เงื่อนไขร้าย ซ่อนปมรัก

เงื่อนไขร้าย ซ่อนปมรัก

last updateHuling Na-update : 2025-01-20
By:  พวงชมพูOngoing
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
22Mga Kabanata
511views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เธอรักเขา ทั้งๆ ที่ก็รู้แก่ใจตัวเองดี ว่าคงเป็นได้แค่คนคั่นเวลาเท่านั้น แต่กระนั้นก็ยังหวัง หวังว่าความรักที่เธอมีต่อ ‘อดีตคนรักของพี่’ มันจะเปลี่ยนใจเขาได้ ในสักวัน…

view more

Kabanata 1

บทนำ

เรื่องมันเริ่มต้นขึ้นในวันหนึ่งที่ผมขับรถกะว่าจะไปเซอร์ไพร้ส์ฝ้ายแฟนผมที่ช่วงนี้ผมไม่มีเวลาให้เธอเหมือนเดิม ส่วนหนึ่งก็เพราะความเจ้าชู้ของผมที่แอบไปคบสาวรุ่นน้องคนหนึ่ง โดยคิดว่าฝ้ายเป็นเพียงของตายที่คงไม่หนีผมไปไหนหรือแอบมีใครแบบที่ผมทำ และผมไม่คิดเลยว่าการทำตัวดีผิดปกติในวันนั้นจะทำให้ผมได้รับรู้เรื่องราวที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่ามันจะเกิดกับตัวเอง หรือจะเรียกว่าเป็นเวรกรรมก็คงไม่ผิดนัก

ผมขับรถออกจากบ้านเพื่อไปหาฝ้ายที่วิทยาลัยที่เธอทำงานอยู่ จะว่าพยายามทำดีไถ่โทษก็คงไม่ผิด ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงผมก็มาถึงที่ทำงานของฝ้าย ผมเลี้ยวรถเข้าไปแล้วเปิดกระจกทักทายลุงยามพร้อมกับส่งขนมที่ซื้อมาให้แกเป็นสินน้ำใจ ลุงยามรับไป แต่สายตามองผมเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่แล้วก็เลือกจะเงียบ

ผมขับรถต่อมาจนถึงหอพักข้าราชการรถฝ้ายจอดอยู่ที่ลานจอดรถผมเลยคิดว่าฝ้ายน่าจะอยู่บนห้องพักก็เลยถือวิสาสะเดินขึ้นไปหาฝ้ายที่ห้อง พอไปถึงห้องผมก็เคาะประตูเรียกแต่ปรากฎว่าฝ้ายไม่ลุกมาเปิดประตูให้ แถมไฟในห้องยังถูกปิดเอาไว้

ผมไม่คิดว่าฝ้ายจะนอนตั้งแต่หัวค่ำ ผมเริ่มมีคำถามว่าถ้าฝ้ายไม่อยู่ห้องแล้วฝ้ายไปไหนเลยตัดสินใจโทรหาฝ้ายโดยไม่ได้บอกว่าผมมาหาและยืนอยู่หน้าประตูห้อง

“ฮัลโหลนนท์ กลับบ้านหรือยัง” ฝ้ายถามคำถามที่ผมคุ้นเคย

“กลับมาสักพักแล้ว ฝ้ายล่ะ กินอะไรหรือยัง งานยุ่งมากเลยเหรอ”

“ใช่ยุ่งมาก พอดีอาทิตย์หน้ามีแข่งทักษะวิชาการ นี่ฝ้ายก็นั่งปั่นงานอยู่ห้องเนี่ย”

ผมรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่กับคำตอบที่ฝ้ายบอก ซึ่งมันหมายถึงฝ้ายกำลังโกหกผมอยู่ ผมรู้สึกหน้าร้อนผ่าวไม่คิดว่าฝ้ายผู้หญิงแสนดีของผมจะพูดโกหก ที่สำคัญคือทำไมฝ้ายต้องโกหก

“งั้นฝ้ายก็ทำงานต่อนะ อย่านอนดึกมาก เราก็จะพักแล้ว” ผมพูดเหมือนตัวเองอยู่บ้าน

“โอเค นนท์ก็พักนะ แล้ววันศุกร์เจอกัน อาทิตย์นี้ฝ้ายยุ่งทั้งอาทิตย์เลย”

