ข้ากลัวว่ามันจะไม่ทัน

ฮุ่ยเจียงนำความกลับมาบอกทุกคนที่จวน หรูเซียนที่อยู่ด้วยก็เกือบจะล้มทั้งยืน นางคิดไม่ถึงว่าลู่เหลียงจะเลือดเย็นเพียงนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะนาง นางเปิดเผยให้เขารู้ว่าตัวนางรู้แล้ว ถึงได้ลงมือก่อนที่นางจะบอกทุกสิ่งกับบิดาให้เขาเตรียมพร้อมรับมือ

“พี่ชาย เรื่องสร้างเขื่อนในปีนั้นเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ ท่านพ่อมีส่วนรู้เห็นเรื่องเงินที่ถูกยักยอกไปหรือไม่”

“เจ้าคิดว่าท่านพ่อจะทำเรื่องไร้ยางอายเพียงนั้นหรือ การสร้างเขื่อนในปีนั้น ข้ายังไม่ได้เป็นขุนนางยังเคยติดตามท่านพ่อไปตรวจงานอยู่สองหน เงินมิได้ผ่านมือท่านพ่อแม้แต่เหรียญทองแดงเดียว งานก็ดูราบรื่นดี แต่เหตุใดถึงได้มีคดีความขึ้นมาก็ไม่รู้” ฮุ่ยเจียงนั่งลงอย่างหมดสิ้นหนทาง

“ท่านลองคิดให้ดี ในปีนั้นเกิดเรื่องใดขึ้นบ้าง มีผู้ใดล้มตายหรือไม่” หากไม่มีคนล้มตาย ลู่เหลียงจะโกรธแค้นจนต้องเอาชีวิตบิดาของนางให้ได้เลยหรือ

“ชาวบ้านล้มตายเป็นเรื่องที่ย่อมต้องเกิดขึ้น สร้างเขื่อนใช้แรงงานไม่น้อย หากไม่มีคนตายคงเป็นเรื่องแปลก”

“ไม่ ต้องมีเรื่องใดร้ายแรงเกินกว่าเพียงแค่แรงงานที่ล้มตาย” หรูเซียนเหมือนน้ำท่วมปาก หากนางบอกว่าเกิดจากลู่เหลียงที่ทำให้บิดาของนางอยู่ในคุก พี่ชายของนางคงไม่ยอม และจะกลายเป็นทำให้เขาหาเรื่องใส่ตัวเองอีกด้วย

นางเดินวนไปวนมาอยู่ภายในห้องโถงไม่หยุด มารดาของนางก็เป็นลมไปหลายรอบแล้วยังดีที่ได้หลี่ซื่อที่คอยดูแลอยู่

“ข้าจะไปซีหนาน ข้าจะสืบหาเรื่องราวทั้งหมดด้วยตนเอง” นางเอ่ยขึ้นมา ทุกคนที่ได้ยินต่างตกใจกับความคิดของนาง

“ไม่ได้!!!” ฮุ่ยเจียงร้องห้ามเสียงดัง “เจ้าจะไปสืบหาสิ่งใดได้ ตอนนี้คนของท่านพ่อก็กำลังช่วยหาหลักฐานยืนนยันความบริสุทธิ์อยู่

“ข้ากลัวว่ามันจะไม่ทัน พี่ชาย ท่านรู้หรือไม่ หากท่านพ่อถูกตัดสินโทษ คนทั้งตระกูลลั่วจะต้องถูกลงโทษไปด้วย ท่านไม่นึกถึงอวี่เออร์เลยหรือ เขาอายุเพียงสองหนาวเท่านั้น” นางพูดถึงหลานชายเพื่อให้พี่ชายของนางคิดได้

เมื่อชาติที่แล้ว แม้แต่วันที่พวกเขาโดนเนรเทศออกจากเมืองหลวง นางเองก็ไม่อาจได้มาส่งพวกเขา ได้แต่นึกเสียใจจนถึงตอนนี้

ฮุ่ยเจียงดูเหมือนจะได้สติจากคำพูดของหรูเซียน “เจ้าจะทำเช่นใด”

