LOGINShare
11. Part : สืบหากบฏตัวจริง
publish date:
2026-06-15 21:39:19[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : สืบหากบฏตัวจริง -------------------------------------------------------------------------- เช้าวันใหม่... “คุณต้อง ไม่สิ เจ้าต้อง...ถูกไหมวะไอ้ดิน?” เขมหันไปถามกับบ่าวคนสนิท ถึงคำที่ถูก ที่เขาควรใช้พูดกับหมอ “ต้องเรียก หมอ ขอรับ” “อ๊าใช่ หมอ หมอต้องช่วยยืนยันอาการป่วยให้ข้า อย่างที่เห็นว่าข้าถูกทรมานให้รับโทษจนขวัญกระเจิง ลืมตัวลืมตนจนหมดสิ้น เมียทั้งสิบสองคนข้าก็ยังจำชื่อไม่ได้ ข้าจะไปตามหาหลักฐานความจริงได้ยังไง...” “กระผมยืนยันอาการเจ็บของออกหลวงได้ขอรับ แต่ท่านเจ้าเมืองจะเชื่อลือไม่ อันนี้กระผมไม่รู้ได้เลยขอรับ...” “เจ้าเป็นหมอ ถ้าท่านเจ้าเมืองไม่เชื่อ จะให้เชื่อข้าคนที่ได้ชื่อว่าเป็นกบฏหรือไง” “งั้นกระผมจะทำหน้าที่หมอให้เต็มที่ขอรับ แต่ว่า...ผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นไร กระผมมิอาจคาดการได้จริง ๆ อยากให้ออกหลวงโปรดเมตตาเข้าใจกระผมด้วยนะขอรับ” “ได้ ทำหน้าที่ของเจ้าให้น่าเชื่อถือที่สุดก็พอ ที่เหลือข้าจะจัดการเอง...” เมื่อเขมตกลงกับหมอได้เข้าใจ แผนต่อไปก็เหลือแค่การเล่นละครต่อหน้าท่านเจ้าเมือง หรือเรียกว่าเป็นการขึ้นศาล เพื่องัดหลักฐานที่ไม่ได้เกี่ยวกับรูปคดี แต่เป็นการยืดเวลาผ่อนผัน เนื่องจากอาการป่วยของจำเลย ที่ไม่สามารถหาหลักฐานมาแก้ต่างได้ตามกำหนดการเดิม “เอาล่ะ ต่อไปนี้ก็ต้องเริ่มสืบหาความจริง” “...” “อย่างแรก ไอ้ดิน มึงเล่ามาให้ละเอียดทุกอย่างว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ในช่วงก่อนหน้าและหลังจากเหตุการณ์ปล้นคลังสมบัติหลวงครั้งนั้น...” “ได้ขอรับ” “…” เขมเงียบฟังอย่างตั้งใจ ตอนนั้นก็เริ่มจดทุกคำที่ได้ยินลงไปในกระดาษที่ทำมาจากเปลือกต้นข่อย และปากกาหรือพู่กันจุ่มหมึก ที่บ่าวรับใช้คนสนิทนำมาเตรียมไว้ให้ เขมเขียนเป็นภาษาที่มีแค่เขาเท่านั้นที่อ่านออกและเข้าใจ เพราะคนในสมัยอยุธยามีการใช้รูปแบบตัวอักษรไทยที่ต่างออกไป ซึ่งนี่เป็นการจดบันทึกข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และจำเป็นต่อรูปคดีที่เขาควรรู้ โดยตลอดทั้งวันลากยาวไปถึงช่วงที่ฟ้าเริ่มมืด เขมก็ยังฟังเรื่องราวจากดินบ่าวรับใช้ไม่จบ เพราะเมื่อมีจุดใดที่เขาสงสัย เขาก็จะถามเอาความจริงที่อยากรู้ทันที โดยไม่เว้นช่วงให้ตัวเองหรือบ่าวรับใช้พักดื่มน้ำดื่มท่า “แค่ก แค่ก!” “...พูดต่อสิ กูฟังอยู่” “กระผมพูดจนคอแหบแห้งแล้วขอรับ น้ำสักหยดก็ยังมิได้ดื่มกิน” “ใครอุดปากล่ะ มึงก็ไปกินสิวะ” “ก็คุณเขมถามมิหยุดพักเลยหนิขอรับ” “เออ ๆ พักแป๊บก็ได้ เอาน้ำมาให้กูกินด้วย…” เขมเงียบไป เพื่อเว้นวรรคให้ทั้งตัวของเขาและบ่าวรับใช้ดื่มน้ำแก้กระหาย สายตาเข้มที่ทอดมองออกไปนอกหน้าต่างช่วงพักเบรค ดันไปสบตาเข้ากับหญิงงามที่ยืนแอบมองเขาอยู่จากทางด้านล่างเรือนพอดี เธอยังคงมีท่าทางสะดุ้งตกใจให้เห็นเมื่อถูกเขาจับได้ และทำท่าจะหันหลังวิ่งหนีไป