MasukShare
บทที่ 14
Terakhir Diperbarui:
2026-01-04 18:56:18”แต่เอ็ม. ซี. เด็กซ์เตอร์ คอร์ป กำลังจะล้มถ้าผมไม่เข้ามาช่วยค้ำมันไว้! ใช่ครับ...พ่อพูดไม่ผิดว่าที่เรามีวันนี้ได้ก็เพราะพ่อเป็นเสาหลัก แต่มันจะมีประโยชน์อะไรถ้าใต้ฐานรากของเสาต้นนั้นกำลังเน่าเปื่อยผุพังเพราะถูกพวกปลวกพวกแมลงมารุมแทะกิน ผมยอมโค่นมันลงแล้วสร้างใหม่ยังดีเสียกว่าให้มันล้มทับพวกเราตายกันหมด!”
“ไอ้แม็กซ์!”
“ถ้าพ่อไม่คิดว่าแม่สำคัญ ผมนี่แหละที่จะคอยดูแลแม่เอง ส่วนเอ็ม. ซี. เด็กเตอร์ คอร์ป ในเมื่อพ่อยกให้ผมบริหารแล้ว ส่วนแบ่งจากผลกำไรผมจะเป็นคนจัดการเองทั้งหมด เชิญพ่อมีความสุขต่อไปเถอะครับ!”
“ไอ้...ไอ้แม็กซ์...ไอ้ลูกเวร!”
“ท่านคะ”
อัญมณีรีบปรี่เข้ามาประคองร่างของไมค์ที่ยืนตัวสั่นด้วยความโกรธจัด หญิงสาวมองตามร่างสูงใหญ่ที่เดินลงส้นจากไปไม่เหลียวหลัง
“ดูมัน...จูเวล เธอดูไอ้ลูกชายหัวดื้อของฉันไว้ซะ มันดื้อด้านไม่เคยลงหัวให้พ่อมันมาแต่ไหนแต่ไร มันคงคิดว่าตัวเองเก่งเสียเต็มประดา ช่างมัน!...อยากจะทำอะไรฉันก็จะปล่อยให้มันทำตามใจของมันไปเลย!”
ไมค์คำรามลั่นทั้งเนนื้อตัวสั่นเทาในขณะที่อัญมณีคอยลูบแขนและหลังเป็นการปลอบเอาใจ สาววัยยี่สิบหกรู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองกระตุกเต้นรัวเร็ว ไม่ใช่เพราะห่วงชายอายุคราวพ่อที่เลี้ยงดูเธอราวกับเจ้าหญิง แต่เป็นเพราะผู้ชายเลือดร้อนที่ชื่อ ฮอฟมันน์ แม็คเคลนคนนั้น จะเป็นเช่นไรหากได้อยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่งนั้นสักครั้ง
หลังก้าวขึ้นรถเรนจ์ โรเวอร์คันใหญ่ที่จอดรออยู่หน้าคฤหาสน์และปิดประตูลงดังปัง ฮอฟมันน์ก็หยิบเบียร์ในลังขึ้นมาและซดมันจนหมดกระป๋อง ชายหนุ่มเขวี้ยงมันลงพื้นรถที่เต็มไปด้วยกระป๋องเบียร์นับสิบก่อนลั่นคำสั่งกับคนขับอย่างหัวเสีย
“เจค...ออกรถ!”
บอดี้การ์ดคนสนิทพยักหน้ารับก่อนพารถเคลื่อนออกจากคฤหาสน์ที่ฮอฟมันน์แทบไม่อยากหันกลับไปมอง หลังเดินทางไปเยอรมันเพื่อเฝ้าดูอาการของคลอเดียซึ่งดีขึ้นมากแล้วเขาก็มุ่งมาที่นี่หวังจะบอกข่าวให้บิดาได้รับรู้
แต่แล้วก็ไม่เป็นดังหวังเพราะยิ่งนับวันพ่อของเขาก็ดูเหมือนจะห่างไกลออกไปมากทุกที ไมค์ไม่สนใจอะไรอีก มัวแต่ลุ่มหลงอยู่กับนารีและกามราคะถึงขนาดละทิ้งครอบครัว ฮอฟมันน์หลับตาลงเพื่อรำลึกถึงใบหน้าซูบซีดของมารดาก่อนที่ใบหน้าของผู้หญิงไร้ยางอายจะเข้ามาแทนที่ ความคั่งแค้นผสมฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ร่างสูงใหญ่แทบคุมสติไว้ไม่อยู่กระทั่งคนขับถามขึ้น
“จะไปไหนต่อครับ แม็กซ์?”
