LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : กบฎตัวจริง Nc🔞 -------------------------------------------------------------------------- ⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡ ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้... “แม่บัว” “..!” “ตกใจกะไร นี่ข้าเอง” “ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา “ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้” “ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ “ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้าค่ะ” “มานี่” ออกหลวงเขมไม่ฟังคำใด ลากแม่บัวเข้ามุมที่มิดชิดพอ จะทำเรื่องที่เอาใจท่อนชายของตนได้ มุมที่ออกหลวงพาแม่บัวมาหยุดยืนอยู่ เป็นเรือนเปลี่ยนผ้าใกล้ท่าอาบน้ำ และยังใกล้กับสวนดอกไม้นานาพันธุ์ บริเวณนี้มีจุดบังสายตาอยู่สามทิศ ส่วนอีกทิศเป็นทางเดินเชื่อมยาวออกไปด้านนอก “ออกหลวงเจ้าคะ” “เสียงของเจ้าหวานหูจริง ๆ หน้าตาก็งามยิ่งกว่าเมียข้าคนไหน ๆ ข้าอยากได้เจ้าเสียเหลือเกินแม่บัว” คำพูดหื่น ๆ ของออกหลวงทำแม่บัวทนความน่ากลัวของเขาไม่ไหว จนต้องร่ำไห้ออกมา “ฮืออ ข้ากลัวแล้วเจ้าค่ะ” “มิต้องกลัว ข้าขอแรงเจ้ามินานดอก หากเจ้าช่วยข้าจนสำเร็จแล้ว เจ้าจักได้ขึ้นเรือนไปหาแม่นวลปราง เช่นนั้นก็จงวางกระบุงดอกไม้ลงเสีย...” “...” “เร็ว!” “เจ้าค่ะ” เธอทำตามคำสั่งทันทีเมื่อได้ยินเจ้าเรือนเค้นเสียงดุใส่ “เช่นนั้น ปากของเจ้า...” จ๊วบ~ ออกหลวงพูดจบก็ดูดดื่มริมฝีปากนั้นอย่างกระหาย ร่างบางถูกกระชับกอดให้แน่นยิ่งขึ้นในตอนที่คนหื่นแสดงพฤติกรรมเอาแต่ใจ หากว่าเขากลืนเธอลงคอไปได้ก็คงทำไปแล้ว “อ๊า อยากเอา ข้าอยากเอาแม่บัวเหลือเกิน...” เขาพูดออกมาด้วยหน้าตาหื่นท่าทางน่าหวาดกลัว “มิต้องร้องดอกแม่บัว ข้าบอกแล้วมิใช่ลือ ว่าจักมิสอดใส่ หากแม่นวลปรางยังมิยอมให้ข้าตบแต่งเจ้าเป็นเมียอีกคน” “ฮึก” ฟุบ! ร่างงามถูกกดลงให้คุกเข่าอยู่ที่พื้นไม้ “เอาล่ะ ข้าจักสอนวิธีเอาใจสามีให้ เพราะเจ้าจักต้องใช้มันกับข้าในไม่ช้านี้” “..!” แม่บัวหลับตาปี๋ลง เมื่อออกหลวงปลดผ้านุ่งออกและเผยท่อนใหญ่มหึมาอยู่เบื้องหน้าของเธอ แปะ! แปะ! ชายอุบาทว์ฟาดท่อนแข็งใส่ริมฝีปากงามเบา ๆ และออกคำสั่ง “อ้าปากของเจ้าออก แลเอาสิ่งนี้เข้าปากเสีย ดูด อม เลีย ทำในสิ่งที่ข้าสั่ง” “...” “หากมิยอมทำ ข้าจัก...ยัดมันเข้ารูอื่นแทน” “ฮึก” แม้มิจำยอม แต่สถานการณ์ตรงหน้าก็บังคับให้เธอทำสิ่งนั้น สิ่งที่เธอไม่เคยยินยอมพร้อมใจ ออกหลวงสอนให้แม่บัวเอาใจตนด้วยริมฝีปาก กึ่งสอนกึ่งบังคับจนเขานั้นเสร็จสมใจ “อ๊า ใบหน้าเจ้างดงามยิ่งนักแม่บัว...” บวบ~ บวบ~ “ดูดแรงอีก อ๊า ใกล้แล้ว ข้าจักแตกมันไว้ในปากของเจ้า อ๊ะ อ๊า~” “อ๊อก! แค่ก!” “กลืน! กลืนมันลงไปเสีย” “อึก! แค่ก!” “เก่งมาก...