อีกคนก็เด้งตัวขึ้นจากเตียงเพื่อจะเรียกหยุดเธอไว้ ทว่าเขมยังไม่ทันตะโกนเรียก หญิงสาวผู้นั้นก็หันกลับมา และค่อย ๆ เงยหน้ามองมาทางเขาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ อีกครั้ง ดูเธอจะยังไม่ค่อยมั่นใจว่าสามีของเธอไม่ใช่คนเก่าแล้วจริง ๆ “ไอ้ดิน” “ขอรับ?” “มึงไปเรียกแม่บัวขึ้นมาหากูที...” “แม่บัวลือขอรับ...” ดินลุกขึ้นมองตามสายตาที่เขมทอดสะพานลงไปข้างล่างเรือน แล้วก็พบว่ามีหญิงงามผู้หนึ่งแอบมองสามีของเธออยู่ที่หัวกระไดบ้าน “เออ ไปเรียกเมียกูขึ้นมาที” เขมพูดออกไปโดยธรรมชาติ เหมือนว่าเขาจะหลุดเข้าไปอยู่ในห้วงเวลาที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ เนื่องจากความงดงามของแม่บัวนั้นโดดเด่นกว่าแสงตะเกียงที่เธอยืนอยู่ใกล้ ใบหน้าของชายหนุ่มปรากฏรอยยิ้มกรุ้มกริ่มเมื่อบ่าวรับใช้เดินนำเมียคนเล็กของเขาพามาส่งถึงที่ห้อง “หน้าที่กระผม หมดสิ้นแล้วใช่ลือไม่ขอรับ” “อือ” ทั้งบ่าวและเจ้านายยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กัน ราวกับคิดเรื่องทะลึ่งอยู่ภายในหัว เพราะตอนี้เป็นจังหวะที่ฟ้ามืดพอดี เหมาะแก่การพอดรักกันเป็นที่สุด และคาดว่าคืนนี้เขมคงได้ทำเรื่องคลายเครียดกับหญิงงามที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียของเขา “ออกหลวง เอ่อ คุณพี่เรียกหาข้า มีเรื่องอันใดลือเจ้าคะ” “เอ่อ...” นั่นสิวะ อยู่ ๆ กูเรียกให้แม่บัวขึ้นมาหาบนห้องทำไมวะ “มีสิ ต้องมีเรื่องอยู่แล้ว...” แม้ภายในหัวจะชัดเจนว่าเขากำลังคิดเรื่องทะลึ่งอยู่ แต่เขมก็ไม่อยากจะยอมรับว่าเขาจะทำเช่นนั้นจริง ๆ กับเด็กสาวที่มีอายุเพียงแค่สิบแปดปี “..?” แม่บัวเงียบรอฟังด้วยท่าทางสงบเรียบร้อย “ขะ...ข้าเมื่อยตัวน่ะ แม่บัวช่วยนวดให้ข้าทีได้หรือไม่” “ได้สิเจ้าคะ” “ขอบใจนะ” เขมพยายามที่จะคัดค้านความคิดในหัวของตัวเอง ที่บอกว่าแม่บัวนั้นเด็กเกินกว่าที่เขาจะล่วงเกินหรือคิดเรื่องชั่วกับเธอ แต่ด้วยยุคสมัยที่ต่างไปมันก็เป็นช่องว่างให้เขมคิดหาข้ออ้างมากมายมาลบล้าง และบอกกับตัวตนดีของตัวเองว่าให้ช่างแม่ง ช่างมัน แล้วทำตามสัญชาตญาณนักล่าที่มีซะ ก่อนที่จะพลาดโอกาสดี ๆ นี้ไป “...” อายุแม่บัวก็เกินเกณฑ์ผู้เยาว์ไปแล้ว คงไม่น่าจะถือว่าเป็นการพรากผู้เยาว์หรอกน่า อีกอย่างเธอได้ชื่อว่าเป็นเมียของออกหลวงเขม ก็ไม่น่าผิดอะไรถ้าเราจะใช้สิทธิ์ของความเป็นสามี แน่นอนว่าเขมเป็นชาย เขาจะคิดเรื่องอย่างว่าในหัวกับหญิงงามที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียก็ไม่แปลก “ขึ้นเตียงมาสิ ยืนอยู่แบบนั้นเจ้าจะนวดให้ข้ายังไง?” “เจ้าค่ะคุณพี่” แม่บัวทิ้งก้นลงนั่งบนเตียง ที่ว่างด้านข้างที่สามีของเธอขยับให้ขึ้นมานั่ง ส่วนเวลานั้นเขมก็นั่งยืดขาอยู่ในท่าทางที่สบาย และเอนหลังไปพิงไว้กับหัวเตียงไม้ “...