로그인공유
บทที่ 198 วันนี้พี่เหนื่อยจริง ๆ
게시일:
2026-10-12 10:09:49
최신 챕터
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 202 อ้อนวอนก่อนสิ
เขาไม่สนใจคำถามของเธอ “อยากลองของใหม่เหรอ” ดวงตาเขามีทั้งความต้องการและความโกรธแฝงอยู่ “ไม่อยากแล้วค่ะ” เธอหลุบตามอง อกเสื้อของเขา “ไม่เชื่อ” เขารูดซิปกระโปรงทรงเอของเธอลงแล้วถอดออกอย่างรวดเร็ว “พี่รักคะ เมื่อเช้าก็เพิ่งเอาไม่ใช่เหรอคะ” “ก็แก้มอ้วนพูดไม่เข้าหู” พูดพร้อมกับใช้มือเกี่ยวแพนตี้ลูกไม้สีชมพูออก แล้วยกขึ้นมาสูดดม คล้ายกับพวกโรคจิต แค่นั้นกัลยากรก็รู้สึกเสียวไปถึงท้องน้อย จากนั้นคนตัวใหญ่จึงก้มหน้าลงไปดูดกลีบดอกไม้หนัก ๆ หนึ่งที จนเกิดเสียงน่าอาย “อื๊อพี่รัก” เขาจู่โจมอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว เธอรู้สึกเสียวจนหูอื้อ และอยากให้เขาทำให้อีกครั้ง เขาปาดไล้ลิ้นร้อนขึ้นลง จากนั้นส่งเรียวลิ้นเข้าไปควานหาความหวานข้างในโพรงรักของเธอ “อ้า พี่รักขา” เธอครางออกมาเสียงสั่น พลางยกสะโพกให้เขาเลียอย่างถนัดถนี่ “อยากลองของใหม่อีกไหม” เขาถามเสียงอู้อี้ ลิ้นก็แยงเข้าออกร่องรักของเธอไปด้วย บ้างดูด บ้างเลีย บ้างแทงสลับกัน จนกัลยากรหูตาพร่าลายไปหมด “อา พี่รักคะ แก้มจะเสร็
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 201 อยากลองของใหม่บ้าง
พอเข้ามาอยู่ในลิฟต์แล้วรักนรินทร์จึงพูดขึ้นมา “ทำไมแก้มต้องไปรับปากพี่ภูด้วย หรือว่าพี่ภูกำลังจีบแก้ม” “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ คือว่าคุณภูเขารู้เรื่องของเราแล้วค่ะ” “เขารู้ได้ยังไง” “น่าจะเห็นตอนที่เราเข้าพักที่โรงแรมตอนไปค้างที่ปทุมธานีน่ะค่ะ” “แก้มก็เลยยอมไปกินข้าวกับพี่ภู” “ถ้าแก้มไม่ไปเขาจะบอกเรื่องนี้กับทุกคนค่ะ” “เขาขู่แก้มเหรอ” “พี่รักคะ ตอนนี้พี่ยังมีคดีติดตัวอยู่ อย่าเพิ่งให้เรื่องของเรามาทำให้งานพี่รักพังเลยนะคะ” กัลยากรพยายามพูดเกลี้ยกล่อม “แต่สายตาพี่ภูบอกว่ากำลังสนใจแก้มอยู่” “หึงเหรอคะ” กัลยากรมองเขาด้วยสายตายั่วเย้า รักนรินทร์รวบร่างเธอเข้ามาใกล้ แล้วประกบจูบลงบนเรียวปากของเธอหนัก ๆ “อื๊อ พี่รัก” กัลยากรผลักเขาออกแรงพอละริมฝีปากออกจึงเอ่ย “เปล่าหึง แค่อยากให้แก้มเจอคนดี ๆ กว่านี้เท่านั้น” “แล้วคุณภูมินิสัยไม่ดีเหรอคะ” กัลยากรแสร้งถาม ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกชอบภูวดลสักนิด “ไม่รู้ แต่เซนส์พี่บอกว่าอย่างนั้น” ตอนที่เขาคบกั
