แชร์

ตอนที่ 14: ฝั่งเซียนเคลื่อนพล

ผู้เขียน: พิมพ์ใจ
last update วันที่เผยแพร่: 2026-10-26 18:44:37

ตอนที่ 14: ฝั่งเซียนเคลื่อนพล

บรรยากาศ ณ ห้องโถงสภาเซียน สำนักเทียนอวิ๋น

กลิ่นกำยานหอมละมุนที่มักจะ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เกี้ยวเจ้าสาวสลับตัวของท่านจอมมาร    ตอนที่ 35: บทส่งท้าย...ชีวิตที่เป็นของตัวเอง

    ตอนที่ 35: บทส่งท้าย...ชีวิตที่เป็นของตัวเองลมหนาวพัดกรรโชกผ่านหน้าผาสูงชัน แต่ทว่ายอดเขาไร้ดวงดาวในยามนี้กลับไม่มีความยะเยือกน่าสะพรึงกลัวเช่นในอดีตอีกต่อไป ทุ่งดอกไม้สวรรค์สีทองระยิบระยับนับหมื่นนับแสนดอกชูช่อล้อสายลม ส่งกลิ่นหอมละมุนอบอวลไปทั่วอาณาบริเวณ ประกายสีทองของกลีบดอกไม้สะท้อนกับแสงดาวจาง ๆ บนฟากฟ้า ดูราวกับผืนพรมถักทอจากเศษเสี้ยวของดวงตะวันเยี่ยนอวี้เซวียนในชุดคลุมยาวสีดำสนิทขลิบทองนั่งอยู่บนโขดหินใหญ่ แผ่นหลังกว้างเหยียดตรง ทว่าวงแขนแกร่งกลับโอบรัดร่างโปร่งบางของมู่ชิงเหยาเอาไว้แนบอrequest ชายหนุ่มผู้เป็นจอมมารแห่งหุบเขารัตติกาลเกยคางลงบนไหล่ลาด ลมหายใจอุ่นเป่ารดพวงแก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่อเพราะไอเย็น"ชิงเหยา"เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหู เรียกให้คนที่กำลังทอดสายตามองทัศนียภาพเบื้องล่างหันกลับมามอง"อืม? มีอะไรหรือ" มู่ชิงเหยาเอียงคอ ดวงตากลมโตส่องประกายระยิบระยับไม่แพ้ทุ่งดอกไม้รอบกาย สองมือเรียวบางกุมประสานอยู่บนมือใหญ่ของสามีที่พาดอยู่ตรงเอวสอบ"เจ้ามีความสุขหรือไม่ กับชีวิตในตอนนี้..." เยี่ยนอวี้เซวียนเอ่ยถาม นิ้วหัวแม่มือลูบไล้หลังมือเนียนแผ่วเบา ราวกับต้องการความมั่นใจ

  • เกี้ยวเจ้าสาวสลับตัวของท่านจอมมาร    ตอนที่ 34: ยุคทองแห่งหุบเขารัตติกาล

    ตอนที่ 34: ยุคทองแห่งหุบเขารัตติกาลแสงอรุณแรกของวันทอประกายผ่านม่านหน้าต่างตำหนักอสูรทมิฬ แต่ประกายแดดในเช้าวันนี้กลับแปลกไปจากทุกที มันไม่ใช่แสงสีแดงหม่นฉานที่น่าอึดอัดอันเป็นเอกลักษณ์ของแดนมาร หากแต่เป็นแสงสีทองละมุนสายหนึ่งที่ทอดผ่านร่างของคนสองคนที่ยังคงนอนเบียดเสียดกันอยู่บนเตียงกว้างมู่ชิงเหยาขยับเปลือกตาขึ้นช้า ๆ ความอบอุ่นที่โอบรัดอยู่รอบเอวทำให้เขารู้โดยไม่ต้องลืมตาก็ทราบว่าเป็นใคร ไอพลังวิญญาณรอบกายในเช้านี้หนาแน่นจนรู้สึกสบายไปทั้งร่าง ทว่าสิ่งที่ไม่ปกติคือกลิ่นหอม... กลิ่นหอมคล้ายพฤกษาโบราณและละอองทิพย์ที่ขจรขจายมาจากทางหลังตำหนัก"อือ..." ชิงเหยาขยับตัว ส่งเสียงครางแผ่วในลำคออ้อมแขนแกร่งที่รัดรอบเอวบิดกระชับแน่นขึ้นทันที ใบหน้าคมคายของเยี่ยนอวี้เซวียนซุกเข้าที่ลำคอขาว ขยับริมฝีปากพรมจูบเบา ๆ อย่างเอาแต่ใจ "ตื่นแล้วหรือ? วันนี้เจ้าตื่นเร็วกว่าทุกวัน""ท่านพี่... มีบางอย่างผิดปกติ" มู่ชิงเหยาลืมตาขึ้นเต็มตา มือเรียวดันแผงอกกว้างของจอมมารหนุ่มเบา ๆ "กลิ่นนี้มัน... แปลงผักหลังตำหนัก"เยี่ยนอวี้เซวียนปรือตาขึ้น แววตาคมปลาบจับจ้องภรรยาตัวน้อยอย่างอ่อนโยน เขาสูดหายใจเข้าพลางเ

