MasukShare
บทที่ 17
Terakhir Diperbarui:
2026-01-07 14:13:46เจ้าของร่างบางกระดากเกินกว่าจะเอ่ย ถึงกระนั้นเธอก็ยังเห็นรอยยิ้มพึงพอใจจุดประกายขึ้นบนใบหน้าคร้ามเข้ม ฮอฟมันน์กระหวัดแขนทรงพลังกอดเกี่ยวร่างนุ่มลื่นที่บั่นทอนความอดทนของเขาให้ลดน้อยลงทุกขณะ แต่...ทำไมจะต้องรอในเมื่อเรื่องอื่นเขาตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดเสมอ ชายหนุ่มก้มลงประกบจูบกลีบปากบวมเจ่อแรง ๆ อีกหนก่อนพูดเสียงเข้ม
“ทำไมเรื่องแค่นี้คุณต้องคิดมาก ทีกับผู้ชายคนอื่นคุณก็ยังเคยเต็มใจให้มานับครั้งไม่ถ้วนคุณก็เหมือนพี่สาวคุณที่ชอบแต่เรื่องสนุกและไม่เคยรู้จักจะรักใครจริง”
“ก็คงเหมือนพ่อของคุณนั่นล่ะ...คุณพูดเองไม่ใช่หรือคะแม็กซ์ ว่าพ่อของคุณเจ้าชู้ชอบเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า และคุณก็คงไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน!”
“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะเป็นอย่างเขา!”
ฮอฟมันน์เสียงกร้าว นัยน์ตาคู่นั้นลุกวาวราวกับไฟท่วมในทันใดที่พูดถึงไมค์ บุษราคัมรู้สึกถึงแรงกอดรัดทวีความรุนแรงขึ้น มันทำให้เธออึดอัดและเริ่มหายใจขัดจนหอบ เขากำลังโกรธจัดเพราะคำพูดจี้เข้าจุดเจ็บซึ่งเธอตั้งใจแค่ประชด
“แม็กซ์...ฉันหายใจไม่ออก...ได้โปรด” ร่างเล็กร้องขอเมื่อความเจ็บปวดแล่นลึกเข้าไปถึงกระดูก
“จำไว้ว่าอย่าได้พูดกับผมแบบนี้ ผมไม่ชอบให้ใครเอาผมไปเปรียบเทียบกับเขา ผมก็คือผม...ผู้หญิงรักสนุกอย่างคุณไม่เคยรู้หรอกว่ารักแท้เป็นยังไง คงจะแค่ผ่านไปและไม่รู้จักกับความผูกพัน”
“แม็กซ์...ฉันเจ็บ” บุษราคัมร้องออกมาอย่างเจ็บปวดจนน้ำตาซึม หญิงสาวกำลังจะหมดเรี่ยวแรงด้วยพละกำลังจากแขนแกร่งที่ทรมานเธอด้วยการบีบรัด
“ฆ่าฉันเถอะค่ะ...ฆ่าฉันเถอะค่ะ แม็กซ์”
ร่างเล็กร้องขออย่างจวนเจียนจะทนไม่ไหวทว่าฮอฟมันน์กลับสนองตอบด้วยการคลายวงแขนแต่ดันร่างปวกเปียกลงบนฟูกหนาก่อนจะทาบทับร่างสูงใหญ่ตามลงไปและเริ่มจูบไซ้ที่ลำคอระหง บุษราคัมสะอื้นเบา ๆ จากความเจ็บร้าวที่ถูกเขากลั่นแกล้ง เธออยากต่อต้านเขาได้ทว่าทำอย่างไรก็ไม่สำเร็จ
“ทำไม...ต้องทำแบบนี้ด้วยล่ะคะ แม็กซ์...ถ้าคุณเกลียดพี่อิงมาก...คุณฆ่าฉันให้ตายที่เกาะนี้ก็ได้...ฉันยินดี”
น้ำเสียงวิงวอนนั้นขาดเป็นห้วงสลับกับการหายใจขัดและกระแอมเบา ๆ ด้วยความหอบเหนื่อย หากก็ปราศจากเสียงตอบรับมีเพียงสัมผัสอุ่นชื่นจากลมหายใจและเรียวลิ้นหนาที่ไล้วนไปมาตามปลายคางมน กรามเล็กเรื่อยไปที่ลำคอกระทั่งถึงเนินอวบอิ่มก่อนจะหยุดลงบนยอดสีชมพูเข้มเพื่อสัมผัสส่วนนั้นเบา ๆ ด้วยริมฝีปากล่าง
“ไม่...บีน่า ผมจะไม่ฆ่าคุณ ผมจะให้คุณทรมานเมื่อถึงวันนั้น”
“วันนั้น...”
“วันที่คุณรู้จักจะผูกพันกับใครสักคน”
น้ำตาหยดหนึ่งหยาดไหลลงมาจากหางตาของบุษราคัมที่ห่อไหล่เมื่อปลายยอดสีกุหลาบบนทรวงอกสวยถูกครอบครองด้วยริมฝีปากและลิ้นร้ายที่ตวัดไปมาสลับกับการดูดกลืน คนที่เธอผูกพันอย่างนั้นหรือ หญิงสาวแทบไม่อยากจะคิดถึงสิ่งที่เขาต้องการทำลายและจะพรากเอาไปจากตัวเธอ
“แม็กซ์...คุณอยากจะสร้างเงื่อนไขอะไรอีก” หญิงสาวถามเสียงหอบพร่าก่อนที่ชายหนุ่มจะเงยหน้าขึ้นมามองเธอนิ่งนาน
“ใช่...มันเป็นแค่เงื่อนไขว่าคุณจะไม่ได้รับความรักหรือความผูกพันใด ๆ จากที่นี่ คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเวลาที่ผมต้องการและไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรสักอย่างตอนที่ผมปล่อยคุณไปจากเกาะนี้!”
“ฉันก็ไม่ได้ต้องการเรียกร้องอะไรจากคุณอยู่แล้ว แม็กซ์...แต่ถ้าฉันจะเรียกร้องก็มีอยู่อย่างเดียวเท่านั้นคืออย่าทำร้ายฉันไปมากกว่านี้!”
บุษราคัมกลั้นสะอื้นและขอร้องฮอฟมันน์ในทีหากทว่าเหมือนมีบางอย่างพรายพร่าอยู่ในดวงตาคู่นั้นที่เปลี่ยนเป็นสีเข้มจัดเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ หญิงสาวพยายามเขยื้อนสุดตัวและดันคางสากระคายด้วยฝ่ามือบางหากก็ดูเหมือนทุกครั้งที่ขยับยิ่งเร่งจังหวะกระตุ้นเร้าคนตัวใหญ่มากขึ้นทุกที
“บีน่า...ผมก็แค่อยากให้คุณรู้ว่า...” ใบหน้าคมเข้มโน้มลงมาใกล้จนเขาแทบจะกลืนกินเธอได้ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงห้าวหนัก
“ผมเป็นคนไม่ชอบบิดเบือนความตั้งใจของตัวเอง...ก็เท่านั้น!”