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 200 ขอเลือกร้านเอง
กัลยากรกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว จึงตักข้าวกับอาหารใส่ปิ่นโต อลิษาเห็นลูกสาวหิ้วปิ่นโตไปทำงานด้วยก็อดสงสัยไม่ได้ “ทำไมวันนี้ห่อข้าวไปด้วยล่ะลูก” “แก้มจะเอาไปฝากพลอยน่ะค่ะ พลอยบ่นว่าอยากกินอาหารฝีมือแม่ค่ะ” “อ้อ” อลิษาพยักหน้า “วันหลังชวนพลอยมากินข้าวที่บ้านเราสิ” “ได้ค่ะ งั้นแก้มไปทำงานก่อนนะคะ” “จ้ะ” นาวินเพิ่งเข็นรถเข็นออกมาจากห้องจึงถามน้องสาว “ทำไมวันนี้ออกบ้านแต่เช้าจัง เพิ่งจะหกโมงเองนะ” เพราะปกติกัลยากรจะออกจากบ้านหกโมงสี่สิบห้า “จะรีบเอาข้าวไปให้พลอยน่ะค่ะ” ว่าแล้วก็รีบสาวเท้าออกจากบ้านทันที ถึงแม่กับพี่ชายจะสงสัยก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว กัลยากรก้าวขาเข้าไปในรถก็พบว่ารักนรินทร์กำลังนอนหลับอยู่ แต่พอได้ยินเสียงเปิดประตูเขาจึงตื่นขึ้นมา พลางมองนาฬิกาที่ข้อมือ “มาเร็วจัง กลัวพี่หิวหรือไง” “บอสคะ” กัลยากรส่งเสียงปราม เพราะตอนนี้มีเอกชัยอยู่ด้วย “ไม่เป็นไรหรอก ไอ้เอกมันหูหนวก จริงไหมเอก” “จริงครับ” เอกชัยเคลื่อนรถออกอย่างช้า ๆ “หูหนวกแล้วได้ยินที่พี่รักถามได้ยัง
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 199 ถึงอ้วนแต่ก็เลือก
กัลยากรรู้สึกตัวอีกทีก็เพราะมีมือมานวดคลึงหน้าอก เธอเอ่ยเสียงงัวเงีย “กี่โมงแล้วคะ” “ตีสี่” “หายเหนื่อยแล้วเหรอคะ” “อืม” ความจริงเมื่อคืนเขาไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้น เพียงแต่เขารอให้เธอง้อและอ้อนวอนเขาบ้าง แต่เธอกลับไม่พูดอะไรสักคำ เขาจึงต้องหายงอนเอง เขาถอดชุดนอนของเธอออกจนร่างเปลือยเปล่า ปากพลางขบเม้มไปตามร่างนวลเนียน มือทั้งสองลูบไล้ไปทั่วร่าง ชุดนอนของเขาก็ถูกเธอถอดออกจนหมดเช่นกัน “อยากให้พี่เอาไหม” เสียงของเขาเริ่มกระเส่าแล้ว “อยากค่ะ” “อยากมากไหม” “จับดูสิคะ” ปากของเขายังดูดยอดอกสีทับทิมสลับกันไปมา มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปสัมผัสกับเนินเนื้อสาว มันรู้สึกลื่นมือไปหมด “แฉะเร็วมาก” เธอพึมพำออกเสียงเบา “แฉะตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว” “แล้วทำไมไม่บอกหืม” เขากดปลายหัวบานเข้าไปในร่องรักของเธอ ปล่อยให้เขานอนน้อยใจทั้งคืนอยู่ได้ “อา ก็พี่รักเหนื่อยนี่คะ” เขาขยับบั้นท้ายเข้าออกเนิบช้า “อา เด็กโง่” พร้อมก้มลงไปจูบเธออย่างอ่อนโยนหลังจากทั้งสองสุขสมไป
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 198 วันนี้พี่เหนื่อยจริง ๆ
