LOGINShare
บทที่ 132
publish date:
2026-09-26 17:24:32พระนางหันไปมองราชครูเกา “ฮองเฮา”
เพียงได้ยินชื่อนี้ บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไปท
Latest chapter
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 134
หลินเวยซึ่งยืนอยู่หลังม่านก้าวออกมาด้วยท่าทางสงบนิ่ง นางถวายบังคมต่อหน้าฮ่องเต้และไทเฮา แม้ทุกสายตาจะจับจ้องมาที่ตน แต่นางกลับไม่มีอาการหวาดหวั่นแม้แต่น้อย ไทเฮามองหลินเวยด้วยสายตาเย็นชา"ฮองเฮา...เจ้าดูแลพระกระยาหารและโอสถของฝ่าบาทอยู่ใช่หรือไม่"หลินเวยตอบอย่างสุขุม "เพคะ...หม่อมฉันตรวจสอบเพื่อความปลอดภัยของฝ่าบาท"ไทเฮาพยักพระพักตร์ช้า ๆ"เช่นนั้น..." พระสุรเสียงเริ่มแข็งขึ้น "ผู้ที่มีโอกาสแตะต้องโอสถของฮ่องเต้มากที่สุด..."พระนางชี้พระหัตถ์มายังหลินเวย "ก็คือเจ้า"ทั้งท้องพระโรงเงียบกริบ ชิงหลัวถึงกับหน้าเปลี่ยนสี เฉินอวี้กำมือแน่น ราชครูเการีบก้าวออกมาทันที"กราบทูลไทเฮา กระหม่อมเองก็สงสัยเรื่องนี้เช่นกัน ตั้งแต่ฮองเฮาเข้ามายุ่งเกี่ยวกับโอสถของฝ่าบาท พระอาการกลับทรุดหนักลง"เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที ขุนนางบางคนเริ่มกระซิบกัน"จริงสิ...ก่อนหน้านี้ยังเสด็จว่าราชการได้ แต่หลังฮองเฮาเข้ามาตรวจยา...ฝ่าบาทกลับล้มลง"ไทเฮาไม่ปล่อยให้จังหวะนั้นผ่านไป พระนางรับสั่งเสียงเย็น"นำตัวหมอหลวงเข้ามา"ไม่นาน หมอหล
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 133
ฮ่องเต้ล้มกลางท้องพระโรงรุ่งอรุณวันนั้น เมฆสีเทาปกคลุมเหนือพระราชวังต้าเยี่ยนจนแสงอาทิตย์แทบส่องลงมาไม่ถึง ลมเย็นพัดผ่านลานหินหน้าท้องพระโรง บรรยากาศเงียบงันผิดปกติ ราวกับทั้งแผ่นดินกำลังรอคอยบางสิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างขุนนางจากทุกกรมทยอยเข้าสู่ท้องพระโรงตามลำดับตำแหน่งแม้ภายนอกทุกคนจะยังคงวางสีหน้าสงบนิ่ง แต่ภายในต่างเต็มไปด้วยความกังวลข่าวพระอาการอ่อนเพลียของฮ่องเต้ตลอดหลายวัน ทำให้หลายคนเริ่มวิตกว่าบ้านเมืองอาจเข้าสู่ความไม่แน่นอนราชครูเกาเดินเข้ามาในฉลองพระองค์เต็มยศ สีหน้าสงบนิ่งกว่าทุกครั้ง เขาเหลือบมองขุนนางฝ่ายตนทีละคน ทุกคนพยักหน้าเบา ๆ เป็นสัญญาณว่าได้เตรียมการเรียบร้อยแล้วอีกด้านหนึ่ง หลินเวยในฐานะฮองเฮาไม่ได้ประทับอยู่ในท้องพระโรงตามธรรมเนียม แต่นางยืนอยู่หลังม่านด้านข้างพร้อมชิงหลัวและเฉินอวี้ เพื่อเฝ้าสังเกตทุกความเคลื่อนไหว นางหันไปหาเฉินอวี้“ทุกอย่างพร้อมหรือยัง”“พร้อมแล้วขอรับ”“หลักฐานทั้งหมด”“องครักษ์ลับดูแลไว้เรียบร้อย ไม่ม
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 132