“ข้าจะไปซีหนาน ท่านจัดหาองครักษ์ที่ไว้ใจได้ และคุ้มครองข้าได้ให้ข้าโดยเร็วที่สุด พรุ่งนี้ข้าจะออกเดินทาง ท่านไม่ควรบอกให้ท่านแม่รู้เรื่องจะดีที่สุด”

“อืม เซียนเซียนไม่ว่าจะพบหรือไม่พบ เจ้าต้องรีบกลับโดยเร็วที่สุดเข้าใจหรือไม่” มันคือหนทางเดียวที่จะช่วยบิดาและคนในตระกูลลั่ว แม้จะต้องส่งน้องสาวไปเสี่ยงชีวิตก็ตาม

“ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ พี่ชาย...ในกรมพิธีการจะมีเจ้าหน้าที่ย้ายมาใหม่หรือไม่เจ้าคะ”

“อืม...ตอนนี้ยังไม่มี” ฮุ่ยเจียงหยุดคิดไปครู่ก่อนจะเอ่ยตอบออกมาหลังจากที่นึกอะไรได้ “หากมีตำแหน่งโยกย้ายในตอนนี้มีเพียงเจ้าหน้าที่อาลักษณ์กับเจ้าหน้าที่ในกรมคลัง กรมอื่นยังไม่มีคำสั่งลงมา”

หรูเซียนเพิ่งจะนึกออก ว่าก่อนที่ใต้เท้าหวงจะได้รับตำแหน่งในกรมพิธีการ เขาเดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อมาเป็นเจ้าหน้าที่อาลักษณ์ก่อน

“ท่านรู้หรือไม่ ว่าตำแหน่งเจ้าหน้าที่อาลักษณ์จะเข้ารับตำแหน่งเมื่อใด”

“คำสั่งลงมาแล้ว ไม่เกินสองเดือนต้องเข้ารับตำแหน่งทันที ดูเหมือนจะเป็นคนตระกูลหวง แต่ข้าไม่รู้ว่าเดินทางมาจากที่ใด”

หรูเซียนกดยิ้มเย็นทันที หลักฐานที่ลู่เหลียงจะได้รับคงมาจากพวกตระกูลหวงที่กำลังเดินทางเข้าเมืองหลวง หากนางชิงมาก่อน ย่อยจะช่วยบิดานางได้

“ท่านพี่ ท่านอยู่ทางนี้ ก็หารายงานเรื่องสร้างเขื่อนเอาไว้ด้วย ข้าเชื่อว่ามันอยู่ในห้องตำราของท่านพ่อ”

“ได้ ข้าจะรีบไปจัดการเรื่ององครักษ์ให้เจ้า”

“ท่านอย่าให้ลู่เหลียงรู้เรื่องที่ข้าจะเดินทางไปซีหนานเด็ดขาด ท่านเองก็รู้ว่าเขาคงไม่ยอมให้ข้าไปแน่”

“ข้าเข้าใจแล้ว” ฮุ่ยเจียงไม่ได้เอ่ยถามว่าเพราะอันใด เขาเชื่อว่าหากลู่เหลียงรู้จะยอมปล่อยภรรยาของตนไปเพียงลำพังได้อย่างไร

หรูเซียนกลับไปที่เรือนพักของนางเพื่อเตรียมข้าวของที่จะใช้ออกเดินทาง นางให้เสี่ยวจิ่วไปจัดหาชุดบุรุษมาให้นางหลายๆ ชุด

ฮุ่ยเจียงก็ลงมืออย่างรวดเร็ว เขาจัดหาองครักษ์เก่าแก่ที่ไว้ใจได้ออกมาสิบคน เพื่อให้เดินทางไปพร้อมกับหรูเซียน คนทั้งหมดเห็นหรูเซียนมาตั้งแต่เล็กและภักดีต่อตระกูลลั่ว ทั้งหมดหารือเรื่องการออกเดินทางไปซีหนานอยู่หนึ่งชั่วยามก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัว