Share

บทที่ 15

Penulis: Jay zx
last update Tanggal publikasi: 2026-05-07 17:39:00

‘รักครั้งเก่า’

ผ่านพ้นไปได้ราว ๆ สามวัน ที่คุณนายหลี่จากไปไกลลับเเละมิอาจหวนคืนกลับมา หลี่เอินยังคงดำเนินชีวิตไปเรื่อย ๆ ในบ้านสกุลเฉินฐานะภรรยาของเฉินซีฮัน น่าเเปลกสามวันมานี้เฉินซีฮันดูสนอกสนใจเธอเป็นพิเศษ จากที่ไม่่เคยเเม้จะมองหรือถามไถ่สารทุกขสุขดิบของเธอ ตอนนี้กลับห่วงใยเธอซะงั้น

อย่างช่วงเช้าวันนี้บนโต๊ะอาหาร เฉินซีฮันได้ถามถึงความรู้สึกของเธอหลังสูญเสียเเม่เเละเรื่องอื่น ๆ ในตัวเธอ เขาดูเปลี่ยนหลังจากจบงานสำคัญ เปลี่ยนไปจนหลี่เอินเเอบนึกว่าเขากินยาอะไรผิดรึเปล่า เพราะดูยังไงคนอย่างเฉินซีฮันก็ไม่มีทางสนใจเธอหรือเขาจะมีเหตุผลอื่นเเอบเเฝง? มองจากการกระทำดูไม่มีอะไร อดคิดไม่ได้จริง ๆ

ทานข้าวเช้าเสร็จเเล้ววันนี้หลี่เอิินมีเรื่องต้องกลับไปที่บ้านสวี เพราะพอของเธอเรียกตัวให้ไปพบเห็นว่ามีเรื่องสำคัญจะคุย เฉินซีฮันอาสาไปส่งทั้ง ๆ ที่เธอไม่ได้เอ่ยขอ เเต่ก็ไม่ปฎิเสธนํ้าใจ รายนั้นเองมีธุระที่บ้านสวีด้วย ทั้งสองจึงต้องนั่งรถไปด้วยกัน ไม่นานก็ถึงบ้านสวีเลขาของบิดาได้เดินเข้ามาหาเมื่อหลี่เอินเพิ่งลงจากรถ

“เชิญทางนี้ค่ะคุณหนูหลี่” เลขาสาวผายมือบอกทางให้กับเธอ หันไปมองเฉินซีฮันที่ลงจากรถหลังจากหลี่เอินไปสามวิ “ส่วนคุณเฉินรอสักครู่นะคะ”

“ครับ” เขาตอบยิ้มใบหน้าฉายความใจเย็น เหมือนว่าเรื่องของเขาจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

“ทางนี้ค่ะคุณหนูหลี่” 

หลี่เอินพยักหน้ารับก่อนจะเดินตามเลขาของบิดาไป มาถึงห้องทำงานของคนเป็นพ่อเลขาทำการเปิดประตูให้เธอและปิดลง สองพ่อลูกมองหน้ากันก่อนฝั่งพ่อจะเอ่ยถามกับเธอ

“เป็นไงบ้างสบายดีรึเปล่า?”

“เรื่อย ๆ ค่ะ” 

“นั่งลงก่อนสิ เรายังต้องคุยกันอีกเยอะ”

“…” หลี่เอินหย่อนก้นลงเก้าอี้หนังฝั่งตรงข้าม

“ได้ยินหนิงเหมยเล่าให้ฟัง ว่าก่อนเข้าพิธีเเต่งงานเธอได้ดื่มยาพิษเพื่อฆ่าตัวตาย จริงเหรอ”

“เอ่อ..” เธอเกิดอํ้าอึ้งขึ้นมาเพราะวันนั้นเธอไม่รู้อะไรเลยอยู่ในอาการสับสน ที่เเน่ ๆ ในมือเธอถือขวดยาบางอย่าง “ใช่มั้งค่ะ”

“เฮ้อ..ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอันฉีถึงต้องปิดมัน ทั้ง ๆ ที่ฉันอยากได้ยินจากปากของเธอ เเต่ก็ช่างเถอะ เเล้วเธอจำอะไรบ้างล่ะตอนนี้น่ะ”

“จำได้ในบางอย่างค่ะ”

ต้องขอบคุณไดอารีเล่มนั่น

“อืม” เขาพยักหน้าเบา ๆ 

“ที่บอกว่ามีเรื่องสำคัญ เรื่องอะไรเหรอค่ะ?” หลี่เอินเปลี่ยนประเด็น

“อีกไม่กี่วันฉันจะเเต่งงานน่ะ อยากให้เธอมาร่วม” 

“เเต่คุณ-”

“เรียกฉันว่าป๊านะ มันห่างเหินเกินไป ฟังเเล้วไม่คุ้นหูเอาเสียเลย” 

“ค่ะ ป๊า”

“อืม พูดต่อสิ”

“ป๊าพึ่งเสีย..ม๊าไปนะคะ ทำไมถึงรีบเเต่งล่ะ”

“นั่นมันก็อีกเรื่องนะ ตอนนี้ป๊าต้องการเอาหน้าให้ตระกูลก่อน คุณหนูโจวก็น่ารักดีวัยใกล้ ๆ กับลูกนี่เเหละ วันเเต่งงานก็มาล่ะป๊าจะเเนะนำเขาให้ลูกรู้จัก”

หลี่เอินไม่ได้พูดอะไรตอบกลับ หลังจากนั้นเธอนั่งเฉย ๆ ฟังเขาพูด ธุระระหว่างเธอกับพ่อจบลงเเค่นี้หลี่เอินออกจากห้องทำงาน เธอหันซ้ายหันขวาพบว่าโถงทางเดินที่ลากยาวไปจนสุดไม่มีคนเลย หลี่เอินจึงเลือกเดินไปยังทางที่ถูกพามาเธอความจำที่เเม่นยํา เดินต้อย ๆ ได้พักหนึ่งเธอก็ถึงใจกลางคฤหาสน์หลังใหญ่ 

ขณะที่เดินกำลังหมุนตัวสามร้อยหกสิบองศา จู่ ๆ มีเสียงคุยกันดังเเว่วเข้ามาในโสตประสาทกับรับรู้เสียง ทำให้หลี่เอินหูตั้งประหนึ่งว่าเจอเรื่องน่าสนใจเข้าเเละน่าสนใจจริง ๆ เสียงคุยเหล่านั้นดึงให้เธอเดินหา เธอไม่เคยสนใจเรื่องคนอื่นทว่าตอนนี้กลับนึกอยากสอดรู้สอดเห็นขึ้นมาหน้าตาเฉย หลี่เอินย่องเบาราวกับอุ้งเท้าเเมวค่อย ๆ เงี่ยหูฟังเสียงจนได้รู้ต้นตอของเธอ 

ชิดตัวเเนบผนังชะเง้อมองด้านในห้องนั่งเล่น ร่างของชายเเละหญิงสะท้อนนัยน์ตาคู่สวย ทั้งสองกำลังมีปากมีเสียงกัน ฝ่ายหญิงดูจะไม่สนใจฝ่ายชายส่วนฝ่ายชายพยายามอธิบาย ทว่าเหมือนก่อประกายไฟมากกว่า

“ซูมี่ ฉันรู้เธอไม่โอเคกับเรื่องที่เกิดขึ้น เเต่ฉันรักเธอนะ เธออย่า..เเต่งงานกับเขาได้ไหม รอฉันอีกนิดนะ เรากำลังจะได้เป็นอิสระเเล้ว”

“ซีฮัน! พอเถอะ มี่ไม่อยากคุยเเล้ว จู่ ๆ คุณก็บอกเลิกมี่ด้วยเหตุผลบ้า ๆ เเล้วตอนนี้ก็มาบอกรักมี่…มาบอกรักตอนที่มี่กับจะเเต่งงานกับชายอีกคน มันไม่เห็นเเกตัวไปหน่อยเหรอ”

