บทที่ 61

            ในค่ำคืนนั้นเขาได้มอบความรักให้หญิงสาวหลายครั้งจนเขาเองแทบหมดแรง และเธอก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีแม้จะไร้ซึ่งประสบการณ์ โดยมีเขาเป็นคนนำทาง และกระซิบบอกวิธีที่จะทำให้เธอและเขาพบกับความสุขร่วมกัน

            บทรักของทั้งคู่จึงเต็มไปด้วยความร้อนแรง และต่างฝ่ายต่างก็เรียกร้องการตอบสนองของกันและกันอยู่ตลอดเวลา ไม่น่าเชื่อเลยว่าเขาจะร่วมรักกับเธอย่างไม่รู้เบื่อ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกและเป็นผู้หญิงคนเดียว ที่ทำให้เขาอยากร่วมหลับนอนกับเธอหลายครั้งภายในคืนเดียว

            นึกถึงเรื่องนี้ทีไรใบหน้าสวยหวานของณชญาดาก็ลอยเข้ามาในมโนภาพ ก่อกวนอารมณ์ทุกครั้งที่เขาหลับตา ทำให้เขาไม่ได้นอนทั้งคืน และพาลโกรธไปถึงหญิงสาวตัวปัญหาที่คอยมาก่อกวนเขาไม่เลิกทั้งยามหลับและยามตื่น

            ไม่ใช่แต่เพียงเขาเท่านั้นที่นอนไม่หลับ ณชญาดาเองก็ไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้เช่นกัน เธอหวั่นวิตกกับปัญหาที่แก้ไม่ตกไปต่าง ๆ นานา เกรงว่าความลับที่ตนเองปกปิดไว้มานานจะถูกเปิดเผย เพราะถ้าความลับนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมาล่ะก็ ธนวรรธน์จะไม่ยอมอยู่นิ่งเฉยแน่ และเธอเองก็เดาใจเขาไม่ออกเช่นกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขารู้ความจริงเกี่ยวกับญาณิศา

            ที่รู้แน่ ๆ คือเขาสามารถทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่เขาต้องการโดยไม่เกี่ยงวิธี และนั่นเป็นสิ่งที่เธอกลัว

            “มันจะต้องไม่เกิดขึ้น จะให้เขารู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด” เธอเฝ้าย้ำเตือนตัวเองเช่นนี้เป็นร้อยครั้ง

            แต่จะทำเช่นไรเพื่อให้ความลับยังคงเป็นความลับตลอดไป นี่เป็นโจทย์ใหญ่ที่หญิงสาวต้องคิด

            ช้อยโทรศัพท์ไปรายงานวันวรุณ ถึงเงื่อนงำบางอย่างของธนวรรธน์และณชญาดาที่ตนเองได้ยินมา ซึ่งมันเป็นเรื่องสำคัญมาก วันวรุณรับฟังด้วยความเคียดแค้น ใบหน้างามบึ้งตึง แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นชิงชัง ก่อนวางสายหญิงสาวได้สั่งให้ช้อยคอยจับตาดูสองคนนี้เอาไว้และคอยมารายงานเธอ

            วันวรุณระบายอารมณ์โกรธด้วยการกรีดร้อง และขว้างปาข้าวของที่อยู่ใกล้มือ หลังจากที่ได้ระบายความแค้นจนพอใจ ก็กลับมาคิดทบทวนว่าณชญาดาเป็นใคร ไปมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับธนวรรธน์ตั้งแต่ตอนไหน ก่อนจะหวนนึกขึ้นมาได้ถึงเหตุการณ์บางอย่างที่เคยเกิดขึ้นในอดีตเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งมันผ่านมานานจนลืมเลือนไป ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเหตุการณ์นั้นมันจะกลับมาสร้างปัญหากวนใจเธอได้อีกครั้ง

            เมื่อย้อนคิด ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ เหล่านั้นมันก็หลั่งไหลเข้ามาในหัว ราวกลับเธอย้อนอดีตกลับไปในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น  

            จำได้ว่าได้ไปหาธนวรรธน์ที่ไร่ และได้เผชิญหน้ากับหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง ที่เดินออกมาจากห้องนอนของเขาด้วยสภาพที่ไม่ค่อยเรียบร้อย จากสภาพที่เห็นก็รู้ได้ทันทีว่าเมื่อคืนที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้น