ฮอฟมันน์นิ่งไปก่อนจะนึกถึงการแก้แค้นครั้งใหม่ที่รออยู่เบื้องหน้า เรียวปากหยักเหยียดออกก่อนลั่นคำบัญชาเสียงเข้ม
“ให้คนเตรียมเครื่องบิน...ฉันจะกลับบาฮามาส...คืนนี้!”
บทที่ 4 แด่เชลยด้วยหนี้แค้น
ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ในยามใกล้รุ่งบุษราคัมยังคงนอนลืมตาดูเดือนดาวบนท้องฟ้าสีเทาสว่างผ่านกระจกบานใหญ่เพราะทำอย่างไรก็ข่มตาหลับไม่ลง เกือบสัปดาห์แล้วที่เจ้าของเกาะทิ้งเธอไว้ที่นี่ เกาะไดโอนีที่ชื่อแสนน่ารักทว่าน่ากลัวหนักหนา
ฮอฟมันน์ไม่ติดต่อกลับมาเลยแม้แต่บอดี้การ์ดของเขาก็นิ่งเฉยจนน่าใจหาย ทั้งเจเรมีและริชาร์ดยังคงทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดี พวกเขาดูแลเธอตามคำสั่งของเจ้านายไม่บกพร่อง และบางทีก็ออกจะดีมากเกินไปด้วยซ้ำเพราะไม่ว่าหญิงสาวจะกระดิกตัวไปไหนพวกบอดี้การ์ดตัวใหญ่ก็จะตามดูไม่ให้คลาดสายตา
เธอก็แค่อยากรู้ว่าตอนนี้มารดาของฮอฟมันน์จะเป็นอย่างไรบ้าง บุษราคัมคิดทบทวนในช่วงเวลาหลายวันที่เขาไม่อยู่ทั้งตริตรองดีแล้วว่าเธออยากจะขอสงบศึกหากเขากลับมา พี่สาวของเธอทำผิดไว้มากจริง ๆ แม้จะไม่ได้พบหน้ากันเป็นเวลาเกือบสองปีแต่เธอก็รู้ดีว่าอัญมณีไม่เคยเปลี่ยนนิสัย ทั้งทะเยอทะยาน อยากได้และไม่แคร์ใคร จนตอนนี้เป็นต้นเหตุให้ครอบครัวของฮอฟมันน์ต้องแตกสลายซ้ำร้ายแม่เขายังคิดฆ่าตัวตายเพราะความผิดหวัง
แม็กซ์...ฉันอยากขอโทษคุณแทนพี่สาวของฉัน
หญิงสาวนิ่งนึกในใจก่อนจะผล็อยหลับไปกระทั่งได้ยินเสียงบานประตูถูกเปิดเข้ามา สัญชาติญาณที่ยังคงไม่ไว้ใจและระแวดระวังภัยกระตุ้นเตือนร่างกายให้ลืมตาตื่น ใต้แสงไฟสลัวบุษราคัมมองเห็นร่างสูงใหญ่ของใครคนนั้นซึ่งมันทำให้เธอรีบผุดลุกขึ้นนั่งแต่กลับลืมระมัดระวังว่าตัวเองยังอยู่ในชุดนอนบางเบา
20.