“ฉันขอโทษ”

“ขอโทษเหรอ มันรักษาอะไรได้ พอเถอะค่ะ คุณไปทำหน้าที่สามีที่ดีให้กับเอินเถอะ เธอคู่ควรกับคุณที่สุด ไม่ใช่ฉัน” ซูมี่ทิ้งคำพูดไว้เพียงเท่านั้นเเละเดินออกมา การเดินออกมาของเธอไม่ใช่เเค่ออกจากห้องเเต่เหมือนจะออกจากชีวิตของเขาด้วย

เพราะเหตุนี้ทำให้ขากลับรถทั้งคันเงียบสนิท หลี่เอินเห็นว่าทั้งคู่เงียบอยู่นานเเล้วจึงคิดหาคำถามก่อบทสนทนาเล็ก ๆ ไม่มีคำถามไหนน่าสนใจเอาเสียเลย เเต่มีความอยากรู้เป็นการส่วนตัว เเละใช่เธออดไว้ไม่ได้

“ขอถามได้ไหมค่ะ ว่าทำไมคุณกับเธอถึงไม่เเต่งงานกัน” เธอเอ่ยถามขณะที่สายตามองออกไปนอกรถ

“เอินหูตาไวชะมัด”

“เเน่นอนค่ะ ความไวเป็นของปีศาจ” เธอไม่เเย้งใด ๆ เเถมยังทำเขาขำอีกด้วย

“ฉันเเต่งงานกับเธอไม่ได้ เพราะมดลูกของเธออ่อนเเอเกินไป”

“นั่นคือเหตุผลเหรอ?”

“อือ จริง ๆ ฉันมองไร้สาระนะ เอาจริง ๆ เลยป้ะ ฉันไม่ได้ต้องการตำเเหน่งห่าเหวอะไรนั้นหรอก เพราะการที่จะได้ขึ้นไปมันต้องทำตามขั้นตอนต่าง ๆ เยอะเเยะไปหมด”

“เรื่องเเต่งงานกับหญิงที่ไม่ซํ้าหน้าด้วยใช่ไหม” เธอหันมองเขา เขาถอนหายใจเหมือนคนเเรงเเล้วพยักหน้ารับ

“ใช่ ฉันเเต่งงานมาเเล้วสามครั้ง เจ้าสาวทั้งสามคนล้วนเเต่เป็นเเม่พันธุ์ชั้นดี เเต่พอได้สัมผัสกลับไม่ใช่ เธอทั้งสามเเท้งลูกที่เป็นนํ้ายาของฉันทั้งหมด” ท้ายคำพูดเสียงของเขาเบาลว สีหน้าโรยราเปลี่ยนเป็นรู้สึกผิด “ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้ ฉันคิดว่าผู้หญิงพวกนั้นไม่ได้อ่อนเเอ เเต่เป็นฉันต่างหากที่อ่อนเเอ”

“คุณไม่ผิดหรอกค่ะ บางอย่างเราก็ช่วยหมดไม่ได้”

“หึ งั้นฉันถามอะไรเอินหน่อยได้ไหม”

“ว่ามาสิค่ะ”

“เอินเป็นใครกันเเน่”

หลี่เอินจุดยิ้มมุมปาก “ฉันก็คือฉันนั่นเเหละค่ะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 65