แล้วฝ้ายก็วางสายไปปล่อยให้ผมยืนงงอยู่ในดงคำถามมากมายที่ผุดขึ้นมาในหัว ผมอยากจะถามฝ้ายออกไปตรง ๆ ว่าฝ้ายไปไหนทำไมผมมาหาแล้วไม่เจอ แต่สัญชาตญาณของคนเจ้าชู้มันบอกผมว่ารอจับให้ได้คาหนังคาเขาจะดีกว่า แล้วผมก็ขับรถออกจากวิทยาลัยตรงกลับบ้าน

“อ้าวเฮีย ทำไมกลับมาเร็วจัง ไหนว่าจะชวนพี่ฝ้ายกินข้าว”

ต้นลูกพี่ลูกน้องที่อยู่บ้านเดียวกันกับผมถามขึ้นหลังจากเห็นผมเดินหน้าหงอยกลับเข้าบ้านเร็วกว่าปกติ

“ต้นเฮียว่าฝ้ายกำลังปิดบังอะไรเฮียอยู่ว่ะ”

“ยังไงอ่ะเฮีย ไหนพูดให้ฟังซิ”

“ก็เฮียไปถึงหน้าห้องฝ้ายแล้วฝ้ายไม่อยู่ แต่พอเฮียโทรหาฝ้ายโกหกว่าทำงานอยู่ห้อง”

“อ้าว! พี่ฝ้ายเนี่ยนะจะโกหกเฮีย ถ้าเป็นเฮียโกหกพี่เค้ายังพอว่า”

“เออก็นั่นแหละ เฮียถึงว่ามันแปลก ๆ ไง”

“แล้วทำไมเฮียไม่ลองจอดรถอยู่แถวนั้นรอดูว่าพี่ฝ้ายไปไหนกับใคร”

“คิดไม่ทันว่ะต้น อารมณ์แบบมันเหม่อ ๆ งง ๆ ว่าทำไมฝ้ายต้องโกหก หรือว่าฝ้ายจะมีคนอื่นวะ”

“เฮียค่อย ๆ ลองถามพี่ฝ้ายดูก็แล้วกัน แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเฮียต้องหนักแน่นเอาไว้นะ แย่สุดก็คือพี่ฝ้ายอาจจะเหงาแล้วเผลอใจไปบ้าง แต่เทียบกับที่เฮียทำแล้วผมว่ามันต่างกันเยอะ ตรง ๆ เลยนะเฮียผมไม่อยากเห็นเฮียกับพี่ฝ้ายเลิกกัน”

“เออขอบใจว่ะ เฮียอาบน้ำนอนแล้วงั้น”

“แน่ใจเหรอว่าจะนอนหลับ”

จริงของต้น พออาบน้ำเสร็จผมก็เปิดเพลงบรรเลงฟังเสริมด้วยก้านไม้หอมเพื่อช่วยให้จิตใจผ่อนคลายขึ้นแต่มันไม่ช่วยให้ผมเลิกคิดได้เลย ใจหนึ่งผมก็อยากโทรไปหาฝ้ายแล้วบอกว่าผมไปหาเธอมาแต่ไม่เจอ ทำไมฝ้ายต้องโกหกว่าอยู่ห้อง

ผมคิดวนไปวนมาหยิบมือถือขึ้นมาก็หลายรอบ แต่พอเอาเข้าจริงผมดันเลือกโทรหาฝนสาวรุ่นน้องที่ผมแอบคบอยู่ เหมือนต้องการคนปลอบใจมากกว่าการจะเค้นเอาความจริงจากฝ้ายในตอนนี้ เพราะผมไม่แน่ใจว่าจะรับได้กับคำตอบที่มันไม่คาดคิด

“ฮัลโหลฝน นอนหรือยัง”

“ยังค่ะพี่นนท์ มีอะไรเหรอ อย่าบอกนะว่าคิดถึงฝน วันนี้เพิ่งเจอกันเอง”

“ก็แค่อยากได้ยินเสียง มันเหงา ๆ บอกไม่ถูก”

“มีอะไรคุยกับฝนได้นะพี่นนท์ เสียงพี่ดูไม่ค่อยดีเลย”

“พี่ไม่รู้จะพูดยังไงอ่ะ ฝนแค่คุยเป็นเพื่อนพี่สักพักได้ไหม”

“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ พี่อยากคุยอะไรก็คุยมา ส่วนอันไหนที่ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด”

แล้วคืนนั้นผมกับฝนก็คุยกันนานเป็นชั่วโมง แต่ผมเลือกจะคุยเรื่องทั่วไป เรื่องความชอบ เรื่องงาน เรื่องเที่ยว โดยเลี่ยงที่จะคุยเรื่องความสัมพันธ์ของเราสองคน ฝนไม่ซักไซ้แต่ทำตัวเป็นเพื่อนคุยและผู้ฟังที่ดีจนผมสบายใจขึ้นถึงได้วางสาย แต่กว่าจะหลับก็เกือบเที่ยงคืน

