บทที่ 52

            เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูห้องพักของชีคอัมราน ยะห์ซินเคาะประตูห้องอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบ ทุกคนหันมองหน้ากันสีหน้าเป็นกังวล เพราะปกติชีคหนุ่มเป็นคนหูไว เสียงอะไรนิดหน่อยก็ได้ยิน

            “เกิดอะไรขึ้น!” วาคิมกระซิบถามยะห์ซิน อีกฝ่ายส่ายหน้าแทนคำตอบ

            พวกเขาทั้งสามคนต่างก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น

            ฮาร์มาลจ้องมองไปยังประตูที่ปิดสนิท ก่อนจะออกคำสั่งให้ทหารคนสนิทของชีคหนุ่ม จัดการเปิดประตูห้องพักที่อยู่ตรงหน้า

            “เปิดประตู” ฮาร์มาลสั่ง

            “มันจะดีหรือครับ ท่านชีคอาจจะไม่พอใจนะครับ” จาบรินค้าน

            เขารับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้น และการให้ท่านฮาร์มาลเข้าไปพบเห็นอะไรก็ตามในห้องนั้น คงจะไม่เป็นผลดีต่อเจ้านายของพวกเขาแน่

            “ใช่ครับ” วาคิมแย้งขึ้น “ท่านชีคคงยังหลับอยู่ ท่านฮาร์มาลกับท่านรัฐมนตรี ไปทานอาหารว่างที่ห้องโถงในระหว่างที่รอท่านชีคก่อนดีกว่าไหมครับ”

            “ข้าสั่งให้พวกเจ้าเปิดประตู”

            ฮาร์มาลย้ำคำสั่งของตนเองอีกครั้ง เพราะเขาเองก็สัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากล ปกติแล้วอัมรานมิใช่คนที่จะนอนหลับลึกเช่นนี้ มันต้องมีบางอย่างผิดปกติ และเขาเองก็อยากรู้ว่าสิ่งที่ผิดปกติไปนั้นมันคืออะไร

            ยะห์ซินจำใจต้องเปิดประตูห้องของเจ้านายหนุ่มตามคำสั่งของผู้สำเร็จราชการ

            ในเวลาเดียวกัน บนเตียงใหญ่กลางห้องนอน  ร่างสูงใหญ่ของอัมรานยังคงนอนหลับใหล ในอ้อมแขนโอบรัดหญิงสาวซึ่งนอนหลับตาพริ้มอย่างเป็นสุข

            ท่ามกลางหมอกควันอันเลือนราง อัมรานซึ่งอยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น เริ่มขยับตัว มือใหญ่ปัดป่ายสัมผัสได้ถึงผิวเนื้อนวลเนียนที่นอนเบียดชิดอยู่แนบกายเขา ด้วยสัญชาตญาณ มือของเขาลูบไล้และสำรวจไปทั่วเรือนร่างเปลือยเปล่าภายใต้ผ้าห่มนั้นอย่างเพลิดเพลิน

            เสียงครางหวานกังวานใสที่ตอบสนองกลับมา ยิ่งกระตุ้นเพลิงปรารถนาในตัวเขาให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ร่างสูงใหญ่บดเบียดกระชับร่างบางของหญิงสาวในอ้อมแขนแนบแน่นยิ่งขึ้น

            ส่วนมือก็ไม่หยุดนิ่งซุกซนซอกซอนระเรื่อยมาจนถึงทรวงอกอิ่ม เขาเล้าโลมทรวงอกคู่งามของเธอโดยเฉพาะตรงจุดที่ไวต่อความรู้สึกอย่างย่ามใจ นิ้วของเขาพลิ้วไหวนวดเฟ้นและกอบกุมทรวงอกทั้งสองข้างของเธอสลับกันไปมา ผิวเนื้อเนียนนุ่มที่เขาสัมผัสอยู่นั้นอ่อนบางยังกับผิวเด็กอ่อน

            ยิ่งร่างเพรียวบางในอ้อมแขนตอบสนองด้วยการ เบียดเรือนร่างงามเข้ามาแนบชิดสนิทกับเขาเท่าไร อัมรานก็ยิ่งย่ามใจ ใบหน้าคมเข้มซุกไซ้สูดดมกลิ่นหอมอ่อนจางเฉพาะตัวของหญิงสาวข้างกาย น่าแปลกที่เขารู้สึกราวกับคุ้นเคยกับกลิ่นหอมประหลาดนี้มาก่อน กลิ่นนั้นมันเหมือนกับน้ำผึ้งผสมมิ้นท์ ทั้งหวานล้ำและเผ็ดซาบซ่านในเวลาเดียว

