공유

จดหมายข่มขู่

last update 게시일: 2026-11-09 17:09:32

ยามสายของวันใหม่ หลิวเยี่ยนหรงกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ในมือถือกระดาษสีเข้มฉบับหนึ่งที่บ่าวคนสนิทเพ
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • เงารักบุปผาซ่อนกล   แผนการร้าย

    เสียงระฆังหลวงดังกังวานก้องไปทั่วทิศทางของเมืองหลวง บรรยากาศภายในวังหลวงยามค่ำคืนเต็มไปด้วยความโศกเศร้าโคมไฟสีขาวแขวนประดับตลอดแถวระเบียง สายลมพัดพากลิ่นควันธูปและกลิ่นดอกไม้ไว้อาลัยโชยมาตามลมขุนนางน้อยใหญ่พร้อมด้วยฮูหยินและบุตรหลาน ต่างทยอยเดินทางมาร่วมพิธีพระศพของพระสนมซูเฟยกันอย่างพร้อมเพรียง ทุกคนต่างอยู่ในชุดผ้าป่านสีขาวเรียบร้อย ทว่าสายตาของบรรดาฮูหยินและเหล่าคุณหนูในห้องหอกลับไม่ได้จดจ่ออยู่เพียงแค่พิธีการตรงหน้า สายตาหลายคู่แอบชำเลืองมองไปยังร่างสูงโปร่งของหลี่เย่าถิง ที่ก้าวเข้ามาในงานด้วยท่วงท่าสง่างามและเยือกเย็นข้างกายของเขาคือหลิวเยี่ยนหรงในชุดไว้อาลัยสีขาวสะอาดตา แม้จะไร้เครื่องประดับงดงาม แต่ใบหน้าเรียบเนียนและความสงบนิ่งของนางกลับโดดเด่นสะดุดตาอย่างน่าประหลาดหลังจบพิธีการสำคัญช่วงแรกตามขั้นตอนราชประเพณี ฮ่องเต้พระราชทานเวลาให้เหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางได้พักผ่อนและรับประทานอาหารว่างภายในโถงจัดเลี้ยงข้างเคียง เยี่ยนหรงเดินตามหลี่เย่าถิงเข้ามานั่งประจำที่ตามตำแหน่งของตนขณะนั้นองค์หญิงสิบเอ็ดหลี่เซียนฮวา นั่งมองไปยังหลี่เย่าถิงและหลิวเยี่ยนหรง ไม่นานนักนางก็ลุกเดินออก

  • เงารักบุปผาซ่อนกล   จดหมายข่มขู่

    ยามสายของวันใหม่ หลิวเยี่ยนหรงกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ในมือถือกระดาษสีเข้มฉบับหนึ่งที่บ่าวคนสนิทเพิ่งแอบส่งเข้ามาให้อย่างลับ ๆดวงตากลมโตส่องประกายวาวโรจน์ขณะกวาดสายตาอ่านข้อความบนจดหมายอย่างละเอียด มันคือจดหมายคำสั่งเด็ดขาดจากเสนาบดีหลิวเจ๋อผู้เป็นบิดา เนื้อความเต็มไปด้วยถ้อยคำข่มขู่บีบบังคับให้นางเร่งหาทางล้วงเอาจดหมายลับหรือหลักฐานการติดต่อกบฏจากหลี่เย่าถิงมาให้ได้ภายในสามวัน มิฉะนั้นมารดาของนางที่เรือนพักท้ายจวนจะต้องรับโทษสถานหนักและถูกส่งตัวไปทรมานจนตายเยี่ยนหรงขบกรามแน่นจนเป็นสัน นิ้วเรียวเกร็งจนกระดาษยับไม่เป็นทรง'เหี้ยมเกรียมเสียจริง คนพวกนี้เห็นชีวิตท่านแม่และข้าเป็นเพียงหมากเบี้ยไร้ค่าที่จะย่ำยีอย่างไรก็ได้งั้นหรือ'แต่ก่อนที่นางจะได้ย่อยความแค้นและคิดหาทางหนีทีไล่ เสียงของบ่าวรับใช้หน้าเรือนก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน"องค์ชายสิบเสด็จ"เยี่ยนหรงสะดุ้งสุดตัว หัวใจกระตุกวูบด้วยความตกใจ นางรีบพับจดหมายลับสอดเก็บเข้าใต้แขนเสื้ออย่างรวดเร็ว สูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อปรับสีหน้าและอารมณ์ให้กลับมาเรียบเนียนสงบนิ่งราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ ยืนขึ้นและก้มหน้าลงต่ำถวายบังคมตาม

