MasukShare
บทที่ 13
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:34:31ธนวรรธน์เดินออกมาทันเห็นภาพความห่วงใยของสองหนุ่มสาว มันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ เขาเดินมานั่งไข้วห้างลงตรงหน้าเธอ
“แนะนำตัวกันก่อนดีไหม ผมชื่อธนวรรธน์ ส่วนคุณ...” เขาพูดค้างไว้เพียงแค่นั้นเพื่อให้อีกฝ่ายเอ่ยปากแนะนำตัวเอง
“ณชญาดาค่ะ”
“แต่งงานหรือยัง”
“คงไม่มีความจำเป็นอะไรที่ฉันจะต้องตอบคำถามนี้ เพราะว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับงานของเรา”
“ใครว่าไม่เกี่ยว ประเด็นสำคัญเลยล่ะ คุณคงไม่รู้สินะว่านักเขียนที่คุณจี๊ดส่งมาให้ผมแต่ละคน ล้วนแล้วแต่อยากที่จะเขยิบฐานะขึ้นมาเป็นเมียผมมากกว่าที่จะมาเขียนงานให้ผม ใครจะรู้บางทีคุณอาจจะอยากยกระดับจากนักเขียนขึ้นมาเป็นเมียผมแทน”
“จะพูดจาอะไรกรุณาให้เกียรติกันบ้างนะครับ”
“ช่างเถอะชล ถ้าเขามีความคิดสกปรกแบบนั้นก็คงไม่ต้องพูดอะไรกันอีกแล้ว เรากลับกันดีกว่าเสียเวลาเปล่า”
ณชญาดาลุกขึ้นยืนทันทีที่พูดจบ
“นั่งลง” เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด
“คุณไม่มีสิทธิมาสั่งฉัน และฉันก็ไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งของคุณ”
“บอกให้นั่งลง ผมยังพูดไม่จบ”
“ไม่” ณชญาดาปฏิเสธเสียงแข็ง “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคนอย่างคุณ”
“คนอย่างผมมันเป็นยังไง”
ธนวรรธน์ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าณชญาดาอย่างใกล้ชิด เขาจ้องมองเธอด้วยแววตาแปลก ๆ ทั้งคู่ยืนใกล้กันมากจนเธอได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายเขา หญิงสาวกระสับกระส่ายที่ถูกเขาจ้องมองอย่างนั้น แต่ณชญาดาก็พยายามรวบรวมสติพูดโต้ตอบเขากลับไปอย่างไม่ลดละ
“บ้าอำนาจ หยาบคาย ร้ายกาจ แค่นี้พอไหม”
สิ้นคำพูดนั้นร่างของเธอก็ถูกกระชากเข้าไปในอ้อมแขนแข็งแกร่งของเขาอย่างรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน เขากอดกระชับเธอไว้แน่น
“มันจะมากเกินไปแล้วนะคุณธนวรรธน์ ปล่อยตัวญาดาเดี๋ยวนี้”
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนะ ฉันบอกให้ปล่อย”
ถึงทีที่เธอเป็นฝ่ายออกคำสั่งบ้าง แต่คิดเหรอว่าเขาจะยอมฟัง
“ไม่! ในเมื่อคุณว่าผมหยาบคาย ร้ายกาจ ผมก็จะแสดงให้คุณเห็นว่าผมทำได้มากกว่านั้นอีก”
ณชญาดาพยายามดิ้นรนขัดขืนเพื่อให้หลุดจากอ้อมกอดนั้น
ทันใดนั้นเองชลธีก็รีบเข้าไปดึงตัวณชญาดให้หลุดจากวงแขนของธนวรรธน์ พร้อมกับจะตรงเข้าไปต่อยหน้าอีกฝ่ายแต่หญิงสาวห้ามเขาไว้
“อย่าไปมีเรื่องกับคนป่าเถื่อนอย่างเขาเลยนะชล มันไม่คุ้มกันหรอก”
ดวงตาของธนวรรธน์วาวโรจน์ เขาจ้องมองใบหน้าของไอ้หนุ่มมาดเซอร์ด้วยความไม่พอใจ ที่บังอาจมาขวางทางเขา อารมณ์ของเขาในตอนนี้มันคุกรุ่นและพร้อมที่จะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า
ณชญาดาตะโกนใส่หน้าเขา “จำใส่กะโหลกของคุณเอาไว้ ฉันจะไม่มีวันร่วมงานกับผู้ชายเลว ๆ อย่างคุณ และจะไม่มีวันพบหน้าคุณอีกเด็ดขาด”
จากนั้นก็คว้าข้อมือของชลธีให้เดินตามเธอออกไปจากห้อง ก่อนที่เพื่อนชายของเธอจะเปิดศึกตะลุมบอลกับธนวรรธน์
“โธ่โว้ย!” ความโมโหทำให้ธนวรรธน์ปัดข้าวของที่อยู่ใกล้มือล้มระเนระนาด เป็นการระบายอารมณ์เมื่อทุกอย่างไม่ได้ดั่งใจ
“ณชญาดาเราต้องได้เจอกันอีกแน่”
ในระหว่างที่ขับรถกลับบ้านชลธีได้หันไปพูดกับณชญาดาด้วยความฉุนเฉียว
“ดาไม่น่ารีบดึงตัวชลออกมาก่อนเลย น่าจะปล่อยให้ชลจัดการฟาดปากไอ้หนอนั่นสักหมัดสองหมัด โทษฐานที่มันไม่ให้เกียรติดา”
“ช่างเถอะชล ทะเลาะกันไปก็เปล่าประโยชน์”
“จะปล่อยไปง่าย ๆ ได้ยังไง มันล่วงเกินดานะ นี่ขนาดมีชลอยู่ด้วยมันยังกล้าทำแบบนั้น ถ้าดามาคนเดียวมันไม่ลากดาขึ้นเตียงเลยเหรอ”
คำพูดของชลธีจี้ใจดำณชญาดาอย่างแรง แต่ก็พยายามที่จะไม่แสดงพิรุธใดใดออกมา
“ดาถึงได้ชวนชลมาเป็นเพื่อนไง อีกอย่างดาไม่อยากให้เขาไปอาละวาดกับพี่จี๊ด แค่นี้พี่จี๊ดก็เดือดร้อนมากพอแล้ว”
ณชญาดาตอบชลธีก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาจิรนันท์
“ใจตรงกันเลย พี่กำลังคิดว่าจะโทรหาเราอยู่พอดี”
“ดาจะโทรมาบอกพี่จี๊ดว่าดาไม่รับงานนี้นะคะ”
“ทำไมล่ะดา อย่าเพิ่งรีบด่วนตัดสินใจแบบนั้นสิ ค่าตอบแทนงานนี้สูงมากเลยนะ” จิรนันท์พยายามพูดโน้มน้าวหญิงสาวรุ่นน้องให้เปลี่ยนแปลงการตัดสินใจ
“ดาทนทำงานกับคนแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ แล้วดาก็ไม่สะดวกที่จะเดินทางไปทำงานที่ต่างจังหวัด หาคนอื่นไปทำแทนแล้วกันนะคะ ขอโทษด้วยนะคะพี่จี๊ดดารับงานนี้ไม่ได้จริง ๆ” จากนั้นก็วางสายเพราะไม่อยากฟังอีกฝ่ายพูดเกลี้ยกล่อมให้เธอรับงานนี้
“เดี๋ยวก่อนสิญาดาฟังพี่ก่อน เฮ้อ!! วางหูไปแล้ว” จิรนันท์ถอนหายใจเฮือกใหญ่
“ความหวังสุดท้ายของฉันหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตา แล้วฉันจะแก้ไขปัญหานี้ยังไง”
หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ต้องรับสายของธนวรรธน์
“สวัสดีค่ะคุณธนวรรธน์ โทรมาเรื่องนักเขียนใช่ไหมคะ”
“ผมต้องการผู้หญิงคนนี้”
“คะ!”
“ผมอยากได้นักเขียนคนนี้”
“ที่จริงจี๊ดก็อยากให้ญาดารับงานนี้นะคะ แต่เธอปฏิเสธค่ะ”
แววตาของเขาแข็งกร้าว คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อได้ยินคำตอบของจิรนันท์
“ปฏิเสธ!” น้ำเสียงของเขาดุดัน
“ค่ะ”
ความฉุนเฉียวทำให้เขากระชากเสียงถาม “เหตุผล!?”
“เพราะไม่สะดวกที่จะเดินทางไปทำงานที่ไร่ของคุณ”
‘ให้ตายสิ นี่เธอกล้าปฎิเสธความต้องการของเขาอย่างนั้นเหรอ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน’ ธนวรรธน์คิดในใจอย่างแค้นเคือง
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
ขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง125.4K Dibacaเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.3K Dibacaรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด321.4K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat101.9K Dibacaบอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง90 Dibacaแค้นรักเมียตัวแทน
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี221 DibacaLUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว
อยู่ในตะเกียงแก้ว1.5K Dibacaสามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ
ดอกไนเจลล่า443 Dibaca