  • เกี้ยวเจ้าสาวสลับตัวของท่านจอมมาร    ตอนที่ 33: ราตรีเฉลิมฉลองพันธสัญญา

    ตอนที่ 33: ราตรีเฉลิมฉลองพันธสัญญาบานประตูไม้แกะสลักหนาทึบปิดสนิทลง ตัดขาดเสียงลมหวีดหวิวภายนอกหุบเขารัตติกาลอย่างสิ้นเชิง ภายในตำหนักสระสวรรค์เวลานี้กลับเงียบสงบ มีเพียงเสียงน้ำแร่ธรรมชาติไหลรินลงสู่ขอบสระหินหยกอย่างแผ่วเบา ควันอุ่นๆ ลอยละล่องเหนือน้ำ ผสานเข้ากับกลิ่นหอมระรวยของดอกทิพย์ราตรีที่บานสะพรั่งอยู่มุมห้องเยี่ยนอวี้เซวียนประคองร่างของมู่ชิงเหยาไว้ในอ้อมแขน ฝีเท้าของจอมมารมั่นคงทว่านุ่มนวลอย่างที่สุดยามก้าวเดินไปยังเตียงกว้างที่อยู่ส่วนในสุดของตำหนัก เตียงนั้นถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า ปูลาดด้วยผ้าไหมเนื้อดีสีแดงสดราวกับสีของโลหิตและเปลวเพลิง ตัดกับผิวขาวเนียนละเอียดของคนในอ้อมกอดอย่างเด่นชัดเมื่อแผ่นหลังของมู่ชิงเหยาสัมผัสกับความนุ่มของฟูกนอน ความเย็นของผ้าไหมทำให้เขาไหวตัวเล็กน้อย ทว่ายังไม่ทันได้ขยับหนี เงาร่างสูงใหญ่ของเยี่ยนอวี้เซวียนก็ทาบทับลงมาบดบังแสงไฟจากตะเกียงน้ำมันวิญญาณจนหมดสิ้น"เหนื่อยหรือไม่"น้ำเสียงของจอมมารทุ้มต่ำและแหบพร่ากว่าปกติ มือหนายื่นออกไปลูบกลุ่มผมสีดำสนิทที่แผ่กระจายอยู่บนหมอนสีแดง แววตาของเขาที่เคยดุดันและเย็นชาต่อคนทั้งโลก บัดนี้กลับสั่นไหวด้วยป

  • เกี้ยวเจ้าสาวสลับตัวของท่านจอมมาร    ตอนที่ 32: ชำระคนชั่ว ล็อกมงตระกูลเซียน

    ตอนที่ 32: ชำระคนชั่ว ล็อกมงตระกูลเซียนกลิ่นสุราทิพย์รสเลิศยังคงอบอวลอยู่ในโถงจัดเลี้ยงของวังอสูรทมิฬ เสียงบรรเลงพิณและขลุ่ยดังกังวานขับกล่อมให้บรรดาตัวแทนจากสำนักเซียนต่างๆ เริ่มผ่อนคลายความระแวดระวังลง ตัวแทนบางคนถึงกับยกจอกสุราขึ้นดื่มอวยพรให้แก่ความสัมพันธ์อันดีระหว่างแดนมารและตระกูลเซียนที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นใหม่ทว่า ในมุมมืดข้างเสาศิลาเกล็ดมังกรดวงตาของผู้อาวุโสรองตระกูลมู่กลับไม่ได้มีความรื่นเริงอยู่เลย สายตาของเขาจับจ้องไปยังแท่นประทับสูงที่มู่ชิงเหยานั่งเคียงคู่กับเยี่ยนอวี้เซวียนด้วยความเคียดแค้น มือเหี่ยวย่นภายใต้แขนเสื้อกว้างขยับบีบเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วกลายเป็นสีขาว"เจ้าเด็กไร้ค่า... บังอาจลวงโลกชิงตำแหน่งฮูหยินแดนมาร" ผู้อาวุโสรองพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเขารอคอยจังหวะนี้มานาน จังหวะที่ทุกคนในที่นี้กำลังเพลิดเพลินและไร้ซึ่งการป้องกันมือขวาของผู้อาวุโสรองล้วงเข้าไปในอกเสื้อ ดึงเอาแผ่นหยกสลักลายอักขระโบราณสีดำสนิทออกมา ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือขยี้ลงบนใจกลางแผ่นหยกจนมันแตกละเอียดเพล้ง!เสียงหยกแตกนั้นเบาบางจนแทบไม่ได้ยินท่ามกลางเสียงดนตรี ทว่าฉับพลันนั้น พื้นศิล

