EP 2 แหวนหมั้นที่ไม่เคยสวม

EP 2

แหวนหมั้นที่ไม่เคยสวม

......................................

 

07.00 น.

@คอนโดศิรา

 

ฟึบ ๆ

น้ำหอมราคาแพงถูกพรมฉีดตามจุดต่าง ๆ บนร่างกายสูงโปร่งของศิราอย่างพิถีพิถัน ก่อนที่เขาจะวางขวดน้ำหอมลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง และ สำรวจความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกเงาอีกครั้ง 

ภาพเงาสะท้อนในกระจกเผยให้เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีราวกับพระเอกในซีรีส์เกาหลี ศิราเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ใบหน้าของเขาคมคายรับกับคิ้ว ตา จมูก และ ปากหยักได้รูปอย่างลงตัวทุกอย่าง 

พรึ่บ

เมื่อสำรวจพบว่าทุกอย่างดูเพอร์เฟคดีแล้ว เขาก็หยิบเสื้อช็อปขึ้นมาสะบัด และ สวมทับเสื้อยืดคอกลมสีดำทันที ก่อนจะหยิบกระเป๋าเงินยี่ห้อดัง และ กุญแจรถมายัดใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง แต่ทว่าหางตาดันเหลือบไปสะดุดเข้ากับความแวววาวของแหวนหมั้นบนโต๊ะหัวเตียงที่เขาไม่เคยคิดจะหยิบมาสวมใส่เลย

"....................." ศิรามองแหวนหมั้นที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะหัวเตียงจนฝุ่นเกาะด้วยสายตาเย็นชา เขาไม่เคยสวมมันเลยราวกับจะไม่ยอมรับการหมั้นหมาย ถึงแม้จะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ก็ตาม

 

ตึก ตึก.....ปึง!

ร่างสูงเดินออกจากห้องนอนไปโดยไม่หันมามองแหวนวงนั้นอีก สำหรับเขาแล้วแหวนวงนั้นก็เป็นได้แค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่งที่เขาไม่มีวันจะหยิบมาใส่หากไม่จำเป็นจริง ๆ

 

 

07.30 น.

@บ้านโลมา

ศิรานั่งประจำอยู่บนโซฟาตัวเดิมในเวลาเดิม วันนี้เขาก็ต้องทำหน้าที่รับคู่หมั้นสาวของตัวเองเพื่อพาไปที่มหาลัยพร้อมกันเหมือนเช่นเคย เขาไม่ได้ทำมันเพราะความรัก แต่ทว่าคือหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายให้ทำ สำหรับเขาแล้วโลมาก็เป็นเพียงเด็กสาวข้างบ้านที่เขามองว่าเป็นเพียงแค่น้องคนหนึ่ง และ ไม่คิดอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น ต่างจากดาวทะเลที่เขาปักใจรักมานาน

 

'พี่เจ็บแผลหรอคะ เดี๋ยวหนูเป่าให้นะ ฮู่ว!'

 

 

" (^_^) " ศิราที่จมอยู่ในความทรงจำในอดีตระหว่างเขากับดาวทะเลเผลอหลุดยิ้มออกมา เพราะนั่นเป็นความทรงจำแรกระหว่างเขากับเธอที่จำได้อย่างชัดเจน ตอนที่ยังเด็กพวกเขาพากันปีนต้นไม้เล่นอย่างสนุกสนานจนพากันพลัดตกลงมาจนได้แผลเป็นมาเป็นที่ระลึก ดาวทะเลได้แผลที่หัวไหล่ ส่วนเขานั้นได้แผลที่ขา แต่ทว่าหญิงสาวในตอนนั้นถึงจะได้แผลจนเลือดอาบแต่ก็ยังมีกระจิดกะใจมานั่งเป่าแผลให้เขาด้วยท่าทางน่าเอ็นดู

 

"พี่ศิราอารมณ์ดีเรื่องอะไรหรอคะ (^_^) " โลมาที่เพิ่งเดินลงมาจากบนบ้านเอ่ยทักคู่หมั้นของเธอเสียงใส แต่ทว่าใบหน้าหล่อที่ดูอารมณ์ดีเมื่อครู่ก็ค่อย ๆ หุบยิ้มลงทันที และ พลันกลับไปทำหน้าเย็นชาเหมือนอย่างเคยเมื่อมองมาที่เธอ ซึ่งนั่นทำเอาหัวใจดวงน้อยรู้สึกปวดจี๊ดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

 

ตี๊ด.....ตี๊ด

เสียงนาฬิกาวัดชีพจรจู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา ศิราเลื่อนสายตาคมมองมาที่ข้อมือเล็กทันทีเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนสัญญาณที่ไม่ปกติดังขึ้น ซึ่งนั่นทำเอาโลมาถึงกลับรีบซ่อนมือไปไว้ด้านหลัง และ พยายามสงบใจทันที

 

"...................."

