Share

บทที่ 12

องค์ชายเก้าโจวหย่ง…

คำถามนี้ทำให้อี้อินถึงกับขมวดคิ้วไปชั่วขณะ นางคิดถึงเงาร่างสูงของบุรุษผู้มีใบหน้าหล่อเหลาที่ดูจะเฉยชากับทุกสิ่งรอบตัวขึ้นมา

“ลูกเคยพบเขาเพียงไม่กี่ครั้งเจ้าค่ะ แต่เราไม่เคยพูดคุยสนทนาอะไรกันเลย”

ในภาพความทรงจำของอี้อิน องค์ชายเก้าเป็นโอรสองค์เล็กของฮ่องเต้กับนางกำนัลผู้หนึ่ง ต่อมาภายหลังจากที่นางได้ให้กำเนิดโอรสแก่พระองค์ ฮ่องเต้จึงพระราชทานยศผินให้แก่นางกำนัลผู้นั้น

ทว่าน่าเสียดาย…สวรรค์ริษยาคนงาม โฉมสะคราญมักอาภัพ สตรีผู้นั้นร่างกายอ่อนแอเพราะการคลอดบุตร ครั้นองค์ชายเก้าพระชันษาได้ไม่กี่ปี นางก็ลาลับจากโลกนี้

ว่ากันว่าสนมผินผู้นั้นมีความงดงามเป็นหนึ่ง องค์ชายเก้าที่เป็นโอรสจึงมีรูปโฉมพริ้มเพราที่สุดในบรรดาโอรสของฮ่องเต้ เนื่องจากเป็นยุคสมัยที่ชื่นชอบคนหน้าตาดี ในหมู่พี่น้องทั้งหมดฮ่องเต้จึงทรงให้ความโปรดปรานเขาอยู่ไม่น้อย

“ท่านพ่อถามเยี่ยงนี้ มีสิ่งใดผิดปกติหรือเจ้าคะ” อี้อินรู้ดีว่าบิดาไม่ใช่คนที่จะพูดอะไรออกมาลอยๆ “องค์ชายเก้ากับข้าเกี่ยวข้องกันหรือไม่ ท่านย่อมต้องรู้ดีนี่เจ้าคะ”

“พ่อรู้ เพียงแต่ต้องการถามให้แน่ใจก็เท่านั้น”

อี้หานชิงผงกศีรษะ พลางถอนหายใจด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง เขาย่อมต้องรู้จักนิสัยบุตรสาวตนเองดีอยู่แล้ว ทว่า…

“อินเอ๋อร์ รู้หรือไม่ว่าผู้ใดเป็นคนทำให้ฮ่องเต้ยอมเสด็จไปช่วยเจ้า”

คราวนี้ใบหน้างามของอี้อินเป็นฝ่ายเผยความงุนงง

“ไม่ใช่ท่านพ่อหรอกหรือเจ้าคะ”

หลังจากกลับจากงานเทศกาลลอยโคม อี้อินจึงเล่าให้บิดาฟังเกี่ยวกับเรื่องของหยางจื่อหรงและหลี่เซวียน แน่นอนว่าอี้หานชิงที่ได้ฟังย่อมลุแก่โทสะ แต่ก่อนที่เขาจะลงมือขุดจุดอ่อนคนสกุลหยางกับสกุลหลี่ บุตรสาวก็เสนอความคิดขึ้นมาเสียก่อน

อี้อินคาดเดาไว้แล้วว่าคนบ้าอย่างหยางจื่อหรงไม่มีทางยอมรามือ อีกฝ่ายใช้หลี่เซียนมาลงมือกับตนไม่ได้ ย่อมต้องหาคนที่แข็งแกร่งกว่านั้น และคนที่มีอำนาจมากที่สุดของฝ่ายนั้นก็คือหยางฮองเฮา หากเป็นเวลาปกติ อี้อินมั่นใจว่าฮองเฮาไม่มีทางเล่นไปกับหยางจื่อหรงด้วยเป็นแน่ แต่เรื่องขององค์ชายใหญ่ทำให้อีกฝ่ายร้อนรน เกรงว่านางจะกลายมาเป็นขวากหนามในแผนการของตัวเอง

