Share

ตอนที่ 7: ข่าวปลอม

last update publish date: 2026-03-16 00:02:04

ตอนที่ 7: ข่าวปลอม

หลังจากสีครามมาส่งฉันถึงบ้านแล้วฉันก็ได้เอ่ยชวนว่าจะเข้าบ้านไปพักก่อนไหมแต่เขากลับปฏิเสธแล้วก็รีบขับรถออกไปทันที

“รีบไปไหนของเขานะ” ฉันได้แต่พูดลอย ๆ ขึ้นมา แต่กว่าจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ฉันก็เห็นป้านวลคนที่ดูแลฉันกับพวกเฮียมาตั้งแต่เด็ก

“สวัสดีค่ะ ป้านวล”

“ว๊ายย คุณหนูขาไปโดนอะไรมาคะทำไมถึงเดินแบบนั้น”

“พอดีล้มแล้วขาแพลงค่ะแต่หนูไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วนะคะดีขึ้นแล้ว”

“ไปค่ะ คุณหนูเข้าบ้านเถอะค่ะ” แล้วป้าแกก็ไปตามพี่แม่บ้านมาสองคนช่วยพยุงฉันคนหนึ่งแล้วมายกกระเป๋าคนหนึ่ง

“โอ้โห อยู่กันครบเลยนะคะ” ฉันเดินเข้ามาก็เจอทั้งป๊าทั้งแม่และพี่ชายอีกสามคนนั้นอยู่กันครบเลย

“มาลูกมา เป็นยังไงบ้างเจ็บไหมแล้วพวกเราจะนั่งอยู่เฉย ๆ อีกนานไหมคะลูกไปดูน้องเร็ว” หลังจากแม่พูดเสร็จพวกเฮียก็เดินเข้ามาแล้วมาช่วยกันพยุงฉันแต่เหมือนจะแย่งกันช่วยฉันมากกว่า

“เป็นไงบ้างตัวแสบ ไปโดนอะไรมา หืม ไหนมาให้เฮียดูหน่อย” เฮียวาโย หรือเฮียวา พี่ชายคนโตของฉัน เรียนคณะแพทย์ปีห้าเป็นพี่ชายที่แสนดีมาก ๆ แต่ก็เป็นจอมเนี้ยบด้วยเหมือนกัน อีกหนึ่งปีก็จะเรียนจบแล้วเฮียแกคงเข้าทำงานที่โรงพยาบาลของครอบครัวเลย

“ดีขึ้นแล้วค่ะ เฮียวา” ฉันตอบพรางยิ้มให้

“แน่ใจหรอเว เฮียว่าให้เฮียวาดูหน่อยเถอะ” เฮียวินเนอร์ หรือเฮียวิน พี่ชายคนรอง เรียนคณะวิศวะปีสามถึงจะดูดุไปหน่อยแต่เฮียวินก็ใจดีกับฉันมากเหมือนกัน

“เฮียไม่ไว้ใจเลย ยังไงเฮียวาก็เรียนหมอไม่อยากไปหาหมอก็ให้เฮียวาดูให้ก็ได้เพื่อความสบายใจของพวกเฮียแล้วก็ป๊ากับแม่” เฮียวิคเตอร์ หรือเฮียเตอร์พี่ชายคนกลางจอมกวนของฉันเรียนคณะสถาปัตย์

ปีสอง

“โอเคค่ะ เวจะให้เฮียวาดูทุกคนจะได้สบายใจ” หลังจากนั้นเฮียวาก็เดินมาพร้อมกล่องพยาบาล

“อืม ดูท่าน่าจะมีคนดูแลดีนะขาถึงไม่ค่อยบวมเลย” เฮียวาพูดพรางทำสีหน้าเจ้าเล่ห์

“ใครกันนะ ที่ดูแลลูกสาวป๊าดีขนาด” เห้อ ป๊าก็เอากับพวกเฮียด้วย

“ป๊าก็แซวหนูด้วยหรอคะ” ฉันทำหน้ามุ่ยใส่ป๊า

“ว่าแต่ไปเที่ยวกับพี่เขาเป็นยังไงบ้างคะลูก จีบพี่เขาติดหรือยัง” แม่ถามฉันแล้วทำหน้าแซว

“แม่คะ จีบยังไม่ทันติดก็ความแตกซะแล้วค่ะ” ฉันตอบแม่พรางทำหน้าเศร้าให้ แต่กลับได้ยินเสียงหัวเราะจากทุกคนมาแทน

“อย่าหัวเราะหนูสิคะ”

“แล้วไปทำยังไงถึงโป๊ะแตกได้ล่ะ เมาค่ะพอน้ำเมาเข้าปากก็เละเลย” ฉันบอกออกไปด้วยความเซ็ง“ว่าแต่พวกเฮียรู้เรื่องของหนูได้ยังไงคะ ว่าหนูตามจีบฮะ..พี่เขาอยู่” ฉันรีบเปลี่ยนคำพูดทันทีเกือบหลุดปากเรียกเขาว่าเฮียต่อหน้าป๊ากับแม่แล้ว