พระนางหันไปมองราชครูเกา “ฮองเฮา”เพียงได้ยินชื่อนี้ บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไปทันที ราชครูเกาตอบด้วยแววตาแข็งกร้าว“ตราบใดที่ฮองเฮายังอยู่ แผนของเราจะไม่สำเร็จ” ไทเฮาตรัสเสียงเย็น “หาทางทำให้นางหมดความน่าเชื่อถือ หรือไม่ก็...”พระนางหยุดครู่หนึ่ง “ทำให้นางไม่มีโอกาสเข้ามายุ่งอีก”คำพูดนั้นทำให้ขุนนางหลายคนเข้าใจทันที ครั้งนี้...เป้าหมายของไทเฮาไม่ใช่เพียงการแย่งอำนาจ แต่รวมถึงการกำจัดฮองเฮาอย่างเด็ดขาดแต่สิ่งที่ไม่มีผู้ใดในห้องลับรับรู้ก็คือ เหนือคานไม้ของห้องประชุม มีเงาร่างหนึ่งซ่อนตัวอยู่ในความมืด องครักษ์ลับของเฉินอวี้กลั้นลมหายใจ ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย เขาจดจำทุกถ้อยคำที่ได้ยินไว้ในใจ เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง เขาก็อาศัยความมืดปีนออกทางหลังคา ก่อนหายไปกับรัตติกาลในเวลาเดียวกัน ตำหนักคุนหนิงยังคงมีแสงตะเกียงส่องสว่าง หลินเวยยืนอยู่หน้ากระดานหมาก มองหมากสีดำที่แทนไทเฮาและราชครูเกา ไม่นาน ประตูห้องก็ถูกเปิดออก เฉินอวี้รีบเดินเข้ามา สีหน้าเคร่งเครียดแต่แฝงความตื่นเต้น“ฮองเฮา.
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 131
เช้าวันต่อมา เยี่ยนจิ่งเฉินเสด็จเข้าประชุมราชสำนักตามปกติ แต่ครั้งนี้...พระองค์ตั้งพระทัยแสดงอาการเหนื่อยล้า ระหว่างการประชุม ฮ่องเต้ทรงไอขึ้นหลายครั้ง เมื่อเสนาบดีกรมคลังกำลังรายงานเรื่องการตรวจสอบเงินหลวง พระองค์กลับยกพระหัตถ์ขึ้นกุมพระขมับ หวังอี้รีบเข้ามาประคอง“ฝ่าบาท...ทรงพักก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนจิ่งเฉินโบกพระหัตถ์ “ประชุมต่อ”แต่เพียงครู่เดียว พระองค์ก็ทรงหลับพระเนตร ราวกับอ่อนแรงจนไม่อาจฝืนได้ ขุนนางทั้งท้องพระโรงต่างมองหน้ากัน ราชครูเกาเองก็สังเกตเห็น แววตาของเขาเป็นประกายวูบหนึ่ง ก่อนรีบเก็บสีหน้า เมื่อเลิกประชุม ข่าวพระอาการของฮ่องเต้ก็แพร่ไปทั่วพระราชวังตำหนักฉือหนิง แม่นมหลี่รีบเข้ามารายงาน“ไทเฮาเพคะ...ฝ่าบาททรงประชวร”ไทเฮาวางถ้วยชาลง “อาการเป็นเช่นไร”“หมอหลวงกล่าวว่าพระวรกายอ่อนเพลีย ชีพจรอ่อนลง ยังหาสาเหตุไม่ได้”รอยยิ้มบางปรากฏบนพระพักตร์ของไทเฮา ก่อนจะเลือนหายอย่างรวดเร็ว“หมอหลวงกล่าวเองหรือ”“เพคะ”
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 130