Bab terbaru
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 21
“ปกติ...ทุกคืนตอนตีหนึ่งผมต้องตื่นขึ้นมาเพื่อฝึกวิ่งและกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำลึก แต่วันนี้ผมช้าไปสองชั่วโมง”ชายหนุ่มกล่าวเสียงเบาลงขณะหญิงสาวเบือนหน้าออกไปยังเวิ้งน้ำสีเงินระยับ หากแต่ท่าทีไม่ใส่ใจก็เป็นสิ่งรบกวนเขาไม่น้อย ใช่...เขาตื่นขึ้นมาตอนตีสามแม้ยังปวดมึนในหัวเพราะฤทธิ์เบียร์หากแต่ก็จำเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้ดี มันยังติดอยู่ในความรู้สึกและทำลายสมาธิการฝึกหนักที่ทำอยู่เป็นประจำแม้มิได้เป็นหนึ่งในซีลทีมซิกซ์ เขาคิดถึงเรือนร่างงดงามและความบริสุทธิ์ที่ได้ครอบครองเมื่อราตรีที่กำลังจะล่วงผ่านแม้รู้ว่าบุษราคัมอาจไม่อยากจดจำมันอีก“ไม่เห็นเกี่ยวกับฉันนี่คะ ฉันจะกลับไปที่บ้าน”“แต่คุณจำเป็นต้องรู้ไว้!”ฮอฟมันน์คว้าข้อมมือบางไว้ก่อนที่บุษราคัมจะหันหลังให้ทว่าหญิงสาวหันขวับมามองด้วยประกายตากล้าแข็ง“ยังมีอะไรที่ฉันยังไม่รู้เกี่ยวกับเกาะที่เหมือนคุกนี่อย่างนั้นหรือคะ! มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกบ้างนอกจากผู้ชายโหดร้ายคนหนึ่งล่อลวงผู้หญิงมาข่มขืน หรือว่ามีกับดักสัตว์ป่าอยู่ที่นี่ หรือว่ามี...”&ld
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 20
“ออกไปนะ! ออกไป!”ร่างอรชรขับไล่พร้อมทั้งใช้ความพยายามดันร่างสูงใหญ่ให้พ้นตัว แต่แล้วเธอเองกลับต้องเหนื่อยเปล่า“บีน่า...”ฮอฟมันน์ครางแผ่วก่อนผงกศีรษะขึ้นมองและนั่นทำให้หญิงสาวชะงักไปชั่วขณะก่อนร้องไห้ออกมา“คนเลว!...คน...”บุษราคัมพูดไม่ทันขาดคำก็สะอื้นไห้กับความโชคร้ายที่ต้องเจอแบบนี้ ในขณะเดียวกันนั้นร่างสูงใหญ่ก็ค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมาเคลียเคล้าบนแก้มเปียกน้ำตา เขาทำราวจะปลอบใจหากก็ยังไม่ยอมถอดถอนตัวเองออกจากแก่นกายของร่างเล็กเสมือนปรารถนาให้เธอกักเก็บเขาไว้เช่นนั้น“บีน่า...”“ฉันชื่อบุษราคัม! อย่ามาเรียกฉันแบบนี้อีก!”หญิงสาวแหวกลับเสียงพร่าก่อนออกแรงดันชายหนุ่มให้พ้นจากตัวซึ่งคราวนี้อีกฝ่ายยินยอมพลิกกายใหญ่โตลงนอนด้านข้างและคอยดูร่างแน่งน้อยที่รีบดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้ก่อนนอนคุดคู้หันหลังให้ด้วยความอับอายเป็นที่สุด เสียงสะอึกสะอื้นที่ดังลอดออกมาทำให้ฮอฟมันน์เกินจะหลับตาได้ลง เขายังคงนอนตะแคงว้บนฟูกและมองดูคนที่อยู่ในผ้าห่มร้องกระซิกโดยไม่มี
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 19