“ต้น ระหว่างเฮียไปแอบดูฝ้ายกับเฮียถามฝ้ายตรง ๆ แบบไหนดีกว่ากัน ตอนนี้ยอมรับว่าคิดมากเรื่องฝ้าย”

“ตอบยากนะเฮีย ถ้าไปแอบดูก็แสดงความไม่ไว้ใจออกมาชัดเจน เกิดไม่ใช่อย่างที่คิดแล้วพี่ฝ้ายรู้จะมีปัญหาเอา แต่ถ้าคุยตรง ๆ เฮียคิดว่าคำตอบจะออกมาแบบไหนล่ะ คือเกิดเค้ามีคนอื่นจริงแล้วขอเลิกเฮียรับได้เหรอ”

“นี่แหละที่เฮียกลัว ถึงตัวเองจะทำผิดต่อเค้ามาตลอดแต่ก็ไม่อยากให้เค้าทำกับเราบ้าง จะว่าเห็นแก่ตัวก็ได้นะ”

“เอางี้มั้ยเฮีย ช่วงนี้เฮียก็ไปหาพี่ฝ้ายบ่อย ๆ เกิดเค้ามีใครอยู่มันก็จะได้ห่าง ๆ กันออกไปบ้าง”

“ฝ้ายไปขอนแก่นทั้งอาทิตย์ กลับมาก็วันศุกร์เย็น โอ๊ย อกจะแตกตายว่ะต้น เหมือนเวรกรรมตามสนองยังไงไม่รู้”

“ทำเป็นพูด แอนแฟนผมบอกว่าเมื่อคืนเฮียโทรหาฝนเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจแต่ไม่ยอมเล่า”

“ว่าแล้วว่าต้องเข้าหูแอนจนได้ คิดเอาไว้ไม่มีมีผิด”

“งั้นก็รอพี่ฝ้ายกลับมาก่อน แล้วจะเอาไงค่อยดูอีกที ลองสังเกตการใช้มือถือเขาห่าง ๆ ก็ได้ แต่อย่าถึงกับโจ่งแจ้งถ้าไม่มั่นใจ”

(ขอย้อนไปถึงความสัมพันธ์ของผม ต้น แอน แล้วก็ฝน สักเล็กน้อยนะครับ เผื่อใครยังไม่ได้อ่านเรื่องที่ผมเล่าเอาไว้ก่อนหน้านี้ แอนเป็นสาวรุ่นน้องที่อยู่ติดกับไซต์งานก่อสร้างที่ผมทำอยู่ ตอนแรกผมจีบแอนจนเกือบจะได้กันอยู่แล้ว แต่ตอนหลังแอนดันไปคบกับต้นน้องชายผม แล้วส่งเพื่อนสนิทอย่างฝนมาดามใจผม

เพียงแค่เดตแรกผมกับฝนพากันเข้าโรงแรมจนฝนตกเป็นผู้หญิงอีกคนของผม ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือหลังจากนั้นไม่นานผมกับฝน และ ต้นกับแอน เราก็แลกคู่สวิงกิ้งกัน กลายเป็นวังวนสวาทที่อลเวงพอสมควรเพราะเราทั้งสี่คนต่างก็มีแฟนอยู่แล้ว

ส่วนผมกับต้นเราเคยเล่นเกมเสียวแบบชายสองหญิงหนึ่งกับแก้วผู้หญิงที่ผมนัดจากกลุ่มลับกลุ่มหนึ่ง แล้วนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ผมอยากให้แฟนตัวเองไปมีอะไรกับชายอื่นหรือโดนรุมบ้าง)

มาที่เรื่องของผมกับฝ้ายกันต่อครับ...

หลังจากคุยกับต้นฝ้ายก็โทรมาหาผม ซึ่งก็เป็นช่วงเวลาเดิม ๆ คือหลังทุ่มนึง ผมรับสายพยายามจับน้ำเสียวงของฝ้าย

“ฮัลโหลฝ้าย เป็นไงบ้างเหนื่อยมั้ย”

“ก็เหนื่อยนะ เพราะต้องดูแลเด็ก ๆ ที่มาแข่งหลายคน นนท์ละเป็นไงบ้าง งานที่อุดรใกล้เสร็จหรือยัง”

“งานเก่าใกล้แล้ว แต่งานใหม่กำลังจะเริ่มต้นเดือนหน้า ช่วงว่าง ๆ เราไปเที่ยวทะเลกันมั้ย ไม่ได้เที่ยวด้วยกันนานแล้ว”

“นนท์”

“หืม มีอะไรเหรอฝ้าย”

“เปล่า ไม่มีอะไร คิดถึงนะ” เสียงฝ้ายเหมือนจะร้องไห้”

“ฝ้ายเป็นอะไรหรือเปล่า บอกเราได้นะ ทำไมต้องร้องไห้ด้วย”

“เอาไว้วันศุกร์ฝ้ายกลับไปแล้วเราค่อยคุยกัน แค่นี้ก่อนนะ”

แล้วฝ้ายก็วางสายไปปล่อยให้ผมคิดมากไปกว่าเก่าอีก ผมแทบจะรอให้ถึงวันศุกร์ไม่ไหว แต่ในขณะเดียวกันผมก็ทำเรื่องไม่ดีต่อฝ้ายอีกด้วยการนัดเจอกับฝนแล้วอยู่ด้วยกันทั้งคืน เป็นครั้งแรกที่ผมนอนค้างกับหญิงอื่นที่ไม่ใช่ฝ้าย

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
22 Kabanata
บทนำ
“หนูกับเหม เราเลิกกันแล้วค่ะ” สิ้นคำบอกเล่าของคริมา ทั่วทั้งห้องโถงใหญ่ของบ้าน ‘ปองกูล’ ก็ตกอยู่ในความเงียบแทบจะทันที นั่นเป็นเพราะสิ่งที่เธอเพิ่งจะเอ่ยบอกออกไปนั้น ถือเป็นเรื่องใหญ่ของทั้งสองตระกูล ที่คาดหวังเอาไว้ว่าเธอกับอีกคนจะลงเอยกันด้วยการแต่งงาน ซึ่งชีวิตจริงบางทีมันก็ไม่ได้สวยงามขนาดนั้น! “ละ…ลูกว่าอะไรนะ! ทำไม นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น!” เป็นคุณดวงกมลที่ถามขึ้น แน่นอนว่าคำบอกกล่าวของลูกทำให้นางตกใจจนแทบสิ้นสติ เพราะไม่คิดไม่ฝันเลยว่าวันนี้จะมาถึง อีกทั้งนอกจากปฏิพัทธ์แล้ว นางก็ยังมองไม่เห็นเลยว่าจะมีผู้ชายคนไหน ที่จะเหมาะสมกับลูกสาวเพียงคนเดียวของตนเองไปได้มากกว่านี้อีก เพราะฝ่ายนั้นไม่เพียงแต่เป็นลูกชายของเพื่อนสนิทของนางและสามีเท่านั้น แต่ยังเป็นถึงทายาทหมื่นล้านของตระกูล สิงค์ราช ตระกูลเก่าแก่ที่มีธุรกิจในมือมากเป็นอันดันต้นๆ ของประเทศ ใครเล่าจะไม่อยากได้อีกฝ่ายมาเป็นลูกเขย นางคนหนึ่งละที่เฝ้ารอวันที่สองครอบครัวจะเกี่ยวดองมาโดยตลอด “หนูแค่รู้สึกว่าตัวเองกับเขาเหมาะสมที่จะเป็นเพื่อนกันมากกว่า มันก็เท่านั้นเองค่ะ”เดิมทีคริมาเองก็ใช่ว่าอยากจะยุติความ
Magbasa pa
บทที่ 1 เปลี่ยนตัว
“พ่อไม่ยอม! เงินสินสอดก็รับจากทางนั้นมาจนหมดแล้ว อยู่ๆ แกจะมาบอกให้พวกฉันล้มเลิกงานทุกอย่างไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้” คุณรบตวาดขึ้น ก่อนจะจ้องมองบุตรสาวคนโตด้วยท่าทีเอาเรื่อง อย่างไรเสียงานหมั้นระหว่างลูกสาวกับแฟนหนุ่มก็ต้องเกิดขึ้น “รับมาแล้ว ก็ส่งคืนเขาได้นี่คะพ่อ” “มันทำแบบนั้นได้ที่ไหน เงินนั่นน่ะ พ่อเอาไปลงทุนกับเพื่อนหมดแล้ว แกได้ยินไหมว่ามันไม่เหลือแล้ว!” อีกฝ่ายตอบกลับด้วยท่าทีโกรธจัด ก่อนจะก้มหน้านิ่ง ราวกับว่าท่านไม่อยากจะพูดถึงความสูญเสียที่กำลังเกิดขึ้น เพียงเพราะความหูเบาไว้ใจคนผิดของตนเอง มันเลยทำให้ท่านต้องสูญเงินยี่สิบล้านไปอย่างน่าเสียดาย “คุณพ่อ!” “ไม่รู้แหละ ยังไงแกก็ต้องหมั้นกับตาเหม! เรื่องนี้จะเปลี่ยนแปลงไปจากนี้ไม่ได้ ฉันไม่ยอม” ไม่เพียงแต่เรื่องเงินเท่านั้นที่สำคัญ ไหนจะชื่อเสียงที่อาจเสียหายนั่นอีก ยังไงท่านก็รับไม่ได้! “ไม่ค่ะ ถ้าพ่อยังอยากให้มีงานหมั้นเกิดขึ้น พ่อก็ต้องไปหาคนอื่นมาเข้าพิธีแทน เพราะว่าหนูจะไม่หมั้นกับใครหน้าไหนทั้งนั้น!” คริมาตอบกลับ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้น แต่ไหนแต่ไรก็ไม่มีใครบังคับให้เ
Magbasa pa
บทที่ 2 ไม่รักดี
ว่าเขาจะพบกับความสุขอย่างแท้จริงในสักวันเจ้าของแผ่นหลังบอบบางในชุดนักศึกษาปีสุดท้ายค่อยๆ พาตัวเองย่างกายเข้ามาในห้องโถงใหญ่ของบ้าน หลังจากถูกเรียกตัวด่วนจากพ่อบังเกิดเกล้า พ่อที่หากไม่มีเรื่องคอขาดบาดตาย ก็คงไม่มีทางเลย ที่ท่านจะอนุญาตให้เธอเข้ามาเหยียบในบ้านหลังนี้ซึ่งอันที่จริงแล้วการมีตัวตนของเธอ ก็ถูกปิดเป็นความลับมาตลอดจนกระทั่งแม่ของเธอเสียชีวิต ยายที่แก่ชรามากแล้วจึงหมดสิ้นทางเลือก ตัดสินใจพาเธอเข้ากรุงเทพมาแนะนำให้พ่อแท้ๆ ได้รู้จัก แน่นอนว่าคราแรกพ่อไม่เชื่อ จวบจนกระทั่งผลตรวจดีเอ็นเอถูกเปิดเผย ความจริงที่ถูกปิดตายมานานถึงสิบห้าปีถึงได้กระจ่าง ลูก…ที่เป็นจุดด่างพร้อยในชีวิตพ่อ ก็ไม่ต่างอะไรกับกาฝากของบ้าน ที่ทุกคนไม่อยากให้การต้อนรับ ดีหน่อยที่ได้ป้าน้อม ป้าแม่บ้านเก่าแก่คอยดูแล เธอถึงเติบโตมาได้จนถึงทุกวันนี้ แม้จะเป็นการเติบโตแบบเงียบๆ ตามคำสั่งของผู้เป็นพ่อแท้ๆของตัวเองก็ตาม ในบ้านหลังนี้ เธอแทบไม่ต่างอะไรกับคนใช้คนหนึ่ง แม้ผลจะออกมาชัดเจนว่าเธอคือลูกสาวแท้ๆ อีกคนของเจ้าของบ้าน แต่พ่อบังเกิดเกล้านั้นกลับให้สิทธิ์ในบ้านหลังนี้กับเธอเพียงแค่คนอาศัย
Magbasa pa
บทที่ 3 สถานะใหม่
“เขาก็ดูน่ารักดี ไม่เห็นว่าจะทำตัวมีปัญหาตรงไหน ดูเชื่องๆ น่าจะเลี้ยงง่ายอยู่นะฉันว่า” กรวิทย์ที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นมาบ้าง สายตาคมเข้มนั้นแทบไม่ได้ละไปจากภรรยาตัวน้อยของเพื่อนสนิทเลยแม้แต่น้อย ซึ่งก็ต้องขอยอมรับว่าเจ้าสาวของเพื่อนน่ารักทีเดียว สมแล้วที่คริมาจะหวง ชนิดที่ว่าไม่เคยพามาแนะนำให้ได้รู้จัก พอได้มาเห็นหน้าตาจังๆ ในวันนี้ มันก็พอจะเข้าใจได้ว่าทำไม! “ฉันก็ได้แต่หวัง ว่าจะเป็นอย่างที่แกว่า บอกตามตรงว่าฉันยังนึกภาพไม่ออกเลย ว่าจะอยู่กันอีท่าไหน!” เดิมทีแล้วปฏิพัทธ์เป็นคนประเภทโลกส่วนตัวสูงลิ่ว หากมันไม่เป็นเพราะคำขอร้องของอดีตคนรัก ก็อย่าได้หวังเลยว่าเขาจะยอมเข้าพิธีหมั้นง่ายๆแม้ทุกคนรอบกายจะบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าเจ้าสาวที่ถูกเปลี่ยนตัวนั้นแลดูจะหัวอ่อน ว่านอนสอนง่าย แต่กระนั้นเขาก็ยังมองไม่เห็นหนทางที่จะนำเขาและเธอไปสู่ชีวิตคู่ที่ยาวนานได้อยู่ดี แค่สามเดือนแรกก็ยังไม่รู้เลยว่าจะอยู่กันรอดรึเปล่า ซึ่งปัญหาก็น่าจะมาจากเขาเอง ที่เป็นคนโลกส่วนตัวสูงลิ่ว อะไรก็ตามที่ได้มาโดยไม่ตั้งใจจะมี ก็อย่าได้ฝันเลยว่าเขาจะดูแล เอาใจใส่ ไม่มีวัน!
Magbasa pa
บทที่ 4 คนนอกสายตา
“อย่างที่เธอเองก็น่าจะรู้ดีพอๆ กับฉัน ว่าพ่อกับแม่ของฉันอยากได้หลานมาก แต่เพราะพ่อของเธอใช้เงินสินสอดหมดไปแล้ว งานหมั้นของเราสองคนมันถึงได้ถูกจัดขึ้น เพราะฉะนั้นหน้าที่ของเราสองคนจากนี้…คือต้องช่วยกันทำให้พวกท่านสมหวัง ทางนั้นจะได้เลิกเข้ามาวุ่นวายกับชีวิตฉันสักที!“ เขาเว้นคำพูดเอาไว้เพียงชั่วครู่ ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นต่อ เมื่อคนตรงหน้าไม่ได้เอ่ยแทรกอะไรกลับมา ราวกับจะเข้าใจดีถึงเหตุและผล ว่าทำไมเธอกับเขาถึงต้องมาลงเอยกันแบบนี้ เธอรู้กระทั่งว่าตัวเองไม่ได้เป็นที่ต้องการสำหรับใครเลย รู้ว่าหากมีทางเลือกอื่นที่ดีกว่า คนที่ถูกเลือกคงไม่มีวันเป็นเธอ!“ฉันจะหลับนอนกับเธอสองครั้งต่อสัปดาห์เป็นอย่างต่ำ นอกเหนือจากนั้นก็ต่างคนต่างอยู่ ห้ามมายุ่งวุ่นวายชีวิตของกันและกันไม่ว่าจะเรื่องไหน รอจนเธอตั้งท้อง เด็กคลอดเมื่อไหร่ค่อยแยกย้าย ทางใครทางมัน มีอะไรสงสัยไหม” ด้วยความเป็นคนตรงอยู่ก่อนแล้ว ชายหนุ่มจึงพูดในสิ่งที่คิดออกมาจนหมด ไม่สนด้วยซ้ำ ว่าคำบอกกล่าวของตนเองเมื่อสักครู่นั้น มันจะสร้างความตกอกตกใจให้แก่คนฟังมากน้อยสักแค่ไหน นั่นเป็นเพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องมานั่งสนใจ ที่จริงทั้งหมดนี้เขาก็ฝ
Magbasa pa
บทที่ 5 เหงา
“ไร่ชมจันทร์สวยมากค่ะ ป้ารับรองว่าคุณปันจะต้องชอบที่นั่น” นั่นคือคำบอกเล่าของป้าบุญที่เอ่ยขึ้น หลังจากที่เธอตัดสินใจเอ่ยถามถึงสถานที่ที่จำต้องเดินทางไปอยู่ แต่ถึงอีกฝ่ายจะพูดแบบนั้น มันก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกของเธอดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย นั่นเป็นเพราะว่าชีวิตคู่ระหว่างเธอกับเขาคนนั้นมีเวลาจำกัด การไม่ปล่อยให้ตัวเองคุ้นชินกับสภาพแวดล้อมของเขา ไปมากกว่าที่ควรจะเป็นไปนั้น มันก็คงน่าจะเป็นผลดีต่อตัวและหัวใจของเธอมากกว่า หญิงสาวใช้ชีวิตอย่างปกติสุขในบ้านหลังใหญ่ ก่อนที่ภาพของใครบางคนจะปรากฏต่อสายตาในเย็นวันหนึ่ง ใครบางคนที่จำต้องขับรถมารับเธอด้วยตัวเอง หลังจากที่ยื้อเวลามาได้เสียนาน “ป้าบุญบอกเธอแล้วใช่ไหม ว่าวันนี้ฉันจะมารับ” หญิงสาวเพียงแต่พยักหน้ารับ ก่อนจะจ้องมองคนที่ไม่ได้เจอหน้ามานานหลายเดือนด้วยความคิดถึง ต่างจากอีกฝ่ายที่ดูเหนื่อยๆ ซึ่งหากให้เดาเขาคงจะตีรถมาที่นี่ทันทีที่เลิกงาน ถ้าไม่เหนื่อยก็ไม่ใช่คนแล้ว! “เราจะเดินทางกันวันนี้เลยเหรอคะ คุณเหมเพิ่งมาถึงเหนื่อยๆ น่าจะพัก…” “ฉันไม่ได้มีเวลาว่างขนาดนั้น ยังมีงานในไร่อีกมากที่ต้องรีบกล
