LOGINShare
หลักฐานสูญหาย
publish date:
2026-11-10 17:15:44
Latest chapter
เงารักบุปผาซ่อนกล หลักฐานสูญหาย
ขณะที่หลี่เย่าถิงกำลังจะกลับห้องไปดูหลิวเยี่ยนหรงต่อ หลี่เซียนฮวาที่กำลังเดินตามหาสาวใช้อย่างอารมณ์เสียก็เข้ามาประจันหน้าพอดี นางคารวะส่ง ๆ ขมวดคิ้วเหมือนขัดเคืองใจ"เสด็จพี่ ท่านเห็นสาวใช้สองคนของข้าบ้างหรือไม่ พวกนางหายหัวไปไหนก็ไม่รู้"หลี่เย่าถิงหยุดเดิน สายตามองต่ำลงไปยังอีกฝ่าย ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและดุดันจนคนฟังขนลุก"สาวใช้ของเจ้าทำน้ำชาหกเลอะเทอะต่อหน้าพระพักตร์ฮองเฮาในงานเลี้ยง ข้าจึงสั่งสอนโดยการส่งตัวพวกนางไปลงทัณฑ์เรียบร้อยแล้ว"หลี่เซียนฮวาใจหายวาบ ใบหน้างดงามเปลี่ยนเป็นเผือดสีเล็กน้อย"ลงทัณฑ์อันใดกัน""โบยจนสลบ" หลี่เย่าถิงเอ่ยเรียบ ๆ อย่างไร้ความรู้สึก"หากรอดชีวิต ข้าจะสั่งขายพวกนางเข้าหอนางโลมท้ายเมือง แต่หากไม่รอดก็คงเป็นได้แค่ศพเน่าเปื่อยถูกทิ้งนอกกำแพงวัง"คำขู่นั้นทำให้องค์หญิงผู้น้องถอยหลังด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด แม้นางจะรู้สึกอารมณ์เสียและเสียดายที่แผนการทำลายพระชายาเอกพังทลายลง แถมยังต้องสูญเสียเงินสินบนร่วมหมื่นตำลึงไปฟรี ๆ โดยไม่ได้หน้า ไม่ได้ผลงานอันใดกลับมา แต่เมื่อเผชิญหน้ากับรังสีฆ่าฟันของพี่ชาย นางก็ทำได้เพียงกัดฟันและรีบสะบัดหน้าหนีไปอ
เงารักบุปผาซ่อนกล พังยับเยิน
"แล้วขนมนี่จะเอาอย่างไรดีเล่า พระชายาก็ไม่อยู่ พี่เสี่ยวเถาบอกว่าห้ามเอาไปให้คนอื่นกิน ห้ามถือกลับห้องเครื่อง"จิ่วเยี่ยนเริ่มอยากร้องไห้ นางไม่มีทางออกแล้ว หวังเสี่ยวตี้จึงชวนไปนั่งม้านั่งหลังระเบียง คิดหาทางช่วยกัน"ขนมเจ้าปัญหานี่จะพาเราซวยแน่ เราเอาไปทิ้งดีหรือไม่""ไม่ได้นะ วังหลวงหูตาสับปะรด ถ้าเอาทิ้งแล้วถูกจับได้ขึ้นมา ต้องโดนสอบสวนแน่ เราสองคนมาใหม่ใครจะเชื่อว่าเราทิ้งขนมโดยไร้เหตุผล"จิ่วเยี่ยนกล่าวถึงปัญหาที่จะตามมายิ่งทำให้หวังเสี่ยวตี้กุมขมับ"เอาอย่างนี้ ในเมื่อทำอะไรไม่ได้แล้ว เราก็กินขนมนี่ให้หมด แค่สี่ชิ้นเองเรื่องจิ๊บจ๊อย ไม่มีคนสงสัยและไม่มีใครจับได้ด้วย แล้วเราก็จะรอดจากไม้โบย"จิ่วเยี่ยนเสนอทางออก หวังเสี่ยวตี้ก็เห็นว่าเข้าท่าดีจึงยอมทำตาม เด็กสาวทั้งสองกินขนมกุ้ยฮวาอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดเกลี้ยง"ขนมในวังเนี่ยรสชาติไม่เลวเลยเจ้าว่าหรือไม่"หวังเสี่ยวตี้กล่าวขึ้นอย่างมีความสุข"ใช่ ๆ ถือเป็นโชคดีของเราที่ไม่มีคนกิน อิ่มท้องและยังไม่ถูกลงโทษอีก"จิ่วเยี่ยนเอ่ยสำทับ"เช่นนั้นรีบเอาจานไปเก็บเถอะ ต้องไปทำงานอย่างอื่นอีก"เมื่อนางกำนัลทั้งสองตกลงกันแล้วก็ถือถาดกลับห้องเคร
เงารักบุปผาซ่อนกล แผนการร้าย
เสียงระฆังหลวงดังกังวานก้องไปทั่วทิศทางของเมืองหลวง บรรยากาศภายในวังหลวงยามค่ำคืนเต็มไปด้วยความโศกเศร้าโคมไฟสีขาวแขวนประดับตลอดแถวระเบียง สายลมพัดพากลิ่นควันธูปและกลิ่นดอกไม้ไว้อาลัยโชยมาตามลมขุนนางน้อยใหญ่พร้อมด้วยฮูหยินและบุตรหลาน ต่างทยอยเดินทางมาร่วมพิธีพระศพของพระสนมซูเฟยกันอย่างพร้อมเพรียง ทุกคนต่างอยู่ในชุดผ้าป่านสีขาวเรียบร้อย ทว่าสายตาของบรรดาฮูหยินและเหล่าคุณหนูในห้องหอกลับไม่ได้จดจ่ออยู่เพียงแค่พิธีการตรงหน้า สายตาหลายคู่แอบชำเลืองมองไปยังร่างสูงโปร่งของหลี่เย่าถิง ที่ก้าวเข้ามาในงานด้วยท่วงท่าสง่างามและเยือกเย็นข้างกายของเขาคือหลิวเยี่ยนหรงในชุดไว้อาลัยสีขาวสะอาดตา แม้จะไร้เครื่องประดับงดงาม แต่ใบหน้าเรียบเนียนและความสงบนิ่งของนางกลับโดดเด่นสะดุดตาอย่างน่าประหลาดหลังจบพิธีการสำคัญช่วงแรกตามขั้นตอนราชประเพณี ฮ่องเต้พระราชทานเวลาให้เหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางได้พักผ่อนและรับประทานอาหารว่างภายในโถงจัดเลี้ยงข้างเคียง เยี่ยนหรงเดินตามหลี่เย่าถิงเข้ามานั่งประจำที่ตามตำแหน่งของตนขณะนั้นองค์หญิงสิบเอ็ดหลี่เซียนฮวา นั่งมองไปยังหลี่เย่าถิงและหลิวเยี่ยนหรง ไม่นานนักนางก็ลุกเดินออก
เงารักบุปผาซ่อนกล จดหมายข่มขู่
ยามสายของวันใหม่ หลิวเยี่ยนหรงกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ในมือถือกระดาษสีเข้มฉบับหนึ่งที่บ่าวคนสนิทเพิ่งแอบส่งเข้ามาให้อย่างลับ ๆดวงตากลมโตส่องประกายวาวโรจน์ขณะกวาดสายตาอ่านข้อความบนจดหมายอย่างละเอียด มันคือจดหมายคำสั่งเด็ดขาดจากเสนาบดีหลิวเจ๋อผู้เป็นบิดา เนื้อความเต็มไปด้วยถ้อยคำข่มขู่บีบบังคับให้นางเร่งหาทางล้วงเอาจดหมายลับหรือหลักฐานการติดต่อกบฏจากหลี่เย่าถิงมาให้ได้ภายในสามวัน มิฉะนั้นมารดาของนางที่เรือนพักท้ายจวนจะต้องรับโทษสถานหนักและถูกส่งตัวไปทรมานจนตายเยี่ยนหรงขบกรามแน่นจนเป็นสัน นิ้วเรียวเกร็งจนกระดาษยับไม่เป็นทรง'เหี้ยมเกรียมเสียจริง คนพวกนี้เห็นชีวิตท่านแม่และข้าเป็นเพียงหมากเบี้ยไร้ค่าที่จะย่ำยีอย่างไรก็ได้งั้นหรือ'แต่ก่อนที่นางจะได้ย่อยความแค้นและคิดหาทางหนีทีไล่ เสียงของบ่าวรับใช้หน้าเรือนก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน"องค์ชายสิบเสด็จ"เยี่ยนหรงสะดุ้งสุดตัว หัวใจกระตุกวูบด้วยความตกใจ นางรีบพับจดหมายลับสอดเก็บเข้าใต้แขนเสื้ออย่างรวดเร็ว สูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อปรับสีหน้าและอารมณ์ให้กลับมาเรียบเนียนสงบนิ่งราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ ยืนขึ้นและก้มหน้าลงต่ำถวายบังคมตาม
เงารักบุปผาซ่อนกล แผนการล้มเหลว
ภายในห้องหนังสือส่วนตัวที่เงียบสงบ แสงเทียนสว่างไสวขับให้บรรยากาศรอบกายดูเคร่งขรึมและจริงจัง หลี่เย่าถิงนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้ม ดวงตาดุจเหยี่ยวทอดมองออกไปนอกหน้าต่างยามราตรี ทันใดนั้นเงาร่างสีดำสายหนึ่งก็ร่อนลงมาจากระเบียงอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะคุกเข่าทำความเคารพเบื้องหน้า"ทูลองค์ชาย มีรายงานจากเรือนหลักพะย่ะค่ะ" องครักษ์เงาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระซิบแผ่วเบา