ログイン共有
บทที่ 11
公開日:
2026-05-07 17:29:45‘ความเป็นคุณนายหลี่’
*ก่อนจะเข้าเนื้อหาในตอนที่สิบเอ็นเราขอเเจ้งอะไรนิิดหน่อยนะคะเนื้อหาที่จะได้อ่านต่อไปนี้ไม่่ใช่ของหลี่เอินหรือเฉินซีฮันเเเต่เป็นเนื้อหาของหลี่อันฉีต่อๆกับบทที่สิบเลยเเค่จะเปลี่ยนมุมมองคนเล่าเป็นเเม่ของนางเอกเหตุผลง่ายๆเราจะใช้เเม่เป็นตัวปูทางให้กับเอินค่ะ
♡♡♡
ส่งลูกสาวตัวดีขึ้นรถกลับบ้านอีกหลังหลี่อันฉียืนโบกมือกระทั่งรถเฟอร์รารี่ของลูกชายสกุลเฉินลับตาจึงจะหยุด ใบหน้าเปื้อนยิ้มเลือนลางลงทีละนิดจนบนหน้าปราศจากรอยยิ้ม นัยน์ตาคู่สวยล้นไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย เศร้าโศก เสียใจ เหงาหงอย หม่นหมอง จืดชืดไร้รส เกาะกุมอยู่ในตัวผู้หญิงคนหนึ่ง หลี่อันฉีถอนหายใจพยายามปล่อยวางอารมณ์มากมายที่ตัวเธอไม่อาจจะเเบกรับไหวผ่านปลายจมูก
เเล้วก็เดินกลับเข้าในบ้าน เเทบจะไม่ใกล้เคียงกับคำนั้นเลย สำหรับเธอเเล้งที่นี่ไม่ใช่บ้านเหมือนคลุมนรกเสียมากกว่า หากเธอย้อนเวลากลับไปได้คงจะไม่รีบตอบรับคำขอเเต่งงานของเขา เพราะเวลานั้นหัวใจของสาวบริสุทธิ์เชื่อในรักเเท้โง่งมตอบรับไปอย่างง่ายดาย ผลสุดท้ายได้รู้ความจริงว่าชายอันเป็นที่รักมีภรรยาอยู่เเล้ว ทว่าเขากลับร้องขอให้เธอเป็นภรรยารอง เพราะเหตุผลบ้า ๆ คำเดียว…คำว่ารัก
ยอมจนตัวเองติดอยู่วังวน
โชคดีที่มีลูกสาวความหม่นหมองเเปรเปลี่ยนกลายเป็นสดใส เเม้โลกทั้งใบจจะโหดร้ายเเค่ไหนพอได้มองหน้าลูกทุกอย่างก็จะเป็นสีชมพูไปซะหมดเเต่วันหนึ่งลูกสาวได้เเต่งงานออกจากเรือน หัวใจคนเป็นเเม่ทั้งยินดีเเละเศร้าเหงาไปในเวลาเดียวกัน เพราะทั้งคู่เเต่งงานกันด้วยเหตุผลของผู้ใหญ่ไร้หัวคิด
เข้าสู่สีรัตติกาลดวงจันทร์ทราขึ้นฉายเเสงกลางท้องโพยม บ้านสกุลหลี่ตกอยู่ในความเงียบสงัน ไฟตาบ้านถูกเปิดไว้ทั่วอาณาบริเวณ ลูกน้องหลายคนเดินพลันเปลี่ยนกันเฝ้ายามอย่างเเน่นหนาจนศัตรูคงไม่กล้าใกล้
ความเงียบสงบเเละเสียงร้องของพวกเรไรทำให้คุณนายหลี่ชอบเวลามากที่สุด เธอนั่งตัดดอกไม้ใส่เเจกันเงียบ ๆ ในห้องพลางเปิดหน้าต่างรับลมบริสุทธิ์ โดนมีพ่อบ้านอย่าง‘ยั่วซาน’ค่อยช่วย เธอหยิบดอกไม้สดที่มีกลิ่นหอมสบายจมูกขึ้นดมก่อนทำการตัดเเต่งลงในเเจกันเพื่อประดับไว้ในห้อง