ศิรามองคู่หมั้นสาวพร้อมกับขมวดคิ้วมุ่นราวกับไม่พอใจเมื่อเลื่อนสายตาคมมองไปที่มือของเธอ แต่ทว่าโลมากลับส่งยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มสดใสเพื่อแก้สถานการณ์แทน เพราะอย่างนั้นเขาจึงลุกขึ้นยืน และ เดินออกไปขึ้นรถทันทีด้วยท่าทางหงุดหงิดโดยที่โลมาไม่รู้เลยว่าเขากำลังหงุดหงิดเรื่องอะไรกันแน่ ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่ยังฉีกยิ้มกว้างอยู่เลยแท้ ๆ

 

"ชิ! ไม่เคยจะยิ้มให้กันดี ๆ เลยสักครั้ง" โลมาบ่นอุบอิบด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยว แต่ทว่ามันก็แค่แป๊บเดียวเท่านั้น ก่อนที่เธอจะฉีกยิ้มกว้างเพื่อบูสเอเนอจี้ตัวเอง และ วิ่งตามร่างสูงออกไปทันที เธอก็เป็นแบบนี้ โกรธเองก็หายเอง เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางง้อเธออยู่แล้ว

 

 

 

@มหาวิทยาลัยยู

 

"พี่ศิราคะ" 

"วันนี้หลังเลิกเรียนเราไปดูหนังด้วยกันไหมคะ(◕▽◕❀)" โลมาเอ่ยด้วยท่าทางร่าเริงในขณะโถมตัวไปกอดแขนแกร่งของศิราเอาไว้ ก่อนจะซบหน้าลงไปถูไถอย่างออดอ้อน ท่าทางออดอ้อนที่ทรงพลังไม่ว่าใช้กับใครคนนั้นก็เป็นอันต้องหัวใจหยุดเต้นแทบทุกราย แต่ทว่าดันใช้ไม่ได้กับศิราแค่เพียงคนเดียว ไม่ว่าเธอจะออดอ้อนเขาแค่ไหน ทำตัวน่ารักมากเท่าไหร่ แต่ผลตอบแทนที่ได้รับกลับมีเพียงแค่ท่าทางเย็นชากับเสียงถอนหายใจเท่านั้น แต่ทว่าโลมาก็ไม่เคยยอมแพ้เลยสักครั้ง เพราะถือคติตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก

"พี่ศิราาาาาา(＞︿＜)" เมื่อศิราไม่ยอมตอบรับ โลมาก็เอ่ยเรียกเขาเสียงยาน ก่อนจะเบียดตัวเข้าหาร่างกายแกร่งมากขึ้นจนแทบจะปีนขึ้นไปนั่งบนตัวของศิราอยู่แล้ว

 

สวบ สาบ

 

"ลงไป" ศิราเอ่ยเสียงเรียบ เมื่อในที่สุดโลมาก็ปีนขึ้นมานั่งซ้อนอยู่บนตัวเขาจริง ๆ จนได้

 

"ไปดูหนังกับโลมาเถอะนะคะ.....น๊าาาา" โลมาที่นั่งซ้อนอยู่บนตักแกร่งซบหน้ากับหน้าอกของคู่หมั้นหนุ่ม ก่อนจะถูไถใบหน้าสวยไปมาอย่างออดอ้อน พร้อมกับแอบดอมดมกลิ่นกายหอมสดชื่นของเขาไปด้วย

‘กลิ่นตัวพี่ศิราหอมจังเลย(≧□≦)’

 

"ไปไม่ได้ วันนี้มีนัดกินเหล้ากับเพื่อน" ศิราถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบด้วยประโยคบอกเล่าสั้น ๆ เหมือนอย่างเคย

 

".....งั้นหรอคะ" พอได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็ทำหน้าจ๋อยทันที แต่ทว่าก็ยังไม่ยอมแพ้

"งั้นโลมาไปกับพี่ด้วยได้ไหมคะ"

 