  • เกี้ยวเจ้าสาวสลับตัวของท่านจอมมาร    ตอนที่ 31: คลื่นใต้น้ำฝั่งเซียน

    ตอนที่ 31: คลื่นใต้น้ำฝั่งเซียนกระแสน้ำในสระหยกขาวภายในสวนบุปผาจันทรากระเพื่อมไหวเป็นระลอกบางเบา ลมราตรีแห่งหุบเขารัตติกาลพัดโชย นำพาเอาลิ่นอายหอมสะอาดของดอกทิพย์ราตรีที่เพิ่งเบ่งบานโชยมาเตะจมูก ทว่าบรรยากาศภายในตำหนักอสูรทมิฬกลับไม่ได้เงียบสงบเหมือนเช่นทุกวันเฉินเซวียนคุกเข่าลงข้างหนึ่งกับพื้นศิลาเย็นเยียบ รายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น"ทูลฝ่าบาท ผู้อาวุโสรองตระกูลมู่แอบเคลื่อนไหวลับ ๆ ร่วมกับนักพรตกลุ่มหนึ่งจากยอดเขาเซียน ส่งคนกระจายข่าวลือไปทั่วแดนมนุษย์และแดนเซียน ยามนี้ข่าวเรื่อง 'ภัยพิบัติสีทอง' ที่เกิดจากจิตมารครอบงำคุณชายรองแพร่กระจายไปเรื่อย ๆ แผนการของพวกมันคือการใช้ 'ค่ายกลสะบั้นฟ้าดิน' แฝงตัวเข้ามาในงานเลี้ยงฉลองความสงบสุขที่จะจัดขึ้นในหุบเขารัตติกาลพ่ะย่ะค่ะ"เยี่ยนอวี้เซวียนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ทมิฬไม่ได้มีสีหน้าตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวขยับลูบปอยผมนุ่มสลวยของคนที่กำลังนอนหนุนตักเขาอยู่แผ่วเบา สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวยังคงจับจ้องเพียงใบหน้าของฮูหยินน้อย"ค่ายกลสะบั้นฟ้าดินงั้นหรือ?" มุมปากของจอมมารยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน "พวกสุนัขแก่ตระกูลเซียน ช่างสรรหาข

  • เกี้ยวเจ้าสาวสลับตัวของท่านจอมมาร    ตอนที่ 30: ราตรีวิวาห์ใต้แสงดาริกา

    ตอนที่ 30: ราตรีวิวาห์ใต้แสงดาริกาภายในหอตำหนักอสูรทมิฬอันกว้างขวาง ความเงียบงันคืบคลานเข้าแทนที่ความโกลาหลที่เพิ่งผ่านพ้นไป กลิ่นอายไหม้เกรียมของไอฟ้าผ่าและละอองพลังมารยังคงอบอวลอยู่ในอากาศจาง ๆ แต่สิ่งที่เด่นชัดที่สุดในยามนี้กลับเป็นกระแสพลังงานสายหนึ่งที่อุ่นวาบและทรงพลังอย่างประหลาด มันหมุนวนอยู่รอบร่างของชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของตำหนักเยี่ยนอวี้เซวียน ลืมตาขึ้นช้า ๆ ดวงตาสีโลหิตที่เคยดุดันอย่างไร้ขอบเขต บัดนี้กลับเปล่งประกายสีทองเจือจางอันเป็นสัญลักษณ์แห่งพลังมหาเทพที่ตื่นรู้จากการฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์ ชีพจรทิพย์ในร่างแล่นพล่าน ลมปราณที่เคยฉีกขาดสะบั้นเพราะมหาเวทโบราณถูกเชื่อมประสานเข้าด้วยกันจนไร้รอยต่อ ทว่าสายตาของจอมมารไม่ได้กวาดมองสำรวจความทรงพลังของตนเองเลยแม้แต่น้อยสายตาคู่รั้นระคนดุดันนั้น ตรึงแน่วแน่ อยู่ที่ร่างของเด็กหนุ่มตรงหน้าเพียงคนเดียวมู่ชิงเหยา ยืนอยู่ข้างเตียงศิลา ร่างกายของเขาดูบอบบางเหลือเกินเมื่อเทียบกับแท่นหินขนาดใหญ่และบรรยากาศอันน่าเกรงขามของห้อง ชุดตัวในสีขาวที่เคยสะอาดสะอ้าน บัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบดิน โคลน และรอยเลือดแห้งกรังจากการบุกฝ่าค่ายกลสวรรค์

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status