MasukShare
ข้ามาช่วยพวกเจ้า
Tanggal publikasi:
2026-07-19 01:34:25
Bab terbaru
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน คนที่ขวางอยู่
"นาลินไม่เคยเป็นฝ่ายเลือกพวกพี่ตั้งแต่แรก นางถูกฉุดมา""แต่ตอนนี้นางก็รักพวกท่านทุกคนแล้วไม่ใช่หรือ" เนลีมองหน้าเขา "หากนางสามารถรักผัวสี่คนได้ ท่านก็สามารถรักเมียสองคนได้เหมือนกัน""พี่ไม่ได้คิดจะมีเมียเพิ่ม""หรือไม่กล้าเพราะกลัวพี่นาลิน" จาซูถอนหายใจ ก่อนลุกขึ้นยืน"กลับบ้านไปเถอะ พี่ไม่อยากคุยเรื่องนี้อีก" เนลีลุกตาม"ท่านยังไม่ได้ตอบข้าเลยว่าหากไม่มีพี่นาลิน ท่านจะเลือกข้าหรือไม่""คำถามนั้นไม่มีประโยชน์ นาลินเป็นเมียพี่ และนางอยู่ในครอบครัวนี้""ท่านไม่กล้าตอบเพราะคำตอบคือเลือกข้าใช่หรือไม่""พี่ไม่ได้พูดเช่นนั้น""แต่ท่านก็ไม่เคยพูดว่าไม่รักข้า" จาซูมองนางนิ่ง เขาอ้าปากเหมือนจะตอบ แต่สุดท้ายกลับพูดเพียงว่า"มันผ่านมานานแล้ว""นานแค่ไหนก็ไม่สำคัญ หากหัวใจของเรายังเหมือนเดิม""หัวใจของพี่ไม่ได้เหมือนเดิม""เช่นนั้นบอกมาสิว่าท่านไม่เหลือความรู้สึกให้ข้าแล้วแม้แต่น้อย และต่อให้ไม่มีพี่นาลิน ท่านก็ไม่มีวันรับข้าเป็นเมีย"จาซูเงียบไป คำพูดของน้องชายทั้งสามคนเมื่อวานดังขึ้นในหัว เขารู้ว่าควรปฏิเสธให้ชัดเจน แต่เมื่อเห็นเนลียืนรอคำตอบด้วยน้ำตาคลอ เขากลับไม่อาจพูดรุนแรงออกมาได้"ข้าไม่ต้
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน สิทธิ์เลือกของแม่หม้าย
เนลีวางตะกร้าหัวมันลงข้างจาซู ขณะที่เขากำลังนั่งซ่อมรั้วอยู่ตรงขอบไร่ ชายหนุ่มเงยหน้ามองนาง ก่อนหันไปดูรอบๆ"เจ้ามาทำอะไรที่นี่""ข้าเห็นท่านทำงานอยู่คนเดียวจึงเอาหัวมันมาให้""พี่ไม่ต้องการ เจ้าเอากลับไปเถอะ""ข้าไม่ได้เอามาขอความช่วยเหลือ" เนลีนั่งลงบนท่อนไม้ใกล้ๆ "ท่านไม่ต้องกลัวว่าพี่นาลินจะโกรธ""ถ้ารู้ว่านางไม่พอใจ เจ้าก็ไม่ควรมาหาพี่ตามลำพัง""ข้าเพียงอยากพูดกับท่านให้รู้เรื่อง""มีอะไรก็พูดมา แล้วรีบกลับบ้านเจ้าไป""ท่านรังเกียจข้าถึงเพียงนั้นเลยหรือ""พี่ไม่ได้รังเกียจ แต่ไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิดอีก""หรือไม่อยากให้พี่นาลินเห็น" จาซูวางเชือกในมือลง แล้วหันไปมองเนลีตรงๆ"นาลินเป็นเมียพี่ พี่ย่อมต้องคิดถึงความรู้สึกของนาง""แล้วความรู้สึกของข้าเล่า""เจ้าไม่ควรถามพี่เช่นนี้""เหตุใดจะถามไม่ได้" เนลีขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม "ตอนที่ท่านรักข้า ท่านเคยบอกว่าจะไม่ยอมให้ผู้ใดฉุดข้าไปเป็นเมีย แต่สุดท้ายท่านกลับทำอะไรไม่ได้ ข้าต้องแต่งกับทามอกับบูรันและทนอยู่กับพวกเขาจนเกือบตาย""เรื่องมันผ่านไปแล้ว""สำหรับท่านอาจผ่านไปแล้ว แต่สำหรับข้ามันไม่เคยผ่าน""ตอนนี้เจ้าหลุดพ้นจากพวกเขาแล้ว ไ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน สิ่งสำคัญกว่าเนลี