  • เงารักบุปผาซ่อนกล   แผนการล้มเหลว

    ภายในห้องหนังสือส่วนตัวที่เงียบสงบ แสงเทียนสว่างไสวขับให้บรรยากาศรอบกายดูเคร่งขรึมและจริงจัง หลี่เย่าถิงนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้ม ดวงตาดุจเหยี่ยวทอดมองออกไปนอกหน้าต่างยามราตรี ทันใดนั้นเงาร่างสีดำสายหนึ่งก็ร่อนลงมาจากระเบียงอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะคุกเข่าทำความเคารพเบื้องหน้า"ทูลองค์ชาย มีรายงานจากเรือนหลักพะย่ะค่ะ" องครักษ์เงาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระซิบแผ่วเบา ชัดเจนแจ่มแจ้งหลี่เย่าถิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ผายมือเป็นเชิงอนุญาตให้รายงาน "ว่ามา เกิดเรื่องใดขึ้นที่เรือนหลัก หรือว่าพระชายาของข้าไปก่อความวุ่นวายอันใดอีก"องครักษ์เงากลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อย ก่อนจะถ่ายทอดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงบ่ายให้ฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน "หาได้เป็นเช่นนั้นไม่พะย่ะค่ะ วันนี้ หมัวมัวเจิ้ง แม่บ้านอาวุโสผู้ดูแลความเรียบร้อยและกุมอำนาจในจวนมานาน ได้บุกเข้าไปหาพระชายาเพื่อชี้แจงกฎระเบียบและพยายามข่มขวัญ แสดงท่าทีดูแคลนและล่วงเกินพระชายาอย่างไม่ไว้หน้า"มุมปากของหลี่เย่าถิงกระตุกขึ้นด้วยความสนใจ เขารู้นิสัยใจคอของหมัวมัวเจิ้งดี นางระเบียบจัดถือดีในบารมีเก่ามานาน เขากำลังรอดูอยู่พอดีว่าสตรีที่

  • เงารักบุปผาซ่อนกล   ผู้มากบารมี

    ยามสายวันถัดมาเสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่คุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตู พ่อบ้านประจำจวนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางนอบน้อม ในมือถือกล่องไม้ใบย่อม พร้อมด้วยสมุดบัญชีเล่มหนาหลายเล่ม เขาก้มศีรษะทำความเคารพอย่างสำรวม พ่อบ้านเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ตามที่องค์ชายทรงมีพระบัญชาเมื่อคืนนี้ ให้กระหม่อมจัดสรรเบี้ยหวัด เงินเดือนประจำตำแหน่ง และค่าใช้จ่ายส่วนตัวของพระชายา รวมถึงงบประมาณการดูแลจวนใหม่ทั้งหมด กระหม่อมได้รวบรวมตัวเลขและจัดเตรียมเงินสดพร้อมตั๋วเงินมาถวายแล้วพะย่ะค่ะ"หลิวเยี่ยนหรงกวาดสายตามองกล่องไม้และสมุดบัญชีตรงหน้าอย่างนิ่งสงบ นางไม่ได้แสดงอาการดีใจหรือตื่นตระหนกกับเงินก้อนโตตรงหน้าแม้แต่น้อย เพราะสำหรับนางแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ความเมตตาปรานี แต่เป็นสิทธิอันชอบธรรมที่นางควรจะได้ตั้งแต่แรกในฐานะพระชายาเอก"ลำบากท่านพ่อบ้านฝูแล้ว" เยี่ยนหรงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่มั่นคง "เอาสมุดบัญชีมาให้ข้าดูซิ ว่ารายรับรายจ่ายของจวนเราในแต่ละเดือนมีสภาพคล่องเช่นไร และเบี้ยหวัดที่องค์ชายจัดสรรมาให้เพียงพอต่อการบริหารจัดการภายในมากน้อยแค่ไหน"พ่อบ้านชะงักไปเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจตกตะลึงปนเปความกัง

  • เงารักบุปผาซ่อนกล   กลับไปเยี่ยมบ้าน

    สามวันผ่านไปหลังจากพิธีอภิเษกสมรส ขบวนรถม้าหรูหราประจำจวนองค์ชายสิบก็เคลื่อนตัวมาจอดเทียบท่าหน้าประตูจวนเสนาบดีหลิว ตามธรรมเนียมปฏิบัติที่คู่แต่งงานใหม่จะต้องกลับมาเยี่ยมคารวะบิดามารดาและญาติผู้ใหญ่ในวันที่สามทันทีที่ม่านรถม้าเปิดออก หลี่เย่าถิงและหลิวเยี่ยนหรงก้าวลงมาเคียงคู่กัน บรรยากาศหน้าจวนในวันนี้แตกต่างจากวันแต่งงานอย่างสิ้นเชิง บริเวณโถงรับแขกใหญ่มีเสนาบดีหลิวเจ๋อผู้เป็นบิดาและฮูหยินใหญ่ ยืนรอต้อนรับอยู่ด้วยรอยยิ้มตามมารยาททางสังคม แต่แววตาของทั้งคู่กลับเต็มไปด้วยความเยียบเย็นและคาดหวัง"ถวายบังคมองค์ชายและพระชายาพะย่ะค่ะ" เสนาบดีหลิวและฮูหยินใหญ่ประสานมือทำความเคารพตามพิธีการ"ตามสบายเถิด ท่านเสนาบดีและฮูหยิน" หลี่เย่าถิงเอ่ยเสียงเรียบ ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้ม แววตาดุจเหยี่ยวทอดมองผู้เป็นพ่อตาด้วยความเหินห่างและระแวงแคลงใจหลังจากนั่งพูดคุยตามพิธีการในห้องโถงใหญ่ได้ชั่วครู่ บรรยากาศเริ่มน่าอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ เสนาบดีหลิวจึงหันไปทางบุตรชายคือหลิวเยี่ยนหลิง บุตรชายที่เกิดจากอนุรองพร้อมกับส่งสัญญาณทางสายตา"นั่งพูดคุยกันตรงนี้คงน่าเบื่อ องค์ชายกับเยี่ยนหลิงออกไปเดินชมสวนดอกไม้เปล

  • เงารักบุปผาซ่อนกล   คิดปีนเตียงยกฐานะตน

    หลิวเยี่ยนหรงค่อย ๆ ปลุกสติสัมปชัญญะให้ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราในยามเช้า นางขยับตัวเล็กน้อยด้วยความเมื่อยขบ แต่ความรู้สึกนุ่มสบายที่แผ่นหลังและสัมผัสอุ่น ๆ กลับทำให้ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อคืนนี้นางจำได้แม่นว่าตนเองหนีลงมาปูฟูกนอนบนพื้นแข็ง ๆ ข้างเตียง เหตุไฉนตอนนี้ร่างกายของนางถึงได้มานอนอยู่บนเตียงมงคลหลังใหญ่หนานุ่มนี่ได้เล่าหลิวเยี่ยนหรงสะดุ้งสุดตัว ดีดกายลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว กวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยความระแวดระวัง จังหวะนั้นสายตาก็ปะทะเข้ากับร่างสูงโปร่งของ หลี่เย่าถิง ที่นั่งไขว่ห้างถือถ้วยชาอยู่ตรงโต๊ะน้ำชาเรียบร้อยแล้ว เขาสวมชุดลำลองผ้าไหมเนื้อดี ใบหน้าคมคายไร้ความเหน็ดเหนื่อย แววตาคมกริบดั่งเหยี่ยวคู่นั้นกำลังจับจ้องมองมาที่นางนิ่งสนิท ราวกับนั่งรอดูละครฉากใหญ่มานานแล้วหัวใจของเยี่ยนหรงเต้นกระหน่ำรัว นางกวาดตามองตัวเองที่ยังคงอยู่ในชุดนอนเรียบร้อย ก่อนจะเหลือบไปเห็นสิ่งของชิ้นหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะเบื้องหน้าเขาขวดยานอนหลับขวดเล็กที่นางอุตส่าห์ปาออกนอกหน้าต่างไปเมื่อคืนหลี่เย่าถิงยกยิ้มมุมปาก รังสีความกดดันและน่าเกรงขามแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาช้า ๆ เขานั่งประส

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status