로그인공유
บทที่ 172 ไปพบลูกค้า
게시일:
2026-10-11 11:33:21
최신 챕터
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 190 คนปากแข็ง (NC)
เธอเลียตั้งแต่ปลายจรดโคนขึ้นลงอยู่หลายครั้ง จากนั้นจึงจับท่อนเอ็นร้อนยัดใส่ในปากตน ค่อยดูดกลืนมันเข้าในปากอย่างใจเย็น “อา อย่างนั้นแหละแก้มอ้วน” เขาเผลอครางชื่อเธอที่เขาชอบเรียกในวัยเด็กออกมา พร้อมกับกดศีรษะเธอให้อมท่อนเอ็นเขาจนสุดลำ กัลยากรใช้ทั้งลิ้นทั้งมือช่วยกันรูดรั้งลำเอ็นของเขาขึ้นลง ยิ่งได้ยินเขาเรียกเธอว่าแก้มอ้วนยิ่งทำให้เธออยากครอบครองตัวตนของเขามากขึ้น “อา เสียวเป็นบ้าเลยแก้มอ้วน” กัลยากรได้ยินเขาครางไม่ขาดปากก็ยิ่งเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น เพราะอยากให้เขาเสร็จด้วยปากของเธอ “แก้มอ้วนพอก่อน” เขาถอนแก่นกายออกจากปากเธอ “ไม่อยากแตกในปากฉันเหรอคะ” เธอช้อนตาขึ้นมองเขา “อยาก แต่อยากแตกในกีแก้มมากกว่า” เขาจับเธอลุกขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าเธอออกจนหมด จากนั้นให้เธอนั่งลงบนตักแล้วดูดดุนหัวนมเธอหนัก ๆ ทั้งสองข้างสลับกันไปมา อีกทั้งมือยังนวดเฟ้นอกอวบอย่างมันเขี้ยว “ชอบมากเลยเหรอคะ” ยามที่เขามีเซ็กซ์กับเธอคล้ายกับว่าเขาหลงใหลในทุกสัดส่วนบนร่างกายเธอ “เปล่าสักหน่อย” บอกว่าเ
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 189 น้องชายไม่เห็นด้วย
กัลยากรเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็ยังเห็นรักนรินทร์นอนอยู่ที่เดิม คนตัวใหญ่ลืมตาพร้อมกับดีดกายลุกขึ้น “ขอยืมผ้าเช็ดตัวหน่อย” “อาบน้ำแล้วจะกลับบ้านใช่ไหมคะ” “อืม” กัลยากรหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ให้เขา เขาจึงเดินเข้าไปอาบน้ำ ผ่านไปสามสิบนาทีจึงเดินออกมา ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า ส่วนท่อนล่างมีเพียงผ้าขนหนูพันไว้อย่างหมิ่นเหม่ เส้นขนบนหน้าท้องยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่ “มีเสื้อยืดกับกางเกงวอร์มตัวใหญ่ ๆ ไหม” “มีค่ะ บอสจะเอาไปทำอะไรคะ” “เอามาใส่สิ หรือเธอจะให้ฉันใส่ผ้าเช็ดตัวนอน” “ไหนบอสบอกว่าอาบน้ำแล้วจะกลับบ้านยังไงคะ” “ฉันไม่ได้พูดนะ” “แต่บอสนอนที่นี่ไม่ได้นะคะ” “ฉันสัญญาว่าพรุ่งนี้จะออกไปแต่เช้า” สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่จุกตรงกลางอกของเธอพลางกลืนน้ำลายลงคอ วันนี้เธอสวมชุดนอนขาสั้นผ้าบางจึงทำให้มองเห็นปลายยอดถันได้อย่างชัดเจน “แต่ว่า…” “เป่าผมให้หน่อยสิ” เขาพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย ไม่ได้สนใจอาการร้อนรนของเธอแม้แต่น้อย กัลยากรถอนหายใจอี
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 188 ไม่ใช่อย่างที่คิด