ข้าเมื่อยตรงนี้น่ะแม่บัว” ชายคิดไม่ซื่อคว้ามือเรียวสวยมาวางไว้ที่ต้นขากำยำของเขา มือของเธอดูบอบบางจนเขาต้องค่อย ๆ จับมันอย่างระวัง “เดี๋ยวข้านวดให้นะเจ้าคะ” เธอเริ่มออกแรงบีบนวด ซึ่งเธอจดจ้องอยู่กับการทำหน้าที่ที่สามีสั่ง ทว่าผู้เป็นสามีนั้นเอาแต่จ้องมองความงดงามของเธอราวกับคนสติหลุด “สวยจัง” “...” “ขยับขึ้นมาอีกสิ ข้าไม่ได้เมื่อยตรงน่อง แต่เมื่อยตรงต้นขานี่ต่างหาก...” “...เจ้าค่ะ” เธอเลื่อนสองมือขึ้นมาบีบนวดอยู่ที่ช่วงหัวเข่า “ขึ้นสูงอีก” “…ตรงนี้หรือเจ้าคะ” “ไม่ใช่…ที่ข้าเมื่อย มันอยู่ตรงนี้ต่างหาก” เขมลากมือของแม่บัวมาวางไว้ในจุดที่ถูกต้อง ในช่วงบริเวณข้อสะโพก จุดที่อยู่ใกล้กับความเป็นชายของเขามากที่สุด “..!” “นวดสิแม่บัว ถ้าแม่ไม่นวด ฉันจะนวดแม่แทนแล้วนะ...” “เอ่อ...เจ้าค่ะ” แม่บัวออกแรงบีบนวดบริเวณที่เขมสั่ง มือน้อยเผลอไปเฉียดโดนท่อนแข็งด้วยความไม่ตั้งใจ “..! ขอโทษเจ้าค่ะ ข้ามิได้ตั้งใจจะ…” “จะขอโทษทำไม ไอ้นั่นของข้ามันแข็งไปโดนมือแม่บัวเองต่างหาก” “...” “ข้าไม่อยากคิดเรื่องอกุศลกับแม่บัวเลยจริง ๆ แต่ว่า...เจ้างดงามเกินกว่าที่ข้าจะมองอยู่เฉย ๆ” เขมคว้าร่างบางของหญิงสาวดึงเข้ามาแนบชิด ในตอนนั้นเขารู้สึกมีความนึกคิดที่เหมือนกับจิตตัวตนเดิมของออกหลวงเขม ราวกับว่าถูกจิตเดิมสั่งให้ทำเรื่องที่เป็นสันดานของเขา “..!” “โถ่ ข้าทำแม่บัวตกใจหรือ?” “...ข้ามิเคยอยู่ใกล้ออกหลวงขนาดนี้นานแล้วเจ้าค่ะ ก็เลย” “เมื่อกี้ เจ้าเรียกผัวเจ้าว่าอะไรนะ?” “เอ่อ...” “เรียกอีกทีซิ๊ ท่าเรียกผิดข้าจะทำโทษเจ้า” “บัวขอโทษเจ้าค่ะ คุณพี่” “...ถึงเรียกถูก ข้าก็จะทำโทษเจ้าอยู่ดี” เขาฝากรอยจูบไว้บนริมฝีปากอิ่มสวยที่ไม่ทันได้เรียกร้องสิ่งใด ก็ถูกคุณสามีหื่นประโคมจูบใส่ จ๊วบ~ “อืออ ข้าจำไม่ได้ว่าเคยเป็นผัวเจ้ายังไง คงต้องรื้อความทรงจำนั้นเสียหน่อย...” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds
Latest chapter
เกิดใหม่ในร่างขุนนางทรยศ 25. Part : THE END.
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
เกิดใหม่ในร่างขุนนางทรยศ 24. Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
เกิดใหม่ในร่างขุนนางทรยศ 23. Part : กบฎตัวจริง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
เกิดใหม่ในร่างขุนนางทรยศ 22. Part : กบฎตัวจริง Nc🔞
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
เกิดใหม่ในร่างขุนนางทรยศ 21. Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
เกิดใหม่ในร่างขุนนางทรยศ 20. Part : เกิดเหตุ!
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ
You May Also Like
เกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.1K viewsลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน41.0K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.7K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.5K viewsเกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง
ดอกไม้หนาม832 viewsเปิ่นหวางเฟย 八王妃
ไป๋เหลียน/ฑริกา466 viewsอย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.3K viewsทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม794 views