หญิงสาวเอ่ยทั้งน้ำตาแต่กลับรู้สึกว่าสะโพกหนากำลังขยับ ชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่เขายิ่งเขยื้อนตัวมากเท่าใดร่างกายที่รองรับเบื้องล่างก็ยิ่งปวดร้าวมากเท่านั้น“แม็กซ์...ได้ยินไหมคะ...ว่าฉัน...จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว”ร่างอ้อนแอ้นห้ามเสียงแผ่ว หากเธอจะได้ยินเช่นกันว่าหัวใจของเขาก็เต้นเร็วเป็นกลองรัว ฮอฟมันน์ยังคงขยับตัวตนลึกเข้าไปอีกขณะกระชับอ้อมแขนหนาตระกองกอดบุษราคัมไว้ ร่างสูงใหญ่กดกลั้นถึงที่สุดทั้งที่ตัวเองก็กำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงชายหนุ่มนึกโกรธตัวเองว่าใยความอดทนจึงมีน้อยนักทั้งที่ตอนเป็นนาวิกโยธินต้องผ่านการฝึกมาไม่รู้สักกี่ด่าน แต่ตอนนี้เขากลับจะพ่ายแพ้ให้แก่ความบอบบางทว่าทรงพลังที่ห่อหุ้มความเป็นเขาจนยากจะถ่ายถอน บุษราคัม...ทันทีที่ค้นพบว่าเธอยังบริสุทธิ์ก็ดูเหมือนเขาไม่อาจหยุดตัวเองลงได้“แม็กซ์...ปล่อยฉัน...ปล่อยฉัน”“โอ...พระเจ้า!...ให้ตายเถอะบีน่า ผมจะปล่อยคุณไปตอนนี้ได้ยังไง”เรียวปากหยักประกบลงบนกลีบปากนุ่มอีกครั้งราวต้องการดูดกลืนเสียงสะอื้นนั้นไว้ทั้งหมด บุษราคัมรวดร้าวไปทุกหนแห่งโดยเฉพาะที่แก่
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 18
หญิงสาวอ้าปากจะค้านแต่กลับไม่ทันลิ้นจาบจ้วงที่ฉกเข้าไปในโพรงปากเล็ก แขนของเธอถูกตรึงไว้ด้วยมือทรงพลัง ขาเรียวยาวทั้งคู่ถูกท่อนขาแข็งแกร่งกดทับไว้แน่นหนา เพียงแค่อยากปฏิเสธด้วยการส่ายหน้าเธอก็ทำไม่ได้ดังใจคิด เสียงแหบพร่าแค่อื้ออึงในลำคอและนึกโกรธกำลังอันน้อยนิดของตัวเองที่ต่อต้านเขาไม่ไหว“แม็กซ์!...คุณหยุดเดี๋ยวนี้นะคะ...ฉันบอกให้คุณหยุด!”ร่างเล็กแค่นเค้นเสียงเมื่อเขาถอนเรียวปากหนาออกไปและรู้สึกถึงความร้อนที่กลุ้มรุมแกนกายแผ่ซ่านลงไปจรดปลายเท้า“แม็กซ์!...แม็กซ์!”ยิ่งส่งเสียงเธอก็ยิ่งหอบเหนื่อยทั้งเรี่ยวแรงของเรือนร่างเปลือยเปล่าก็อ่อนลงในทุกวินาที ฮอฟมันน์ไม่สนใจเสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวด้วยมึนเมาในกำหนัดและอำนาจครอบงำของน้ำเปลี่ยนนิสัย จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอและไหปลาร้าของร่างบอบบางก่อนบรรจบลงที่ปลายถันและครอบครองเม็ดสีชมพูแสนหวานด้วยเรียวปากร้อนอย่างกระหายหิวหยาดน้ำหยดน้อยซึมอยู่ที่หางตาของบุษราคัมกับความดิบเถื่อนที่เธอจะจดจำไม่มีลืมเลือน ท้ายที่สุดคนตัวเล็กกว่าก็อ่อนระทดระทวยและจำต้องปล่อยตัวเองไปตามพายุปรารถนา
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 17
