MasukShare
บทที่ 102
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:41:02“ช่วยด้วยครับ...ช่วยด้วย...มีคนร้าย...พวกมันกำลังจะจับตัวน้องไป”
“ไอ้เอรีบจัดการกับมันสิวะ ปล่อยให้แหกปากร้องอยู่ได้ เดี๋ยวใครได้ยินก็แห่กันมาที่นี่หรอก”
เก้าเห็นท่าไม่ดีก็รีบใช้ยาสลบที่เตรียมมากับญาณิศาทันที ไม่นานร่างนั้นก็หมดสติ ส่วนเพื่อนของมันก็จัดการกับฑีฆายุ โดยตรงเข้าปิดปากพร้อมออกคำสั่ง
“หุบปากสิวะ จะแหกปากร้องทำไม เดี๋ยวพ่อตบกลิ้ง”
ในขณะที่ฑีฆายุกำลังดิ้นรนขัดขืน เก้าก็ตะโกนบอกเพื่อน
“เฮ้ย! ไปกันได้แล้วไอ้เอก่อนที่จะมีใครมาเห็น”
“แล้วไอ้เด็กคนนี้ล่ะ”
“ปล่อยมันไว้ที่นี่แหละ จะเอาไปด้วยทำไมให้เป็นภาระวะไอ้เอ”
เอรีบผลักตัวฑีฆายุออกไปให้พ้นทาง และพากันรีบหลบออกไปก่อนที่ใครจะมาเห็นเหตุการณ์ ฑีฆายุวิ่งตามคนร้ายไปแต่ตามไม่ทันจึงวิ่งกลับไปขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่
“ช่วยด้วยครับมีคนจับตัวน้องไป”
หน้าของณชญาดาถอดสีเมื่อได้ยินคำพูดของหลายชาย
“อะไรนะ! ใครจับตัวญาณินไปซันพูดให้ชัด ๆ ซิ”
“ซันก็ไม่รู้เหมือนกันครับว่าเขาเป็นใคร เขาบอกเราว่าน้าดาให้เขาพาญาณินไปหาน้าดา แต่เราไม่ยอมเขาก็เลยจับตัวน้องไป ซันพยายามช่วยแล้วแต่สู้แรงเขาไม่ไหว”
หญิงสาวเซจนเกือบล้มพับไปโชคดีที่ธนวรรธน์ประคองร่างของเธอไว้ได้ทัน
“ญาณินถูกจับตัวไปค่ะพีท พวกเขาจับตัวลูกของเราไป”
นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องร้าย ๆ แบบนี้เกิดขึ้นกับเธอไม่หยุดไม่หย่อน น้ำตาไหลลงมาอาบแก้ม ได้แต่ภาวนาขอให้ลูกปลอดภัย
“ไม่ต้องห่วงนะตำรวจจะเป็นคนสะกดรอยตามพวกนั้นไป เขาต้องช่วยลูกของเราได้แน่ คุณกับซันรอพวกผมอยู่ที่นี่ก่อน อย่าไปไหน ผมกับพอลจะตามไปช่วยญาณินเอง”
ณชญาดาพยักหน้า “คุณไม่ต้องเป็นห่วงฉัน รีบไปตามลูกกลับมาให้ได้นะคะ”
ก่อนที่ธนวรรธน์จะติดตามคนร้ายไป เขาได้หันไปสั่งให้ลุงสน ยอด และคนงานให้คอยอยู่ดูแลหญิงสาวกับฑีฆายุไว้ อย่าให้ใครตามมาทำอันตรายได้อีก จากนั้นก็รีบร้อนจากไป น้อยเดินเข้ามาขอโทษหญิงสาวพร้อมกับยกมือไหว้ แววตาของน้อยสำนึกผิดที่ตนเองทำพลาดจนเกิดเรื่องขึ้นจนได้
“ขอโทษนะคะคุณญาดา ที่น้องถูกจับตัวไปเป็นความผิดของน้อยเองค่ะ คุณพีทกับคุณพอลสั่งแล้วสั่งอีกให้น้อยดูแลน้องให้ดี ๆ อย่าทิ้งน้องไว้ตามลำพัง แต่น้อยก็ยังเลินเล่อเพราะคิดว่าแค่แป๊บเดียวคงไม่เป็นไร คุณญาดายกโทษให้น้อยด้วยนะคะ”
“ฉันไม่โทษน้อยหรอกอย่ากังวลเลย” ในขณะที่ตอบก็กอดหลายชายไว้แน่น
“ตอนนี้เรามาเอาใจช่วยให้น้องกลับมาอย่างปลอดภัยกันดีกว่า”
“คุณพีทกับคุณพอลจะไม่ปล่อยให้น้องญาณินเป็นอะไรไปแน่ค่ะน้อยมั่นใจ คุณญาดาอย่าเพิ่งวิตกกังวลเลยนะคะ”