“เเบบนี้ได้ไหมครับคุณนาย” พ่อบ้านคนสนิทเอาเเจกันดอกไม้ที่ตอนเพิ่งทำเสร็จให้คุณนายดู หลี่อันฉีพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม
“ยั่วซานวันพรุ่งนี้ฉันว่าจะไปหาหนูเอิน นายอยากได้อะไรรึเปล่า”
“ไม่มีครับคุณนาย ฝากบอกคุณหนูด้วยว่าดูเเลตัวเองดี ๆ นะครับ”
“ได้เลยฉันจะบอกให้นะ”
“คุณนายขา ฟางหรงขอไปด้วยได้ไหมค่ะ” ‘ฟางหรง’ สาวใช้สนิทอีกคนยื่นหน้าเข้ามาใกล้วาดสายตาออดอ้อนคุณนายอันเป็นที่รักของเธอ จนยั่วซานต้องปรามเตือน
“ใกล้เกินไปเเล้วฟางหรง”
“อุต๊ะ ขอโทษค่ะคุณนาย” เธอรีบถอยหลังกรู
“ไม่เป็นไรหรอก ฟางหรงน่ะก็เหมือนลูกสาวฉันอีกคน เอาซิถ้าพรุ่งนี้จะไปด้วย เเล้ฟางหรงจะไป-”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ว่าความไม่ทันจะจบเสียงประตูดังถึงสามครั้ง ทำให้คุณนายหลี่ต้องกลืนคำถามลงคอไปหันหน้าไปที่ประตู เป็นเลขาส่วนตัวของหยางอัน เมื่อรู้อย่างนั้นหลี่อันฉีก็สั่งให้ยั่วซานไปเปิดประตูให้เธอเข้ามา
“มีอะไรเหรอลี่เจียง” คุณนายหลี่วางมือจากกรรไกร มองหญิงสาวที่เเสดงสีหน้าเรียบตึงตลอดเวลาราวกับเธอเป็นหุ่นเชิด
“คุณหยางอันบอกให้คุณนายไปหาที่ห้องนั่งเล่นค่ะ มีเรื่องจะคุยด้วย”
หลี่อันฉีไม่พูดอะไรเธอพยักหน้ารับเบา ๆ วางกิจกรรมยามดึกที่เเสนผ่อนคลาย ลุกจากเก้าอี้เดินตามหลังลี่เจียงไปยังห้องนั่งเล่น ไม่บ่อยนักที่คนหยางอันจะเรียกตัวเธอไปคุยเป็นการส่วนตัว ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องดีอะไรหรอก คงเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่องที่อยากให้เธอรับรู้ด้วย
เมื่อเขาสู่พบคํ่าบ้านสวีที่มีอำนาจในเซี่ยงไฮ้จะเข้าสู่กันจำศิล เงียบสงันนอกบ้านมีเเต่พวกสวมสูทสีดำคอยเฝ้าระวังความปลอดภัยของเจ้าบ้าน โถงทางเดินที่ลากยาวไปจนสุดเงียบกริบ ไม่นานลี่เจียงก็นำเธอมาถึงห้องนั่งเล่นที่สวีหยางอันนั่งรอเธออยู่ หมดหน้าที่ลี่เจียงโค้งศรีษะขอตัวไปทำอย่างอื่น เธอเปิดประตูเข้าไปสายตาสารจับกันทันที หลี่อันฉีทิ้งตัวลงโซฟาฝั่งตรงข้าม เธอคลี่ยิ้มน้อย ๆ ส่งให้หยางอัน เขาไม่มีปฎิกิริยาใด ๆ ตอบกลับนอกจากสีหน้าเรียบนิ่ง
“มีอะไรเหรอค่ะคุณหยางอัน” เธอเปิดประเด็นขึ้นก่อน หากปล่อยไว้ก็กลัวจะไม่ได้คุยกันเสียที่ เพราะมัวเเต่มองกันอยู่นั้น
“ฉันจะเเต่งงาน”
