แชร์

ตอนที่ 2

ผู้เขียน: baiboau-เนื้อนวล
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-13 10:10:13

หญิงสาวคนนั้นคงรู้ตัวว่าพูดเลยเถิดไปไกล แต่เพราะมีเพื่อนยืนอยู่ข้างๆ จึงยังไม่อยากยอมเสียหน้าง่ายๆ

“ฉันก็แค่หมายถึงคุณธีธัชค่ะ ผู้ชายอย่างเขาก็มีผู้หญิงให้เลือกตั้งเยอะ”

เพลงพลอยจ้องหน้าอีกฝ่ายนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา

“จริงค่ะ”

คำตอบรับที่ง่ายดายและตรงไปตรงมาจนน่าตกใจทำเอาคนพูดชะงักไป

“พี่ธีทั้งหล่อ ทั้งเก่ง การงานมั่นคง ฐานะทางบ้านก็ระดับนั้น แล้วยังครองตัวโสดมาตั้งนาน ผู้หญิงจะชอบเยอะก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”

“ใช่ไหมล่ะคะ ฉันก็แค่...”

“แต่สุดท้าย... เขาก็เลือกแต่งงานกับพลอยนี่คะ”

คนตรงหน้าชะงักค้าง อ้าปากพะงาบๆ แต่ไร้เสียง

เพลงพลอยระบายยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด แววตาสวยทอประกายความมั่นใจเต็มเปี่ยม

“คนที่ผอมกว่าพลอย สวยกว่าพลอย และดูจะมั่นใจนักหนาว่าตัวเองเหมาะสมกับพี่ธีมากกว่าพลอยตั้งเยอะ ยังไม่ได้เป็นเจ้าสาวเลย น่าเสียดายนะคะ”

“เพลงพลอย!”

“คะ?”

“เธอนี่มัน…”

“ถ้าจะด่า พลอยรบกวนขอคำใหม่ๆ ที่สร้างสรรค์กว่านี้หน่อยนะคะ คำว่าอ้วนเนี่ยพลอยได้ยินมาตั้งแต่สมัยเรียนอนุบาลแล้ว มันเชยและไม่ตื่นเต้นเอาเสียเลย”

เธอพูดจบก็หมุนตัวเดินกลับทันทีโดยไม่เสียเวลาฟังเสียงกรีดร้องหรือคำแก้ตัวใดๆ อีก

ผู้ช่วยสาวรีบก้าวเท้าตามมาติดๆ และพอพ้นระยะสายตาของสองคนนั้นแล้วถึงได้เป่าปากออกมาอย่างโล่งอก

“คุณพลอยคะ…”

“อะไรคะ”

“เมื่อกี้ดิฉันนึกว่าคุณพลอยจะมีเรื่องแล้วค่ะ”

“พลอยโตแล้วนะคะ จะให้ตบคนเพราะปากเสียทุกครั้งก็เหนื่อยมือ”

“แล้วถ้าเขาตบคุณพลอยก่อนล่ะคะ”

เพลงพลอยหันมอง

“อันนั้นค่อยว่ากันค่ะ พลอยไม่เคยชอบติดหนี้ใคร”

ผู้ช่วยสาวหลุดหัวเราะพรืดออกมา เพลงพลอยเองก็ยิ้มตาม แต่พอเดินกลับมาถึงกระจกเงาบานใหญ่ข้างห้องรับรอง รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อยๆ จางหายไปเองโดยอัตโนมัติ

ผู้หญิงในกระจกยังเป็นเธอคนเดิม

หน้ากลมหวาน ดวงตาโต ผิวขาว ผมยาวเป็นลอน และรูปร่างที่ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ไม่มีใครใช้คำว่าผอมได้

เธอไม่ได้เกลียดตัวเอง อย่างน้อยก็พยายามบอกตัวเองแบบนั้นมาตลอด

เพลงพลอยโตมาในบ้านที่มีเงินมากพอจะซื้อเสื้อผ้าไซซ์ไหนก็ได้ ต่อให้ไม่มีขายก็สั่งตัด เธอไม่เคยต้องยัดตัวเองเข้าไปในมาตรฐานของร้านไหนเพียงเพื่อให้มีอะไรใส่ และถ้ามีใครมอง เธอก็มักมองกลับจนอีกฝ่ายเป็นคนหลบตาเอง

แต่ถึงอย่างนั้น ปัญหาเดียวในใจเธอกลับมีเพียงเรื่องเดียว...

คนอื่นบนโลกใบนี้จะคิดอย่างไร ไม่เคยสำคัญเท่ากับว่า ‘พี่ธี’ คิดอย่างไรกับเธอ

และเรื่องนั้นแหละ... คือสิ่งที่เธอไม่เคยอ่านใจเขาออกเลยสักครั้ง

“น้องพลอยคะ”

เสียงของคุณแม่ดังแทรกขึ้นมาจากโต๊ะประชุมตัวใหญ่กลางห้องรับรอง

เพลงพลอยรีบละสายตาจากกระจก

“คะแม่”

“มาดูรายชื่อแขกหน่อยลูก ทางบ้านพี่ธีเพิ่งเพิ่มแขกจากต่างประเทศมาอีกสองโต๊ะ”

“นี่มันงานแต่งหรืองานประชุมเศรษฐกิจโลกคะแม่”

“เพลงพลอย”

“พลอยมาแล้วค่ะ”

เธอเดินไปนั่งข้างแม่ โต๊ะตรงหน้ากองเต็มไปด้วยแฟ้ม ตัวอย่างการ์ด รายชื่อแขก และแผนผังที่นั่งจนดูไม่ต่างจากห้องประชุมบริษัท

พ่อของเธอกำลังคุยกับผู้ใหญ่บ้านธีธัชเรื่องแขกจากธนาคาร ส่วนแม่ของธีธัชกำลังไล่รายชื่อผู้บริหารจากสิงคโปร์กับฮ่องกง

เพลงพลอยหยิบกระดาษขึ้นดู

“นี่ถ้าคนมาไม่ครบ งานเราจะกระทบตลาดหุ้นไหมคะ”

แม่หันมาค้อน

“อย่าพูดเล่น”

“พลอยถามเผื่อค่ะ เห็นรายชื่อแล้วกดดัน”

ผู้ใหญ่รอบโต๊ะหัวเราะ

การแต่งงานของเธอกับธีธัชไม่เคยเป็นเรื่องของคนสองคนตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว

สองครอบครัวทำธุรกิจร่วมกันมาหลายสิบปี มีทั้งโครงการที่ลงทุนด้วยกัน หุ้นที่ถือไขว้กัน และผลประโยชน์ที่โยงกันมากจนคนนอกแยกแทบไม่ออกว่าตรงไหนเป็นเรื่องครอบครัว ตรงไหนเป็นเรื่องบริษัท

เมื่อผู้ใหญ่เสนอเรื่องแต่งงาน จึงไม่มีใครแปลกใจนัก

โดยเฉพาะเพลงพลอยที่ดีใจจนเนื้อเต้น เพราะเธอชอบธีธัชมานานเสียจนจำไม่ได้แล้วว่าจุดเริ่มต้นตั้งแต่ตรงไหน

ตอนเด็กเขาเป็นพี่ชายบ้านข้างๆ ที่ผู้ใหญ่บังคับให้ช่วยดูเธอเวลาไปเที่ยวด้วยกัน

พอโตขึ้น เขากลายเป็นผู้ชายที่เธอประกาศต่อหน้าโต๊ะอาหารอย่างไม่เคยอายว่า ถ้ายังไม่มีแฟน เธอจะจองเอง

คนทั้งบ้านรู้

เพื่อนรู้

แม่บ้านยังรู้เลย

แต่มีเพียงคนเดียวที่ไม่เคยแสดงท่าทีว่าคำพูดเหล่านั้นมีความหมายอะไร

ธีธัช

ครั้งหนึ่งตอนเพลงพลอยอายุยี่สิบเอ็ด เธอเคยพูดขณะนั่งกินข้าวว่า

“ถ้าพี่ธีอายุสามสิบแล้วยังไม่มีใคร พลอยเอานะคะ”

ผู้ใหญ่หัวเราะกันทั้งโต๊ะ แต่เจ้าตัวกลับเงยหน้าจากโทรศัพท์เพียงนิดเดียวแล้วพูดว่า

“น้องพลอยกินข้าวไปเถอะ”

จบ แยกย้าย!

ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มเขินอาย ไม่มีมุกตลกรับส่ง และไม่มีแม้แต่ความลังเลจะถามซ้ำว่าเธอพูดจริงหรือล้อเล่น

ตอนนั้นเพลงพลอยงอนอยู่ประมาณสิบนาทีเต็ม ก่อนจะลืมความเสียใจแล้วกลับไปตักไอศกรีมกินต่อ

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังชอบเขาอยู่ดี

คนเราถ้าเลือกหัวใจตัวเองได้ง่ายขนาดนั้น โลกคงสงบกว่านี้มาก

“ธีถึงไหนแล้ว”

เสียงพ่อของเธอถามขึ้น

แม่ของธีธัชเหลือบดูโทรศัพท์

“เพิ่งออกจากบริษัทค่ะ น่าจะอีกไม่เกินยี่สิบนาที”

เพลงพลอยที่กำลังพลิกแบบการ์ดอยู่เงยหน้าขึ้นทันที

แม่ของเธอเห็นพอดี

“ได้ยินชื่อพี่เขาแล้วตื่นเลยนะ”

“พลอยยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยค่ะ”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เจ้าสาวสามชั้น   ตอนที่ 67

    “ก็เหมือนเค้กแต่งงานไงคะ สามชั้น”ธีธัชยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งอารมณ์ขันใดๆ ไปกับมุกตลกของภรรยา“ไม่ต้องทำหน้าบูดแทนพลอยแล้วค่ะ ตอนนี้คำพวกนั้นทำอะไรพลอยไม่ได้แล้ว”เธอหันกลับไปมองถนนรถเคลื่อนผ่านแสงไฟกลางคืนไปได้เพียงครู่เดียว เสียงทุ้มข้างตัวก็ดังขึ้น“เจ้าสาวสามชั้นของพี่”เพลงพลอยหันขวับมามอง แต่คนพูดยังทำหน้าเรียบเหมือนเดิม“พี่ธี!”“ครับ”“ใครให้เรียกแบบนี้คะ”“น้องพลอยบอกว่าไม่เป็นไรแล้วนี่ครับ”“แต่พลอยไม่ได้อนุญาตให้เรียกเสียหน่อย”ธีธัชมองเธอ ก่อนจะพูดอย่างจริงจัง“งั้นพี่ขอเรียกได้ไหมครับ”เพลงพลอยพูดไม่ออกอยู่สองวินาที ก่อนหลุดหัวเราะออกมา“ตกลงได้ไหมครับ”เธอมองหน้าเขาอีกครั้งคำเดียวกันที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เธอโกรธ วันนี้กลับทำให้หัวใจอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาดเพราะถ้ามันออกมาจากปากของธีธัช มันไม่ได้หมายถึงผู้หญิงอ้วนที่ใครเอาไปล้อเล่น แต่มันหมายถึงภรรยาของเขาผู้หญิงที่เขาเลือกเอง“ให้พี่ธีเรียกคนเดียวค่ะ”ธีธัชพยักหน้า“ขอบคุณครับ”เพลงพลอยหันหนีไปทางหน้าต่างเพื่อซ่อนรอยยิ้มแห่งความสุข แต่ไม่ทันไร มือของเขาก็เลื่อนมาหา ปล่อยให้จับโดยไม่แกล้งทักอีกและตลอดทางกลับบ้

  • เจ้าสาวสามชั้น   ตอนที่ 66

    คนบนโซฟาที่ควรจะก้มหน้าทำงานอยู่ จู่ๆ ก็เงยหน้าขวับขึ้นมาสบตากับเธอทันที และนั่นก็ทำให้เธอรู้ว่าตัวเองเปิดลำโพงอยู่“แค่นี้ก่อนนะ”เธอกดตัดสายทิ้งอย่างรวดเร็ว แล้วแสร้งทำเป็นก้มหน้าก้มตาอ่านกองเอกสารบนโต๊ะราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นความเงียบงันปกคลุมห้องทำงานอยู่ไม่ถึงสิบวินาที เสียงทุ้มกังวานก็เอ่ยขึ้นเรียบๆ“พี่ตามติดขนาดนั้นเลยหรือครับ”เพลงพลอยหลับตาลง นี่เธอไม่น่าพลาดลืมปิดลำโพงเลยเธอจำใจหมุนเก้าอี้ทำงานหันกลับไปเผชิญหน้า“ก็... นิดหนึ่งค่ะ”ธีธัชมองสบตากับเธอนิ่งนานด้วยแววตาจริงจัง“ถ้าน้องพลอยไม่ชอบ... พี่จะลดความถี่ลงครับ”คนที่เตรียมจะอ้าปากแซวต่อถึงกับสำลักคำพูดตัวเอง กลืนมันกลับลงคอแทบไม่ทันเธอรู้ว่าเขาหมายความตามนั้นจริงๆ หากเธอบอกว่าไม่ชอบ ธีธัชคงถอยทันทีโดยไม่ถามซ้ำหรือเซ้าซี้ใดๆเพลงพลอยจึงรีบวางปากกาในมือลงทันที“พลอยแค่พูดบ่นเล่นแก้เซ็งเฉยๆ ค่ะ”“แน่ใจนะครับ?”“ค่ะ แน่ใจที่สุด”เธอย้ำด้วยรอยยิ้มหวานก่อนจะเอ่ยแซวต่ออย่างอดใจไม่ไหว“แต่ถ้าพี่ธีมารอก่อนนัดครึ่งชั่วโมงแบบนี้ทุกวัน พนักงานพลอยคงคิดว่าบริษัทได้ผู้บริหารเพิ่มอีกคนแน่เลยค่ะ”ธีธัชนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง“งั้นครั้

  • เจ้าสาวสามชั้น   ตอนที่ 65

    แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาภายในห้องนอน แต่เพลงพลอยกลับต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากความง่วงงุน ด้วยเพราะรู้สึกว่าตัวเองถูกกักขังไว้ในอ้อมกอดแน่นหนาจนแทบขยับตัวไม่ได้เธอยังคงง่วงจนแทบไม่อยากจะลืมตาขึ้นมามองโลกภายนอก เพียงแค่จะพลิกตัวหนีความเมื่อยตามความเคยชินเท่านั้น ทว่าวงแขนแข็งแรงที่พาดทาบทับอยู่บนเอวบางกลับกระชับรั้งเข้าหาอย่างรวดเร็วจนแนบกับอกแน่นของคนด้านหลังตามเดิมเพลงพลอยซุกหน้าลงกับหมอนนุ่ม พร้อมกับระบายยิ้มกว้างออกมาโดยอัตโนมัติเหตุการณ์หวานล้ำเมื่อคืนไม่ได้เป็นเพียงแค่ความฝันลมๆ แล้งๆ แต่มันคือเรื่องจริง... ยิ่งนึกไปถึงคำสารภาพรักจากปากผู้ชายที่นอนกอดเธออยู่ตอนนี้ ความอุ่นวาบก็แผ่ซ่านซึมลึกเข้ามาในอกอย่างห้ามไม่อยู่เธอลองขยับตัวยุกยิกเพื่อทดสอบดูอีกครั้งและผลลัพธ์ก็คือ วงแขนที่โอบรอบเอวขยับกระชับแน่นขึ้นในทันทีทันใดราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไปไหน“จะไปไหนครับ”เสียงทุ้มแหบพร่าเจือความง่วงงุนดังขึ้นชิดใบหู ซึ่งแตกต่างจากน้ำเสียงราบเรียบเป็นทางการของธีธัชในเวลาปกติอย่างสิ้นเชิง“จะลุกไปเข้าห้องน้ำค่ะ”แต่ทว่าเขากลับไม่มีทีท่าว่าจะยอมปล่อยอ้อมแขนออกง่ายๆเพลงพลอยจึงต้อ

  • เจ้าสาวสามชั้น   ตอนที่ 64

    ธีธัชเลียจนแห้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้น เขาช้อนตาขึ้นสบประสานกับดวงตาของเธอ“น้องพลอย... พี่ชอบเลีย...”คนบ้า...ทำไมต้องมาพูดตรงไปตรงมากับเรื่องแบบนี้ด้วยนะ“พี่ธี... พลอยอายนะคะ...”เธอเอียงหน้าหนีพัลวัน ในขณะที่เขาระบายยิ้มหื่นกระหาย ที่เธอมั่นใจว่าไม่มีใครเคยได้เห็นแบบที่เธอเห็นแน่นอนจากนั้นเขาก็สลัดเสื้อผ้าออกจากตัว เปลือยเปล่าล้อนจ้อน และพร้อมที่จะสอดใส่ความแข็งชัน และยาวใหญ่เข้ามาในตัวของเธอค่ำคืนนี้ไฟหัวเตียงทั้งสองดวงไม่ได้ถูกปิด และเขาก็เห็นเธอทั้งตัว ไม่มีส่วนไหนเห็นเพียงเงาจางๆ อีกแล้ว และเธอเองก็เห็นเขาทั้งตัว เห็นความใหญ่ ความยาว และความดุดันที่แสนเซ็กซี่ของเขาเต็มๆ ตาและเธอชอบมันมาก“พี่ธี...”เขาคร่อมขึ้นมาบนตัวของเธอ มือหนาสอดเข้าไปใต้ข้อพับขา แล้วจับให้ขาที่เรียวสวยแล้วของเธอพิงกับหน้าอกแน่นๆ ของเขาเธอรับรู้ได้ถึงความยาวใหญ่ที่กำลังจดจ่ออยู่กับร่องสาวที่ถูกลิ้นของเขาเลียจนน้ำแตกทะลักไปถึงสองรอบอย่างชัดเจนเธอต้องการ...ต้องการให้เขาเข้ามาใจจะขาดอยู่แล้วเธอช้อนตาขึ้นมองเขา เผยอปากครางๆ จากนั้นก็ขยับร่องสาวเสียดสีกับสิ่งแข็งๆ ที่กำลังจดจ่ออยู่ธีธัชระบายยิ้มร้อนแรง ก่อน