            ไม่น่าเชื่อเลยว่าเพียงกลิ่นหอมเฉพาะตัวเหล่านั้น จะปลุกเร้าเปลวไฟที่แฝงลึกในกายหนุ่มของเขาให้ร้อนรุ่มยิ่งขึ้น ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นทำให้เขาเผลอยิ้มพร้อมกับนึกในใจว่า ผู้หญิงคนนี้สามารถทำให้เขามีปฏิกิริยาตอบสนองรอบสองได้ แสดงว่าเมื่อคืนเขาต้องประทับใจจริงๆ 

            “ฮันนี่” เขาพึมพำเสียงพร่า ส่วนริมฝีปากพรมจูบจากเนินนุ่ม ไปยังหลังใบหูเล็กอย่างอดใจไว้ไม่อยู่

            “เนียน นุ่ม หวานล้ำ เรามาต่อกันอีกรอบนะ” อัมรานพึมพำ ร่างสูงใหญ่พลิกตัวและขยับอ้อมกอดดึงร่างเล็กบอบบางเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้น เพื่อทำสิ่งที่ค้างไว้ให้เสร็จสมอารมณ์หมาย

            “อัมราน”

            เสียงเรียกชื่อที่ดังขัดความสุขของคนที่กำลังเคลิบเคลิ้ม ทำให้อัมรานถึงกับพึมพำออกมาเบาๆ ด้วยความไม่พอใจ

            “วุ่นวายจริง...”

            “อัมราน!“ เสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง

            อัมรานถอนใจ ก่อนเจ้าตัวจะตัดใจลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ เขาก้มมองหญิงสาวในอ้อมกอด เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ถึงกับชะงัก ก่อนจะขยับตัวดึงผ้าห่มผืนใหญ่มาห่มคลุมร่างบางให้มิดชิดยิ่งขึ้นกว่าเดิม

            “อัมราน!!” คราวนี้ฮาร์มาลคำรามอย่างมีโทสะ เมื่อหลานชายยังไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ

            ชีคหนุ่มยกมือเสยผม สีหน้าบ่งบอกถึงความเบื่อหน่าย เมื่อตนเองถูกขัดจังหวะความสำราญ สายตาเขาไม่บ่งบอกถึงความรู้สึกใดๆ เมื่อเบือนหน้ากลับยังเจ้าของเสียง ทันใดนั้นเองสายตาของเขาปะทะเข้ากับสายตาของท่านอาและยะห์ซินองครักษ์คนสนิท ที่ยืนตะลึงหยุดนิ่งอยู่ข้างเตียง

            ในขณะที่ผู้ติดตามคนอื่นๆ ยืนรออยู่ด้านนอก สองหนุ่มต่างวัยจ้องมองมาที่ตัวเขาสลับกับหญิงสาวข้างกาย กลับไปกลับมาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเอง

            คิ้วเข้มเลิกสูงขึ้นเป็นเชิงถามว่าพวกเขาเข้ามาทำอะไรที่นี่!!

            เสียงพูดคุยที่ดังอยู่รอบตัว ปลุกพันไมล์ให้ตื่นมาจากความฝัน แม้ยังรู้สึกมึนงงแต่ประสาทสัมผัสยังรับรู้ถึงสัมผัสผ่าวร้อนที่ส่งผ่านมายังผิวกาย ทรวงอกคู่งามเหมือนจะเบ่งบานแย้มรับ การตอบสนองนั้นประดุจบัวงามรอหยาดน้ำฝน

            ความรู้สึกเสียวซ่าน สะท้านไหว ยังสั่นระริกอยู่บนผิวกายที่ร้อนผ่าว เมื่อขยับตัวสะโพกกลมกลึงยังสัมผัสได้ถึงความผ่าวร้อนแข็งแกร่งที่เบียดดุนอยู่ข้างกาย

            พันไมล์ก้มมองมือใหญ่ที่เกาะกุมทรวงอกงามราวกับเป็นเจ้าของนั้นด้วยความงุนงง พร้อมไล่สายตาเรื่อยจนถึงใบหน้าคมเข้ม ที่เรียบเฉยราวกับไร้ความรู้สึก สีหน้าของเธอแสดงความตกใจที่เห็นตัวเองอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับอัมราน แถมมือของเขายังมาเกาะกุมทรวงอกคู่งามของเธออย่างถือวิสาสะอีกด้วย หญิงสาวรีบปัดมือนั้นออกไป พร้อมกับกระชากผ้าห่มผืนใหญ่ที่คลุมกายอยู่นั้นให้มิดชิดขึ้นกว่าเดิม จากนั้นก็รีบผุดลุกขึ้นนั่งพร้อมกับหันไปถามเสียงกร้าว

            “คุณทำอะไรฉัน!!”