เจ้าขึ้นเรือนไปหาแม่นวลปรางได้แล้วล่ะ ไว้ข้าจักไปพูดคุยเรื่องขอแม่บัวกับพี่ของเจ้าอีกหนหนา ว่าที่เมียคนใหม่ของข้า” ออกหลวงเขมฝากริมฝีปากสกปรกไว้บนแก้มซ้ายของแม่บัว ก่อนจะรวบผ้าขึ้นมานุ่งและเดินจากเธอไป ปล่อยทิ้งให้แม่บัวนั่งร้องไห้จมอยู่กับกองน้ำตาตรงนั้น ***** “ข้าขอคุยด้วย” “คุณพี่มีเรื่องอันใดลือเจ้าคะ?” แม่นวลปรางเอ่ยถามกับผู้เป็นสามี ถึงธุระที่ทำให้เขาเดินลงจากเรือน มาหาเธอที่ท่าน้ำในช่วงสาย “พวกเจ้าออกไป” ออกหลวงไล่บ่าวรับใช้ทุกคนออกไปจากพื้นที่ของศาลาใกล้ท่าน้ำ เพื่อที่เขาจะได้พูดคุยถึงเรื่องสำคัญกับเมียคนแรกได้ถนัด และแม่บัวเองก็ไม่ได้อยู่ฟังเรื่องนี้ เพราะเธอก็เดินถอยออกไปพร้อมกับบ่าวรับใช้คนอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน “...” เรื่องอันใดกันนะ? แม่นวลปรางตั้งคำถามภายในหัวเสร็จ ผู้เป็นสามีก็แจ้งให้ทราบถึงเรื่องที่เขาต้องการจะพูดคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว “เรื่องแม่บัว” “...” “ยกแม่บัวให้ข้าเถิด” “เราเคยคุยเรื่องนี้กันไปแล้วมิใช่ลือเจ้าคะ” “คุยแล้วก็คุยใหม่ได้ ข้าอยากได้แม่บัวเป็นเมียอีกคน เจ้าเป็นญาติผู้ใหญ่ของนาง แลเป็นเมียคนแรกของข้า หากข้าทำการใดข้ามหน้าเจ้าคงมิดี” “คุณพี่...ยังมิได้ลงมือ กับแม่บัวใช่ลือไม่เจ้าคะ” แม่นวลปรางถามเสียงสั่น ตอนนั้นก็พยายามทำใจนิ่ง แม้ลึก ๆ จะหวาดกลัวว่าที่สีหน้าของแม่บัวดูเศร้าหมองแปลกไปในช่วงหลังมานี้ จะเป็นฝีมือของออกหลวงเขมผู้เป็นสามี “ข้ายังมิได้ทำเรื่องที่เจ้ากลัวดอก มิต้องห่วงไป...” “ข้ามิอนุญาต” “เป็นเช่นนั้น ข้าคงต้องส่งแม่บัวให้ไปอยู่ที่เรือนคุณลุงโกสน” “มิได้นะเจ้าคะ! จักให้น้องข้าไปเป็นที่รองรับอารมณ์ของตาแก่มักมากในกามผู้นั้นมิได้” เธอรู้เกียรติศักดิ์ของเจ้าพระยาโกสนดี ว่าเขาเป็นคนบ้ากามเช่นไร แม้อายุจะมากถึงห้า หกสิบ ก็ยังเป็นที่เรื่องลือกับเรื่องบัดสีเช่นนั้น “งั้นก็ให้แม่บัวมาเป็นเมียกูเสียอีนวลปราง!” “...” “หากมิต้องการให้น้องมึงไปเป็นเมียของตาแก่โกสน กูก็เหมาะสมที่จะได้แม่บัวเป็นเมียอีกคน” “...” ทั้งคำพูด สายตา และการกระทำที่ออกหลวงแสดงต่อแม่นวลปราง มีแต่ความต่ำช้าอยู่เต็มไปหมด จนเธอมองไม่เห็นภาพของออกหลวงเขมอินทรา สามีคนเดิมที่เธอเคยรักจนหมดหัวใจ ***** ในช่วงฟ้ามืดของวันนี้ ออกหลวงเขมอ้างเมียทุกคนบนเรือนว่าป่วยไข้ จึงแยกตัวออกมานอนที่ห้องของตนลำพัง ทว่านี่เป็นแผนการที่จะได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนาก็เท่านั้น... “มึงคอยดูลาดเลาไว้...” ออกหลวงออกคำสั่งกับบ่าวรับใช้ ให้เฝ้าอยู่หน้าห้องนอนของแม่ใหญ่ หลังจากที่เขาวางยาให้แม่นวลปรางหลับไปเหมือนครั้งนั้น และฉกตัวแม่บัวออกจากห้องไปยังห้องนอนของตัวเอง เพื่อทำเรื่องบัดสีเช่นที่เคยทำมา ห้องนอนออกหลวงเขม... “ออกหลวงเจ้าคะ...” “ข้าอยากได้เจ้าเหลือเกินแม่บัว