เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 3
วันที่เผยแพร่:
2026-08-24 13:59:43“ข้าเพียง...นอนไม่ค่อยหลับนักเมื่อคืน” กู้เหวินเฉิงมองนางอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเบาๆ
“เจ้าคิดถึงเรื่องแต่งงานของเราอยู่หรือ” คำว่าแต่งงานทำให้ร่างของนางแข็งขึ้น
“อีกสามเดือนเท่านั้น” เขายิ้ม
“อีกสามเดือน เจ้าก็จะเป็นภรรยาของข้าแล้ว” ซูหนิงเอ๋อกำมือแน่นใต้โต๊ะ ภรรยาบ้าบออะไรกัน ชาติที่แล้ว... เขาไม่เคยคิดว่านางเป็นภรรยาเลย แม้แต่คืนเข้าหอ เขายังส่งนางไปให้บุรุษอื่นได้อย่างง่ายดาย
“ใช่” นางตอบเสียงเบา
“อีกสามเดือน” กู้เหวินเฉิงไม่เห็นประกายในดวงตาของนาง ประกายที่เย็นเยียบและเต็มไปด้วยความคิดบางอย่าง เขานั่งลงตรงข้ามก่อนหยิบกล่องไม้ใบหนึ่งออกมา
“วันนี้ข้ามาหาเจ้าเพราะมีสิ่งหนึ่งจะให้” ซูหนิงเอ๋อมองกล่องนั้น หัวใจพลันเต้นแรง นางจำได้นี่คือ...ปิ่นหยก ปิ่นที่เขาเคยมอบให้นางในชาติก่อน ตอนนั้นนางดีใจจนแทบร้องไห้ นางเก็บมันไว้อย่างดี สวมมันทุกวัน แม้ในคืนที่ถูกส่งตัวไปให้เซียวเฉิงเย่ นางก็ยังสวมมันอยู่
แต่ต่อมา...หลังจากนางถูกจับในข้อหาวางยาพิษ ปิ่นหยกชิ้นนี้กลับถูกพบว่า มีตราสัญลักษณ์ของกลุ่มคนที่คิดลอบสังหารท่านอ๋องซ่อนอยู่ด้านในและมันกลายเป็นหนึ่งในหลักฐานสำคัญที่ทำให้นางไม่อาจปฏิเสธข้อกล่าวหาได้ ซูหนิงเอ๋อจ้องมองกล่องไม้ตรงหน้า
ในชาติที่แล้ว...นางไม่เคยสงสัยแต่วันนี้ นางรู้แล้วว่าหลักฐานชิ้นแรกที่ใช้ส่งนางไปสู่ความตาย...กำลังถูกวางลงตรงหน้า
“เปิดดูสิ” กู้เหวินเฉิงยิ้ม
“ข้าเลือกมันด้วยตัวเอง” ซูหนิงเอ๋อค่อยๆ ยื่นมือออกไป ปลายนิ้วแตะฝากล่อง แต่ยังไม่ทันได้เปิด ภาพในอดีตกลับผุดขึ้นมา ปิ่นหยก คำกล่าวหา ยาพิษ การนอกใจและเสียงของกู้เหวินเฉิงที่พูดกับนางก่อนตาย
เพราะเจ้ามีประโยชน์เพียงเท่านี้ จากนี้ไปคนที่ข้าจะแต่งเป็นภรรยาคือเย่เหม่ยหลิงผู้เดียวดท่านั้น
ซูหนิงเอ๋อเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ริมฝีปากยกยิ้มช้าๆ
“ของขวัญจากท่านหรือ”
“แน่นอน”
“เช่นนั้น...ข้าคงต้องรับไว้ให้ดี” กู้เหวินเฉิงยิ้มอย่างพึงพอใจ เขาไม่มีทางรู้เลยว่า ในขณะที่ซูหนิงเอ๋อกำลังยื่นมือไปเปิดกล่องนั้น นางได้ตัดสินใจแล้ว ครั้งนี้ นางจะไม่ปล่อยให้ปิ่นหยกชิ้นนี้กลายเป็นหลักฐานส่งตัวเองไปสู่ความตาย และคนที่คิดวางหมากนี้เอาไว้...นางจะลากออกมาจากเงามืดทีละคนเริ่มจากบุรุษที่นั่งอยู่ตรงหน้า
หลังจากกู้เหวินเฉิงจากไป ซูหนิงเอ๋อก็นั่งนิ่งอยู่ภายในห้องเพียงลำพัง กล่องไม้ใส่ปิ่นหยกยังคงวางอยู่บนโต๊ะ นางจ้องมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปหยิบขึ้นมา ปิ่นหยกสีขาวสะอาดงดงาม ในชาติที่แล้ว นางเคยคิดว่ามันเป็นของแทนใจจากบุรุษที่รักนาง นางดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ ถึงขั้นนำมันไปอวดเย่เหม่ยหลิง