ตำหนักคุนหนิง ทันทีที่กลับมาถึง หลินเวยก็เรียกหมอหลวงหลี่และหมอหลวงสวี่มาพร้อมกัน หมอหลวงหลี่มองถ้วยยาอย่างสงสัย“ตำรับนี้... เป็นตำรับบำรุงกำลังมาตรฐาน”หมอหลวงสวี่กลับเงียบผิดปกติ หลินเวยสังเกตเห็นทันที“เจ้ารู้จักหรือ”หมอหลวงสวี่รีบก้มหน้า “กระหม่อม...เคยเห็น”“แล้วเหตุใดจึงไม่พูด”หมอหลวงสวี่ลังเล “เพราะตำรับด้านนอก...ไม่มีปัญหา”หลินเวยหรี่ตาลง “หมายความว่า”หมอหลวงสวี่เงยหน้าช้า ๆ “หากดูเพียงกลิ่นและสี ยานี้เป็นยาบำรุงจริง แต่หากเติมสิ่งใดลงไปเพียงเล็กน้อย...”เขาไม่กล้าพูดต่อ หลินเวยจึงกล่าวแทน“ก็จะไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น”หมอหลวงสวี่พยักหน้าเบา ๆ “ใช่พ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยหันไปหาชิงหลัว “นำกล่องเครื่องมือเงินมา”ไม่นาน ชิงหลัวก็ถือกล่องไม้เข้ามา ภายในมีเข็มเงิน ช้อนเงิน และถ้วยกระเบื้องขนาดเล็ก หมอหลวงหลี่มองอย่างสงสัย“ฮองเฮาจะตรวจพิษหรือพ่ะย่ะค่ะ”
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 129
ฮ่องเต้ไม่อยากเชื่อสายลมยามค่ำพัดผ่านสวนหลวง กลีบดอกเหมยสีขาวปลิวลอยอยู่กลางแสงจันทร์ พระราชวังทั้งหลังเงียบสงบ แต่ภายในตำหนักทรงอักษรกลับเต็มไปด้วยความอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกเยี่ยนจิ่งเฉินยืนอยู่หน้าหน้าต่าง พระหัตถ์ไพล่หลัง สายพระเนตรทอดมองตำหนักฉือหนิงที่มีแสงโคมส่องสว่างอยู่ไกลออกไปหลินเวยยืนอยู่ไม่ห่างจากพระองค์ นางไม่ได้รีบร้อนเอ่ยคำใด เพราะรู้ดีว่า บางความจริง ต่อให้เตรียมใจไว้เพียงใด ก็ยังยากจะยอมรับ หลังความเงียบผ่านไปเนิ่นนาน ฮ่องเต้จึงตรัสขึ้นช้า ๆ“เจ้าคิดจริงหรือ...เสด็จแม่จะทำถึงเพียงนั้น”หลินเวยเงยหน้ามองพระพักตร์ของพระองค์ แม้เยี่ยนจิ่งเฉินจะเป็นจักรพรรดิผู้เด็ดขาด แต่เวลานี้ นางกลับเห็นเพียงบุรุษคนหนึ่งที่กำลังสับสนระหว่างหน้าที่ของฮ่องเต้กับหัวใจของลูกชาย หลินเวยตอบอย่างระมัดระวัง“หม่อมฉันยังไม่กล่าวหาพระองค์ หม่อมฉันเพียงรวบรวมข้อเท็จจริง และข้อเท็จจริงทั้งหมด...”นางเว้นจังหวะ “กำลังชี้ไปในทิศทางเดียวกัน”เยี่ยนจิ่งเฉินหลับพระเนตร พระองค์นึกถึงวัยเยาว์
You May Also Like
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง631.8K viewsสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.6K viewsชะตารักนางรอ
เทียนเหอ74.9K viewsข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม31.0K viewsหวนคืนครานี้เห็นทีต้องเอาคืน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา616 viewsเมียแรกที่ไม่ได้แปลว่าเมียหลวง
กาวหมด468 viewsพี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า
เทียนสื่อ315 viewsทะลุมิติไปดูแลสามีพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
ภัสสพิชชา2.7K views