“ก็แค่ไปกินข้าวกับพี่คินทำไมต้องโกหกฉันด้วย หรือว่าเธอกับพี่คินแอบคบกัน” “มันไม่ใช่อย่างที่บอสเข้าใจนะคะ” “แล้วมันคืออะไร เธอไม่รู้เหรอว่าพี่คินมีแฟนอยู่แล้ว” “ฉันกับพี่คินไม่ได้เป็นอย่างที่บอสคิดค่ะ” “ไหนล่ะหลักฐาน เลิกงานนัดกันไปกินข้าว แล้วแบบนี้จะให้ฉันคิดยังไง เธอเป็นพวกชอบทำให้ครอบครัวคนอื่นร้าวฉานอย่างนั้นเหรอ” กัลยากรถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจบอกความจริงกับเขา “ฉันแค่เลี้ยงข้าวขอบคุณพี่คินเท่านั้นค่ะ” เพียงแต่เธอไม่ได้บอกทั้งหมดเท่านั้น “ขอบคุณเรื่องอะไร” “ฉันเป็นหนี้พี่คินค่ะ” “เท่าไร” “หนึ่งล้านค่ะ” “เธอเอาเงินไปทำอะไร” กัลยากรยื่นสัญญากู้ยืมให้เขาดู “เอามารักษาขาพี่วินค่ะ” เธอนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยท่าทางเหนื่อยล้า “แล้วพ่อของเธอล่ะ” “พ่อเสียไปได้หกปีแล้วค่ะ” “ทำไมเธอถึงได้ย้ายมาอยู่ที่นี่” บ้านหลังนี้มีขนาดเล็กกว่าบ้านหลังเก่าของเธอมาก “พ่อโดนฟ้องล้มละลายค่ะ จากนั้นบ้านหลังนั้นก็
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 187 ตามถึงบ้าน
กัลยากรกับภาคินนั่งกินอาหารและคุยธุระสำคัญไปด้วย “พี่คินคะ คุณภูสนิทกับคุณราชันย์เหรอคะ” พนักงานในบริษัท ลูมิเน็กซ์ อินดัสทรี จำกัด รู้ดีว่าราชันย์คือผู้บริหารของบริษัทคู่แข่ง “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ส่วนมากพนักงานบริษัทเราไม่มีใครสนิทกับบริษัทออร่าไลท์นะ” เพราะกลัวว่าจะถูกจับตามองหากมีความลับรั่วไหลไปสู่บริษัทอื่น ทุกคนจึงตัดปัญหาว่าจะไม่สนิทกับคนของบริษัทคู่แข่ง “มีอะไรเหรอ” “พอดีแก้มได้ยินคุณภูคุยโทรศัพท์กับคุณราชันย์โดยบังเอิญน่ะค่ะ อีกทั้งยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับการปล่อยสินค้า แต่แก้มไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกับสินค้าของเราหรือเปล่า จึงมาแจ้งให้พี่คินทราบก่อนน่ะค่ะ” ถึงจะรู้สึกหวั่นใจกับเรื่องที่เขาเอามาขู่ แต่เรื่องส่วนรวมก็ต้องมาก่อน ดวงตาของภาคินมีแววครุ่นคิด “มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง” “มีแค่แก้มกับพี่คินค่ะ” “แก้มไม่ได้บอกไอ้รักเหรอ” “บอสเป็นคนใจร้อน แก้มก็เลยไม่ได้บอกเขาค่ะ” “ดีแล้ว ขอบใจแก้มมากนะ” “ยินดีค่ะ” กัลยากรกินข้าวเสร็จภาคินก็ไปส่งเธอที่บ้านตามเคย โดยไม่รู้ว่า
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 186 มีนัดแล้ว
หลังจากวันนั้นกัลยากรก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร ไม่ใช่เธอนิ่งนอนใจเพราะอย่างไรเธอต้องหาโอกาสคุยเรื่องนี้กับประธานบริษัทให้ได้และตั้งแต่วันนั้นกัลยากรก็ปฏิเสธที่จะไปหารักนรินทร์ที่คอนโดเช่นเดียวกัน เพราะเธอไม่อยากให้ใครจับตามองอีก แต่รักนรินทร์กลับไม่เข้าใจ “ทำไมถึงไปไม่ได้ล่ะแก้ม ทุกครั้งก็ไม่เห็นเป็นไร” “ฉันกลัวคนอื่นเห็นน่ะค่ะ” “ใครจะมาเห็น” “เชื่อฉันสักครั้งเถอะนะคะ” “เธอไม่มีเหตุผล งั้นฉันขอไปบ้านเธอได้ไหม” “ไม่ได้ค่ะ” “ทำไมล่ะ” “คุณจะไปบ้านฉันในฐานะอะไรคะ” “เจ้านายไง” “ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะส่วนใหญ่เจ้านายเขาไม่ไปบ้านลูกน้องกัน” “งั้นในฐานะคนที่เคยอยู่บ้านใกล้กันก็ได้” “ฉันไม่อยากให้แม่กับพี่วินเข้าใจผิดน่ะค่ะ เพราะฉันไม่เคยพาผู้ชายไปที่บ้าน หรือบอสอยากให้แม่กับพี่วินเข้าใจผิดคิดว่าบอสสนใจฉันคะ” รักนรินทร์ชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย” “งั้นบอสก็อย่าไปเลยนะคะ เพราะยังไงบอสก็ต้องหมั้นกับคนอื่นอยู่แล้ว ฉันข
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 185 ว่างเมื่อไรก็บอก
เย็นวันหนึ่งหลังเลิกงานกัลยากรกำลังจะเดินออกไปรอรถเมล์ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าลืมกระเป๋าเงินไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานเธอจึงรีบกลับขึ้นไปบนสำนักงานอีกครั้ง แต่ตอนที่กำลังจะเดินมาที่ลิฟต์เธอกลับได้ยินเสียงคนกำลังคุยโทรศัพท์ เธอชะงักฝีเท้าเล็กน้อย “คุณราชันย์จะปล่อยสินค้าวันไหนนะครับ” ‘อาทิตย์หน้าเป็นยังไง’ “อาทิตย์หน้ากำลังพอดีเลยครับ เพราะสินค้าของผมก็คงผลิตเสร็จอาทิตย์หน้าพอดี” ‘งั้นคุณรอดูความสนุกได้เลยครับ’ “ขอบคุณคุณราชันย์มากครับ” กล่าวจบภูวดลจึงวางสาย กัลยากรกำลังจะเดินไปจากตรงนั้นเพราะเกรงว่าภูวดลจะเห็นตน แต่กระเป๋าเงินในมือกลับหลุดตกลงกระทบกับพื้น ภูวดลหันขวับมาตามเสียง มองกัลยากรด้วยความตกใจแวบหนึ่ง ส่วนกัลยากรเองก็ตกใจเช่นเดียวกัน “คุณแก้มยังไม่กลับบ้านอีกเหรอครับ” เขาคิดว่าไม่มีใครอยู่ในออฟฟิศอีกแล้ว จึงกล้าคุยโทรศัพท์เสียงดัง “อ้อ กำลังจะกลับแล้วค่ะ แต่พอดีนึกขึ้นได้ว่าลืมของ ก็เลยขึ้นมาเอาค่ะ” “อ๋ออย่างนี้นี่เอง” “งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ” กัลยากรกำลังจะก้
다른 추천
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M 조회수สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.6K 조회수นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย72.3K 조회수ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89149.1K 조회수เสน่หาแฟนเก่า
อิแย้ม51 조회수พอใจจะรัก
กาแฟหอมกรุ่น88 조회수ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่170 조회수ชายาเอกผู้พลิกแผ่นดิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์75 조회수