เช่นนั้นหยางฮองเฮามีหรือจะไม่ต้องการใช้โอกาสนี้กำราบนาง ซึ่งอี้อินเองก็คาดการณ์เอาไว้แล้ว นางจึงตั้งใจร่วมเล่นละครไปกับอีกฝ่าย ยามนั้นนางยังคิดคาดเดาไว้ล่วงหน้าว่าตัวเองคงต้องทนทรมานไม่น้อย

ทว่าเหตุการณ์ที่พบเจอกลับไม่ย่ำแย่อย่างที่คิดไว้ เพราะการปรากฏองค์ของฮ่องเต้ที่มาได้ถูกเวลา ในตอนนั้นอี้อินยังคิดว่าเป็นบิดาที่ไหว้วานหยวนกงกงให้พาฮ่องเต้มาช่วยนางเสียอีก

‘ที่แท้กลับเป็นเขาหรือนี่’

“เจ้าคิดว่าบิดาของเจ้าจะมีความสัมพันธ์อันดีกับคนข้างกายฮ่องเต้ถึงเพียงนั้นเลยหรือ”

ที่สำคัญต่อให้ทำได้จริง แต่ข้ารับใช้อย่างหยวนกงกงมีหรือจะสามารถบงการฮ่องเต้ให้ไปถึงตำหนักคุนหนิงได้

“ทำไม…”

นางไม่เข้าใจ องค์ชายเก้ากับนางเป็นดั่งคนแปลกหน้า เหตุใดเขาถึงยอมช่วยเหลือนางกัน ดูอย่างไรอีกฝ่ายก็มิใช่ตะเกียงไร้น้ำมันที่มีน้ำในสมองเสียหน่อย เช่นนั้นมีหรือจะไม่ตระหนักในผลได้ผลเสีย

“ท่านพ่ออย่าได้เป็นกังวล” เห็นบิดายังคงมีสีหน้าไม่สบายใจ อี้อินรีบกล่าวปลอบโยนอีกฝ่าย “ว่ากันว่าศัตรูของศัตรูคือมิตร ฮองเฮากับสกุลหยางเป็นศัตรูขององค์ชายเก้า หากพระองค์จะฉวยโอกาสนี้ผลักเรือตามน้ำช่วยเราเล่นงานพวกเขาก็หาใช่เรื่องแปลกอันใด”

อี้หานชิงยังคงไม่คลายความคิดกังวล ความรู้สึกบอกว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น บุตรสาวของเขายังเยาว์เกินไป จึงไม่ตระหนักถึงบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง

“บางทีพ่อควรจะจัดเตรียมงานแต่งงานให้เจ้าได้แล้ว”

เมื่อทดสอบแล้วว่าบุตรีไม่มีความคิดเพ้อฝันเป็นอื่น อี้หานชิงจึงเอ่ยขึ้น

“ฮองเฮาทำแบบนี้ก็เพราะองค์ชายใหญ่ การที่พระนางล่วงรู้ นั่นหมายความว่าองค์ชายใหญ่ไม่คิดจะปิดบังเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว”

อี้หานชิงตั้งใจแน่วแน่ เขาไม่มีทางปล่อยให้บุตรสาวของตัวเองก้าวเท้าเข้าประตูตำหนักองค์ชายใหญ่เด็ดขาด

“ลูกเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”

ในเมื่อนางไม่คิดจะแต่งให้องค์ชายใหญ่ ก็ควรแก้ปัญหาด้วยวิธีของบิดา อี้อินคิดพลางผ่อนลมหายใจ

เห็นบุตรีตอบรับอย่างว่าง่าย ในใจอี้หานชิงผ่อนคลายไปเปลาะหนึ่ง

“เอาละ เรื่องอื่นๆ ค่อยมาว่ากันทีหลัง สิ่งสำคัญในตอนนี้คือการรักษาตัวของเจ้า”

อี้อินรับคำบิดา รอจนอีกฝ่ายจากไป ใบหน้างามจึงค่อยเผยความรู้สึกออกมา

นางไม่อาจคัดค้านการแต่งงานที่กำลังจะมาถึง จึงได้แต่ยินยอมรับแต่โดยดี ดรุณีน้อยผ่อนลมหายใจพลางปล่อยผ่านความรู้สึกไม่ยินยอมเบื้องลึกในใจตน

