บทที่ 8

           

            หลังจากจัดการพาแม่จอมยุ่งกลับไปที่ห้องพักเสร็จเรียบร้อยแล้ว แทนไทก็เดินกลับมาสมทบกับเพื่อนทั้งสี่คนของเขา ซึ่งกำลังนั่งสนทนากันอยู่ภายในห้องรับรอง เมื่อจาบรินเห็นแทนไทเดินเข้ามาก็เอ่ยถาม

            “คุณพายถอดสร้อยเส้นนั้นได้ไหมแทน”

            แทนไทส่ายหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะหันไปขอโทษท่านชีคอีกครั้ง

            “ผมต้องขอโทษท่านชีคด้วยนะครับ ที่น้องสาวของผมมาก่อความวุ่นวายขึ้นที่นี่ หวังว่าท่านชีคคงจะไม่ถือสาหาความอะไรเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น”

            “เมื่อมันเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน เราก็ไม่คิดที่จะถือสาหาความอะไรน้องสาวของนายหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้วก็ให้แล้วกันไปอย่าเก็บมาใส่ใจเลย แต่นายต้องดูแลน้องสาวของนายให้ดี เพราะที่นี่มีหลายอย่างที่เปลี่ยนไปจากเดิม”

            “ขอบคุณนะครับท่านชีค ที่ไม่ถือสาหาความน้องสาวของผมในครั้งนี้”

            “พูดตามปกติก็ได้แทน ที่นี่มีแต่พวกเรากันเอง ไม่จำเป็นต้องมากพิธีหรอก”

            เมื่อบรรยากาศภายในห้องคลายความตึงเครียดลง วาคิมซึ่งนิ่งฟังอยู่นานก็ได้เปลี่ยนหัวข้อในการสนทนา

            “เราได้ยินพวกทหารพูดกันว่านายพ่ายแพ้ให้กับคุณพาย เรื่องนี้เป็นความจริงหรือเปล่ายะห์ซิน”

            เมื่อเพื่อนรักไม่ตอบ วาคิมก็เลยยิ่งมั่นใจว่าสิ่งที่เขาได้ยินมานั้นน่าจะมีมูลความจริง

            “ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่นายต้องพ่ายแพ้ให้กับผู้หญิง”

            “นั่นสิ ใครๆ ต่างก็รู้ว่าฝีมือการต่อสู้ของผู้พันยะห์ซินไม่เคยเป็นที่สองรองใคร นอกจากท่านชีคของพวกเราแล้วก็แทบจะหาคนที่มีฝีมือการต่อสู้ทัดเทียมกับนายได้ยากเต็มที” จาบรินเอ่ยสนับสนุนคำพูดของวาคิมด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

            ยะห์ซินทำสีหน้าปั้นยากเมื่อถูกเพื่อนๆ ล้อเลียน

            “อาจเป็นเพราะฉันประมาทฝีมือของคู่ต่อสู้ ก็เลยต้องพ่ายแพ้ให้กับเธอ”

            แต่เมื่อหันไปเห็นรอยยิ้มยวนกวนอารมณ์ของเพื่อนรักทั้งสอง ทำให้ยะห์ซินโต้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงขุ่น

            “ของแบบนี้ต้องเจอด้วยตัวเองเท่านั้นถึงจะเข้าใจ หรือนายอยากจะลองจาบริน” ยะห์ซินย้อนถาม

            จาบรินส่ายหัวพร้อมกับเอ่ยขึ้นลอยๆ “ขี้แพ้ชวนตี”

            “แพ้ผู้หญิงถือเป็นเรื่องน่าอับอาย แต่ที่มากกว่าความอายคือศักดิ์ศรี เหตุการณ์ในวันนี้ทำให้เห็นว่าทหารของเราอ่อนแอ ไร้ประสิทธิภาพ ผู้หญิงคนเดียวก็ยังไม่สามารถจัดการได้” อัมรานตำหนิเสียงต่ำ ใบหน้าของเขาเครียดขรึม

            องครักษ์ทั้งสามถึงกับเงียบกริบเมื่อได้ยินคำตำหนิของเจ้านายหนุ่ม

            ยะห์ซินและจาบรินต่างก็มองหน้ากัน เหมือนจะเกี่ยงกันพูด สุดท้ายยะห์ซินจึงพูดขึ้นว่า

            "พรุ่งนี้เช้าผมจะทำรายงานการฝึกทหารไปวางไว้ที่โต๊ะของท่านชีคครับ"

