บทที่ 58

            เมื่ออยู่ด้วยกันเพียงลำพัง พันไมล์ได้เอ่ยถามจาบรินถึงสิ่งที่ยังคงค้างคาใจเธอ

            “คุณจาบรินช่วยบอกความหมายของวันบุหลันโซฮาหน่อยได้ไหมคะ ฉันเคยได้ยินคำนี้มาหลายต่อหลายครั้งแต่ไม่เคยรู้ความหมายของมัน และไม่รู้ว่ามันมีความสำคัญอย่างไรต่อบารัซ”

            “คืนวันบุหลันโซฮาเป็นวันที่ชาวบารัซทุกคนต่างก็ให้ความสำคัญโดยเฉพาะผู้หญิง” จาบรินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

            คิ้วเรียวสวยของพันไมล์ขมวดเข้าหากัน เพราะคำตอบที่ได้รับมานั้นไม่ได้ให้ความกระจ่างแก่เธอแต่อย่างใด ตรงกันข้ามกลับยิ่งทำให้เธองงหนักเข้าไปอีก ตอนนี้เธอรู้แค่ว่าชาวบารัซให้ความสำคัญกับวันบุหลันโซฮา แต่ยังไม่รู้ว่าวันดังกล่าวมีความสำคัญอย่างไร

            “มันเป็นวันที่ผู้หญิงบารัซรอคอย แต่เป็นวันที่ชายโสดซึ่งยังไม่พร้อม ที่จะแต่งงานมีครอบครัวกลัวเป็นที่สุด” แทนไทกล่าวเพิ่มเติม

            “เพราะอะไรหรือคะ...ทำไมพี่แทนถึงพูดแบบนั้น...ช่วยขยายความให้พายเข้าใจมากกว่านี้หน่อยได้ไหมคะ”

            “พูดง่ายๆ ก็คือคืนวันบุหลันโซฮาจะเป็นคืนที่ผู้หญิงบารัซ ขอเน้นว่าโสด สามารถที่จะเลือกผู้ชายที่ตนเองถูกใจได้ โดยการตีหัวแล้วลากเข้าบ้านอะไรทำนองนี้”

            “อะไรนะ! มีเรื่องแปลกๆ แบบนี้เกิดขึ้นจริงหรือคะ”

            “จริงครับคุณพาย”

            จาบรินเป็นผู้ตอบข้อซักถามนั้นด้วยสีหน้าจริงจัง แทนไทเองก็พยักหน้าเพื่อยืนยันคำตอบเดิม

            “มันเป็นความเชื่อมากว่าร้อยปีแล้วครับคุณพาย หนุ่มสาวคู่ไหนที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันในคืนวันบุหลันโซฮา นั่นหมายความว่าพวกเขาเป็นคู่ที่องค์เทพีรีฮานน่าอุ้มสมให้ครองคู่กัน สุดท้ายแล้วพวกเขาก็จะต้องแต่งงานกัน”

            จาบรินอธิบายให้เธอเข้าใจถึงความสำคัญของวันดังกล่าวอย่างชัดเจน

            “และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมชายโสดอย่างพวกจาบริน ถึงต้องเก็บตัวอยู่แต่ในที่พักในคืนวันดังกล่าว” แทนไทกล่าวเสริม

            พันไมล์มองหน้าพี่ชายสลับกับหน้าของจาบริน แม้จะรู้สึกหดหู่และทุกข์ใจกับเรื่องของตนเอง แต่เธอก็อดยิ้มไม่ได้

            "น่ารักจัง...ได้ครองคู่กันในคืนบุหลันโซฮา คืนที่พระจันทร์เต็มดวง โดยมีองค์เทพีรีฮานน่าอวยพรให้"

            แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่ในใจกลับปวดร้าว เมื่อคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับชีคอัมราน

            มันคืออุบัติเหตุทางเพศที่สุดท้ายจบลงด้วยคำว่า ‘รับผิดชอบเพราะหน้าที่’

            “แล้วเคยมีคู่ไหนที่ไม่ได้แต่งงานกันบ้างไหมคะ”

            “ที่ผ่านมายังไม่เคยมีครับ อย่างที่ผมบอกกับคุณพายมันเป็นความเชื่อ และถือเป็นธรรมเนียมประเพณีที่ปฏิบัติกันมานานกว่าร้อยปี”

            ฟังจากที่จาบรินพูดมาดูเหมือนว่าอัมรานและตนเอง จะเป็นหนุ่มสาวคู่แรกที่ทำลายธรรมเนียมประเพณีปฏิบัติที่มีมาแต่โบราณ แล้วมันจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่านะ แต่เธอก็พยายามสลัดความคิดในเรื่องนี้ออกไปจากหัวสมอง พร้อมกับบอกตัวเองว่ามันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะต้องกังวล วิตกกังวลไปก็เท่านั้นเพราะเธอไม่ใช่ชาวบารัซ คงต้องปล่อยให้ชีคอัมรานจัดการแก้ไขปัญหาของเขาเอง