“พวกเฮียเห็นรูปที่เราถ่ายแล้วก็เห็นของที่เราเตรียมไว้ก็เลยพอเดาได้ว่าเราจะไปจีบใครสักคน”

“แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเราจะไปจีบไอ้คนที่ได้ชื่อว่ายมทูตเดินได้ของคณะวิศวะรุ่นน้องเฮีย” ทำไมถึงตั้งชื่อแบบนั้นนะ

“เฮียวิน ทำไมต้องชื่อว่ายมทูตเดินได้หรอคะ”

“ก็ในคณะไม่มีใครไม่รู้ว่า มันทั้งดุแล้วก็ทั้งโหดมากคนที่ไปจีบนี่ โดนตอกกลับจนหน้าหงายไม่กล้ากลับมาจีบมันอีก แต่ทำไมเราถึงรอดมาได้กันนะ อีกอย่างนะกับคนที่ไม่สนิทมันก็จะทำหน้านิ่ง ๆ ใส่แล้วก็อย่าได้ไปท้าทายมันนะมันเอาเรื่องแน่ถ้าเกินขีดจำกัดของมัน”

“ก็หนูไม่ได้ไปเองนี่คะ อั่งเปาเป็นคนเอาไปให้”

“เพราะแบบนี้ไงหนูเลยไม่โดนตอกหน้าหงายเหมือนคนอื่น” ฉันตอบกลับไปด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

“เอาล่ะ ๆ น้องพึ่งมาเหนื่อย ๆ ให้น้องไปพักก่อนดีกว่า”

หลังจากพูดคุยกันเสร็จแม่ก็ไล่ฉันให้ขึ้นไปพักบนห้อง ฉันเลยตัดสินใจอาบน้ำแล้วจะนอนพักแต่ก็มีเสียงแจ้งเตือนไลน์กลุ่มเข้ามาก่อน

            “กลุ่มหมาสองแมวสาม”

“ไงครับคุณเพื่อนทั้งสอง เมื่อไรจะเล่าให้ฟังสักทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกคุณ”

“ไอ้สีครามมึงด้วย อย่าทำมาเป็นอ่านแล้วไม่ตอบนะมึง” ไอ้คนขี้เสือกอย่างไอ้ธีมมีหรือมันจะไม่ถาม

“โทรไหม กูขี้เกียจพิมพ์ว่ะ”

            คอลกลุ่ม

“คนไหนจะชี้แจงก่อนดีครับคุณเพื่อน”

“สีหน้ามีความขี้เสือกมากเลยนะคะคุณตรีนนน” ขอกวนตีนมันหน่อยเถอะ

“ธีม ธีมไม่ใช่ตรีนครับคุณเว”

“ขนลุกวะ เลิกเรียกแบบนี้เถอะ” เป็นปันฟ้าที่ทนฟังไม่ได้

“เออ กูฟังก็ยังขนลุกเหมือนกันเลิกเถอะวะไอ้ธีม” แม้แต่อั่งเปาก็ยังขนลุก

“อะ งั้นมึงก่อนเลยเว เดี๋ยวตามด้วยปันอยากรุมเล่นงานกูดีนัก”

“555เหมือนหมาโดนแมวรุมตบอะ”

“แหม ๆ ๆ สนุกใหญ่เลยนะเปา ๆ”

“555แล้วหมาก็ไม่หนีด้วยนะมึง” สีครามคงถูกใจกับคำนี้ถึงได้มาร่วมวงด้วย

“จะเล่าได้หรือยัง”

“เออคืองี้นะ เมื่อคืนพี่เขาชวนกูไปดูดาวพอพวกมึงเริ่มดื่มกันเขาก็ชวนกูดื่ม ดื่มไปดื่มมาพอกูเริ่มเมาพี่เขาก็แบกกูไปส่งที่ห้อง แล้ว…”

“แล้วอารายย” พูดพร้อมกันทุกคน

“แล้วกูก็หลุดพูดเรื่องที่กูชอบเขาและก็เรื่องที่กูให้อั่งเปาช่วยส่งของให้ แล้วภาพตัดตื่นมาก็เจอพี่เขาอยู่ในห้องแล้ว”

“เออดี บอกพวกกูอย่าหลุด ๆ แต่ตัวเองเสือกหลุดเองเจริญจริง ๆ นะมึง”

“เห้อ พอเหล้าเข้าปากมึงก็เก็บอะไรไม่อยู่ทุกที”

            ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ( Pattapi )

“ถึงบ้านหรือยังครับ” หืมใครอ้า

“อ่านแล้วทำไมไม่ตอบเฮียล่ะครับหนู”

“เฮียดินหรอคะ” เอ๊ะเฮียเขาไปเอาไลน์ของฉันมาจากไหนเนี่ยหรือว่าในกลุ่มรวมนะ

“ใช่ค่ะ เฮียเอง”

“เฮียมีอะไรหรือเปล่าคะทักหนูมา”

“หนูยังไม่ตอบคำถามที่เฮียถามไปเลยนะคะ

“ถึงแล้วคร้า”

“งั้นหนูพักเถอะเฮียไม่กวนแล้วค่ะ เฮียแค่จะบอกว่าหลังจากนี้หนูก็ตั้งรับเฮียให้ทันนะคะ เพราะเฮียจะจีบหนูกลับบ้างแล้ว นี้คือกฎของเฮียถ้าเฮียชอบใครเฮียก็จะจีบคนคน นั้นคนเดียวและก็จะรักคนคน นั้นคนเดียว”

“หนูก็จะจีบเฮียเหมือนเดิม มาดูกันค่ะว่าเฮียหรือหนูใครจะทนไม่ไหวแล้วขอเป็นแฟนก่อน”

“งั้นเรามาดูกันค่ะหนู ฝันดีนะคะตัวแสบของเฮีย”

            “คอลกลุ่มหมาสองแมวสาม”

“อะตอบเสร็จก็หายไปเลย แล้วไอ้ที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นี่คืออะไรเอ่ย

“ไม่มีอะไรสักหน่อย ว่าแต่สรุปแล้วพี่อาทิตย์ประกาศว่าจะจีบแกจริง ๆ หรอปัน”

“ไม่รู้สิ พี่เขาอาจจะพูดเล่นก็ได้อาจจะไม่ได้คิดจริงจังก็ได้นะ”

“พี่อาทิตย์ไม่ใช่คนแบบนั้น เราว่าพี่เขาชอบปันแน่นอนฟันธง”

“สรุปว่า พวกมึงมีแฟนกันให้หมดไปเลย ทิ้งกูไว้คนเดียวก็ได้”

“เออ แยกกันไปพักเถอะ พรุ่งนี้มีเรียนแล้วต้องเอางานไปส่งอาจารย์อีก”

            ด้านปฐพี

หลังจากที่แยกกับน้องและคนอื่นไปผมก็กลับมาถึงบ้านปรากฏว่านั่งอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเลย

“ไงครับลูกชายของม๊า ไปเที่ยวเป็นยังไงบ้าง”

“ป๊า ม๊าสวัสดีครับ เฮียหวัดดี”

“ก็สนุกดีครับม๊า”

“น่าจะไม่ใช่แค่สนุกแล้วมั้งครับลูกชาย ยิ้มออกมาแบบนี้”

“ม๊าครับจำที่ผมให้ฟังได้ไหมครับเรื่องของคนที่คอยส่งขนมมาให้ผม”

“จำได้สิลูก ก็เวลาเราเล่าให้ม๊าฟังก็จะพูดไปยิ้มไปตลอดเลย”

“ทำไม จะบอกม๊าเราหรอว่ารู้แล้วว่าเป็นใคร”

“โถ่ป๊า ทำไมรู้ทันผมอีกแล้ว”

“ก็ฉันเป็นป๊าแกไงไอ้เด็กบ้า”

“ว่าแต่วันนี้เฮียกลับบ้านด้วยหรอผมนึกว่าเฮียจะไปอยู่กับสาวซะอีก”

“สาวที่ว่าก็ว่าที่พี่สะใภ้แกไหม” เฮียเพลิงกัลป์หรือเฮียเพลิง พี่ชายคนโต เรียนคณะบริหาร ปีสาม

“เฮียก็อย่าไปแซวเฮียเพลิงเขาเลย555” เจ้าเด็กแสบน้องชายผม พายุหรือยุ เรียนคณะสถาปัตย์ ปีหนึ่ง

“นั้นสิคะ แบบนี้เฮียเพลิงก็เขินแย่เลย” สายน้ำ หรือน้ำ เป็นน้องสาวฝาแฝดกับพายุ เรียนคณะศิลปกรรม ปีหนึ่ง

ระหว่างที่พวกเจ้าเด็กแสบแซวเฮียเพลิงกันอยู่ ผมก็นึกขึ้นได้จึงได้เข้าไลน์ไปเพิ่มน้องเป็นเพื่อนแล้วรีบทักแชตไปหาน้อง เราแชตคุยกันจนผมก็ลืมไปว่าตรงนี้ยังป๊าม๊าและเฮียกับน้องอีกสองนั่งอยู่ ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวผมเองเผลอยิ้มออกไปเมื่อไร

“หืม ๆ อะไรคือการนั่งมองโทรศัพท์แล้วยิ้มครับเฮียดิน” ผมไม่ได้ตอบกลับอะไรออกไป แต่เลือกที่จะลุกขึ้น

“ป๊าม๊า ผมขึ้นไปพักก่อนนะครับ”

เพื่อหลีกเลี่ยงการโดนแซวผมเลือกที่จะขึ้นห้องไปอาบน้ำแล้วทำงานอีกหน่อยก่อนที่จะนอนพักผ่อน