เจ้าของร่างบางกระดากเกินกว่าจะเอ่ย ถึงกระนั้นเธอก็ยังเห็นรอยยิ้มพึงพอใจจุดประกายขึ้นบนใบหน้าคร้ามเข้ม ฮอฟมันน์กระหวัดแขนทรงพลังกอดเกี่ยวร่างนุ่มลื่นที่บั่นทอนความอดทนของเขาให้ลดน้อยลงทุกขณะ แต่...ทำไมจะต้องรอในเมื่อเรื่องอื่นเขาตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดเสมอ ชายหนุ่มก้มลงประกบจูบกลีบปากบวมเจ่อแรง ๆ อีกหนก่อนพูดเสียงเข้ม“ทำไมเรื่องแค่นี้คุณต้องคิดมาก ทีกับผู้ชายคนอื่นคุณก็ยังเคยเต็มใจให้มานับครั้งไม่ถ้วนคุณก็เหมือนพี่สาวคุณที่ชอบแต่เรื่องสนุกและไม่เคยรู้จักจะรักใครจริง”“ก็คงเหมือนพ่อของคุณนั่นล่ะ...คุณพูดเองไม่ใช่หรือคะแม็กซ์ ว่าพ่อของคุณเจ้าชู้ชอบเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า และคุณก็คงไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน!”“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะเป็นอย่างเขา!”ฮอฟมันน์เสียงกร้าว นัยน์ตาคู่นั้นลุกวาวราวกับไฟท่วมในทันใดที่พูดถึงไมค์ บุษราคัมรู้สึกถึงแรงกอดรัดทวีความรุนแรงขึ้น มันทำให้เธออึดอัดและเริ่มหายใจขัดจนหอบ เขากำลังโกรธจัดเพราะคำพูดจี้เข้าจุดเจ็บซึ่งเธอตั้งใจแค่ประชด“แม็กซ์...ฉันหายใจไม่ออก...ได้โปรด” ร่างเล็กร้องข
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 16
“อย่านะคะ แม็กซ์!...ไหนคุณสัญญาแล้วว่าจะจูบ...แค่จูบเท่านั้น”“ผมฉีกสัญญานั่นทิ้งไปแล้ว! คุณต้องอยู่ที่นี่โดยไม่มีผู้ชายคนอื่น ไม่มีคู่หมั้นของคุณ มีแต่ผมและร่างกายของคุณเอาไว้เพื่อการชดใช้ และถ้าเกิดคุณท้องขึ้นมาเมื่อไหร่ ผมจะเก็บเด็กเอาไว้แล้วปล่อยคุณกลับเมืองไทยทันที!”คำคาดโทษของฮอฟมันน์ทำให้บุษราคัมถึงกับตาค้าง นี่เขาเป็นซาตานผุดจากอเวจีขุมไหนถึงได้ป่าเถื่อนหยาบร้ายถึงเพียงนี้“นี่คุณกำลังข่มขู่ฉันนะ...คุณมีสิทธิ์อะไรมาบังคับใช้ร่างกายฉันได้ตามใจชอบ!”“คุณไม่ได้ชอบแบบนี้หรอกหรือ การใช้ร่างกายให้คุ้มค่าแลกกับความสนุกที่คุณเคยชิน”“แม็กซ์...คุณมันป่าเถื่อนไม่พอยังเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว!”“ไม่มีใครได้ใครเสีย ผมได้ คุณได้ เก็ท ยู เก็ท มี...แบบนี้ไง!”“แม็กซ์!”เสียงหวานหลุดหายไปในลำคอเมื่อถูกริมฝีปากร้อนนาบลงมาและบดเบียดชนิดไม่ปราณี บุษราคัมยังดิ้นขลุกขลักและนึกถึงหนทางหนีในความคิดอันสับสน ร่างสาวบิดเร่าจนปวดร้าวไปหมดหากก็ไม่พ้นจากความแข็งแรก
Anda juga akan menyukai
ยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn46.9K Dibacaคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้202.3K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ127.8K DibacaHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์89.8K Dibacaหัวใจไร้เงารัก Loveless
ฅนหลังเขา39 Dibacaวิวาห์หวามสวาท
เทียนธีรา140 Dibacaคุณสามีได้โปรดอย่าใจร้าย
นปก.หลงกลิ่นไอดิน55 Dibacaนิยายชุด บงการรัก ทวงรัก
แสงเทียน454 Dibaca