"ไม่ได้" ศิราปฏิเสธเสียงเรียบ ถึงแม้จะถูกคนบนตักทำหน้าตาออดอ้อนสักแค่ไหน เขาก็ยังคงใจแข็งทำท่าทีเย็นชากับเธอได้เสมอ ทั้ง ๆ ที่ถ้าเป็นคนอื่นคงใจอ่อนยวบไปแล้ว

 

"ทำไมถึงไม่ได้คะ!" ความหงุดหงิดทำให้คนเอาแต่ใจเริ่มเสียงแข็งขึ้น ซึ่งนาน ๆ ทีก็มีเหมือนกัน เมื่อเธอถูกคนตรงหน้าปฏิเสธเอาบ่อย ๆ เธอก็มักจะดื้อดึงแบบนี้เป็นบางครั้ง แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับท่าทางเย็นชา และ สายตาคมที่จ้องมองมาจนต้องยอมสยบให้เขาทุกครั้งไป

 

"..................." ศิราไม่พูดอะไร เขาเอาแต่มองคนบนตักด้วยสายตาคมเท่านั้น ซึ่งนั่นก็ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับก้มหน้ามองมือตัวเองด้วยความเศร้าสลดเหมือนเช่นทุกครั้ง

 

"โลมา.....ไม่ไปก็ได้ค่ะ" 

คนตัวเล็กที่ก้มหน้ามองมือตัวเองอยู่เอ่ยเสียงแผ่ว เธอได้แต่คิดน้อยใจว่าทำไมศิราถึงไม่สนใจเธอบ้างเลย ได้แต่คิดว่าหากได้รับความรักจากเขาบ้างจะดีสักแค่ไหน วันที่เธอได้รับความรักจากคนตรงหน้าจะมาก่อน หรือ หัวใจของเธอจะหยุดเต้นลงก่อน เธอไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นก่อนกันแน่

"โลมาไม่ไปก็ได้ ถ้า.....ถ้าพี่ยอมสวมแหวนหมั้นของเราไปด้วยคืนนี้ โลมาไม่ไปก็ได้ค่ะ" 

โลมายื่นข้อเสนอ ก่อนจะจับมือหนามากุมเอาไว้พร้อมกับลูบไล้นิ้วนางของศิราที่ไร้ซึ่งแหวนหมั้นเหมือนอย่างเคย ทั้ง ๆ ที่เธอสวมมันไม่เคยถอดเลยสักครั้งก็ตาม

 

"อืม" ศิราที่ดูเหมือนจะเริ่มหงุดหงิดก็ตอบปัด ๆ ไปเพื่อให้การโต้แย้งนี้จบลงเสียที ถึงโลมาจะรู้ว่าเขาทำเพราะรำคาญ แต่ทว่าเธอก็ดีใจ เพราะรู้ว่าศิราเป็นคนรักษาคำพูด หากเขาบอกว่าจะทำ เขาต้องทำมันแน่ ๆ

 

จุ้บ!

"ขอบคุณค่ะ(≧□≦)" เพราะความดีใจโลมาก็โผกอดและประทับริมฝีปากลงที่ข้างแก้มของศิราทันที ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้กับเขา และ รีบวิ่งลงจากรถไปด้วยท่าทางร่าเริง

 

ปึก!

 

"ยัยเด็กจอมแก่นไม่มียางอาย" ศิราพึมพำในขณะจ้องมองแผ่นหลังเล็กของโลมาไปจนร่างของเธอลับตา ก่อนจะออกรถ 

ฟึบ

มือหนายกลูบไล้ที่ข้างแก้มตัวเองเบา ๆ สัมผัสนุ่มนิ่มที่ข้างแก้มของเขายังคงอยู่ เขาไม่ได้รังเกียจ หรือ ปลาบปลื้มใจอะไร แต่เรียกได้ว่าเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว ไม่ว่าจะเป็นจูบแรก หรือ หอมแรก เขาก็เสียมันให้กับโลมาไปตั้งแต่มัธยมปลายแล้ว โดยคนที่รุกใส่เขาก่อนก็คือโลมานั่นเอง เขาไม่เคยตอบรับ แต่ทว่าก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขาก็แค่อยู่เฉย ๆ ปล่อยให้เธอทำตามใจ เพราะอย่างนั้นภาพลักษณ์ของโลมาในสายตาเขาก็คือ เด็กแก่น จอมทโมน และ ไร้ซึ่งยางอายโดยสิ้นเชิง