            เช้าที่วุ่นวายของวันเวฬา

ว้าย ๆ เมื่อเช้ามีข่าวด่วนข่าวไวที่ทำให้สาว ๆ ในม.ต้องอยากรู้มากแน่ เมื่อหนุ่มคณะแพทย์ปีสี่อย่างพี่วาโย มาส่งสาวน้อยปีหนึ่งที่คณะนิเทศอย่างน้องวันเวฬา ทั้งสองเขาจะมีสถานะอะไรกันมากกว่ารุ่นพี่รุ่นน้องอีกหรือเปล่านะ

            คอมเม้นท์

“ถ้าเป็นแฟนกันจริง ทางนี้ว่าไม่เหมาะสมกัน” คอมเมนต์หนึ่ง

“พี่วาโยต้องคู่กับพี่อิ้งค์เท่านั้น” คอมเมนต์ที่สอง

“ฉันว่านางอาจจะแอบไปยั่วพี่เขาก็ได้” คอมเมนต์ที่สาม

“บางทีมันอาจจะไม่ใช่แบบที่คิดก็ได้” คอมเมนต์ที่สี่

“เขาอาจจะรู้จักกันก็ได้” คอมเมนต์ที่ห้า

“นางเคยไปจีบพี่ปริ้นทร์แล้วยังจะมายุ่งกับพี่วาโยอีกหน้าไม่อายจริง ๆ” คอมเมนต์ที่หกและคอมเมนต์ทั้งดีและไม่ดีอีกมากมาย

วันนี้ฉันไม่ได้ขับรถมาเองเป็นเฮียวาโยมาส่งฉันที่หน้าคณะ ฉันเดินเข้ามาในคณะแต่ก็ต้องเผชิญกับสายตาแปลก ๆ ของคนในคณะ ทำไมวันนี้มีแต่คนมองฉันแปลก ๆ กันนะหรือว่าฉันแต่งตัวแปลกก็ไม่นะ เห้อช่างมันเถอะเดินไปหาพวกนั้นดีกว่า

ปึก เสียงวางกระเป๋า

“พวกมึง ทำไมวันนี้มีแต่คนมองกูแปลก ๆ วะ” ฉันถามพวกมันด้วยความสงสัย

“นี่มึงยังไม่เห็นข่าวในเพจม.ที่เขาเอาไว้ซุบซิบอีกหรอ” ฉันรีบถามอั่งเปากับอย่างไว

“ข่าวไร ใครเอากูไปนินทาหรอ”

“นี่ไง มึงลองดูก่อน” พอฉันอ่านจบยังไม่ทันที่จะได้ตอบอะไรกลับไปก็มีเสียงที่ทำให้ฉันจะต้องอารมณ์ขึ้นพอที่จะตบคนได้แน่นอน

“เห้อ คนอะไรนะพวกมึงไม่รู้จักพอ จีบคนนี้ไม่ได้ก็ไปคนโน้นร่านดีจริง ๆ”

“นั่นสิ หน้าต้องหนาขนาดไหนกันนะถึงได้หน้าไม่อายขนาดนี้”

“กูล่ะยอมใจนางเลยว่ะ ถึงได้กล้าไปอ่อยพี่เขาจนได้ขึ้นรถเขามา”

ฉันทนฟังต่อไปไม่ได้แล้ว ขอสวนกลับไปบ้างดีกว่าคันปากอยากด่าคนแต่วันนี้แค่ด่าคงไม่พอรู้สึกคันคันมือแต่เช้าวันนี้รู้สึกว่าอยากตบคนเป็นพิเศษ

“โถ่ ๆ ๆ กูคงไม่หน้าด้านเหมือนพวกมึงหรอกถึงจะด้านก็คงน้อยกว่าพวกมึงนะ”

“อีเวฬา” หึ ๆ ๆ แค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้

“เรียกกูทำไมกลัวจำชื่อกูไม่ได้หรอ ทำป้ายห้อยคอไว้ที่คอพวกมึงเลยไหมล่ะจะได้ไม่ลืม”

“เห้อ แต่สมองปลาทองแบบพวกมันคงทำได้แต่จิกกัดคงอื่นไปวัน ๆ แหละมึง ทำไรมากกว่านี้ไม่ได้หรอก” ยอมใจยัยเปาเลยด่าได้โดนใจจริง ๆ

“ไร้สมองไร้ความสามารถทำได้แต่ลอบกัดคนอื่นเข้าแบบนี้ ระวังนะจะหน้าแตกเข้าสักวัน” ใครจะบอกว่ายัยปันเป็นคนเรียบร้อย แต่มันก็ปากจัดพอสมควรไม่อย่างนั้นมันคงอยู่กับพวกฉันไม่ได้หรอก

พวกฉันเคยมีเรื่องตบตีกับพวกนี้มาแล้วครั้งหนึ่งครั้งนั้นพวกนางสะบักสะบอมมากหวังว่าครั้งนี้พวกฉันคงไม่ต้องออกแรงมากนะ

พวกนางสามคนเดินมุ่งมาเตรียมยกมือที่จะตบพวกฉัน ความอดทนของฉันขาดผึงแต่มีหรือพวกฉันจะยอมอยู่เฉย ๆ ให้โดนตบพวกฉันหลบแล้วถีบมันจนล้มไป