หญิงสาวพยักหน้าแต่สีหน้าของเธอก็ยังบ่งบอกถึงความกังวลใจ ด้วยไม่รู้ว่าบุตรสาวจะเป็นตายร้ายดียังไง ได้แต่ภาวนาขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองญาณิศาให้รอดปลอดภัย
เก้าอุ้มร่างไร้สติของญาณิศาไปสมทบกับใหญ่ที่ยืนรอท่าอยู่ท้ายไร่ โดยมีไอ้เอเดินตามไปด้วย
“ได้ตัวมาคนเดียวนะพี่ใหญ่”
“อะไรวะไอ้เก้า! บอกให้เอาแม่มันมาด้วย เรื่องง่าย ๆ แค่นี้ก็ยังทำพลาด”
“แค่คนเดียวนี่ก็แย่แล้ว กว่าจะพาตัวมาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เด็กมันฉลาดหลอกยังไงก็ไม่มา สุดท้ายเลยต้องใช้ยาสลบถึงเอาตัวมาได้”
ใหญ่ขับรถพาไอ้เก้ากับไอ้เอเพื่อนสนิทของมัน พร้อมร่างไร้สติของญาณิศาไปที่กระท่อมที่ใช้เป็นที่กักขัง ที่นั่นมีวันวรุณยืนรอท่าอยู่แล้ว
“ว่าไง...ได้ตัวพวกมันมาไหม”
“ได้แค่ตัวเด็กมาเท่านั้น” เก้าตอบ
“อะไรนะ! ทำไมไม่เอาตัวแม่มันมาด้วย เรื่องง่าย ๆ แค่นี้ก็ยังทำไม่สำเร็จ”
“คุณไม่ได้เป็นคนลงมือทำก็พูดได้สิว่ามันง่าย ถ้าเก่งจริงทำไมไม่ลงมือทำเองเลยล่ะ” เก้าย้อนให้
“อย่าเพิ่งเถียงกันอยู่เลยเอาตัวเด็กไปมัดไว้ในกระท่อมก่อน” ใหญ่ออกคำสั่ง
“แล้วคนของแกอีกคนหายหัวไปไหน ไปกันสามคนไม่ใช่เหรอ”
“มันขอถอนตัวก่อนที่จะลงมือทำงาน”
“ไม่ได้ดังใจเลยให้ตายสิ!”
“อย่าเพิ่งอารมณ์เสียเลยครับคุณวัน อย่างน้อยเราก็ได้ตัวลูกของมันมา แค่นี้ก็น่าจะพอเอาไปต่อรองกลับคุณพีทได้”
“ได้ตัวลูกมา แต่แม่ของมันยังคงลอยนวล เป็นหอกข้างแคร่คอยทิ่มตำใจฉันอย่างนั้นเหรอ”
“ผมว่าเราเข้าไปข้างในกันก่อนดีกว่าครับ”
วันวรุณเดินลงส้นเท้าเข้าไปในกระท่อมพร้อมกับใหญ่ โดยไม่รู้เลยว่าภัยกำลังจะมาถึงตัว
“ทำไมมันถึงหลับใหลไม่ได้สติแบบนี้”
“ก็ใช้ยาสลบเพื่อให้ง่ายต่อการนำตัวมาที่นี่”
“แล้วมีใครเห็นพวกแกลงมือบ้างหรือเปล่า” วันวรุณย้อนถามเก้า
“มีเด็กผู้ชายที่อยู่กับเด็กคนนี้เห็นเหตุการณ์”
“อะไรนะ! แล้วแกก็ปล่อยมันไปอย่างนั้นเหรอ” น้ำเสียงที่เอ่ยบ่งบอกถึงความฉุนเฉียว
“ต้องการแค่เด็กคนนี้ไม่ใช่เหรอ แล้วจะเอาไอ้เด็กเวรนั่นมาเป็นภาระทำไม”
“ไอ้โง่ ถ้ามันไปบอกคนอื่นแล้วจะทำยังไง เดี๋ยวตำรวจก็พากันแห่มาที่นี่หรอก” หญิงสาวตวาดก้อง
“ตำรวจจะรู้ได้ไงกันล่ะป้าว่าเราพาตัวเด็กมาไว้ที่นี่”
“เรียกใครป้า”
“ก็คุณนั่นแหละ”
“ไอ้บ้า ฉันไม่ได้เป็นป้าแก”
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.0K Dibacaห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน130.9K Dibacaภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว277.6K Dibacaวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.6K Dibacaหย่าร้อยรอยทราย
สายลมละเมอ81 DibacaMy Sweet หวานรักรองประธาน
เวย์ลินน์55 DibacaNo one gets Theo | เขตหวงห้ามของธีโอ
AloneKing34 Dibacaหนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]
มนต์ศิขริน89 Dibaca