            เมื่อออกมาจากห้องรับรอง อัมรานก็เดินตรงไปยังห้องที่ใช้ประกอบพิธีในวันนี้ ทุกย่างก้าวของเขานั้นดูมั่นคงและงามสง่าสมกับการเป็นผู้นำของบารัซ

            ชีคหนุ่มก้าวเข้าไปในห้องพิธีด้วยความมั่นใจ ทันทีที่เขาปรากฏตัวแสงแฟรชจากกล้องถ่ายรูปของพวกนักข่าวสว่างวาบขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ผู้สื่อข่าวที่มารอทำข่าวในวันนี้ต่างก็รัวชัตเตอร์เพื่อเก็บภาพของผู้นำบารัซ  อัมรานเดินไปนั่งข้างท่านผู้สำเร็จราชการด้วยมาดของของผู้นำที่ดูสง่าผ่าเผย

            หลังจากที่พิธีการต่างๆ ดำเนินไปจนเสร็จสิ้นลง ผู้สื่อข่าวขออนุญาตสัมภาษณ์ชีคหนุ่มเกี่ยวกับเรื่องที่กำลังเป็นข่าวอยู่ในขณะนี้ แต่ชีคหนุ่มส่งวาคิมมาเป็นตัวแทน เพื่อมาแจ้งเรื่องให้ผู้สื่อข่าวทราบเพียงสั้นๆ ว่า ขอให้นักข่าวทุกคนยุติการเผยแพร่ประวัติหรือเรื่องราวของพันไมล์ หากทุกคนทำตามที่บอก อีกไม่นานท่านชีคจะมีข่าวใหญ่กว่านี้มอบให้

            ฮาร์มาล์ยืนมองหมอหนุ่มให้สัมภาษณ์นักข่าว พร้อมกับดีนาสนายทหารคนสนิท

            "ท่านเหนือชั้นจริงๆ ครับ...คราวนี้ชีคอัมรานดิ้นไม่หลุดแน่" คนสนิทพูดขึ้นอย่างเอาใจ

            ฮาร์มาลตอบเพียงสั้นๆ "มันเป็นบทพิสูจน์...ระหว่างตำแหน่งผู้นำเผ่ากับหญิงคนรัก...เจ้าคิดว่าหลานข้าจะเลือกอะไร"

            จากนั้นก็เดินจากไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มปนสะใจ โดยไม่คิดจะฟังคำตอบ พร้อมกับครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่ในใจ

            ‘สำหรับอัมราน ผู้หญิงคนนี้ต้องมีฐานะไม่ธรรมดา หลานชายของเขาถึงได้อยากปกป้องเธอ’

            ทั้งที่รู้ว่าหากไม่ทำตามธรรมเนียมปฏิบัติ ก็อาจจะถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้นำเผ่า แต่ก็ยังไม่กลัว สงสัยเขาคงต้องจับตาดูพันไมล์เอาไว้

            การที่ท่านชีคออกมาปกป้องพันไมล์ ได้สร้างความเจ็บแค้นให้กับลัยลา หญิงสาวร้อนรุ่มไปด้วยความอิจฉา หัวใจของเธอเหมือนถูกแผดเผาไปด้วยไฟแห่งความริษยา เพราะการกระทำเหล่านั้นของท่านชีค ได้แสดงให้ทุกคนประจักษ์ว่าแท้จริงแล้วพันไมล์เป็นคนที่มีความสำคัญต่อตัวท่านผู้นำบารัซ ซึ่งเธอจะไม่มีวันยินยอมให้มันได้เสวยสุขกับชายที่เธอรักแน่

            ลัยลานำความอิจฉาริษยามาลงที่ลูกน้องคนสนิทของตนเอง

            “โอ๊ยๆๆ” สาวใช้ร้องและขยับหนีฝ่ามือพิฆาตของผู้เป็นนายกันพัลวัน

            "เป็นเพราะแก แกทำงานพลาด เจ็บใจนักดูซิท่านชีคออกโรงปกป้องมันขนาดนั้น” ลัยลาพูดพร้อมกับตรงเข้าทุบตีคนของตนอย่างไม่ปรานี เพื่อเป็นการระบายแค้นที่มันสุมทรวงอยู่ในขณะนี้

            "ข้ากลัวแล้วค่ะ...นายหญิงอย่าตีอีกเลย" คนรับใช้คนสนิทขอร้อง

            ลัยลามีสีหน้าบึงตึงดูน่ากลัว พร้อมกับคิดแค้นอยู่ภายในใจ

            “นังพันไมล์แกอย่าคิดว่าจะได้เสวยสุขกับท่านชีค ฉันจะทำทุกวิธีทางเพื่อที่จะขัดขวางความสุขของแก”