“โอ๊ย นี่พวกแกกล้าถีบฉันหรอฮะ”

“ถ้าครั้งหน้ายังมายุ่งกับพวกฉันอีก มันจะไม่ใช่แค่ตบแบบครั้งที่แล้วหรือถีบแบบวันนี้ ถ้ามีครั้งหน้าฉันรับรองได้เลยว่าเธอได้ไปทำจมูกใหม่อีกรอบแน่” พอฉันขู่ไปแบบนี้พวกนางก็รีบลุกหนีไปเลย

การสร้างวีรกรรมในครั้งนี้ของพวกฉันสามสาว ทำไปโดยไม่รู้ว่ามีหนุ่ม ๆ แก๊งวิศวะมายืนดูตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเขาไม่ได้ตกใจจากวีรกรรมที่เห็นกับตาแต่ทึ่งมากกว่าว่าสามสาวมีอีกมุมที่พวกเขาไม่เคยเห็น

“สะกิดอะไรไอ้ธีม” มันไม่ตอบแต่บุ้ยปากไปอีกทางจนพวกฉันต้องหันไปมองตามแต่ก็ต้องตกใจเพราะที่เห็นนั้นเป็นพวกเฮียดิน พวกเขามาตั้งแต่เมื่อไรกันนะ

“เป็นไงครับพี่ ๆ ทึ่งกับการกระทำของสาว ๆ หรือเปล่า”

“ไม่เท่าไร เหมือนแมวขู่มากกว่า” เฮียดินเขาตอบไอ้ธีมแต่หันหน้ามามองฉันด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ เขาเดินเข้ามาใกล้พร้อมเอ่ยถามว่า

“เมื่อเช้าใครมาส่งหรอครับ” เขาค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ

“เออ..เมื่อเช้าฮะ” ยังไม่ทันทีฉันจะพูดจบ ไอ้ธีมมันก็แหกปากออกมาซะก่อน

“เห้อ พี่วาโยโพสต์เว้ย” ฉันได้แต่นึกในใจว่าก็แค่เฮียโพสต์ข้อความมีอะไรน่าตกใจกัน

“พี่เขาโพสต์ว่าอะไรหรอ” ปันฟ้าถามด้วยความอยากรู้

“ฉันว่าคงช่วยยัยเวแก้ข่าวนั้นแหละ”

Wayo

หายไว ๆ นะยัยน้องสาวตัวแสบของเฮีย@wanwayla

            คอมเมนต์

Winner:ถ้าหายแล้วเดี๋ยวพาไปกินของอร่อยนะคะตัวเล็ก@wanwayla

Victor:เดี๋ยวเย็นนี้เฮียซื้อของอร่อย ๆ ไปให้นะคะยัยเด็กจอมซน@wanwayla

ฉันเข้าไปเมนต์ตอบพวกเฮียดีกว่าเดี๋ยวก็น้อยใจอีกที่ฉันไม่ตอบ

Wanwayla:พวกเฮียพูดแล้วนะถ้าผิดสัญญาหนูจะบอกป๊ากับคุณแม่@ Wayo @ Winner @ Victor

“เดี๋ยวนะ นี่แกเป็นน้องสาวของพี่ ๆ เขาหรอ” ฉันไม่ตอบได้แต่พยักหน้าให้

นลินเพียงฟ้า

ฝากติดตามด้วยนะคะ

| Like
Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 14 กามเทพแผลงศร

    ตอนที่ 14 กามเทพแผลงศรหลังจากวันนั้นวันที่ฉันได้เจอครอบครัวของเขา ตอนนี้ฉันกับเขาก็คบกันได้เกือบจะสามเดือนแล้ว ตลอดเวลาที่ฉันเราคบกันเขาดูแลฉันดีมาก ๆ ทั้งเอาใจใส่ทั้งให้เกียรติฉัน ตอนนี้ฉันมาเรียนส่วนเขาเองก็มีเรียนด้วยเหมือนกันเขาเลยขับรถมาส่งฉันก่อน“ตัวเล็กถึงแล้วค่ะ หนูตื่นขึ้นมาก่อนนะเดี๋ยวเราไปหาอะไรทานกันก่อนขึ้นเรียน”“เฮียวันนี้จะทานข้าวที่คณะหนูหรอ”“ใช่ค่ะตัวเล็ก ไอ้พวกนั้นมันก็มาด้วยนะ” ไอ้พวกนั้นที่เขาว่าน่าจะเป็นพวกพี่เพื่อนของเขานั้นแหละ“ไปค่ะ วันนี้เฮียมีเรียตอนสิบโมงเช้าใช่ไหมคะ หนูว่าหนูจำไม่ผิดนะคะ”“ใช่ค่ะ แต่หนูมีเรียนตอนเก้าโมงครึ่งใช่ไหมคะตัวเล็ก”“ใช่ค่ะ งั้นเราลงไปกันเถอะค่ะ” หลังจากนั้นพวกฉันก็ลงจากรถไปแล้วพากันเดินตรงไปยังโรงอาหาร แต่วันนี้ฉันกับรู้สึกว่ามีอะไรบ้างอย่างเปลี่ยนไประหว่างยัยปันฟ้ากับพี่อาทิตย์“แฮ่ม ฉันรู้สึกว่าเหมือนมีใครบ้างคนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง” ฉันพูดพลางหันไปมองหน้าของปันฟ้า“มาถึงก็กวนส้นตีนเลยนะมึง” ฉันหันไปตามเสีย