ตอนนั้นสตรีนางนั้นยังจับมือของนาง ยิ้มแย้มและพูดด้วยความอ่อนโยน
‘พี่หนิงเอ๋อ คุณชายกู้รักท่านมากจริง ๆ’
รักเหรอ? ช่างน่าขัน ซูหนิงเอ๋อหัวเราะเย็นชา คนหนึ่งมอบปิ่นที่ซ่อนหลักฐานมัดตัวนางเอาไว้ ส่วนอีกคนยืนยิ้มอยู่ข้างกู้เหวินเฉิงในวันที่นางถูกกรอกยาพิษ คนทั้งสองเล่นละครหลอกนางมานานเพียงใดกัน เหตุใดถึงไม่รู้สึกระอายบ้าง
“ชิงเยว่”
“เจ้าค่ะ คุณหนู” ซูหนิงเอ๋อวางปิ่นกลับลงไป
“ไปเตรียมรถม้า” ชิงเยว่ชะงัก
“คุณหนูจะไปที่ใดเจ้าคะ” ริมฝีปากของซูหนิงเอ๋อยกขึ้นช้าๆ
“ไปหาเย่เหม่ยหลิง”
“คุณหนูเย่หรือเจ้าคะ?”
“ใช่” ชิงเยว่ทำสีหน้าประหลาดใจ
“แต่เมื่อเช้า คุณหนูเย่เพิ่งส่งจดหมายมาบอกว่ารู้สึกไม่สบาย คงออกมาพบคุณหนูไม่ได้เจ้าค่ะ”
“เช่นนั้นก็ดี”
“เจ้าคะ?”
“ในเมื่อนางไม่สบาย ข้าก็ควรไปเยี่ยมนางด้วยตนเองมิใช่หรือ” ดวงตาของซูหนิงเอ๋อเย็นลง
“ชิงเยว่ ไปเตรียมของเยี่ยม”
“ของเยี่ยมหรือเจ้าคะ”
“อืม” นางมองไปยังตะกร้าผลไม้บนโต๊ะ
“เอาผลไม้ที่เหลือจากเมื่อวานไปก็พอ”
” ชิงเยว่ชะงัก นางมองผลไม้ที่เริ่มมีรอยช้ำแล้ว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจ้านายของตน คุณหนูของนางไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อน เย่เหม่ยหลิงเป็นเพื่อนสนิทของซูหนิงเอ๋อ ไม่สิ...อย่างน้อยทุกคนก็คิดเช่นนั้น เมื่อก่อน ไม่ว่าเย่เหม่ยหลิงต้องการสิ่งใด คุณหนูก็พร้อมจะหามาให้ ผ้าไหมราคาแพง เครื่องประดับ แม้กระทั่งเงินจำนวนมาก ซูหนิงเอ๋อก็เคยแอบนำไปให้อีกฝ่ายหลายครั้งเพราะสงสารที่สกุลเย่ไม่ได้ร่ำรวยเช่นสกุลซู
กู้เหวินเฉิง
บทล่าสุด
เกิดใหม่อีกครา ข้าจะเปลี่ยนชะตาเป็นพระชายาท่านอ๋อง บทพิเศษ 27
“เรื่องอื่นข้ายอมเจ้าได้ แต่เรื่องนี้ไม่มีทาง”“หากหม่อมฉันอยากเดินเล่นในสวนล่ะเพคะ?”“ข้าจะไปกับเจ้า”“หากหม่อมฉันอยากกินขนมตอนกลางคืน?”“ข้าจะให้ห้องครัวทำให้”“หากหม่อมฉันอยากกินของที่ห้องครัวไม่มี?”“ข้าจะให้คนออกไปหามา” นางจ้องเขา ก่อนหัวเราะจนไหล่สั่น“ท่านอ๋อง ทรงตามใจหม่อมฉันถึงเพียงนี้ ระวังลูกคนนี้จะเอาแต่ใจเหมือนพระองค์นะเพคะ” เซียวเฉิงเย่ยกคิ้ว“หากเหมือนข้า อย่างน้อยก็ต้องรู้จักปกป้องคนที่ตนรัก” เขาหยุดไปเล็กน้อย ก่อนก้มลงแนบหน้าผากกับหน้าผากของนาง“แต่หากเหมือนเจ้า ก็คงฉลาดจนทำให้ข้าปวดหัวตั้งแต่ยังพูดไม่ได้” ซูหนิงเอ๋อยกมือทุบอกเขาเบาๆ ขณะที่เสียงหัวเราะของทั้งสองดังขึ้นพร้อมกันนอกหน้าต่าง แสงตะวันสุดท้ายของวันค่อยๆ ลับหายไป ทว่าภายในเรือนกลับสว่างไสวด้วยโคมไฟและความสุขที่ไม่มีสิ่งใดมาพรากไปได้ง่ายๆ อีกแล้วคืนนั้น หลังจากซูหนิงเอ๋อหลับไปแล้ว เซียวเฉิงเย่ยังคงนั่งอยู่ข้างเตียง เขามองใบหน้าสงบของภรรยา ก่อนค่อยๆ วางฝ่ามือลงบนหน้าท้องของนางอย่างแผ่วเบา“เจ้าตัวเล็ก...” เขากระซิบด้วยน้ำเสียงที่แม้แต่ตนเองยังไม่คุ้นเคย“พ่อไม่รู้ว่าเจ้าจะเป็นเด็กชายหรือเด็กหญิง แต่พ่อสัญญาว