“บ้านตัวเองไม่มีหรือไง” เธอบ่นพร้อมกับเปิดประตูห้องให้เขาเข้ามา “มี แต่ไม่อยากนอน” เขาทิ้งกายลงบนเตียงนอนของเธอ ตอนนี้เขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แล้ว อีกทั้งยังเตรียมชุดทำงานมาด้วยสองชุด “มานอนด้วยกันสิ ไม่ง่วงหรือไง” เขาพูดคล้ายกับห้องนี้เป็นห้องของตน กัลยากรเดินไปนอนลงข้าง ๆ คนตัวใหญ่พลิกกายนอนตะแคงแล้วกอดเธอไว้หลวม ๆ “วันนี้แก้มอ้วนโกรธพ่อพี่ไหม” “ไม่ค่ะ เป็นใครก็ต้องมองคนใกล้ตัวพี่รักก่อนอยู่แล้ว” เพราะนอกจากเขาแล้วคนที่รู้ข้อมูลผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ก็มีแค่เธอกับวรัญญาเท่านั้น “แล้วพี่รักเชื่อใจแก้มอ้วนไหมคะ” “เชื่อสิ” กัลยากรยกมือขึ้นลูบข้างแก้มของเขาด้านที่โดนพ่อตบ “เจ็บมากไหมคะ” ปกติอธิปเป็นคนค่อนข้างเข้มงวดและจริงจังกับงานอยู่แล้ว กัลยากรจึงไม่แปลกใจที่เขากล้าตบหน้าลูกชาย “นิดเดียว” รักนรินทร์เว้นหายใจครู่หนึ่งจึงกล่าวต่อ “อีกสองเดือนพี่จะหมั้นแล้วนะ” “ค่ะ ยินดีด้วยนะคะ” เธอฉีกยิ้มกว้างให้เขาคล้ายไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เพราะกลัวเขาจะรู้ความในใจจึงแสร้งยิ้มกลบเกลื่อนแทนที่รั
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 197 มานอนด้วย
ส่วนกัลยากรเมื่อเดินเข้ามาในห้องก็หยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเขียนทันที ‘วันนี้พ่อนายพูดเหมือนว่าไม่ไว้ใจเรา แต่ไม่เป็นไรเรื่องนั้นเราบริสุทธิ์ใจและไม่เคยคิดจะหักหลังนายเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเห็นนายเศร้าและโดนคู่แข่งขโมยผลงานเราก็ยิ่งเจ็บแทน และอีกสองเดือนนายก็ต้องเตรียมตัวหมั้นแล้ว เฮ้อ! เธอจะรับมันไหวไหมแก้มอ้วน ต้องยิ้มสู้สิ นี่แหละคือความเจ็บปวดของคนแอบรัก ขอให้มังกรนายอย่าเพิ่งแข็งกับใครเลยนะ สาธุ!’ เธอวางปากกาลงพร้อมพึมพำออกมา “นี่เราจะบาปไหมนะ” เว้นไปสองลมหายใจก็พูดขึ้นอีก “ช่างเถอะ นรกมีเพื่อนปีนต้นงิ้วตั้งมากมาย” ทางด้านของอธิปเมื่อทำธุระทุกอย่างเสร็จคืนนั้นจึงขอคุยกับภาคิน “ตอนนี้มีใครน่าสงสัยไหม” เพราะอย่างไรอธิปก็เชื่อว่าในบริษัทต้องมีเกลือเป็นหนอนอย่างแน่นอน “ยังครับพ่อ ผมขอเวลาสืบเรื่องนี้อีกสักพักครับ” “อืม ถ้าเจอแล้วก็รีบจัดการเสีย เรื่องธุรกิจไม่มีคำว่าพี่น้อง” ที่พูดเช่นนั้นเพราะอธิปไม่อยากให้ลูกชายใจอ่อน หากคนที่กระทำผิดเป็นคนในเครือญาติเดียวกัน “ครับ” “แล้วช่วงนี้รักเป็นยังไงบ้าง”