อี้อินรู้ดีแก่ใจมาโดยตลอด ว่าความฝันที่อยากเป็นดั่งคู่รักในบทกลอนยวนยางของนางนั้นยากจะเป็นจริง เพียงแต่มิคาดว่าบัดนี้แม้แต่ความปรารถนาที่จะเลือกคนรักด้วยตัวเองก็ยังไม่สามารถทำได้

ช่างน่าเศร้านัก…ใต้หล้านี้เกิดเป็นสตรีนั้นแสนยากเย็น

แต่เมื่อคิดในแง่ดี ต่อไปนางก็ไม่ต้องมานั่งหวาดระแวงว่าจะถูกอำนาจมืดจับใส่ตำหนักองค์ชายใหญ่ อี้อินค่อยรู้สึกว่าตัวเองนั้นหายใจโล่งขึ้นมาในทันที

มีคนบอกเอาไว้ว่าเกาทัณฑ์ในที่ลับนั้นยากระวัง สำหรับนางแล้ว อำนาจที่มาอย่างเปิดเผยและปฏิเสธไม่ได้ต่างหากที่น่ากลัวกว่า อย่างน้อยต่อไปภายหน้า สกุลหยางกับฮองเฮาก็ทำได้แค่ลอบเล่นงานนางกับบิดาอยู่ลับๆ เท่านั้น

ดวงตาหงส์หรี่มองสองขาที่เหยียดตรงของตน รอยช้ำสีม่วงบนหัวเข่าทั้งคู่เด่นสะดุดตาจนทำให้คิดถึงผู้กระทำ จากนั้นริมฝีปากจิ้มลิ้มจึงค่อยโค้งขึ้นสูงเป็นรอยยิ้มแสนเหยียดหยัน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 73

    “ให้คนไปบอกตำหนักเยว่หลานกับเฟิงชวี่ วันนี้ฮองเฮาไม่ค่อยสบาย ให้พวกนางงดเว้นการเข้าเฝ้า อยู่แต่ในตำหนักของตนไปเสีย”หลังออกมานอกห้องโจวหย่งก็สั่งการหยวนกงกงทันที“พ่ะย่ะค่ะ”หยวนกงกงเป็นขันทีมาสองรัชสมัย เรื่องการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นของสตรีเขาเห็นมาทุกรูปแบบ ครั้นได้ยินพระดำรัสของฮ่องเต้ ในใจก็คิดสง

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 72

    แตกต่างจากคนอื่นคืออี้อินที่มีใบหน้าเรียบเฉยไร้รอยยิ้ม นางเพียงนั่งนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มบางแสดงความดีใจให้เห็นปี้หยวนลอบสังเกตอารมณ์ของผู้เป็นนายพลางนึกแปลกใจ ทว่าจวบจนกระทั่งแสงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าราตรีกาลมาถึง นางจึงได้เข้าใจสาเหตุทั้งหมด เพราะค่ำคืนนี้ฮ่องเต้ไม่ได้เสด็จมาหาฮองเฮาท

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 71

    ยามเว่ยในช่วงเหมันต์นั้นอบอุ่นยิ่งนัก แสงแดดแผดเผาขับไล่ความหนาวเย็น บรรยากาศไม่หนาวหรือร้อนจนเกินไป นับว่าเหมาะแก่การจะออกมาเดินพักผ่อนเป็นอย่างมาก หยวนกงกงพาเจ้านายทั้งสองมุ่งหน้าไปยังตำหนักเทียนเฉิงอย่างคุ้นเคยอี้อินสาวเท้าเดินตามไม่รีบร้อน นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์หลี่อ๋องก่อกบฏ ตัวนางก็ไม่ได้ย่า

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 70

    อ้อ...เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งถ้วยด้วยปี้หยวนมองนายหญิงเติมข้าวด้วยกิริยาขัดใจ สำหรับสตรีเราชื่อเสียงสำคัญยิ่งนัก ไม่ต้องพูดถึงเจ้านายของนางที่เป็นถึงพระชายาเอก มีหมวกใบโตเขียนคำว่าไร้คุณธรรมกับขี้อิจฉาริษยา วันหน้าหากท่านอ๋องได้เป็นฮ่องเต้ จะไม่ถูกคัดค้านให้เปลี่ยนฮองเฮาเอาหรือ“เจ้าจะคิดอะไรมาก” อี้อินก