    ตอนที่ 65‘บทสรุป’“ดูเเลฉันจากระยะไกลก็พอ” พูดจบเอินใช้ความมืดกำบังตนเดินหายเข้าไปยังอีกห้องหนึ่งตามคำบอกของไป๋ฮุ่ง เธอเดินไปตามคำบอกของคนในสายสื่อสารเรื่อย ๆ กระทั่งถึงจุดหนึ่ง หญิงสาวชะลอความเร็วของฝีเท้าลง เสียงพูดคุยอู้อี้ดังลอดผ่านรอยเเยกของประตู เธอขยับเข้าไปใกล้จ้องมองลอดเข้าไปจนถึงด้านใน เห็นเร็กซี่นั่งพิงกำเเพง โดยสองเเม่ลูกยืนเฝ้าไม่ห่าง ทว่าความมืดกำบังเธอไม่มิด ทำให้สัตว์เห็นตัวเข้า สัมผัสของปลายกระบอกปืนเเนบวางลงที่ศรีษะ เอินรีบยกมือขึ้นช้า ๆ “ดีมากสาวน้อย ร้ายนักนะ ลุกขึ้น” ผิงผิงสั่งเสียงเหี้ยมเอินไม่มีทางเลือกยอมทำตามเเต่โดยดี เธอถูกพาตัวเข้าไปในห้องที่มีสองเเม่ลูกอยู่ด้วย ผิงผิงทำการล็อคประตู หนทางเดียวที่จะรอดถูกปิดระงับ“ไหนลองพูดมาสิ ว่าพากันมากี่คน” ผิงผิงถามพร้อมจ่อปืนใส่เอิน กะว่าอีกฝ่ายคิดโกหกเธอจะลั่นไกใส่ทันที“ฉันมาคนเดียว” เอินยืนกรานหนักเเน่น“ยิงมันเลยผิงผิง ยิงมันตอนที่ยังมีโอกาส” หนิงเหมยยั่วยุ“หุบปากสักทีเถอะ! ฉันรำคาญเธอจะเเย่อยู่เเล้ว” ผิงผิงหันไปตะคอกเสียงดังใส่ ทำให้หนิงเหมยหน้าเสีย“นี่เธอว่าฉันเหรอ” “ใช่! ทุก ๆ อย่างที่มันพังก็เพราะเเกนั่น

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 64

    ตอนที่ 64‘งานเลี้ยงที่มีเเค่เรา’วันที่นัดหมายเดินทางมาถึง เอินเเต่งองค์ทรงเครื่องด้วยสุดเดรสสีไข่มุขสวย ผมยาวปะบ่าถูกมัดรวบเป็นช่อบัว ใบหน้าเเต้มเเต่งเครื่องประทิน พรมกายดวยนํ้าหอมใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมงในที่สุดเธอก็เข้าที่ก่อนจะขึ้นรถซีฮันได้มอบเครื่องสื่อสารให้เธอ เอินติดเครื่องสื่อสารไว้ที่หูในทันที ด้วยความที่เจ้าเครื่องนี้มันเล็กมากหากไม่สังเกตดี ๆ คงไม่เห็น เขากวาดสายตามองเธอตั้งเเต่หัวจรดเท้าเเล้วพูดขึ้นว่า..“เธอสวยมาก”“ค่ะ” เอินตอบยิ้ม ๆ เเล้วมุดตัวขึ้นรถโดยมีไป๋ฮุ่งเป็นคนขับ“ระวังตัวด้วยนะ สักพักพวกฉันจะตามไป”“…” เอินพยักหน้ารับ ๆ รถหรูได้เคลื่อนตัวออกจากเขตบ้านเฉิน ขึ้นถนนสายหลักเดินทางไปตามจีพีเอส ระหว่างที่รออยู่นั้นผิงผิงได้ใช้ไอดีของเร็กซี่ทักหาเธอตลอดทาง เอินพิมพ์ตอบไปเเค่ไม่กี่คำก่อนจะปิดมือถือเเละเก็บมันลง เธอตั้งข้อศอกกับขอบกระจกรถเกยคางบนหลังมือมองลอดผ่านกระจกไปยังข้างนอก นัยน์ตาสะท้อนภาพท้องฟ้าอันกว้างใหญ่อมสีม่วง ดวงอาทิตย์เคลื่อนตัวลับลงภูเขาลูกใหญ่ เเสงของดวงดาวค่อย ๆ ปรากฏ เวลาเดินไวกว่าที่เธอคิด เพียงเเค่ไม่นานก็จะคํ่าเเล้ว เธอถอนหายใจเเผ่วเบา เเละในที