"ข้าก็ไม่คิดว่าเนลีต้องการเพียงความช่วยเหลือ หากนางอยากได้ข้าวหรือของใช้จริง นางขอใครก็ได้ แต่นางเรียกหาพี่ใหญ่ทุกครั้ง""แล้วเจ้าเล่า" จาซูถามเลอต้า"ข้าไม่รู้ว่าแผลบนมือของเนลีเกิดขึ้นอย่างไร" เลอต้าวางเมล็ดพืชในมือลง "แต่เมื่อวานข้าบอกนางแล้วว่าข้าทำแผลให้ได้ นางกลับยื่นมือไปหาท่าน นางไม่ได้ต้องการเพียงคนช่วยทำแผล นางต้องการให้ท่านเป็นคนทำ""นางคงคิดว่าพี่ทำแผลเก่งกว่า""นี่แหละที่พวกข้ากำลังพูด" เลอต้าตอบ "ไม่ว่าเนลีทำอะไร ท่านก็หาเหตุผลแทนนางได้เสมอ""พี่เพียงไม่อยากกล่าวหานางโดยไม่มีหลักฐาน""แต่ท่านกลับมองว่านาลินคิดมากทุกครั้ง ทั้งที่สิ่งที่นางเห็นอยู่ตรงหน้า""พี่ไม่เคยบอกว่านาลินคิดมาก""ท่านไม่ต้องพูดออกมา สิ่งที่ท่านทำก็ชัดพอแล้ว" จาซูหยิบมีดขึ้นมาอีกครั้ง แต่ไม่ได้กลับไปเหลาไม้ เขากำด้ามมีดแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้น"พวกเจ้าต้องการให้พี่ทำอย่างไร ไล่เนลีออกจากหมู่บ้านหรือ""พวกข้าไม่มีสิทธิ์ไล่นาง" เลอต้าตอบ "แค่ต้องการให้ท่านเลิกใจอ่อนกับนางเสียที""นางไม่มีใคร""นางมีพ่อแม่ มีพี่ชาย มีหัวหน้าเผ่า และยังมีคนทั้งหมู่บ้าน" ปาโก้พูดขึ้น "นางไม่ได้ไม่มีใคร นางเพียงเลือก
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน นางไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือ
มูก้ากระแทกมัดไม้ไผ่ลงบนพื้นจนฝุ่นฟุ้ง จาซูที่กำลังเหลาไม้ทำด้ามหอกเงยหน้าขึ้นมองน้องชายทันที"เจ้าจะวางดีๆ ไม่ได้หรือ""ข้าก็วางดีแล้ว""ถ้าวางดี ไม้คงไม่กระเด็นไปถึงตรงนั้น""เช่นนั้นพี่ใหญ่ก็มาวางเองสิ" มูก้าตอบ ก่อนเดินไปนั่งข้างปาโก้ซึ่งกำลังสานตาข่ายอยู่จาซูมองท่าทางของน้องชายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้มหน้าทำงานต่อ เลอต้าที่นั่งคัดเมล็ดพืชอยู่ใกล้ๆ รู้ดีว่ามูก้าไม่ได้หงุดหงิดเพราะไม้ไผ่ แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ปาโก้ก็เอ่ยถามขึ้นก่อน"เมื่อคืนพี่นาลินให้พี่ใหญ่นอนตรงไหน" มือของจาซูที่ถือมีดอยู่หยุดลง"เรื่องของพี่""แสดงว่าไม่ยอมให้เข้าห้องอีกแล้วสินะ""เจ้าจะถามทำไม""ข้าเพียงอยากรู้""ถ้ารู้แล้วก็ทำงานของเจ้าไป" ปาโก้ก้มหน้าสานตาข่ายต่อ แต่มูก้ากลับไม่ยอมเงียบ"พี่นาลินตัดสิทธิ์พี่ใหญ่เข้าหอแล้ว ต่อให้พี่ใหญ่ไปง้อ นางก็คงไม่ยอมง่ายๆ หรอก""นางบอกเจ้าเองหรือ""ข้าได้ยินตอนนางพูดเมื่อวาน""ได้ยินแล้วก็ไม่ต้องเอามาพูดซ้ำ""หากพี่ใหญ่ไม่ชอบฟัง แล้วเหตุใดต้องทำให้นางพูดด้วย" จาซูวางมีดลงแล้วหันไปมองมูก้า"เจ้ามีอะไรก็พูดมา""ข้าไม่ชอบที่เนลีมาวุ่นวายกับบ้านเรา""นางเพิ่งย้ายมาอยู่คนเดียว ย่อ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน คำพูดที่ไม่มีค่า
เลอต้าหันไปมองทางเดินเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า แต่ยังไม่ทันเอ่ยเตือน นาลินก็เดินขึ้นมาบนเรือนพร้อมตะกร้าสมุนไพร นางหยุดอยู่ตรงประตูทันทีจาซูกำลังจับมือเนลี ส่วนมืออีกข้างของนางยังเกาะแขนเขาแน่น ผ้าซึ่งเปื้อนเลือดวางอยู่ข้างตัวทั้งสองคน"นาลิน" จาซูรีบปล่อยมือเนลีแล้วลุกขึ้น "เจ้ากลับมาแล้วหรือ""หากข้ายังไม่กลับ คงไม่ได้เห็นสินะ""เนลีทำมีดบาดมือ พี่แค่ช่วยทำแผลให้" นาลินวางตะกร้าลงข้างประตู ก่อนมองมือซึ่งถูกพันผ้าของน้องสาว"แผลร้ายแรงมากหรือ""ไม่ได้ร้ายแรง" เลอต้าตอบตามตรง "ข้าบอกว่าจะทำให้ แต่พี่ใหญ่ยืนยันจะทำเอง" จาซูหันไปมองน้องชายทันที"ข้าไม่ได้ยืนยัน นางเลือดไหล พี่จึงรีบช่วย""แล้วเลอต้าไม่มีมือหรือ" นาลินถาม"พี่เห็นเลือดจึงไม่ได้คิดมาก""ท่านเคยคิดบ้างหรือ""พี่ไม่ได้ไปหานางตามลำพัง เนลีเป็นฝ่ายมาที่นี่ และเลอต้าก็อยู่ด้วย""เมื่อเช้าท่านบอกว่าหากนางต้องการความช่วยเหลือ จะให้น้องชายคนใดคนหนึ่งช่วยแทน""เรื่องนี้มันเกิดขึ้นกะทันหัน""ทุกเรื่องของเนลีกะทันหันสำหรับท่านเสมอ""นาลิน ฟังพี่ก่อน""ข้าฟังอยู่ ท่านจะบอกว่าเห็นเลือดจึงใจอ่อน แผลของนางต้องรีบรักษา และท่านไม่ได้คิดอะไร
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน คำสัญญาที่ทำไม่ได้
จาซูยกถ้วยข้าวไปวางตรงหน้านาลินตั้งแต่เช้า แต่นางกลับเลื่อนถ้วยไปทางปาโก้โดยไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองเขา"พี่ตักมาให้เจ้า""ข้าไม่หิว""เมื่อคืนเจ้าก็แทบไม่ได้กินอะไร""ท่านยังสังเกตเห็นด้วยหรือ" นาลินหยิบผักต้มใส่ถ้วยของมูก้า "ข้านึกว่าท่านสนใจอยู่เพียงคนเดียวเสียอีก"จาซูถอนหายใจ ก่อนขยับเข้าไปนั่งใกล้กว่าเดิม"พี่รู้ว่าเจ้ากำลังโกรธเรื่องเนลี""รู้แล้วจะพูดทำไม""พี่อยากให้เจ้าสบายใจ ต่อไปพี่จะไม่ไปหาเนลีตามลำพังอีก" นาลินชะงักมือเล็กน้อย แต่ยังไม่หันไปมอง"ท่านเคยรับปากว่าจะรักษาระยะห่างกับนางแล้ว""ครั้งนี้พี่จะทำให้เห็น หากนางต้องการความช่วยเหลือ พี่จะให้เลอต้า ปาโก้หรือมูก้าไปแทน" น้องชายทั้งสามคนหันมองพี่ใหญ่พร้อมกัน เลอต้าวางถ้วยลงก่อนถาม"แล้วหากพวกข้าไม่ว่างเล่า""ก็ให้เนลีไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่น พี่จะไม่ไปบ้านนางตามลำพังอีก""พูดต่อหน้าทุกคนแล้วนะ" นาลินหันมามองเขา"พี่รับปาก""ข้าไม่ได้บังคับท่าน หากทำไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด""พี่ทำได้" นาลินมองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนดึงถ้วยที่เลื่อนไปทางปาโก้กลับมา แต่ยังไม่ยอมกินอาหารที่จาซูตักให้"ข้าจะรอดู"หลังมื้ออาหาร จาซูกับปาโก้ออกไป