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 13: เยือนบ้านแฟนครั้งแรก

    ตอนที่ 13: เยือนบ้านแฟนครั้งแรกหลังจากนั้นพวกเราก็กับถึงกรุงเทพเกือบบ่ายเพราะพวกเราแวะที่กันอีกนิดหน่อยแล้วก็แวะทานข้าวกันส่วนฉันที่ตอนแรกว่าจะนั่งอยู่เป็นเพื่อนเขากับเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้ตัวอีกทีฉันก็ตื่นขึ้นมาตอนเราเข้ามาในกรุงเทพแล้ว“หนูตื่นแล้วหรอคะตัวเล็ก” เขาเอ๋ยถามฉันด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล โดยที่สายตายังจดจ้องอยู่กับเส้นทางเบื้องหน้าอยู่“ตื่นแล้วค่ะ เราจะไปไหนกันหรอคะ” ฉันถามเขาออกไปด้วยความสงสัยเพราะทางที่เขาพาฉันมามันไม่ใช่ทางกลับคอนโดของฉัน“เราจะไปบ้านเฮียกันค่ะตัวเล็ก” หืม ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหมเขาบอกว่าจะพาฉันไปบ้านของเขา“ฮะ ไปบ้านเฮียหรอคะ ไปทำไมคะ”“ป๊ากับม๊าของเฮียอยากเจอหนูค่ะ หนูไม่ต้องกลัวนะคะพวกท่านใจดีมาก”“ป๊าม๊าของเฮียจะชอบหนูหรอคะ หนูกลัวว่าพวกท่านจะไม่ชอบหนู”“ตัวเล็กหนูไม่ต้องกังวลนะ ป๊าม๊าของเฮียต้องชอบหนูมากแน่ๆ”“เฮียไม่ได้หลอกให้หนูดีใจเล่นใช่ไหมคะ” ฉันถามเขาออกไปเพราะด้วยความกังวลนิดหน่อยถึงเขาจะบอกว่าไม่ต้องกังวลก็ตามเขาขับรถมาสักพักก็ถึงบ้านที่มีขนาดใหญ่โตพอสมควรซึ่งไม่ต่างจากบ้านฉันเท่าไหร่ มีคนออกมาเปิดประตูรั่วให้พวกเราแล้วเขาก็ขับรถไปที่โรง

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 12: ขอเป็นแฟนเธอ

    ตอนที่ 12: ขอเป็นแฟนเธอผมตื่นเช้ามาด้วยความงงนิดหน่อยว่ามาอยู่ที่ห้องของน้องได้ยังไง ผมจึงนั่งแล้วค่อย ๆ ใช้ความคิดว่าเมี่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างพอนึกออกก็ได้แต่ยิ้ม เมื่อคืนน้องหอมแก้มผมบอกว่าให้รางวัล ผมได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออกมาน้องคงจะตื่นแล้วแหละ“ตื่นแล้วเหรอคะเฮียดิน ปวดหัวไหมคะเดี๋ยวหนูไปหายาแก้แฮงค์ให้ไหมคะ”“ตื่นแล้วค่ะ เฮียปวดหัวนิดหน่อยค่ะเดี๋ยวก็หายหนูไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” น้องว่าจบก็เดินมานั่งข้าง ๆ ผม“ทำไมเมื่อคืนถึงได้เมาแบบนั้นล่ะคะ ถ้าพวกพี่ ๆ เขาไม่ได้ไปด้วยแล้วเมาแบบนี้จะทำยังไงคะ” น้องถามผมน้ำเสียงเหมือนจะงอแงนิดหน่อยคงเพราะนั่งรอผมแน่เลยถึงได้งอแง“เฮียขอโทษค่ะ เฮียไม่มีคำแก้ตัวใด ๆ ครั้งหน้าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแน่นอนค่ะ”“แน่ใจนะคะ” น้องถามผมเพื่อยืนยันอีกครั้ง“แน่ใจค่ะ เฮียรับปากหนูแล้วเฮียก็จะทำให้ได้”“หนูคะวันนี้มีแพลนจะไปไหนไหมคะ”“ไม่มีค่ะ เฮียมีอะไรหรือเปล่าคะ”“พอดีเฮียอยากพาหนูไปที่ที่หนึ่ง หนูไปกับเฮียนะ”“โอเคค่ะ เฮียอาบน้ำก่อนนะคะ เมื่อเช้าหนูเก็บห้องนั้นให้แล้วเพราะหนูคิดว่าเฮียต้องมายึดพื้นที่หนูแน่นอน” น้องพูดกับผมพลางชี้นิ้วไปที่อีกห้องน