Bab terbaru
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 22
“แม็กซ์...ไม่ว่าคุณจะกักขังฉันไว้ที่นี่อีกนานแค่ไหน แต่เมื่อไหร่ที่ฉันเป็นอิสระ ฉันจะกลับไปหาเขา!”ร่างบางเน้นย้ำเจตจำนงของตัวเองก่อนหันหลังให้หากแต่ก่อนจะเดินกลับไปก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงดุดันข้างหลัง“คุณจะกลับไปหาผู้ชายคนนั้นก็ได้ แต่ต้องหลังจากที่คุณมีลูก แล้วผมจะปล่อยคุณกลับไป...หาคู่หมั้นของคุณ!”ร่างสูงใหญ่ย้ำเตือนความตั้งใจของตัวเองบ้างโดยไม่ทันได้เห็นหยาดน้ำตาที่หล่นไหลบนใบหน้างามซึ่งเจ้าของรีบก้าวห่างออกไปอย่างรวดเร็ว อดีตนาวิกโยธินหนุ่มถอนลมหายใจพรืดก่อนฉุดพื้นทรายอย่างหัวเสีย“โธ่เว้ย!”ฮอฟมันน์สบถเสียงดังอย่างขัดใจ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน สับสนวุ่นวายในความคิดและอัดอั้นเสียสมาธิจนอยากระบายออกมา ชายหนุ่มเริ่มคิดไม่ตกด้วยเริ่มไม่แน่ใจว่าใครกันที่ก้าวพลาดลงไปในกับดักที่เขาวางมันไว้แต่แรกเป็นเวลานานที่อัญมณีนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดในห้องโถงใหญ่ภายในบ้านหรูซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ในแถบเบเวอลลี่ ฮิลล์ อันเป็นยานที่อยู่อาศัยของคนดังและบุคคลในแวดวงชั้นสูงของนครลอส แองเจลิส หญิงสาวในชุดแสก
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 21
“ปกติ...ทุกคืนตอนตีหนึ่งผมต้องตื่นขึ้นมาเพื่อฝึกวิ่งและกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำลึก แต่วันนี้ผมช้าไปสองชั่วโมง”ชายหนุ่มกล่าวเสียงเบาลงขณะหญิงสาวเบือนหน้าออกไปยังเวิ้งน้ำสีเงินระยับ หากแต่ท่าทีไม่ใส่ใจก็เป็นสิ่งรบกวนเขาไม่น้อย ใช่...เขาตื่นขึ้นมาตอนตีสามแม้ยังปวดมึนในหัวเพราะฤทธิ์เบียร์หากแต่ก็จำเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้ดี มันยังติดอยู่ในความรู้สึกและทำลายสมาธิการฝึกหนักที่ทำอยู่เป็นประจำแม้มิได้เป็นหนึ่งในซีลทีมซิกซ์ เขาคิดถึงเรือนร่างงดงามและความบริสุทธิ์ที่ได้ครอบครองเมื่อราตรีที่กำลังจะล่วงผ่านแม้รู้ว่าบุษราคัมอาจไม่อยากจดจำมันอีก“ไม่เห็นเกี่ยวกับฉันนี่คะ ฉันจะกลับไปที่บ้าน”“แต่คุณจำเป็นต้องรู้ไว้!”ฮอฟมันน์คว้าข้อมมือบางไว้ก่อนที่บุษราคัมจะหันหลังให้ทว่าหญิงสาวหันขวับมามองด้วยประกายตากล้าแข็ง“ยังมีอะไรที่ฉันยังไม่รู้เกี่ยวกับเกาะที่เหมือนคุกนี่อย่างนั้นหรือคะ! มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกบ้างนอกจากผู้ชายโหดร้ายคนหนึ่งล่อลวงผู้หญิงมาข่มขืน หรือว่ามีกับดักสัตว์ป่าอยู่ที่นี่ หรือว่ามี...”&ld
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 20
“ออกไปนะ! ออกไป!”ร่างอรชรขับไล่พร้อมทั้งใช้ความพยายามดันร่างสูงใหญ่ให้พ้นตัว แต่แล้วเธอเองกลับต้องเหนื่อยเปล่า“บีน่า...”ฮอฟมันน์ครางแผ่วก่อนผงกศีรษะขึ้นมองและนั่นทำให้หญิงสาวชะงักไปชั่วขณะก่อนร้องไห้ออกมา“คนเลว!...คน...”บุษราคัมพูดไม่ทันขาดคำก็สะอื้นไห้กับความโชคร้ายที่ต้องเจอแบบนี้ ในขณะเดียวกันนั้นร่างสูงใหญ่ก็ค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมาเคลียเคล้าบนแก้มเปียกน้ำตา เขาทำราวจะปลอบใจหากก็ยังไม่ยอมถอดถอนตัวเองออกจากแก่นกายของร่างเล็กเสมือนปรารถนาให้เธอกักเก็บเขาไว้เช่นนั้น“บีน่า...”“ฉันชื่อบุษราคัม! อย่ามาเรียกฉันแบบนี้อีก!”หญิงสาวแหวกลับเสียงพร่าก่อนออกแรงดันชายหนุ่มให้พ้นจากตัวซึ่งคราวนี้อีกฝ่ายยินยอมพลิกกายใหญ่โตลงนอนด้านข้างและคอยดูร่างแน่งน้อยที่รีบดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้ก่อนนอนคุดคู้หันหลังให้ด้วยความอับอายเป็นที่สุด เสียงสะอึกสะอื้นที่ดังลอดออกมาทำให้ฮอฟมันน์เกินจะหลับตาได้ลง เขายังคงนอนตะแคงว้บนฟูกและมองดูคนที่อยู่ในผ้าห่มร้องกระซิกโดยไม่มี
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 19
หญิงสาวเอ่ยทั้งน้ำตาแต่กลับรู้สึกว่าสะโพกหนากำลังขยับ ชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่เขายิ่งเขยื้อนตัวมากเท่าใดร่างกายที่รองรับเบื้องล่างก็ยิ่งปวดร้าวมากเท่านั้น“แม็กซ์...ได้ยินไหมคะ...ว่าฉัน...จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว”ร่างอ้อนแอ้นห้ามเสียงแผ่ว หากเธอจะได้ยินเช่นกันว่าหัวใจของเขาก็เต้นเร็วเป็นกลองรัว ฮอฟมันน์ยังคงขยับตัวตนลึกเข้าไปอีกขณะกระชับอ้อมแขนหนาตระกองกอดบุษราคัมไว้ ร่างสูงใหญ่กดกลั้นถึงที่สุดทั้งที่ตัวเองก็กำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงชายหนุ่มนึกโกรธตัวเองว่าใยความอดทนจึงมีน้อยนักทั้งที่ตอนเป็นนาวิกโยธินต้องผ่านการฝึกมาไม่รู้สักกี่ด่าน แต่ตอนนี้เขากลับจะพ่ายแพ้ให้แก่ความบอบบางทว่าทรงพลังที่ห่อหุ้มความเป็นเขาจนยากจะถ่ายถอน บุษราคัม...ทันทีที่ค้นพบว่าเธอยังบริสุทธิ์ก็ดูเหมือนเขาไม่อาจหยุดตัวเองลงได้“แม็กซ์...ปล่อยฉัน...ปล่อยฉัน”“โอ...พระเจ้า!...ให้ตายเถอะบีน่า ผมจะปล่อยคุณไปตอนนี้ได้ยังไง”เรียวปากหยักประกบลงบนกลีบปากนุ่มอีกครั้งราวต้องการดูดกลืนเสียงสะอื้นนั้นไว้ทั้งหมด บุษราคัมรวดร้าวไปทุกหนแห่งโดยเฉพาะที่แก่
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 18
