Masuk[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : รื้อความทรงจำ Nc🔞 -------------------------------------------------------------------------- ⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡ ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- ขวับ! ร่างของแม่บัวถูกเกี้ยวลงมานอนหลังแนบชิดอยู่กับเตียง และถูกคร่อมทับด้วยร่างใหญ่กำยำของสามี เธอรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังจะได้ลิ้มลองความรู้สึกในตอนเข้าหอและความรู้สึกดี ๆ ในครั้งที่เคยได้รับก่อนหน้าที่จะเป็นเมียของเขาเต็มตัว ซึ่งสิ่งนั้นไม่เคยเกิดขึ้นนานเกือบสองปีมาแล้ว… “คุณพี่เจ้าคะ” “ว่าไง?” “คุณพี่จัก...” แม่บัวอั้ม ๆ อึ้ง ๆ ไม่กล้าพูดคำหน้าอายออกมา ในขณะนั้นเขมก็ใช้มือล้วงเข้าไปใต้ผ้าถุงเพื่อรูปสัมผัสเนื้อในของหญิงสาวที่กำลังนอนตัวเกร็ง แข็งทื่อเป็นท่อนไม้ “เจ้าเป็นคนที่ข้าอยากจำได้คนแรก เพราะงั้น ให้ข้าทบทวนความทรงจำกับร่างกายของเจ้าหน่อยหนา...” “...” ริมฝีปากหนาโน้มลงจูบสาวงามอย่างไม่กระโตกกระตาก เขาทำอย่างหักห้ามอารมณ์เพราะกลัวจะทำแม่หญิงบัวผู้เป็นเมียหวั่นกลัว ซึ่งสีหน้าของเธอตอนที่เขาจับพลิกตัวลงนอนก็ดูจะเป็นเช่นนั้น จ๊วบ~ ลิ้นสากไล่ต้อนลิ้นเล็กในโพรงปากหวานฉ่ำ เธอดูเกร็งไปทั้งตัวเมื่อมือของเขมลูบใกล้เข้ามาถึงเนินหญ้านุ่มของเธอ บริเวณนั้นถูกแหย่เล่นเพียงไม่ถึงนาที มันก็ฉ่ำแฉะอย่างรู้งาน “เยิ้มเชียว ฉันแค่จูบแม่บัวเอง ทำไมถึงได้...แฉะแบบนี้ล่ะ” “คุณพี่เจ้าคะ ขะ...ข้าอายเจ้าค่ะ” “เจ้าอายได้เต็มที่ แต่ข้ามิหยุดทำดอกหนา” เขาพูดคำโบรานที่เรียนรู้จากดินผู้เป็นบ่าวออกมา หวังเอาใจและสื่อสารให้แม่บัวเข้าถึงอารมณ์ถึงความต้องการของเขา “ข้าอดใจไม่ไหวแล้วสิ แม่บัวเมียข้า” “อ๊ะ!” “แฉะเสียยิ่งกว่าด้านนอก มันเยิ้มจนข้าอยากซดดื่ม” ว่าแล้วเขมก็ถดตัวลงต่ำ เพื่อจะมองสิ่งสวยงามที่แม่บัวซ่อนไว้ภายใน “ข้าขอชิมรสหวานของเจ้าสักหน่อยหนาแม่บัวเมียข้า...” “คุณพี่เจ้าคะ” แผล็บ~ ลิ้นอุ่นโลมเลียกลีบดอกบัวตูมจนแฉะ หนำซ้ำยังชอนไชทั่วบริเวณร่องและปากถ้ำที่มีน้ำหวานไหลเยิ้ม ลิ้นยาวของเขมถูกดันเข้าไปไม่ถึงครึ่งก็รู้สึกได้ถึงความสดหวานของหญิงสาว “อ๊า ไม่ไหว ต้องเอาเดี๋ยวนี้…” เขมดันตัวลุกขึ้นพรวดจนแม่บัวตกใจท่าทางรีบร้อนของเขา ดูเหมือนว่าเขาอยากจะสอดใส่ความเป็นชายเข้ามาด้านในรูเสียวของเธอเต็มที่ ลำโตที่เธอเคยเห็นเมื่อนานมาแล้ว เวลานี้เธอได้เห็นมันอีกครั้ง และความยิ่งใหญ่ของมันก็ยังเป็นที่น่าจดจำและติดตาเธอเสมอ “ค่อย ๆ นะเจ้าคะคุณพี่ ข้ากลัวเจ็บ” “ผ่านครั้งนี้ไป แม่บัวจะร้องให้ข้าทำมันอีก...” สวบ! “อ๊ะ!” มีเมียเด็กมันดีแบบนี้นี่เอง ช่องรักสวาทของแม่บัวมันรัดแน่นจนผมอยากจะแตกทันทีที่ดันเข้ามาสุดความยาว “อ๊า แม่บัว ข้าขอโทษนะ” “มิเป็นไรเจ้าค่ะคุณพี่ บัวมิเจ็บเท่าไหร่” “อืออ ฉันไม่ไหว อยากออกแรงมากขึ้นอีก” ร่างกายของผมเหมือนถูกใครบังคับอยู่ อาจจะเป็นความใคร่ของผมเอง ไอ้นั่นแหละตัวการหลัก “หากหยุดกระทำมิได้ คุณพี่ก็จงออกแรงมาเถิดเจ้าค่ะ บัวจักรับแรงทั้งหมดนั้นไว้เอง...” แม่บัวฝืนยิ้มรับความกระหายของผู้เป็นสามี แม้ตอนนั้นจะน้ำหูน้ำตาเอ่อคลอเพราะความจุกแน่นที่แทรกความเสียวซ่านอยู่เป็นระยะ “อ๊า~ ถ้างั้น แม่บัวช่วยอ้าขากว้างขึ้นทีนะ ฉันจะออกแรงกระแทกแล้ว” “แบบนี้ลือเจ้าคะ” “นั่นแหละเด็กดี...” เขมดันตัวขึ้นตั้งท่าเบสิค สองมือจับล็อคเอวบางของเมียเด็ก เตรียมกระแทกเธอไม่ยั้งหลังจากที่ควงท่อนเอ็นแข็งใส่รูสวาทของหญิงงาม ปึกปึก ๆ! “อ๊ะอ๊ะ! อ๊ะ!” “อ้อห์ ห้องไม่น่าจะเก็บเสียง แบบนี้ได้ยินกันทั้งบ้านแน่...” ถึงเขมจะคิดได้แบบนั้นแต่เขาก็ไม่ได้เบาแรงกายของตัวเองลงเลย หนำซ้ำยิ่งออกแรงเพิ่ม ทั้งงัด ทั้งควงใส่ช่องแคบ ซึ่งเวลานี้เจ้าของรูเสียวน้ำหูน้ำตาไหลอาบใบหน้างดงาม ที่เวลานี้กำลังเปลี่ยนมาแสดงความยั่วยวนเพราะใบหน้าเหยเกของเธอ ทำให้เขมมองเห็นความเซ็กซี่ที่ซ่อนอยู่ภายในตัวเด็กสาว นั่นอาจเพราะเธอไม่เคยพบเจอกับความเสียวที่บ้าครั่งเช่นนี้จากเอ็นร้อนท่อนแข็งของผู้เป็นสามีมาก่อน ยิ่งเธอพยายามเก็บกั้นเสียงครางเท่าไหร่ เขมยิ่งเม้มปากเพิ่มพลังออกแรงซอยถี่ขึ้นเท่านั้น “อ่าส์ แม่บัว เจ้าสวยจริง ๆ แม้ตอนถูกกระแทกเนื้อตัวสั่น...ก็ยังงดงามอยู่” เขมเอ่ยปากชมสาวสวยเพื่อให้เธอมีกำลังใจอ้าขาให้เขาเอานานขึ้นกว่านี้อีกหน่อย เพราะดูท่าสีหน้าของเธอกำลังจะถอดใจยอมแพ้ ซึ่งในตอนนั้นเขาเบาแรงลงเพื่อให้เธอได้หยุดพักหายใจครู่หนึ่ง “เอานะ ข้าจะออกแรงอีกรอบ แม่บัวพร้อมหรือยัง” “...” เจ้าของใบหน้าเหนียมอายพยักหน้ารับเอาใจผู้เป็นสามี ปึก! “อึก!” เธอเก็บเสียงครางไว้แม้ว่าจะรู้สึกจุก แต่ใจก็ยังฮึดสู้ ปึกปึก ๆ! “อ๊า แน่นจริง แบบนี้ไม่ไหว” เขมบดขยี้ร่างบอบบางด้วยแรงเท่าที่มี จนหญิงสาวที่รับแรงใคร่ของสามีทนไม่ไหวต้องกีดร้องออกมา “อึก! อ่าส์~” “อ๊ายย!” “อ้อห์ แฮ่ก แฮ่ก” เขมหยุดนิ่งไปจนหญิงงามไม่แน่ใจว่าผู้เป็นสามีสำเร็จความใคร่แล้ว หรือเขาเพียงแค่หยุดพักหายใจเท่านั้น “พะ...พอแล้วลือเจ้าคะ” “อือ ข้าเสร็จแล้ว...ว่าแต่เจ้าเสร็จหรือยัง” “...” แม่บัวไม่กล้าบอกว่าเธอนั้นสำเร็จความใคร่ตั้งแต่ถูกลิ้นของเขาเอาใจอยู่ที่กลีบดอกบัวตูม จึงชวนสามีเปลี่ยนเรื่องคุยด้วยการถามถึงความตั้งใจแรกของเขา “คุณพี่...ฟื้นความจำได้ลือยังเจ้าคะ?” “อือ…จำได้แล้วล่ะ” “งั้นลือเจ้าคะ” “เอ่อ...จำได้นิดหน่อย ถ้าได้ทำอีกครั้งคงจำได้เยอะกว่านี้” คนเจ้าเล่ห์พูดหรอกเด็ก ทว่าแม่บัวไม่ได้ใสซื่อเกินกว่าจะรู้ไม่ทัน “คุณพี่~” “ถ้าแม่บัวไม่ไหวก็นอนเถอะ...อีกครั้งข้าไว้ทำวันอื่นก็ได้” “งั้นข้าคงต้องกลับเรือนแล้ว” “กลับทำไม เจ้าจะปล่อยให้ข้านอนคนเดียวเหรอ” “...” เธอคิดว่า เมื่อจบหน้าที่รับใช้สามี ก็คงต้องกลับไปนอนที่เรือนตามเดิม ทว่าเขมไม่ได้ต้องการให้เธอทำแบบนั้น “นอนกับข้าได้ไหม อยู่เป็นหมอนข้างให้ข้ากอด” “มะ...หมอนข้างลือเจ้าคะ” “หมายถึง...ข้าอยากนอนกอดเมียน่ะ” “...” เจ้าของความอ่อนโยนแสดงรอยยิ้มแสนหวานของเธออยู่บนใบหน้าเวลานี้ เนื่องจากการเอาใจของผู้เป็นสามี ที่ดูจะกลับมารักและเมตตากับเธอเหมือนอย่างช่วงก่อนแต่งงาน -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ