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 11: ตกหลุมรักซ้ำแล้วซ้ำอีก

    ตอนที่ 11: ตกหลุมรักซ้ำแล้วซ้ำอีก“ธีม กูถามมึงจริง ๆ นะทำไมบอกพวกกูวะ อะกูเข้าใจนะว่ามึงไม่พร้อมที่จะเปิดตัวหรือมึงยังไม่พร้อมจะบอกพวกกูพวกกูก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่มึงควรเกริ่นกับพวกกูก่อนไหมล่ะ ไม่ใช่เปิดตัวมาปัง เล่นกูแทบสิ้นพระชนม์เลย”“เฮ้อ เอาจริง ๆ กูยังไม่อยากให้พวกมึงรู้เท่าไหร่ว่า…”“ว่ามึงชอบผู้ชาย ไม่ใช่สิ มึงไม่ได้ชอบผู้ชายมึงแค่รักพี่เขาแล้วมึงก็กลัวพวกกูรับไม่ได้ใช่ไหมที่แฟนมึงเป็นผู้ชาย”เฮ้อ ฟังจากที่มันพูดแล้วฉันว่ามันกลัวพวกฉันรับไม่ได้มากกว่า ฉันล่ะอยากจะตบมันให้หัวทิ่มจังเลย คิดมาได้ไง ฉันเลยพูดกับมันต่อ“เฮ้อ นี่ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้คนเยอะแล้วแฟนมึงก็อยู่กูจะตบให้หัวทิ่มเลยธีม คิดมาได้ไงถามจริง มึงกับพวกกูเป็นเพื่อนกันมากี่ปี ตั้งแต่จำความได้แล้วมั้ง”“เออ…กูขอโทษกูมาคิดเยอะไปเอง” ฉันยิ้มให้กับมันสำหรับพวกฉันไม่ว่ามันจะเป็นแบบไหนมันก็คือเพื่อนของพวกฉัน“เออ..กินเถอะเดียวเย็นหมดแล้ว” มันพยักหน้าส่งมาให้ฉัน ฉันเลยยิ้มตอบให้มันไปหลังจากพวกเราทานอาหารเสร็จ ก็เดินออกมาจากร้านมันหันมามองฉันแล้วพูดว่า“เดี๋ยวคืนนี้กูจะเล่าทั้งหมดให้ฟัง” ฉันพยักหน้าให้แล้วบอกมัน“ที่หลังมีอะไรห

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 10: เดทแรก

    ตอนที่ 10: เดทแรกวันนี้ท้องฟ้าสดใส ไม่มีเมฆฝนเลยพอพูดถึงฝนก็ทำให้ฉันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานตอนบ่ายทันที ฉันนี่ก็นะนึกยังไงถึงชวนผู้ชายขึ้นห้องแถมยังอนุญาตให้เขานอนค้างได้ด้วย ถ้าแม่รู้ฉันโดนตีก้นลายแน่ ๆ อ๊ะ ๆ ทุกคนคิดใช่ไหมว่าเราสองคนนอนเตียงเดียวกับแต่ไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนะ เฮียเขานอนที่โซฟากลางห้องนั่งเล่นที่พวกเราดูหนังด้วยกันเมื่อวาน“หืม…ทำไมห้องถึงดูเงียบ ๆ นะ” ฉันพึมพำออกมาเบา ๆ แล้วเดินตรงไปที่โซฟากลางห้องนั่งเล่น"หลับอยู่ยังไม่ตื่นนี่เอง คนอะไรขนาดหลับยังหล่อเลยจมูกก็โด่ง ปากก็สวย” ฉันพึมพำออกมาเบากลัวว่าถ้าเสียงดังจะรบกวนคนที่กำลังนอนอยู่“เฮียหล่อมากไหมคะหนู”“หล่อมาก เฮ้ย เฮียตื่นมาตั้งแต่ตอนไหนคะเนี่ย” ฉันมัวแต่เผลอมองความหล่อของเขาจนไม่ได้สังเกตว่าเขาตื่นนอนแล้ว จึงได้เผลอตอบคำถามของเขาไป แพ้เสียงในหัวตัวเองอีกแล้วฉัน“ก็ตื่นตั้งแต่ที่หนู ที่หนูเปิดประตูออกมานั่นแหละค่ะ” ฉันได้โป๊ะแล้วโป๊ะอีก ทำเอาฉันอายจนอยากจะมุดหนีไปกับโซฟาเลย“ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ” ฉันพูดพลางดึงเขาให้ลุกขึ้น ฉันพยายามที่จะดึงเขาขึ้นมาแต่เขาก็ไม่ยอมลุกขึ้น“เฮียไหนเฮียรับปากหนูแล้วไงว่าจะพ