  • เจ้าสาวสามชั้น   ตอนที่ 63

    ธีธัชยังไม่ได้แตะต้องเธอหลังจากบทสนทนาวันนี้ ดูเหมือนเขาจะระวังตัวมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีกเพลงพลอยมองอยู่พักหนึ่งก็อดไม่ได้“พี่ธีคะ”“ครับ”“วันนี้พี่ธีขออนุญาตจับมือพลอยไปแล้วหนึ่งรอบ”เขารอฟัง“ถ้าจะทำอะไรต่อจากนี้ จะถามทุกอย่างเลยหรือคะ”“ถ้าน้องพลอยอยากให้ถามครับ”เพลงพลอยเงียบไปนิดหนึ่ง ก่อนยกมือจับปกเสื้อเชิ้ตของเขา“คืนนี้ไม่ต้องให้พื้นที่พลอยแล้วค่ะ”“แน่ใจหรือครับ”“ค่ะ”เธอดึงเขาเข้ามาใกล้อีกนิด“แล้วถ้าพี่ธียังถอยอีก คราวนี้พลอยจะโกรธจริงๆ แล้วนะคะ”ประโยคคาดโทษยังไม่ทันจะหลุดรอดริมฝีปากดี ธีธัชก็โน้มใบหน้าลงมาประกบปิดเรียวปากเธอทันทีอย่างไม่รอช้าเพลงพลอยหลับตาลงรับสัมผัสอุ่นร้อนนั้นแทบจะพร้อมๆ กับที่ริมฝีปากแนบชิดกันสัมผัสเดิม...อ้อมกอดเดิม...และกลิ่นกายสะอาดที่เธอคุ้นเคยซึ้งใจจนสามารถจดจำได้แม่นยำแม้ในยามหลับตาแต่ความรู้สึกที่ตีรวนขึ้นมาในอก กลับไม่เหมือนกับทุกๆ ครั้งที่เคยผ่านมาในอดีตหากเป็นเมื่อก่อน ยิ่งร่างกายแนบชิดกันมากเท่าไร คำถามในใจก็ยิ่งมากตามขึ้นเท่านั้น แต่ค่ำคืนนี้ทุกอย่างกลับสงบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเพลงพลอยโอบแขนรอบคอเขา ตอบรับสัมผัสอย่างไม่ลังเล แ

  • เจ้าสาวสามชั้น   ตอนที่ 62

    เธอนั่งมองสามีอยู่พักหนึ่ง ก่อนนึกถึงอีกเรื่อง“แล้วเรื่องลดน้ำหนักล่ะคะ”ธีธัชตั้งใจฟัง“วันที่พี่ธีบอกว่า ถ้าลดแล้วสุขภาพดีขึ้นก็ควรลด พลอยน้อยใจมาก”“พี่รู้ทีหลังครับ”“พี่อยากให้พลอยผอมลงหรือเปล่า”เขาใช้เวลาคิดนานกว่าคำถามอื่นเล็กน้อย“พี่อยากให้น้องพลอยสุขภาพดีขึ้นครับ”“ถ้าพลอยไม่ลดล่ะคะ”“พี่ก็ไม่ได้คิดจะบังคับครับ”“ถ้าพลอยยังอ้วนเท่าเดิมล่ะคะ”“ก็ยังเป็นน้องพลอยของพี่เหมือนเดิม”เพลงพลอยจ้องลึกลงไปในดวงตานิ่งสนิทคู่นั้นครั้งนี้ธีธัชคงรู้ด้วยตัวเองแล้วว่าคำตอบสั้นๆ ของเขาอาจทำให้เธอตีความผิดเพี้ยนไปอีก จึงรีบเอ่ยอธิบายเพิ่มเติมขยายความออกมาให้ชัดเจน“วันนั้นหมอมีค่าบางอย่างที่อยากให้ระวัง พี่เลยคิดเรื่องสุขภาพก่อน เรื่องรูปร่างไม่ใช่ประเด็นสำหรับพี่ แล้วพี่ก็ไม่เคยคิดว่าน้องพลอยต้องเปลี่ยนตัวเองถึงจะดีพอ”เพลงพลอยเงียบงันไปนี่ต่างหากคือสิ่งที่เธออยากได้ยินในวันนั้นไม่ได้ต้องการให้เขาบอกว่าสวยไม่ได้ต้องการให้ค้านว่าไม่ต้องลดเธอเพียงอยากรู้ว่า การที่เขาเห็นว่าลดน้ำหนักแล้วจะดีต่อสุขภาพ ไม่ได้หมายความว่า รูปร่างเดิมของเธอเป็นสิ่งที่เขาอยากให้หายไป“แล้วทำไมตอนนั้นพี่ธีไม่พู

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status