หญิงสาวอ้าปากจะค้านแต่กลับไม่ทันลิ้นจาบจ้วงที่ฉกเข้าไปในโพรงปากเล็ก แขนของเธอถูกตรึงไว้ด้วยมือทรงพลัง ขาเรียวยาวทั้งคู่ถูกท่อนขาแข็งแกร่งกดทับไว้แน่นหนา เพียงแค่อยากปฏิเสธด้วยการส่ายหน้าเธอก็ทำไม่ได้ดังใจคิด เสียงแหบพร่าแค่อื้ออึงในลำคอและนึกโกรธกำลังอันน้อยนิดของตัวเองที่ต่อต้านเขาไม่ไหว“แม็กซ์!...คุณหยุดเดี๋ยวนี้นะคะ...ฉันบอกให้คุณหยุด!”ร่างเล็กแค่นเค้นเสียงเมื่อเขาถอนเรียวปากหนาออกไปและรู้สึกถึงความร้อนที่กลุ้มรุมแกนกายแผ่ซ่านลงไปจรดปลายเท้า“แม็กซ์!...แม็กซ์!”ยิ่งส่งเสียงเธอก็ยิ่งหอบเหนื่อยทั้งเรี่ยวแรงของเรือนร่างเปลือยเปล่าก็อ่อนลงในทุกวินาที ฮอฟมันน์ไม่สนใจเสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวด้วยมึนเมาในกำหนัดและอำนาจครอบงำของน้ำเปลี่ยนนิสัย จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอและไหปลาร้าของร่างบอบบางก่อนบรรจบลงที่ปลายถันและครอบครองเม็ดสีชมพูแสนหวานด้วยเรียวปากร้อนอย่างกระหายหิวหยาดน้ำหยดน้อยซึมอยู่ที่หางตาของบุษราคัมกับความดิบเถื่อนที่เธอจะจดจำไม่มีลืมเลือน ท้ายที่สุดคนตัวเล็กกว่าก็อ่อนระทดระทวยและจำต้องปล่อยตัวเองไปตามพายุปรารถนา
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 17
เจ้าของร่างบางกระดากเกินกว่าจะเอ่ย ถึงกระนั้นเธอก็ยังเห็นรอยยิ้มพึงพอใจจุดประกายขึ้นบนใบหน้าคร้ามเข้ม ฮอฟมันน์กระหวัดแขนทรงพลังกอดเกี่ยวร่างนุ่มลื่นที่บั่นทอนความอดทนของเขาให้ลดน้อยลงทุกขณะ แต่...ทำไมจะต้องรอในเมื่อเรื่องอื่นเขาตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดเสมอ ชายหนุ่มก้มลงประกบจูบกลีบปากบวมเจ่อแรง ๆ อีกหนก่อนพูดเสียงเข้ม“ทำไมเรื่องแค่นี้คุณต้องคิดมาก ทีกับผู้ชายคนอื่นคุณก็ยังเคยเต็มใจให้มานับครั้งไม่ถ้วนคุณก็เหมือนพี่สาวคุณที่ชอบแต่เรื่องสนุกและไม่เคยรู้จักจะรักใครจริง”“ก็คงเหมือนพ่อของคุณนั่นล่ะ...คุณพูดเองไม่ใช่หรือคะแม็กซ์ ว่าพ่อของคุณเจ้าชู้ชอบเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า และคุณก็คงไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน!”“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะเป็นอย่างเขา!”ฮอฟมันน์เสียงกร้าว นัยน์ตาคู่นั้นลุกวาวราวกับไฟท่วมในทันใดที่พูดถึงไมค์ บุษราคัมรู้สึกถึงแรงกอดรัดทวีความรุนแรงขึ้น มันทำให้เธออึดอัดและเริ่มหายใจขัดจนหอบ เขากำลังโกรธจัดเพราะคำพูดจี้เข้าจุดเจ็บซึ่งเธอตั้งใจแค่ประชด“แม็กซ์...ฉันหายใจไม่ออก...ได้โปรด” ร่างเล็กร้องข
Anda juga akan menyukai
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน76.6K Dibacaวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.1K Dibacaบอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน54.4K Dibacaคู่หมั้นสุดหวงของท่านอ๋องกระหายเลือด
ชาไทยเย็น40.0K Dibacaอยู่บนเตียงกับเจ้านายที่หยิ่งผยองของเธอ
Ellie Wynters368 Dibacaพันธะร้ายพ่ายรักภรรยาสมรส
Duangkwan801 Dibacaปฐวีรักฌิชากร
Suwachee75 Dibacaพลาดรัก ยัยเด็กดื้อ
โอชิม่อน359 Dibaca