Magbasa pa
บทที่ 6 ลองใจ
ปาฏลีได้รับอนุญาตให้พักผ่อนอยู่บ้านนานถึงสามวัน ก่อนที่สามีของเธอจะพามาทำงานด้วย ในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาของเขา ซึ่งอีกฝ่ายก็ให้การต้อนรับอีกทั้งยังสอนงานให้อย่างตั้งอกตั้งใจ “นี่ค่ะคุณหนึ่ง เอกสารที่ขอไว้” คนถูกเรียกเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ยอมรับว่าตั้งแต่มีเมียนายเข้ามาช่วยทำงาน เขามีเวลาออกไปใช้ชีวิตมากขึ้น อีกทั้งฝ่ายนั้นเองก็เหมือนเป็นคนหัวดีไม่ใช่น้อย เพราะไม่ว่าจะสอนอะไรก็สามารถทำได้ น้อยครั้งที่จะผิดพลาด เขาชอบคนแบบนี้ หากเป็นไปได้ก็อยากร่วมงานไปนานๆ “ขอบคุณมากครับคุณปัน…” ชายหนุ่มตอบ ก่อนทำท่าจะเอื้อมมือไปหยิบเอาชุดเอกสารติดแต่อีกฝ่ายกลับชักมือหนีเสียก่อน “เรื่องที่เราคุยกันไว้ ไม่ทราบว่าคุณหนึ่งสะดวกเมื่อไหร่ดีคะ” “วันนี้เลยก็ได้ครับ งานอื่นๆ เราทำเสร็จกันหมดแล้ว เลิกงานไวหน่อยนายคงไม่ว่าอะไร เดี๋ยวผมขอเอาเอกสารไปให้นายก่อน แล้วเราค่อยหนีเที่ยว เอ้ย! ค่อยออกไปทำธุระกัน ดีไหมครับ” คนได้ฟังถึงกับยิ้มกว้าง ก่อนจะนัดแนะกับรุ่นพี่หนุ่มสองสามประโยคแล้วค่อยเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานเพื่อเก็บข้าวของของตัวเอง เมื่อทำทุกอย่างเสร็จถึงได้ออกมายืนร
Magbasa pa
บทที่ 7 ไม่ชอบใจ
คราแรกเขาคิดว่าชีวิตของเขาคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก แต่มาวันนี้รู้แล้วว่าตัวเองคิดผิด เธอทำให้เขาโกรธที่กลับบ้านไม่ตรงเวลาไหนจะเรื่องที่ชอบไปไหนมาไหนโดยไม่บอกกล่าวกันอีก ถึงจะเป็นเมียที่ได้มาโดยไม่ตั้งใจ… แต่ยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเมีย! เขาไม่ชอบที่ได้รู้ความเป็นไปของเธอจากปากคนอื่น! อีกทั้งยังได้รู้เป็นคนท้ายๆ มันทำให้รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความสำคัญ! “เดี๋ยวปันทำแผลให้นะคะ” เมื่อเขาไม่ปฏิเสธ หญิงสาวจึงหมุนตัวเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลจากในครัวมาทำแผลให้ แม้จะกลัวแสนกลัวกับบาดแผลที่เห็น แต่ก็ข่มใจทำแผลให้เขาจนเสร็จ “จะไปรอที่ห้อง”ทว่า…กลับกลายเป็นคำพูดที่ถูกส่งตรงมาให้หลังจากนั้นของเขาต่างหากที่มันทำให้เธอต้องตกใจ เพราะไม่คิดว่าเขาจะเรียกร้องสิทธิ์ที่พึงมีในวันนี้ วันที่เนื้อตัวของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล “แต่คุณเหมเจ็บอยู่…” “ฉันเจ็บแค่ที่แขน ส่วนอื่นยังใช้งานได้ดีอยู่!” นั่นถือเป็นประโยคที่ทำให้รู้ ว่าเวลาที่เขามอบให้กันมานั้น ถือว่าใจดีที่สุดแล้ว หญิงสาวทำใจอยู่พักใหญ่เห็นจะได้ กว่าจะเดินตามเขาขึ้นมา
