LOGIN
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : จุดเปลี่ยน จุดเริ่มต้น -------------------------------------------------------------------------- (แนวความรักโรแมนติก สืบสวน คำพูดไม่ทางการเกิน พอให้อ่านเข้าใจง่าย) “นี่กาแฟค่ะบอส” “เสร็จงานแล้วเธอกลับบ้านไปเลยก็ได้นะ...” เขมพูดบอกกับลูกน้องในทีมของเขา เพราะเวลานั้นเขายังมีงานให้ต้องเคลียร์ “ไม่มีอะไรให้บีมช่วยแล้วเหรอคะ” “ไม่มี งานที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการเอง” ผมมีงานที่ใหญ่เกินกว่าที่จะให้นักสืบในบริษัททำได้ จึงคิดว่าจะจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง “ได้ค่ะ...งั้นบีมขอตัวกลับก่อนนะคะ” “อือ” ถ้าเทียบความสามารถการสืบเสาะ หาข้อมูลลับแล้ว เขมเป็นคนที่ฝีมือดีที่สุดในบริษัท เพราะหากไม่สนใจและเก่งในงานด้านนี้จริง ๆ เขาคงไม่คิดที่จะเปิดบริษัทอย่างทุกวันนี้ ซึ่งงานที่เขมกำลังจะตามสืบนี้ เกี่ยวกับความลับระดับประเทศชาติ พัวพันกับคนใหญ่คนโต คนมีสีมากมาย เขาจึงต้องจัดการงานนี้ด้วยตัวเองอย่างลับ ๆ เพราะหากฝ่ายที่กำลังถูกสืบข้อมูลอยู่รู้ตัวเข้า เขาอาจถูกปองร้ายมากกว่าที่เคยเจอมา แน่นอนว่าอาชีพนี้มีความเสี่ยง ทว่ายิ่งอันตรายเขมกลับยิ่งชอบมัน เหมือนว่าเขาได้ปลดล็อกบางอย่างในใจทุกครั้งหลังจากงานในแต่ละงานเสร็จลุล่วง เขามีความสนใจเกี่ยวกับงานสืบสวนตั้งแต่เด็ก ทั้งที่ครอบครัวเป็นหมอมาตั้งแต่ต้นตระกูล ทว่าเขากลับเป็นคนที่แตกต่างออกไป และถึงแม้จะไม่ได้รับการสนับสนุนจากคนในครอบครัว แต่ความฝันของเขาก็ได้รับการช่วยเหลือจากเพื่อนรักเป็นอย่างดี จนสามารถเปิดบริษัทได้อย่างทุกวันนี้ และช่วงเวลานี้ก็เรียกได้ว่า เป็นช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดของเขากับเส้นทางการเป็นนักสืบ… “งานใหญ่แน่คราวนี้...” บางอย่างที่เขมเพิ่งค้นหาข้อมูลเจอทำให้เขาพูดประโยคนั้นออกมา ข้อมูลเชิงลึกที่เขาเพิ่งได้เห็นมันบอกให้รู้ว่านี่เป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิด และใหญ่เกินตัวเขาไปมาก อึก อึก! กาแฟดำถูกดื่มลงคอเพื่อเพิ่มพลังให้กับดวงตาคู่เข้ม ให้สามารถนั่งถ่างตาทำงานต่อไปได้แม้จะเป็นเวลาดึกดื่น กึก กึก กึก! ชายหนุ่มตั้งใจโฟกัสอยู่ที่ด้านหน้าจอคอม ทว่าเมื่อเขายกแก้วกาแฟดื่มเป็นรอบที่สอง รสชาติของมันกลับทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายตัว เหมือนจะหน้ามืด เวียนหัว พร้อมทั้งยังรู้สึกหนักอกหายใจไม่ออก “แค่ก! แค่ก!” เสียงสำลักที่ดังอยู่ภายในห้องทำงานของเขม เรียกให้คนที่ยังอยู่บริเวณนั้นเปิดประตูวิ่งเข้ามาดู ซึ่งก็เป็นลูกน้องคนเดียวกับที่นำกาแฟมาเสริฟ์ให้กับเขา “บอสคะ บอสเป็นอะไรคะ?” เสียงของบีม ร้องเรียกบอสของเธอทันทีที่วิ่งมาถึงร่างของเขาที่ล้มลงกับพื้น และมีท่าทางเจ็บปวดเหมือนกับคนจะขาดใจ “พาฉันไปโรงพยาบาลที แค่ก!” ตอนนี้เขมไม่รู้ว่าร่างกายของเขาเป็นอะไร และไม่ได้คิดว่าเป็นเพราะกาแฟที่ดื่มเข้าไป จนกระทั่งเมื่อได้ยินบางคำพูดที่ออกจากปากของบีม “จะรีบไปโรงพยาบาลทำไมล่ะคะ...