หัวใจของหลี่อันฉีเหมือนถูกกระชากออกจากอกลงมากองอยู่ที่พื้น โดยมีสวีหยางอันเป็นคนใช้มีดเสียบเเทงกระหน่ำเเทงรัว ๆ จนมันเเหลกเป็นเสี่ยง ๆ เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามจดจ่อกับคำถามของเขา
“เหรอค่ะ เเต่งกับใครค่ะ”
“ลูกสาวตระกูลโจวน่ะ เธอดูน่าสงสารฉันเลยอยากให้เธอมาอยู่กับเรา” สวีหยางอันยกชาขึ้นจิบไปที
“คุณหยางอันได้คุยกับนายหญิงหรือยังค่ะ”
“อ่า เธอก็ไม่มีปัญหาอะไรนะ”
“หากนายหญิงไม่มีปัญหาดิฉันก็ไม่น่าจะมาถามฉันเเล้วนะคะ”
“ได้ไง เธอเมียฉันนะ จะพาใครเข้าออกฉันต้องถามความเห็นของทุกคน”
“เเล้วถ้าฉันเเย้งละค่ะ มันจะเปลี่ยนเเปลงอะไรได้ไหม”
“เธอพูดอะไร”
“หึ การเป็นคุณนายหลี่ต้องใจกว้างมาก ๆ เลยนะคะ” ว่าเเล้วเธอก็จุดยิ้มหวานส่งให้สวีหยางอัน ลุกขึ้นจากโซฟาเดิินออกมาโดยไม่พูดต่อให้เสียเวลา
ห่างจากห้องนั่งเล่นได้พักหนึ่งนํ้าตาใส ๆ ก็คลอเบ้าเรี่ยวเเรงเหมือนจะหายไปอย่าฝน่าตกใจ เธอพยายามประคับประคองร่างกายที่สาหัสเพราะเชื่อฟังหัวใจมากเกินไป เดินจนมาถึงห้องหมดอารมณ์จัดเเจกัน ทิ้งกายระหงลงบนเตียงเส้นผมสยายตัว การเป็นคุณนายหลี่ใช่ว่าจะง่ายอย่างนายหญิงคนอื่น ๆ ไม่ง่ายเลยสักนิด
最新チャプター
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 65
ตอนที่ 65‘บทสรุป’“ดูเเลฉันจากระยะไกลก็พอ” พูดจบเอินใช้ความมืดกำบังตนเดินหายเข้าไปยังอีกห้องหนึ่งตามคำบอกของไป๋ฮุ่ง เธอเดินไปตามคำบอกของคนในสายสื่อสารเรื่อย ๆ กระทั่งถึงจุดหนึ่ง หญิงสาวชะลอความเร็วของฝีเท้าลง เสียงพูดคุยอู้อี้ดังลอดผ่านรอยเเยกของประตู เธอขยับเข้าไปใกล้จ้องมองลอดเข้าไปจนถึงด้านใน เห็นเร็กซี่นั่งพิงกำเเพง โดยสองเเม่ลูกยืนเฝ้าไม่ห่าง ทว่าความมืดกำบังเธอไม่มิด ทำให้สัตว์เห็นตัวเข้า สัมผัสของปลายกระบอกปืนเเนบวางลงที่ศรีษะ เอินรีบยกมือขึ้นช้า ๆ “ดีมากสาวน้อย ร้ายนักนะ ลุกขึ้น” ผิงผิงสั่งเสียงเหี้ยมเอินไม่มีทางเลือกยอมทำตามเเต่โดยดี เธอถูกพาตัวเข้าไปในห้องที่มีสองเเม่ลูกอยู่ด้วย ผิงผิงทำการล็อคประตู หนทางเดียวที่จะรอดถูกปิดระงับ“ไหนลองพูดมาสิ ว่าพากันมากี่คน” ผิงผิงถามพร้อมจ่อปืนใส่เอิน กะว่าอีกฝ่ายคิดโกหกเธอจะลั่นไกใส่ทันที“ฉันมาคนเดียว” เอินยืนกรานหนักเเน่น“ยิงมันเลยผิงผิง ยิงมันตอนที่ยังมีโอกาส” หนิงเหมยยั่วยุ“หุบปากสักทีเถอะ! ฉันรำคาญเธอจะเเย่อยู่เเล้ว” ผิงผิงหันไปตะคอกเสียงดังใส่ ทำให้หนิงเหมยหน้าเสีย“นี่เธอว่าฉันเหรอ” “ใช่! ทุก ๆ อย่างที่มันพังก็เพราะเเกนั่น