เกิดใหม่อีกครา ข้าจะเปลี่ยนชะตาเป็นพระชายาท่านอ๋อง บทพิเศษ 26
เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ฤดูร้อนค่อยๆ เคลื่อนเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง ต้นท้อในจวนอ๋องผลัดใบจนเหลือเพียงกิ่งก้าน ทว่าภายในเรือนกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นเช้าวันหนึ่ง ซูหนิงเอ๋อตื่นขึ้นมาพร้อมอาการคลื่นไส้ นางเพิ่งจิบชาร้อนไปได้ไม่กี่คำก็ต้องรีบวางถ้วยลง ชิงเยว่เห็นเช่นนั้นจึงรีบเข้ามาประคอง“พระชายา ทรงเป็นอะไรไปเพคะ? หรือเมื่อคืนทรงพักผ่อนไม่เพียงพอ?”“ข้าเองก็ไม่รู้ ช่วงนี้ข้าเหนื่อยง่าย ทั้งยังไม่ค่อยอยากอาหาร” ชิงเยว่ขมวดคิ้ว ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาของนางพลันเบิกกว้าง“พระชายา...ประจำเดือนของพระองค์คราวนี้มาหรือยังเพคะ?” ซูหนิงเอ๋อชะงักไปทันที นางนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ส่ายหน้าชิงเยวยกมือปิดปาก แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น“เช่นนั้นหม่อมฉันจะรีบไปเชิญท่านหมอเดี๋ยวนี้เพคะ!”“ชิงเยว่ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป บางทีอาจเป็นเพียงเพราะช่วงนี้ข้าพักผ่อนไม่พอเท่านั้น” ถึงจะกล่าวเช่นนั้น แต่เมื่ออยู่ตามลำพัง ซูหนิงเอ๋อกลับอดยกมือขึ้นแตะหน้าท้องของตนเองไม่ได้ ความคิดหนึ่งค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจเป็นไปได้หรือไม่...ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม หมอประจำจวนก็เดินทางมาถึง เขาตรวจชีพจรให้นางอย่างละเอียด ก่อ
เกิดใหม่อีกครา ข้าจะเปลี่ยนชะตาเป็นพระชายาท่านอ๋อง บทพิเศษ 25
สามวันหลังจากเหตุการณ์ในศาลาร้าง จวนอ๋องเซียวเฉิงเย่ก็กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง ทว่าความสงบครานี้มิได้เกิดจากการที่ทุกคนลืมเรื่องราวที่ผ่านมา แต่เป็นเพราะคนที่คิดก่อการร้ายถูกจับกุมจนหมดสิ้นจากการสอบสวน ชายชุดเทามีนามว่าเย่ฉางเฟิง เป็นผู้ที่ยังคงภักดีต่อเศษซากอำนาจของตระกูลเย่ที่ถูกเนรเทศ เขาลอบเข้ามาในเมืองหลวงหลายเดือนก่อนเพื่อวางแผนกำจัดเซียวเฉิงเย่ โดยเชื่อว่าหากท่านอ๋องสิ้นพระชนม์ กองกำลังที่อยู่ภายใต้อำนาจของเขาจะต้องแตกกระจาย และความลับเกี่ยวกับคดีเก่าของตระกูลเย่จะถูกฝังไปตลอดกาลส่วนหลินเยว่หรู แม้จะมิใช่ผู้วางแผนทั้งหมด แต่นางก็รู้เห็นและยินยอมช่วยเหลือ เพราะความทะเยอทะยานและความริษยาบังตาท้ายที่สุด นางถูกส่งตัวไปยังศาลหลวงเพื่อรับโทษตามความผิดที่ตนก่อ ส่วนเย่ฉางเฟิงและผู้สมรู้ร่วมคิดถูกสอบสวนขยายผลต่อไป หลักฐานที่รวบรวมได้ทำให้คดีเก่าซึ่งถูกปิดบังมานานเริ่มปรากฏแสงสว่าง เซียวเฉิงเย่จึงไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางเงาของผู้ที่คิดสังหารตนเองอีกต่อไปเมื่อทุกอย่างคลี่คลาย เขากลับมาที่เรือนของซูหนิงเอ๋อในยามเย็นเช่นเคยนางกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นท้อ อ่านบัญชีรายรับรายจ่ายของจว
เกิดใหม่อีกครา ข้าจะเปลี่ยนชะตาเป็นพระชายาท่านอ๋อง บทพิเศษ 24
ชายชุดเทาก้าวเข้ามาใกล้ น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับกำลังพูดถึงเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่ง“พรุ่งนี้เจ้าจงหาข้ออ้างไปพบเซียวเฉิงเย่ อ้างว่าเจ้ารู้สึกไม่สบายใจที่พระชายาซูหมดสติ และต้องการช่วยสืบหาคนร้าย เมื่อเขาเห็นว่าเจ้าเป็นประโยชน์ บางทีเขาอาจลดความระแวงลงบ้าง” หลินเยว่หรูหัวเราะอย่างขมขื่น“ท่านคิดว่าท่านอ๋องจะเชื่อข้าหรือ? วันนี้ข้าเพิ่งปรากฏตัวในสวน พระชายาซูก็หมดสติทันที ต่อให้ข้าไม่ใช่คนลงมือ คนทั้งจวนก็คงสงสัยข้าไปแล้ว”“เช่นนั้นเจ้าก็ต้องทำให้พวกเขาเชื่อว่าเจ้าเองก็เป็นเหยื่อ!” ชายชุดเทากดเสียงต่ำลง ก่อนยื่นมือออกมาตรงหน้านาง“เอาของที่ข้าให้เจ้าออกมา” หลินเยว่หรูชะงัก มือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำห่อผ้าแน่นขึ้น“ท่านจะเอาคืนหรือ?”“ข้าต้องตรวจสอบบางอย่าง”“ไม่!” นางปฏิเสธทันที ก่อนจะรู้ตัวว่าตนตอบเร็วเกินไป จึงรีบผ่อนน้ำเสียง“ข้าหมายถึง...ของชิ้นนี้สำคัญต่อแผนการของเราไม่ใช่หรือ หากท่านเอาคืนไป แล้วข้าจะทำอย่างไรต่อ?” แววตาของชายชุดเทาเปลี่ยนเป็นเย็นชา“หลินเยว่หรู เจ้าคิดว่าตนเองยังมีสิทธิ์ต่อรองกับข้าอีกหรือ?”“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น!”“ถ้าเช่นนั้นก็เอามา!” เขายื่นมือเข้าคว้าแขนเ
เกิดใหม่อีกครา ข้าจะเปลี่ยนชะตาเป็นพระชายาท่านอ๋อง บทพิเศษ 23
ค่ำคืนมาเยือนอย่างเงียบงัน ภายในจวนอ๋อง แสงโคมตามระเบียงค่อยๆ ดับลงทีละดวง เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมหน้าประตูเรือนรับรองและเสียงลมพัดผ่านยอดไม้เป็นระยะหลินเยว่หรูนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง นางเปลี่ยนเป็นชุดสีเข้มเรียบง่าย เส้นผมเกล้าไว้อย่างหลวมๆ บนโต๊ะมีเพียงปิ่นไม้หนึ่งอันกับถ้วยชาที่ยังไม่ได้แตะต้อง นางมองเงาสะท้อนของตนเองในกระจกทองแดง หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนในอก พระชายาซูหมดสติไปแล้วจริงหรือหากเซียวเฉิงเย่รู้ว่านางเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ต่อให้เขาเคยมีไมตรีต่อนางมากเพียงใด ก็คงไม่มีวันปล่อยนางไปง่ายๆแต่หากนางไม่ไปพบชายชุดเทา อีกฝ่ายย่อมคิดว่านางกำลังทรยศต่อข้อตกลงหลินเยว่หรูหลุบตาลง มือลูบห่อผ้าที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อโดยไม่รู้ตัวในที่สุด นางก็ลุกขึ้น เปิดประตูออกไปอย่างระมัดระวัง“คุณหนูจะไปไหนเจ้าคะ?” สาวใช้ที่เฝ้าอยู่ด้านนอกเอ่ยถามด้วยความสงสัย หลินเยว่หรูชะงักเพียงชั่วอึดใจ ก่อนตอบเสียงเรียบ“ข้านอนไม่หลับ อยากออกไปเดินรับลมสักครู่ เจ้าไม่ต้องตามมา”“แต่ว่า...”“ข้าบอกว่าไม่ต้องตามมา!” น้ำเสียงที่แข็งกร้าวทำให้สาวใช้ก้มหน้าลงทันที หลินเยว่หรูไม่เสียเวลาพูดต่อ น
เกิดใหม่อีกครา ข้าจะเปลี่ยนชะตาเป็นพระชายาท่านอ๋อง บทพิเศษ 22
เมื่อถึงตำหนัก หมอหลวงก็รีบเข้ามาตรวจอาการทันที เซียวเฉิงเย่ยืนอยู่ข้างเตียง ไม่ยอมถอยห่างแม้แต่ก้าวเดียว ขณะที่ชิงเยว่ยืนตัวสั่นอยู่ไม่ไกล ดวงตาแดงก่ำด้วยความกังวล ผ่านไปครู่ใหญ่ หมอหลวงจึงถอนเข็มเงินออกจากข้อมือของซูหนิงเอ๋อ ก่อนค้อมกายลงอย่างระมัดระวัง“ทูลท่านอ๋อง พระชายามีอาการคล้ายได้รับพิษพ่ะย่ะค่ะ แต่พิษยังไม่แสดงอาการรุนแรงนัก กระหม่อมจำเป็นต้องตรวจสอบเพิ่มเติมจึงจะระบุได้ว่าเป็นพิษชนิดใด”“พิษ?” เสียงของเซียวเฉิงเย่เย็นลงทันที“เจ้าหมายความว่ามีคนวางยานาง?” หมอหลวงก้มหน้าต่ำ“กระหม่อมยังไม่กล้ายืนยันพ่ะย่ะค่ะ แต่จากอาการในขณะนี้ มีความเป็นไปได้สูง” ภายในห้องพลันเงียบงันเซียวเฉิงเย่กำหมัดแน่น เส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“ตรวจให้ละเอียดที่สุด หากต้องใช้ยาหรือสมุนไพรชนิดใด ให้ไปนำมาทันที ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใด ข้าต้องการให้นางปลอดภัย”“กระหม่อมรับบัญชา!” หมอหลวงรีบถอยออกไปจัดยา เซียวเฉิงเย่นั่งลงข้างเตียง เอื้อมมือไปจับมือของซูหนิงเอ๋อไว้ ปลายนิ้วของนางเย็นกว่าปกติ เขาจึงประคองมือทั้งสองข้างของนางไว้ในฝ่ามือตนเอง ราวกับต้องการถ่ายทอดความอบอุ่นทั้งหมดให้นาง“หนิง
บางทีคุณอาจจะชอบ
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด127.1K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI79.7K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.9K viewsทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer82 viewsอย่าเกลียดหนู
ผัดบวบ111 viewsทะลุมิติมาปราบพระเอกใจร้าย
มัทฉะโมจิ231 viewsไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย54 views