แต่ข้าก็อยากที่จะรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้า…” ร่างของแม่บัว ถูกกดลงนอนกับเตียงโดยร่างกำยำที่คร่อมทับเธออยู่ด้านบน คนหื่นใช้ช่วงล่างของเขาเบียดเด้าเข้าหาเนินมะปรางของหญิงงามอย่างคนกระหายในกาม ใจก็อยากจะทำมากกว่าที่เคยทำมา แต่ก็คิดว่าคงหมดความตื่นเต้นจึงยอมเฝ้ารอคอยวันที่เขาจะได้เข้าหอร่วมกันกับเธออย่างใจจดใจจ่อ “บัวกลัวเจ้าค่ะ” “ยังดอกแม่บัว ข้าจักยังมิทำสิ่งนั้น แต่หนนี้ข้าขอ...ขอมองสิ่งล้ำค่าของเจ้าให้เต็มตาได้ลือไม่?” ออกหลวงไม่ได้ถามเพื่อขอคำอนุญาตจากแม่บัว แต่ในตอนที่ถาม เขาปลดผ้าถุงที่แม่บัวนุ่งอยู่ออก รวมถึงผ้านุ่งที่เขาสวมใส่อยู่ก็ด้วย เวลานี้เขาจับเด็กสาวผู้หวาดกลัวแก้ผ้าออกไม่เหลือชิ้น เธอนั่งล่ำไห้อยู่บนเตียงตัวสั่นเทา สองแขนกอดปิดเต้าเนื้อนุ่มในขณะที่หนีบขาสองข้างเข้าหากันไม่ปล่อย แววตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำใส ทว่าชายหื่นก็ไม่คิดหยุดเรื่องที่ทำ แม้ปากบอกว่าจะไม่ทำเรื่องเช่นการสอดใส่ แต่เขาก็กำลังทำเรื่องชั่วกับร่างกายของเธออยู่ จุดบนยอดอกสีสวยถูกริมฝีปากหนาดึงดูดอย่างกระหายไปพร้อมกันในตอนที่เขาใช้ส่วนหัวเห็ดวาดผ่านร่องกลีบแฉะของเด็กสาว เขาดูจะพอใจมากที่เห็นว่าแม่บัวมีท่าทีหวาดกลัว สายตาหื่นจับจ้องไปที่จุดล่างเมื่อดันตัวขึ้นนั่ง เม็ดเกสรรับความเสียวสีแดงสดถูกกดขยี้โดยส่วนหัวของเอ็นแข็งจนบริเวณนั้นเกิดความร้อนฉ่าขึ้น “อ๊ะ~ ออกหลวงเจ้าคะ” “จักเสร็จสิหนาแม่บัว” แจ๊ะ! แจ๊ะ! ออกหลวงเปลี่ยนเป็นใช้นิ้วรีดน้ำหวาน ความชำนาญของเขามันแสนอันตราย จนแม่บัวต้านทานไว้ไม่อยู่ ต้องแตกน้ำรักออกมาฉ่ำแฉะผ้าห่ม เรื่องราวเช่นนั้นเกิดขึ้นกับแม่บัวนับครั้งไม่ถ้วน จากความหวาดกลัวเกิดเป็นความหลงในที่สุด เธอตกหลุมพลางทางอารมณ์ที่ออกหลวงเขมปลูกฝังให้ ซึ่งเมื่อแม่นวลปรางได้รู้เรื่องทั้งหมด ก็ระเบิดอารมณ์โกรธใส่ผู้เป็นสามี ทว่าเธอกลับได้รับการกระทำที่เกินคาดจากชายคนที่เธอเคยรัก ร่างกายของเธอบอบช้ำจากทั้งแรงกายและคำด่าทอของสามี จนสุดท้ายแล้วเธอก็ต้องยอมยกแม่บัวให้เป็นเมียของผู้ชายมักมากอีกคน และแม่รองที่รู้เรื่องนั้นก็อยู่แทบไม่เป็นสุข เพราะออกหลวงดูมีท่าทีจะหลงแม่บัวเอามาก ๆ จนเธอต้องทวงผู้เป็นสามีคืนด้วยวิธีสกปรกเช่นเดิมอย่างที่เคยทำ และเมื่อผ่านคืนแต่งงานของแม่บัวกับออกหลวงไป เขาก็เบื่อเธอจริง ๆ อย่างที่แม่รองคาดหวังให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น ทุกอย่างดำเนินต่อไปด้วยความรักและความแค้นของผู้ที่อาศัยอยู่ร่วมเรือนเดียวกัน โดยที่ออกหลวงเขมอินทรา ก็รับรู้เรื่องเช่นนั้นมาตลอด แต่ก็ไม่คิดแก้ไขสิ่งใด และปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างคนไร้ความรับผิดชอบ... -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ