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 64
ตอนที่ 64‘งานเลี้ยงที่มีเเค่เรา’วันที่นัดหมายเดินทางมาถึง เอินเเต่งองค์ทรงเครื่องด้วยสุดเดรสสีไข่มุขสวย ผมยาวปะบ่าถูกมัดรวบเป็นช่อบัว ใบหน้าเเต้มเเต่งเครื่องประทิน พรมกายดวยนํ้าหอมใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมงในที่สุดเธอก็เข้าที่ก่อนจะขึ้นรถซีฮันได้มอบเครื่องสื่อสารให้เธอ เอินติดเครื่องสื่อสารไว้ที่หูในทันที ด้วยความที่เจ้าเครื่องนี้มันเล็กมากหากไม่สังเกตดี ๆ คงไม่เห็น เขากวาดสายตามองเธอตั้งเเต่หัวจรดเท้าเเล้วพูดขึ้นว่า..“เธอสวยมาก”“ค่ะ” เอินตอบยิ้ม ๆ เเล้วมุดตัวขึ้นรถโดยมีไป๋ฮุ่งเป็นคนขับ“ระวังตัวด้วยนะ สักพักพวกฉันจะตามไป”“…” เอินพยักหน้ารับ ๆ รถหรูได้เคลื่อนตัวออกจากเขตบ้านเฉิน ขึ้นถนนสายหลักเดินทางไปตามจีพีเอส ระหว่างที่รออยู่นั้นผิงผิงได้ใช้ไอดีของเร็กซี่ทักหาเธอตลอดทาง เอินพิมพ์ตอบไปเเค่ไม่กี่คำก่อนจะปิดมือถือเเละเก็บมันลง เธอตั้งข้อศอกกับขอบกระจกรถเกยคางบนหลังมือมองลอดผ่านกระจกไปยังข้างนอก นัยน์ตาสะท้อนภาพท้องฟ้าอันกว้างใหญ่อมสีม่วง ดวงอาทิตย์เคลื่อนตัวลับลงภูเขาลูกใหญ่ เเสงของดวงดาวค่อย ๆ ปรากฏ เวลาเดินไวกว่าที่เธอคิด เพียงเเค่ไม่นานก็จะคํ่าเเล้ว เธอถอนหายใจเเผ่วเบา เเละในที
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 63
ตอนที่ 63‘คำร้องขอ’เอินขับรถออกจากบ้านสวี เเล่นไปตามท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์ รถประจำ เเละรถจักรยาน ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงตามเวลา เธอขับรถด้วยความเร็วเอื่อย ๆ พลางสอดสายตามองไปยังนอกรถ ในหัวโล่งโจ่งไม่มีอะไรเลยเสมือนเท้าเธอที่เหยียบรถให้ไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดหมาย สุดท้ายเธอก็มาหยุดรถอยู่ที่หน้าซอกตึก สถานที่ที่เธอไม่ควรมา เอินลงจากรถปิดประตูอย่างเบามือ เธอก้าวเท้าเดินไปด้านหน้าภาพของจินกงถูกมัดเเละตัดอวัยวะชัดฉายเหมือนภาพช็อต เสียงโหยหวนดังอื้อในโสตประสาทการได้ยิน ทุกอณูคำชัดก้อง เธอหยุดสองเท้าหน้าประตูบ้านของคน ๆ หนึ่ง บ้านที่เธอไม่ควรมาอย่างยิ่งหญิงสาวยืนกํ่ากึ่งหน้าประตู