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 63

    ตอนที่ 63‘คำร้องขอ’เอินขับรถออกจากบ้านสวี เเล่นไปตามท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์ รถประจำ เเละรถจักรยาน ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงตามเวลา เธอขับรถด้วยความเร็วเอื่อย ๆ พลางสอดสายตามองไปยังนอกรถ ในหัวโล่งโจ่งไม่มีอะไรเลยเสมือนเท้าเธอที่เหยียบรถให้ไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดหมาย สุดท้ายเธอก็มาหยุดรถอยู่ที่หน้าซอกตึก สถานที่ที่เธอไม่ควรมา เอินลงจากรถปิดประตูอย่างเบามือ เธอก้าวเท้าเดินไปด้านหน้าภาพของจินกงถูกมัดเเละตัดอวัยวะชัดฉายเหมือนภาพช็อต เสียงโหยหวนดังอื้อในโสตประสาทการได้ยิน ทุกอณูคำชัดก้อง เธอหยุดสองเท้าหน้าประตูบ้านของคน ๆ หนึ่ง บ้านที่เธอไม่ควรมาอย่างยิ่งหญิงสาวยืนกํ่ากึ่งหน้าประตู เธอจ้องมันอยู่พักหนึ่งเเล้วเอื้อมมือไปจับลูกบิล กลไกลความปลอดภัยถูกทำลายทิ้งจนหมดคราบ เเค่บิดเบา ๆ ประตูก็เปิดออกเเล้ว เธออ้าบานประตูจนสุดเเสงไฟกิ่งดวงน้อยสาดกระทบเเผ่นหลังสะท้อนเงาฉายบนพื้นบ้าน เงาดำขยับพร้อมร่างต้นกลืนเข้าไปในความมืดเอินต้องล้วงเอามือถือเปิดโหมดไฟฉาย เธอกวาดไฟฉายไปรอบ ๆ รอยเลือดบาง ๆ ฝั่งลึกบนพื้น เอินไม่พูดอะไรเเค่มองดูคราบเลือดก่อนจะละสายตา เเละหมุนตัวจะเดินออกไป ทว่าไม่ท้นพ้นขอบประตูโทรศัพ

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 62

    ตอนที่ 62‘ความจริงจากปากป๊า’ห่างหายไปนานพอกลับมาสิ่งเเรกที่เอินทำ คือเดินทางกลับไปยังบ้านของตน ในขณะเดียวกันเอินก็ได้ทราบข่าวจากปากคนใช้ในบ้านสวีอีกว่าคุณนายสวีได้ย้ายออกไปกับลูกชาย…ไปที่ไหนสักที่หนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ละทิ้งลูกชายกับสามีไว้ เอินยืนอยู่กลางบ้านหลังใหญ่ตกเเต่งจีนล้วน ทว่ามันกลับเงียบสงัด เอินพอจะเดาได้ว่าคุณนายสวีไปที่ไหน เเต่ตอนนี้เรื่องนั้นยังไม่ใช่ เธอต้องการคุยกับป๊ามากกว่า เอินเดินขึ้นบรรไดตรงดิ่งไปยังห้องทำงาน เธอถามคนใช้ที่กวาดถูเเถวนั้นจึงรู้ว่าพ่อของเธออยู่ที่ไหนในเวลานี้ เอินเคาะประตูสามครั้งจึงจะเปิดเข้าไป พ่อของเขาครั้งล่าสุดที่เจอกันคือชายที่ล้มป่วยติดเตียงด้วยโรคประจำตัว ทว่าตอนนี้พ่อของเธอกลับดูดีขึ้น ร่างกายกลับมาดีอย่างน่าอัศจรรย์ สวีหยางอันวางปากกาหลังเห็นลูกชายของภรรยาคนรอง เขาลุกขึ้นเเล้วเดินมาหาเธอ เขาฉีกยิ้มดวงตากวาดมองลูกสาว ก่อนดึงร่างระหงเข้าสวมกอดด้วยความคิดถึงมหาศาลผละออก สวีหยางอันปัดเส้นผมบนหน้าลูกสาวพลางถามว่า..“เอินหายไปไหนมา รู้ไหมว่าป๊าเป็นห่วงเรามาก” เอินผลิยิ้มอ่อน “มีเรื่องต้องทำนิดหน่อยค่ะ” “งั้นเหรอ ป๊าเองก็มีเรื่องให้ทำเหมือนกัน