            ในวันนั้นเธอกำจัดหญิงสาวคนนั้นออกไปให้พ้นจากชีวิตของธนวรรธน์ได้เป็นผลสำเร็จ ถือเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม โชคดีที่ผู้หญิงคนนั้นไม่ดื้อด้านและยังมียางอาย ทำให้กำจัดออกไปได้ไม่ยาก แต่ก่อนที่หญิงสาวคนนั้นจะจากไปนั้นได้ฝากจดหมายไว้ฉบับหนึ่ง เพื่อให้เธอนำไปมอบให้ธนวรรธน์ แต่เธอถือวิสาสะอ่านจดหมายที่ณชญาดาเขียนถึงธนวรรธน์

            ฉันขอโทษนะคะพีทที่จากไปโดยไม่บอกลา คุณอย่าโทษตัวเองในเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราในคืนนั้นเลยนะ เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่เราได้อยู่ด้วยกัน แต่นั่นมันก่อนที่ฉันจะได้รู้ความจริงว่าคุณมีคู่หมั้นอยู่แล้ว ฉันจะทำลายชีวิตรักของคุณและคู่หมั้นของคุณ เพียงเพราะความสุขของตัวเองไม่ได้ ฉันจึงต้องเดินออกไปจากชีวิตคุณ

            แต่ฉันอยากให้คุณรู้ไว้ว่าใจฉันเป็นของคุณ และมันจะเป็นเช่นนั้นเสมอ คุณจะอยู่ในใจฉันตลอดไป ลาก่อนค่ะพีท ขอให้คุณมีความสุขกับผู้หญิงที่คุณเลือก และได้โปรดลืมฉันไปเสียเถิด คิดเสียว่าเราไม่เคยรู้จักกัน เพื่อความสุขของคุณและคู่หมั้นของคุณ รักคุณเสมอ ลงชื่อณชญาดา

            แม้จะเป็นเพียงข้อความสั้น ๆ แต่ก็ทำให้วันวรุณเดือดดาลได้เหมือนกัน ดวงตาของหญิงสาววาวโรจน์ทันทีที่อ่านข้อความเหล่านั้นจบ

            “คิดเหรอว่าฉันจะเอาจดหมายฉบับนี้ให้พีท ฝันไปเถอะ” จากนั้นก็ฉีกจดหมายในมือเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยก่อนจะทิ้งลงถังขยะโดยไม่ใยดี

            วันวรุณรู้สึกเสียหน้าอย่างแรงที่ธนวรรธน์หิ้วผู้หญิงมานอนค้างที่ไร่ แถมยังพาเข้าไปในห้องนอนส่วนตัวซึ่งเป็นพื้นที่หวงห้ามของเขาอีกด้วย แม้จะรู้ว่าที่ผ่านมาคู่หมั้นของตนเองมักจะปลีกเวลาไปหาความสำราญในเรื่องนี้บ้างเป็นครั้งคราว แต่ไม่เคยมีเลยสักครั้งที่เขาจะหิ้วผู้หญิงกลับมานอนที่ไร่

            ณชญาดาเป็นผู้หญิงคนแรกที่ธนวรรธน์มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งในสถานที่หวงห้ามของเขา นั่นหมายความว่าเขาอาจมีความรู้สึกพิเศษกับเธอ และมันทำให้วันวรุณต้องรีบกำจัดหญิงสาวนางนั้นออกไปให้พ้นทางโดยเร็วที่สุด ยังดีที่ณชญาดามิได้ดื้อด้านเหมือนผู้หญิงบางจำพวก หล่อนยังเป็นคนที่มียางอายว่ากำลังล้ำเส้นคนอื่น ทำให้สามารถกำจัดคู่ขาคนใหม่ของคู่หมั้นตนเองไปได้ไม่ยาก

            วันวรุณคิดว่าเรื่องดังกล่าวมันน่าจะจบ ตั้งแต่วันที่แม่นั่นก้าวออกไปจากไร่ธนวรรธน์ ไม่เพียงออกไปจากไร่เท่านั้น แต่ยังออกไปจากชีวิตของธนวรรธน์นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ไม่มีใครเห็นหน้าเธออีกเลย และไม่เคยมีใครเอ่ยถึงเธอ

            จนวันวรุณวางใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ย้อนกลับมายุ่งวุ่นวายกับธนวรรธน์อีก