป็นน้องสาวของพี่ ๆ เขาหรอ” ฉันไม่ตอบได้แต่พยักหน้าให้ธีมมันถามออกมาด้วยความตกใจ จะตกใจก็ไม่แปลกก็ไม่เคยมีใคร ๆ เคยเห็นพวกเฮียอยู่กับฉันหรือลงรูปฉันก็ลงให้เห็นแค่ด้านหลัง แต่ที่เฮียรีบออกมาแก้ข่าว คงเพราะพี่สาวคนสวยคนนั้นแน่เลย“งั้นกูขอถามมึงหน่อยนะ ยังมีอะไรอีกบ้าง
ตอนที่ 7: ข่าวปลอมหลังจากสีครามมาส่งฉันถึงบ้านแล้วฉันก็ได้เอ่ยชวนว่าจะเข้าบ้านไปพักก่อนไหมแต่เขากลับปฏิเสธแล้วก็รีบขับรถออกไปทันที“รีบไปไหนของเขานะ” ฉันได้แต่พูดลอย ๆ ขึ้นมา แต่กว่าจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ฉันก็เห็นป้านวลคนที่ดูแลฉันกับพวกเฮียมาตั้งแต่เด็ก“สวัสดีค่ะ ป้านวล”“ว๊ายย คุณหนูขาไปโดนอะไ
ตอนที่ 6: น้ำเมาเป็นเหตุหลังจากนั่งดูดาวกับพี่เขาได้สักพักแล้วฉันก็ชวนพี่เขาดื่มเพราะว่ากลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ไม่ไกลเริ่มเปิดขวดดื่มกันบ้างแล้วถึง ฉันจะไม่ได้คอแข็งมากแต่ก็พอดื่มได้บ้างนิดหน่อย ในขณะที่พวกเราดูดาวก็จิบเหล้าเข้าไปบ้างพูดคุยกันบ้าง สักพักฉันว่าฉันเริ่มเมาแล้วพี่เขาก็อาสาไปส่งที่ห้อง
ตอนที่ 5 : ความสงสัยใต้แสงดาวหลังจากเมื่อคืนผมรู้สึกเหมือนว่าน้องกำลังหลบหน้าหลบตาผมอยู่แล้วแบบนี้จะไม่ให้ผมสงสัยได้ยังไงว่าน้องจะคือคนเดียวกับน้องรหัสลับของผมหรือเปล่า“ไอ้ดิน ทำไมมึงมองน้องเขาด้วยสายตาแบบนั้น” ไอ้แทนมันขยับเข้ามากระซิบกับผมเบา ๆ“ทำไม กูทำสายตาแบบไหน” ผมหันไปถามมันแล้วแสร้งทำหน้า