ไปตอนหัวใจหยุดเต้นแล้วดีกว่า” “...” วินาทีนั้น เขมรู้ได้ว่าเขารับงูพิษเข้ามาทำงานที่บริษัท นอกจากนั้นแล้วเธอยังปล่อยพิษทำร้ายเขาอีกด้วย ซึ่งก็น่าจะเป็นในแก้วกาแฟแก้วนั้นที่เขาดื่มเข้าไป ทว่ากว่าจะรู้ตัวเขาก็ตั้งรับไม่ทันแล้ว พิษร้ายวิ่งพล่านอยู่ทั่วร่างกายจนเหมือนว่านาทีสุดท้ายของชีวิตจะใกล้เข้ามาถึง “แค่ก แค่ก!” “ทนอีกนิดนะคะบอส งานของฉันใกล้จะสำเร็จแล้ว…” สายตาของบีมที่พูดบอกกับเขม เป็นสายตาที่นิ่งไร้ความรู้สึกใด ๆ ทว่ามันแฝงไปด้วยความเลือดเย็นและร้ายกาจอย่างหาอะไรมาเปรียบเทียบไม่ได้ เป็นสายตาที่เขมไม่เคยเห็นจากใครมาก่อนตลอดทั้งชีวิต “...เธอ” “ได้เวลาหลับแล้วล่ะค่ะ” บีมพูดจบก็ใช้มือลูบปิดตาของเขม ที่จ้องมองเธออยู่ด้วยความโกรธแค้น ราวกับว่าอยากจะฆ่าเธอในวินาทีนั้น แต่ก็น่าเสียดายที่เขาทำมันไม่ได้ เพราะเธอชิงทำสิ่งนั้นก่อนแล้ว... จวนเจ้าเมือง (อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๗) “ได้โปรดท่านเจ้าเมือง…ออกหลวงเขมอินทรา มิได้ทำความผิดอย่างที่ถูกกล่าวหา ฮึก สามีของข้าถูกกล่าวหา ได้โปรดไต่สวนอีกครั้งเถิดเจ้าค่ะ” แม่หญิงบัว ผู้ที่มีความงามทั้งหน้าตาและจิตใจ ก้มกราบแทบแผ่นดิน เมื่อเห็นว่าสามีของเธอ ออกหลวงเขมอินทรา ถูกทรมานอยู่เบื้องหน้าเพื่อให้รับโทษที่เธอคิดว่าเขามิได้เป็นผู้กระทำผิด “...” และผู้ที่ถูกทรมานจนหมดสติไปก็ฟื้นขึ้น พร้อมกับความรู้สึกปวดร้าวทั่วทั้งร่างกาย สติที่ตื่นขึ้นไม่ใช่ตัวตนเดิมของออกหลวงเขมอินทรา แต่กลับเป็นตัวตนใหม่ ที่ไม่คุ้นเคยกับสถานที่ หรือแม้แต่ผู้คนที่อยู่ที่นี่ เสียงของหญิงสาวที่ร้องอ้อนวอนขอชีวิตให้กับเขา โหยหวนไปทั่วบริเวณจวนเจ้าเมือง มีชาวบ้านมากมายมาห้อมล้อมเฝ้าดูการทรมาน และการไต่สวนนี้ “ฮืออ ได้โปรดเถิดท่านเจ้าเมือง” “ก็ได้ ถ้าเอ็งมั่นใจ ว่าผัวของเอ็งมิได้เป็นคนทรยศแผ่นดิน งั้นก็จงไปหาหลักฐานมาเถิด แต่หากหลักฐานชี้ชัดว่าออกหลวงเขมอินทราเป็นกบฏ เอ็งจักต้องรับโทษสถานหนักไปพร้อมกับผัวของเอ็ง” ท่านเจ้าเมืองพูดจบก็ลุกออกจากที่นั่งไป นั่นเป็นการให้โอกาสออกหลวงเขมอินทรา ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนทรยศแผ่นดิน ให้ได้มีโอกาสแก้ตัวใหม่อีกครั้ง “ฮืออ ขอบพระคุณเจ้าค่ะท่านเจ้าเมือง” “ยัยบีม ฉันจะฆ่าเธอ...” เขมพูดพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบาไร้ซึ่งพลังและแหบพร่าจนฟังไม่รู้ความ สายตาจ้องมองไปยังแม่หญิงที่ทรุดตัวลงนั่งโอบกอดร่างบอบช้ำไร้เรี่ยวแรงของเขา ใบหน้าของเธอนั้นคล้ายกับหญิงสาวผู้หนึ่งที่เขามีความแค้นอยู่ภายในใจ เหมือนกับคนที่เขาเห็นหน้าก่อนที่จะหลับตาลง และมาตื่นขึ้นที่นี่ ทว่าการแต่งตัวของเธอและสีหน้าที่ดูเป็นห่วงเขาสุดใจนี้ ไม่เหมือนกับใบหน้าร้าย ๆ ของนางงูพิษ ที่เขาเห็นในก่อนจะหมดสติ “ออกหลวง มิเป็นอะไรแล้วนะเจ้าคะ ฮืออ!” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ