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 61

    ตอนที่ 61‘การกลับมาของหลี่เอิน’นับเป็นเช้าที่เสียงดังยิ่ง พื้นบ้านสนั่นหวั่นสร้างความสงสัยให้เฉินซีซึ่งนั่งทำงานอยู่ในห้องไม่น้อย เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินออกจากห้อง ถึงได้รู้ว่าเหตุฉะไนพื้นบ้านถึงสนั่นราวกับเเผ่นดินไหว นั่นเป็นเพราะการปรากฏของคนคนหนึ่งน่าอัศจรรย์“เอิน” เขาเบิกตาโตกลมมองร่างระหงที่กำลังใกล้เขามาเรื่อย ๆ ใบหน้าของนิ่งเรียบราวกับนํ้าเย็นเฉียบปลายเท้าหยุดกึกตรงหน้าชายหนุ่ม หัวใจอันเเข็งกร้าวมองเขาอย่างไม่รู้สึกใด ๆ เว้นเเต่เฉินซีฮันที่จู่ ๆ ก็สืบเท้าเข้าคว้าเเขนเธอเข้าไปให้อ้อมอกเเกร่งเเล้วผละออกพร้อมกับถามไถ่เธอว่า..“เอินหายไปไหนมา รู้ไหมว่า-”“ฉันมาเเค่เเป๊บเดียวเดี๋ยวก็ไปเเล้ว” เธอตัดบทเเละไม่ปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายได้เอื้อนเอ่ย เขาพยักหน้าเบา ๆ อย่างเข้าใจ“มีอะไรที่ฉัน-”“ขอตัวก่อนค่ะ” เอินยิ้มอ่อน ๆ ปัดมือเขาลงจากเเขน เเล้วเดินผ่านเขาไปราวกับอากาศ ทันทีที่ปลายพ้นตัวชายหนุ่ม หญิงสาวผมสั้นเท่าติ่งหูก็วิ่งพรวดเข้ามาสวมกอดเธอทั้งนํ้าตา มุดหน้าเข้ากับอ้อมอก เอินผลิยิ้มก่อนยกมือขึ้นลูบไล้กลุ่มผมสีดำของฟางหรง หญิงสาวสะอื้นไห้พร้อมกับช้อนตาขึ้นมองคุณหนูของตน เเละเอ่ยถามด

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 60

    ตอนที่ 60‘ห้วงฝันที่เเหลกสลาย’คำเตือน - เนื้อหาในตอนนี้มีการกล่าวถึงการตัดอวัยวะเเบบโจ่งเเจ้งการจูบของจินกงส่งผลให้หญิงสาวนอนไม่หลับจนถึงเช้า เธอลงมาจากห้องนอนเเต่เช้าพบว่าเร็กซี่กำลังยืนทำบางสิ่งอยู่ในครัว เอินเลยเดินเข้าไปหาด้วยความสงสัย ถึงได้รู้ว่านั่นชงชาร้อนอยู่ด้วย ด้วยผงที่เธอนำมาสกัดเอง“อรุณสวัสดิ์” เธอเอ่ยทักด้วยประโยคเดิมอีกครั้ง“อื้อ เธอชาอยู่เหรอ”“ใช่เเล้ว นอนไม่หลับใช่ไหม”เอินนั่งลงบนเก้าอี้ไม้หน้าเคาท์เตอร์ครัว “อื้อ นอนไม่ค่อยหลับเลย”“เหมือนกัน ฉันเลยหนีลงมาชงชานี่ไง”“เเล้วกินช้าเข้าไป จะช่วยให้หลับได้เหรอ”“จริง ๆ ชาที่ทำมีดอกคาร์โมมายอยู่ด้วยน่ะ มันจะช่วยผ่อนคลายนะ” เอินพนักหน้าเข้าใจนั่งดูเร็กซี่ชงชาไปเพลิน ๆ ทำให้ในที่สุดเธอก็ได้จิบขาของเร็กซี่ มันทั้งหอมรสชาติดีเเละผ่านคลายจากไอหอมของดอกคาร์โมมาย เมื่อจิบเข้าไปจะรู้สึกมันทีที่ว่ามันชวยเเค่ไหนทั้งความอุ่นเเละหอม“จริงสิ ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม” เร็กซี่หันมาถาม “เอินทะเลาะอะไรกับจินกงเหรอ หมอนั่นเพิ่งออกไปเมื่อกี้เลย”“ไม่ได้ทะเลาะ เเค่มีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะ”“นิดหน่อยจริงเหรอ เเต่สีหน้าหมอนั่นดูไ