Magbasa pa
บทที่ 8 ใกล้อีกนิด
“อืม” “เมื่อวานก็ยังดีๆ อยู่เลย นี่นายคงไม่ได้ทำอะไรเธอหรอกใช่ไหมครับ”ถ้าจะตอบไปตรงๆ ก็เกรงว่าคนตรงหน้าอาจจะรับไม่ได้ เขาจึงใช้เพียงความเงียบให้ทำหน้าที่ตอบคำถามที่ว่านั้นแทนต่อไป ปฏิพัทธ์จัดการกับงานในส่วนของตัวเองกับของอีกคนตลอดทั้งวัน ก่อนจะรีบกลับบ้านเมื่อถึงเวลา ไม่คิดแวะไปที่ไหนต่อ “เขาเป็นยังไงบ้างครับ” “ตัวยังร้อนอยู่เลยค่ะ นี่ป้าก็เพิ่งขึ้นไปเช็ดตัวให้เมื่อครู่นี้เอง” คนได้ฟังพยักหน้ารับด้วยท่าทีสุขุม ก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับไปเบาๆ “ขอบคุณมากครับ ป้าไปพักเถอะ เดี๋ยวที่เหลือผมจัดการต่อเอง” หญิงชราพยักหน้ารับคำสั่ง ก่อนจะพาตัวเองเดินหายออกไปจากบ้าน และไม่ลืมเดินไล่ปิดล็อกประตูให้ผู้เป็นนายไล่ตามหลัง นั่นเลยทำให้ปฏิพัทธ์ มีโอกาสได้อยู่กับคนแกล้งหลับตามลำพัง “ลุกขึ้นมากินข้าว จะได้กินยา” เมื่อเห็นชัดแล้วว่าการแสดงละครของตนเองไม่เป็นผลสำเร็จ ปาฏลีจึงค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง “กินแต่ข้าวได้ไหมคะ”คนป่วยไม่รีรอที่จะต่อรอง ซึ่งก็เหมือนว่าอีกคนนั้น จะไม่ยอมอ่อนข้อให้กันในเรื่องนี้ อย่างที่ใจเธอ
Magbasa pa
บทที่ 9 ไม่ควรคิด
หญิงสาวอยู่ช่วยทุกๆ คนล้างจานจนดึก ก่อนที่หนึ่งในสาวใช้จะเดินมาบอกให้รู้ว่าสามีเรียกหาถึงพาตัวเองขึ้นมาหาเขาที่ห้อง “พี่เหม…เรียกหาปันเหรอคะ” คนถูกถามไม่ได้ตอบอะไรนอกจากจ้องมองกัน ด้วยท่าทีที่มันทำให้รู้ว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดี “เกิดอะไรขึ้นคะ หรือปันทำอะไรให้ไม่สบายใจ บอกปัน…” “พี่สาวเธอกำลังจะแต่งงาน!” คำพูดที่ถูกสวนกลับมาทันควันนั้นสร้างความตกใจแก่เธอไม่น้อย เพราะไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น บางทีอาจมีการเข้าใจผิดและที่อยากรู้คือเขาไปรู้มาจากใคร “มะ…ไม่จริงหรอกค่ะ พี่มาจะแต่งงานได้ยังไง…” ได้หรือไม่นั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ เท่ากับคนที่บอกเขาให้รู้เรื่องนี้คือตัวคริมาเอง! เขายังจำได้ดีถึงน้ำเสียงร่าเริงของเธอ ตอนที่โทรมาแจ้งข่าวดีให้รู้ ทั้งหมดนี้มันทำให้ยิ่งเข้าใจ ว่าที่ผ่านมาเธอไม่ได้รักเขาเลย ไม่เคยรัก! “ปันจะไปถามพี่มาให้รู้เรื่องค่ะ” ปาฏลีเอ่ย พร้อมหมุนตัวเตรียมจะเดินออกไปจากห้อง ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวไปไหนพ้น ต้นแขนกลับถูกกระชากให้ต้องหันไปเผชิญหน้ากับอีกคนเข้าอย่างแรง “เธอจะออกไปจา
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status