เธอจ้องมันอยู่พักหนึ่งเเล้วเอื้อมมือไปจับลูกบิล กลไกลความปลอดภัยถูกทำลายทิ้งจนหมดคราบ เเค่บิดเบา ๆ ประตูก็เปิดออกเเล้ว เธออ้าบานประตูจนสุดเเสงไฟกิ่งดวงน้อยสาดกระทบเเผ่นหลังสะท้อนเงาฉายบนพื้นบ้าน เงาดำขยับพร้อมร่างต้นกลืนเข้าไปในความมืดเอินต้องล้วงเอามือถือเปิดโหมดไฟฉาย เธอกวาดไฟฉายไปรอบ ๆ รอยเลือดบาง ๆ ฝั่งลึกบนพื้น เอินไม่พูดอะไรเเค่มองดูคราบเลือดก่อนจะละสายตา เเละหมุนตัวจะเดินออกไป ทว่าไม่ท้นพ้นขอบประตูโทรศัพ
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 62
ตอนที่ 62‘ความจริงจากปากป๊า’ห่างหายไปนานพอกลับมาสิ่งเเรกที่เอินทำ คือเดินทางกลับไปยังบ้านของตน ในขณะเดียวกันเอินก็ได้ทราบข่าวจากปากคนใช้ในบ้านสวีอีกว่าคุณนายสวีได้ย้ายออกไปกับลูกชาย…ไปที่ไหนสักที่หนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ละทิ้งลูกชายกับสามีไว้ เอินยืนอยู่กลางบ้านหลังใหญ่ตกเเต่งจีนล้วน ทว่ามันกลับเงียบสงัด เอินพอจะเดาได้ว่าคุณนายสวีไปที่ไหน เเต่ตอนนี้เรื่องนั้นยังไม่ใช่ เธอต้องการคุยกับป๊ามากกว่า เอินเดินขึ้นบรรไดตรงดิ่งไปยังห้องทำงาน เธอถามคนใช้ที่กวาดถูเเถวนั้นจึงรู้ว่าพ่อของเธออยู่ที่ไหนในเวลานี้ เอินเคาะประตูสามครั้งจึงจะเปิดเข้าไป พ่อของเขาครั้งล่าสุดที่เจอกันคือชายที่ล้มป่วยติดเตียงด้วยโรคประจำตัว ทว่าตอนนี้พ่อของเธอกลับดูดีขึ้น ร่างกายกลับมาดีอย่างน่าอัศจรรย์ สวีหยางอันวางปากกาหลังเห็นลูกชายของภรรยาคนรอง เขาลุกขึ้นเเล้วเดินมาหาเธอ เขาฉีกยิ้มดวงตากวาดมองลูกสาว ก่อนดึงร่างระหงเข้าสวมกอดด้วยความคิดถึงมหาศาลผละออก สวีหยางอันปัดเส้นผมบนหน้าลูกสาวพลางถามว่า..“เอินหายไปไหนมา รู้ไหมว่าป๊าเป็นห่วงเรามาก” เอินผลิยิ้มอ่อน “มีเรื่องต้องทำนิดหน่อยค่ะ” “งั้นเหรอ ป๊าเองก็มีเรื่องให้ทำเหมือนกัน
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 61
ตอนที่ 61‘การกลับมาของหลี่เอิน’นับเป็นเช้าที่เสียงดังยิ่ง พื้นบ้านสนั่นหวั่นสร้างความสงสัยให้เฉินซีซึ่งนั่งทำงานอยู่ในห้องไม่น้อย เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินออกจากห้อง ถึงได้รู้ว่าเหตุฉะไนพื้นบ้านถึงสนั่นราวกับเเผ่นดินไหว นั่นเป็นเพราะการปรากฏของคนคนหนึ่งน่าอัศจรรย์“เอิน” เขาเบิกตาโตกลมมองร่างระหงที่กำลังใกล้เขามาเรื่อย ๆ ใบหน้าของนิ่งเรียบราวกับนํ้าเย็นเฉียบปลายเท้าหยุดกึกตรงหน้าชายหนุ่ม หัวใจอันเเข็งกร้าวมองเขาอย่างไม่รู้สึกใด ๆ เว้นเเต่เฉินซีฮันที่จู่ ๆ ก็สืบเท้าเข้าคว้าเเขนเธอเข้าไปให้อ้อมอกเเกร่งเเล้วผละออกพร้อมกับถามไถ่เธอว่า..