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 9: พายุฝนเป็นใจ

    ตอนที่ 9: พายุฝนเป็นใจหลังจากนั้นเฮียจูงมือฉันมาที่รถเขา โดยที่ฉันยังไม่ทันที่จะได้ตอบตกลงเขาเลยตกลงตอนนี้ฉันจีบเฮียเขาหรือเขาจีบฉันกันแน่ฉันชักไม่มั่นใจซะแล้ว เดินอยู่ดี ๆ เขาก็หยุดแล้วก็หันกลับมามองฉัน“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันถามเขาออกไปด้วยความสงสัย“ขึ้นรถก่อนค่ะ เฮียมีอะไรจะถาม” เขาพูดพลางเปิดประตูรถให้ฉันขึ้น พอฉันขึ้นไปบนรถเขาก็ปิดประตูให้แล้วเดินอ้อมไปทางคนขับ“เฮียมีอะไรจะถามหนูหรอคะ” แต่แทนที่เขาจะตอบคำถามของฉันเขากลับ โน้มตัวลงมาแล้วดึงสายเบลมาคาดให้ฉัน“หนูเป็นน้องสาวของเฮียวินหรอ” เอ๊ะ เมื่อกี้เฮียดินเรียกเฮียวินว่าเฮียหรอเขารู้จักกันหรอ“เฮียดินรู้จักเฮียวินด้วยหรอคะ” เขาพยักหน้าให้ฉัน“อืม..เฮียรู้จักกับเฮียวินเพราะว่าเฮียวินเป็นพี่รหัสของเฮีย” ระหว่างเขาตอบฉันเขาก็ขับรถไปด้วย แบบนี้นี่เอง ถึงว่าพอเฮียวินรู้ว่าฉันจีบเขาถึงไม่ห้ามเหมือนครั้งที่แล้วเพราะแบบนี้เอง“ก็ว่าอยู่ทำไมเฮียวินถึงไม่ว่าอะไรตอนที่รู้ว่าหนูจีบเฮีย ถ้าเป็นคนอื่นนะ หนูไม่รอดแน่” ฉันพูดจบประโยคสุดท้ายก็ทำท่าทางขนลุกขนพอง“ทำไมคะ เฮียวินดุมากเลยหรอ” ฉันหันไปมองเขาแล้วก็พยักหน้าส่งไปให้“แต่เฮียแกก็ดุจริง

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 8: โดนจีบ

    ตอนที่ 8: โดนจีบ“เดี๋ยวนะ นี่แกเป็นน้องสาวของพี่ ๆ เขาหรอ” ฉันไม่ตอบได้แต่พยักหน้าให้ธีมมันถามออกมาด้วยความตกใจ จะตกใจก็ไม่แปลกก็ไม่เคยมีใคร ๆ เคยเห็นพวกเฮียอยู่กับฉันหรือลงรูปฉันก็ลงให้เห็นแค่ด้านหลัง แต่ที่เฮียรีบออกมาแก้ข่าว คงเพราะพี่สาวคนสวยคนนั้นแน่เลย“งั้นกูขอถามมึงหน่อยนะ ยังมีอะไรอีกบ้าง

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 6: น้ำเมาเป็นเหตุ

    ตอนที่ 6: น้ำเมาเป็นเหตุหลังจากนั่งดูดาวกับพี่เขาได้สักพักแล้วฉันก็ชวนพี่เขาดื่มเพราะว่ากลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ไม่ไกลเริ่มเปิดขวดดื่มกันบ้างแล้วถึง ฉันจะไม่ได้คอแข็งมากแต่ก็พอดื่มได้บ้างนิดหน่อย ในขณะที่พวกเราดูดาวก็จิบเหล้าเข้าไปบ้างพูดคุยกันบ้าง สักพักฉันว่าฉันเริ่มเมาแล้วพี่เขาก็อาสาไปส่งที่ห้อง

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 5 : ความสงสัยใต้แสงดาว

    ตอนที่ 5 : ความสงสัยใต้แสงดาวหลังจากเมื่อคืนผมรู้สึกเหมือนว่าน้องกำลังหลบหน้าหลบตาผมอยู่แล้วแบบนี้จะไม่ให้ผมสงสัยได้ยังไงว่าน้องจะคือคนเดียวกับน้องรหัสลับของผมหรือเปล่า“ไอ้ดิน ทำไมมึงมองน้องเขาด้วยสายตาแบบนั้น” ไอ้แทนมันขยับเข้ามากระซิบกับผมเบา ๆ“ทำไม กูทำสายตาแบบไหน” ผมหันไปถามมันแล้วแสร้งทำหน้า

  • อุ่นไอรักในวัน(เวฬา)   ตอนที่ 4: กลิ่นไอทะเลและเลนส์กล้อง

    ตอนที่ 4: กลิ่นไอทะเลและเลนส์กล้องในที่สุดก็จบการเดินทางอันยาวนานของพวกเราทุกคน พวกเราทุกคนได้มาถึงที่พักแล้ว เป็นบ้านพักตากอากาศของครอบครัวฉันเองก่อนมาคุณแม่คงได้ให้แม่บ้านมาทำความสะอาดไว้ให้แล้ว บ้านพักของฉันเป็นบ้านที่ติดชายหาดสามารถเดินเล่นนํ้าได้“สวัสดีค่ะป้าศรี” ฉันทักทายป้าแกอย่างสนิทสนม“ค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status