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 69

    ทำมาเพื่อ?...ไม่ใช่ว่านางไม่ชอบเจ้าสัตว์ชนิดนี้หรือ“อีกไม่นานราชโองการแต่งตั้งก็จะประกาศออกมา ถึงตอนนั้นในวังคงมีพระสนมใหม่อีกหลายคน ในเมื่อท่านบอกว่าคางคกเหมาะสมที่จะมอบให้เป็นของกำนัล ไม่สู้ข้าสั่งทำเพิ่มอีกเยอะๆ เอาไว้มอบให้พวกนาง”คิดถึงภาพเหล่าสตรีในวังหลังเดินถือคางคกกันยั้วเยี้ย โจวหย่งก็แทบ

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 68

    เรือนสุยอันที่พ่อบ้านมู่จัดให้หมิงยวี่เข้าพักนั้นอยู่ห่างจากตำหนักอื่นไม่น้อย นางกับสาวใช้จากบ้านเดิมหลังออกจากตำหนักหลักก็ตรงกลับเข้าห้องทันที ใบหน้างดงามบิดเบี้ยวแฝงแววดุดัน แตกต่างจากรอยยิ้มอ่อนหวานที่แสดงออกต่อหน้าผู้คนโดยสิ้นเชิง“คะ...คุณหนู...บ่าวเจ็บเจ้าค่ะ!”ลี่เหยาตัวสั่นระริก ความเจ็บปวดจ

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 46

    “หลี่อ๋องเป็นคนยึดติด ภายหน้าไม่แค่พระองค์ แม้แต่อินเอ๋อร์เองก็เกรงว่า...”นิสัยมีแค้นต้องชำระ ไม่ตายไม่เลิกรา ของหลี่อ๋องใครๆ ก็ต่างรู้ดี อี้อินหักหน้าไม่ยอมเป็นสตรีของเขา เขาไม่มีทางยอมปล่อยนางลอยนวลแน่สองบุรุษต่างวัยมองหน้ากันอย่างหนักใจ ก่อนที่โจวหย่งจะเป็นฝ่ายหลบสายตา“เรื่องนี้ข้าจะคิดหาหนทาง

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 4

    สายลมเดือนหนึ่งเย็นสดชื่น ทิวทัศน์รอบด้านขาวโพลนด้วยเกล็ดหิมะ เทศกาลหยวนเซียวเพิ่งผ่านพ้นไป ผู้คนจึงยังร่าเริงด้วยกลิ่นอายของงานเทศกาล ทว่าทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมานั้นมิได้รวมถึงทุกคน“ใต้เท้าอี้แสดงท่าทางแบบนี้ หรือคิดจะขัดคำสั่งฮองเฮากัน!”ในห้องโถงรับแขกของจวนสกุลอี้ ยามนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศกดดัน

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 3

    ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเทศกาลลอยโคมนั้นงดงามดุจภาพฝัน เบื้องล่างมีแสงจันทร์สาดส่องสว่างไสว ภายในงานเต็มไปด้วยผู้คน ความจอแจช่วยให้บรรยากาศเริงรื่นขึ้นอีกหลายเท่า“คุณหนู พวกเราไปดูทางโน้นกันเถอะเจ้าค่ะ” ปี้หยวนเอ่ยชวนผู้เป็นนาย รอยยิ้มบนใบหน้าสดใสเช่นเดียวกับดวงตาที่เป็นประกายวาววับอี้อินเดินตามโดยไม่ค

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 2

    งานเทศกาลลอยโคมของต้าโจวทุกปีล้วนจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ความครื้นเครงของผู้คนทำให้ร้านค้าพลอยคึกคักไปด้วย บรรดาหนุ่มสาวชาวบ้าน ผู้เฒ่าผู้แก่ตลอดจนถึงเด็กเล็กล้วนจับจูงกันมาร่วมงานด้วยใบหน้าชื่นมื่น แน่นอนว่าอี้อินเองก็เช่นกันปีนี้อี้อินอายุเต็มสิบหก ผ่านพ้นพิธีปักปิ่นมาเป็นที่เรียบร้อย หญิงสาวกวาดตาม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status