“เอินหายไปไหนมา รู้ไหมว่า-”“ฉันมาเเค่เเป๊บเดียวเดี๋ยวก็ไปเเล้ว” เธอตัดบทเเละไม่ปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายได้เอื้อนเอ่ย เขาพยักหน้าเบา ๆ อย่างเข้าใจ“มีอะไรที่ฉัน-”“ขอตัวก่อนค่ะ” เอินยิ้มอ่อน ๆ ปัดมือเขาลงจากเเขน เเล้วเดินผ่านเขาไปราวกับอากาศ ทันทีที่ปลายพ้นตัวชายหนุ่ม หญิงสาวผมสั้นเท่าติ่งหูก็วิ่งพรวดเข้ามาสวมกอดเธอทั้งนํ้าตา มุดหน้าเข้ากับอ้อมอก เอินผลิยิ้มก่อนยกมือขึ้นลูบไล้กลุ่มผมสีดำของฟางหรง หญิงสาวสะอื้นไห้พร้อมกับช้อนตาขึ้นมองคุณหนูของตน เเละเอ่ยถามด
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 60
ตอนที่ 60‘ห้วงฝันที่เเหลกสลาย’คำเตือน - เนื้อหาในตอนนี้มีการกล่าวถึงการตัดอวัยวะเเบบโจ่งเเจ้งการจูบของจินกงส่งผลให้หญิงสาวนอนไม่หลับจนถึงเช้า เธอลงมาจากห้องนอนเเต่เช้าพบว่าเร็กซี่กำลังยืนทำบางสิ่งอยู่ในครัว เอินเลยเดินเข้าไปหาด้วยความสงสัย ถึงได้รู้ว่านั่นชงชาร้อนอยู่ด้วย ด้วยผงที่เธอนำมาสกัดเอง“อรุณสวัสดิ์” เธอเอ่ยทักด้วยประโยคเดิมอีกครั้ง“อื้อ เธอชาอยู่เหรอ”“ใช่เเล้ว นอนไม่หลับใช่ไหม”เอินนั่งลงบนเก้าอี้ไม้หน้าเคาท์เตอร์ครัว “อื้อ นอนไม่ค่อยหลับเลย”“เหมือนกัน ฉันเลยหนีลงมาชงชานี่ไง”“เเล้วกินช้าเข้าไป จะช่วยให้หลับได้เหรอ”“จริง ๆ ชาที่ทำมีดอกคาร์โมมายอยู่ด้วยน่ะ มันจะช่วยผ่อนคลายนะ” เอินพนักหน้าเข้าใจนั่งดูเร็กซี่ชงชาไปเพลิน ๆ ทำให้ในที่สุดเธอก็ได้จิบขาของเร็กซี่ มันทั้งหอมรสชาติดีเเละผ่านคลายจากไอหอมของดอกคาร์โมมาย เมื่อจิบเข้าไปจะรู้สึกมันทีที่ว่ามันชวยเเค่ไหนทั้งความอุ่นเเละหอม“จริงสิ ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม” เร็กซี่หันมาถาม “เอินทะเลาะอะไรกับจินกงเหรอ หมอนั่นเพิ่งออกไปเมื่อกี้เลย”“ไม่ได้ทะเลาะ เเค่มีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะ”“นิดหน่อยจริงเหรอ เเต่สีหน้าหมอนั่นดูไ
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทนำ
‘โมซีย์ เมอร์เลอร์’บนถนนสายด่วนในลอสแอนเจลิส MCLAREN - 720S สีดำล้วนสุดดุดันวิ่งเเล่นอยู่บนถนนอย่างเร่งรีบหลบหลีกจนน่าเวียนหัว สร้างความปั่นป่วนในเเกผู้สัญจรบนถนน กลัวจะเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน เเต่ใครเล่าจะรู้ว่าคนหลังพวงมาลัยชำนาญเเค่ไหน เเม้เธอจะเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ผู้ชายได้เห็นเป็นต้องเอี้ยวคอ
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 54
ตอนที่ 54‘ปาร์ตี้เนื้อย่าง’ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์บาดเเผลตรงหน้าท้องเริ่มสมานกัน เฉกเช่นความรู้สึกของเอินที่สูญเสียไปให้กับเรื่องบ้า ๆ เธออาศัยอยู่บ้านไม้ในป่าลึกกับเร็กซี่ ทั้งสองอยู่ด้วยกันเพียงเวลาสั้น ๆ เเต่ความสนิทสนมกลับไวกว่าเวลา เพราะความเหมือนกันเป็นส่วนหนึ่งที่ดึงความสนิท“วันนี้เราจะทำปาร์ต
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 42
‘เฉินซีฮันถูกทำร้ายอีกครั้ง’ชีวิตของเฉินซีฮันสำคัญมากในเวลานี้ ถึงเเม้ตำเเหน่งผู้นำยังตกไม่ถึงตัว เเต่พวกปองร้ายยังคงทำหน้าที่ขจัดเขา ไม่ว่ามองไปทางไหนลูกชายคนเล็กสุดเเซ่เฉินก็มีเเต่เรื่องชวนพรากลมหายใจ ทำให้ผู้นำคนปัจจุบันต้องสั่งเด็ดขาด เฉินซีฮันชอบอิสระ เขาไม่ชอบให้ใครมาติดตามคอยดูเเลเหมืิอนไข
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 18
‘ดอกไม้ของเฉินซีฮัน’คำพูดของหลี่เอินเหมือนรอยสักติดตริงในก้องหู วนเวียนซํ้า ๆ จนน่ารำคาญ ทว่าเขาก็ไม่อาจจะยอมรับคำพูดเเบบนั้นได้ การปฎิเสธของเธอทำให้เขาหงุดหงิดไม่นอน มันช่างตรงไปตรงมาจนหัวเสีย มองหลี่เอินเหมือนเห็นตัวเอง ถัดมาเช้านี้เขาจึงต้องหาอะไรทำตัดความรำคาญใจเฉินซีฮันเดินทางด้วยรถคู่ใจพลาง
あなたも気に入るかもしれません
งานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.3K ビューรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.1K ビューยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.2K ビューแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI78.6K ビューพ่อเลี้ยงขา... หนูแฉะไปหมดแล้ว... ลงโทษหนูสิคะ
Heln73 ビューบ่วงรักรอยบาป [NC-20+]
พลับพลึงดำ59 ビューหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก26 ビューเปิดโปงรักทรยศ
Lee138 ビュー