ชัดเจนแจ่มแจ้งหลี่เย่าถิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ผายมือเป็นเชิงอนุญาตให้รายงาน "ว่ามา เกิดเรื่องใดขึ้นที่เรือนหลัก หรือว่าพระชายาของข้าไปก่อความวุ่นวายอันใดอีก"องครักษ์เงากลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อย ก่อนจะถ่ายทอดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงบ่ายให้ฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน "หาได้เป็นเช่นนั้นไม่พะย่ะค่ะ วันนี้ หมัวมัวเจิ้ง แม่บ้านอาวุโสผู้ดูแลความเรียบร้อยและกุมอำนาจในจวนมานาน ได้บุกเข้าไปหาพระชายาเพื่อชี้แจงกฎระเบียบและพยายามข่มขวัญ แสดงท่าทีดูแคลนและล่วงเกินพระชายาอย่างไม่ไว้หน้า"มุมปากของหลี่เย่าถิงกระตุกขึ้นด้วยความสนใจ เขารู้นิสัยใจคอของหมัวมัวเจิ้งดี นางระเบียบจัดถือดีในบารมีเก่ามานาน เขากำลังรอดูอยู่พอดีว่าสตรีที่
เงารักบุปผาซ่อนกล ผู้มากบารมี
ยามสายวันถัดมาเสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่คุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตู พ่อบ้านประจำจวนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางนอบน้อม ในมือถือกล่องไม้ใบย่อม พร้อมด้วยสมุดบัญชีเล่มหนาหลายเล่ม เขาก้มศีรษะทำความเคารพอย่างสำรวม พ่อบ้านเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ตามที่องค์ชายทรงมีพระบัญชาเมื่อคืนนี้ ให้กระหม่อมจัดสรรเบี้ยหวัด เงินเดือนประจำตำแหน่ง และค่าใช้จ่ายส่วนตัวของพระชายา รวมถึงงบประมาณการดูแลจวนใหม่ทั้งหมด กระหม่อมได้รวบรวมตัวเลขและจัดเตรียมเงินสดพร้อมตั๋วเงินมาถวายแล้วพะย่ะค่ะ"หลิวเยี่ยนหรงกวาดสายตามองกล่องไม้และสมุดบัญชีตรงหน้าอย่างนิ่งสงบ นางไม่ได้แสดงอาการดีใจหรือตื่นตระหนกกับเงินก้อนโตตรงหน้าแม้แต่น้อย เพราะสำหรับนางแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ความเมตตาปรานี แต่เป็นสิทธิอันชอบธรรมที่นางควรจะได้ตั้งแต่แรกในฐานะพระชายาเอก"ลำบากท่านพ่อบ้านฝูแล้ว" เยี่ยนหรงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่มั่นคง "เอาสมุดบัญชีมาให้ข้าดูซิ ว่ารายรับรายจ่ายของจวนเราในแต่ละเดือนมีสภาพคล่องเช่นไร และเบี้ยหวัดที่องค์ชายจัดสรรมาให้เพียงพอต่อการบริหารจัดการภายในมากน้อยแค่ไหน"พ่อบ้านชะงักไปเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจตกตะลึงปนเปความกัง
You May Also Like
หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ259.0K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย261.7K viewsท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ127.4K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่44.4K viewsรอวันดอกวสันต์เบ่งบาน
ม่านอวี้63 viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของบัณฑิตยากจน
ภัสสพิชชา2.2K viewsเชลยเสน่หา
อักษรามณี268 viewsข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก
บ้านนิยายบายโซ78 views