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ไม่เด็กแล้วล่ะ
“พูดแบบนี้หมายความว่าไง? พี่เชื่อมันงั้นรึ?” นาลินโวยขึ้นอย่างไม่พอใจ เมื่อจาซูหันมาถามเธอแบบนั้น“ข้าพูดตามที่เห็น” จาซูตอบอ้อมแอ้ม“อ๋อ...ก็ใช่น่ะสิ พี่กับมันเคยรักกันมาก่อน จะเข้าข้างกันก็คงไม่แปลกหรอก” นาลินพูดประชดประชัน“อย่ามาพูดแบบนี้นะนาลิน ข้าเห็นแบบไหน ข้าก็พูดแบบนั้น ดูสภาพเจ้ากับสภาพเน
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน อริตัวเป้ง
แจมในร่างของนาลินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเพลียเล็กน้อย แต่ร่างกายกลับดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นกว่าวันแรกมาก วันนี้เธอตั้งใจจะออกไปเดินเล่นรอบ ๆ หมู่บ้านเพื่อสำรวจลู่ทางและดูสภาพแวดล้อมรอบตัวเสียหน่อย เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็อยู่แต่ในกระท่อมบำเรอความสุขให้ผัวทั้งสองคนจนแทบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันห
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ผัวรอง
หลังจากคืนเข้าหอผ่านพ้นไปแล้ว แจมในร่างของนาลินก็เริ่มต้นใช้ชีวิตตามปกติในชนเผ่าโดยไม่มีท่าทีขัดขืนอีกเลย และเธอก็พบว่าชีวิตใหม่ในร่างนี้มันช่างสบายเสียจริงๆเพราะจารีตของตระกูลนี้กำหนดไว้ว่า สตรีที่เป็นเมียร่วมของสี่พี่น้อง ถือเป็นสมบัติล้ำค่าที่ต้องได้รับการดูแลเอาใจใสอย่างดีที่สุด ผัวทั้งสี่คนเ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ชีวิตใหม่ที่ใฝ่ฝัน
หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึก เพื่อตั้งสติแล้วเปลี่ยนท่าทาง เธอละทิ้งความเหวี่ยงวีนไปทันที ก่อนจะแสร้งทำเป็นยกมือกุมศีรษะพลางบีบน้ำตา แล้วมองชายตรงหน้าด้วยสายตาออดอ้อน“พี่...พี่จาซูเหรอจ๊ะ” เสียงหวานสั่นเครือเอ่ยขึ้น จาซูชะงักไป คิ้วหนาขมวดเข้าหากันพยายามมองท่าทางแปลกไปของเมีย“ใช่สิ! เจ้าเป็นอะไรไป เหตุ
Anda juga akan menyukai
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค4.9K Dibaca80's หยางชิงโม่คุณหมอสาวย้อนเวลาไปเป็นเศรษฐี (มี Ebook)
primพริมโรส7.1K DibacaUndisclosure
Jes/JinMingZin/Quendaya/ThisDamnSoul 3.6K Dibacaฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.0K Dibacaเดอะ เนฟีลิม The Nephilim
นักเขียนบ้านนา1.1K Dibacaซีรีส์ โลกีย์ลวง NC35+
ณิการ์79 Dibacaไป๋เฟิ่งมี่ข้าแค่บังเอิญหลอมโอสถได้นิดหน่อย
หลินหลินสาวน้อยนักผจญภัย6.1K Dibacaปริศนาคลื่นความทรงจำ
อักษราลัย169 Dibaca