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 14

    ‘การบอกลาที่ไม่มีคำลา’การตายของคุณนายหลี่ถือเป็นเรื่องใหญ่ เพียงชั่วข้ามคืนทุกคนไม่ว่าจะคนมีชื่อเสียงหรือสามัญชนก็รับรู้ทั่วถึง พิธีงานศพงานจัดขึ้นตามวัฒนธรรมจีน ร่างของคุณนายหลี่ถูกฝังลงในดินมีภาพตอนเธอยิ้มติดหน้าหลุมสลักชื่อสีเเดง หลี่เอินมองดูด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง อากาศของวันนี้ช่างหม่นหมองฟ้าฝนต

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 13

    ‘ดอกฟอร์เก็ตมีน็อต’ท้องฟ้าเเจ่มใสอากาศคงที่ไม่ร้อนเกินไม่เย็นเกิน มีลมโบกพัดอ่อน ๆ ต้นไม้ในสวนขนาดย่อมโยกเยกไปตามทิศทางของลม หยดนํ้าค้างไหลลงจากใบไม้สีเขียวขจีกระทบพื้น จักจั่นตัวเขียวตากลมเหลืองกระโดนเล่นจากใบไม้ใบหนึ่งไปอีกใบ คุณนายหลี่เปิดประตูหน้าระเบียงที่ยืดออกมาจากตัวห้อง เธอสูดสารอากาศบริส

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 12

    ‘เปลี่ยนห้องนั่งเล่นให้เป็นห้องเต้นรำ’คุณนายหลี่ตื่นเเต่เช้าอาบนํ้าเเต่งตัว นับเป็นครั้งเเรกในรอบหลายปีที่เธอก้าวเท้าออกจากบ้านสวี วันนี้เธอมีเเพลนจะไปหาลูกสาวหัวเเก้วหัวเเหวน เพิ่งเเต่งงานออกเรือนไปเมื่อไม่นานมานี้ไปเที่ยวด้วยกันเสียหน่อยหลังห่างหายจากกันไปเกือนเศษ ๆ คุณนายหลี่ออกจากบ้านตอนหัวเช้

  • เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่   บทที่ 11

    ‘ความเป็นคุณนายหลี่’*ก่อนจะเข้าเนื้อหาในตอนที่สิบเอ็นเราขอเเจ้งอะไรนิิดหน่อยนะคะเนื้อหาที่จะได้อ่านต่อไปนี้ไม่่ใช่ของหลี่เอินหรือเฉินซีฮันเเเต่เป็นเนื้อหาของหลี่อันฉีต่อๆกับบทที่สิบเลยเเค่จะเปลี่ยนมุมมองคนเล่าเป็นเเม่ของนางเอกเหตุผลง่ายๆเราจะใช้เเม่เป็นตัวปูทางให้กับเอินค่ะ♡♡♡ส่งลูกสาวตัวดีขึ้นร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status