            อัมรานเลิกคิ้ว ทำให้ยะห์ซินต้องรีบพูดประโยคถัดมา

            “พร้อมเริ่มการฝึกตามแผนนั้นทันทีครับ”

            ยะห์ซินเห็นเจ้านายหนุ่มมีสีหน้าพึงพอใจ เขาก็เป่าลมเบาๆ ด้วยความโล่งใจ

            เมื่อทุกคนเริ่มเครียดชายหนุ่มสายเลือดไทยก็เลยพูดขึ้นว่า “มันเป็นเพราะน้องสาวจอมยุ่งของฉันเอง”

            แทนไททนไม่ไหวที่เพื่อนๆ ถูกเจ้านายตำหนิ ทำให้เขาต้องชี้แจงให้ทุกคนฟัง

            “เพราะพายยื่นมือเข้าไปยุ่งในเรื่องนี้ เลยทำให้ทุกคนถูกตำหนิ ถ้าน้องสาวฉันเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ เรื่องวุ่นวายอย่างในวันนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้น"

            จาบรินยิ้มด้วยสีหน้าชื่นชม "เป็นอย่างทุกวันนี้ก็น่ารักดี"

            ทำให้ทุกคนพร้อมใจกันหันกลับไปมองจาบริน

            “ชอบต่อยตีกับผู้ชายแบบนี้น่ะหรือที่นายบอกว่าน่ารักดีจาบริน เห็นตัวเล็กๆ อย่างนี้แต่ฝีมือไม่ธรรมดานะ พันไมล์เคยไปตะรุมบอลล้มผู้ชายตัวโตๆ มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แถมยังยิงปืนแม่นเป็นที่หนึ่ง"

            จาบรินเห็นทุกคนจ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาแปลกๆ ก็เริ่มร้อนตัว และรีบพูดแก้ตัวลิ้นแทบพันกัน

            "แค่ชื่นชม! หรือว่าพวกนายไม่ชื่นชมในความสามารถของเธอ” เขาหันไปถามเพื่อนรักทั้งสองเพื่อต้องการหาพวก

            ทุกคนได้แต่ยิ้มขันท่าทางชื่นชมจนออกนอกหน้าของจาบริน

            “ผมว่าคุณพายดูจะกล้าหาญมากกว่าผู้หญิงคนอื่นๆ นะครับ คงจะมีผู้หญิงไม่มากนักหรอกที่กล้าเผชิญหน้ากับคนร้ายด้วยมือเปล่าอย่างคุณพาย” วาคิมออกความคิดเห็น

            “ไม่แปลกหรอกวาคิม เพราะพายเป็นคนรักความยุติธรรมและชื่นชอบการต่อสู้ ถ้าพายเห็นอะไรที่มันไม่ถูกต้องพายจะไม่ยอมปล่อยให้มันผ่านไปง่ายๆ แน่ อย่างในกรณีนี้เป็นต้น พายไม่เคยเกรงกลัวใครไม่ว่าบุคคลผู้นั้นจะมีอิทธิพลมากแค่ไหนก็ตาม อีกไม่นานนักหรอกพวกนายก็จะได้สัมผัสกับสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวเอง” 

            คำตอบของแทนไทเรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของทุกคน นิสัยของเธอช่างแตกต่างจากผู้หญิงโดยทั่วไปที่พวกเขาเคยพบเจอ เพราะผู้หญิงโดยส่วนใหญ่ของบารัซจะเก่งในด้านการเย็บปักถักร้อย และเชี่ยวชาญในการดูแลปรนนิบัติผู้ชาย มากกว่าจะมาสนใจการฝึกอาวุธแบบนี้

            “ผู้หญิง!” อัมรานเอ่ยขึ้น “ยุ่งและเรียกร้องไม่สิ้นสุด”

            “ท่านชีคเล่นเหมารวมแบบนี้น้องสาวของผมก็แย่นะสิ ว่าแต่ผู้หญิงในสายตาของท่านชีคต้องเป็นแบบไหนหรือครับ” แทนไทเอ่ยถามด้วยความอยากรู้  

            “ก็ต้องเรียบร้อย อ่อนหวาน ช่างเอาอกเอาใจ หมั่นคอยดูแลปรนนิบัติผู้ชายและลูกๆ ของเธอ ทำหน้าที่ทุกอย่างได้แบบไม่ขาดตกบกพร่อง”

            “คุณสมบัติที่ท่านชีคพูดมาทั้งหมดไม่เคยมีอยู่ในตัวพันไมล์” แทนไทโต้ตอบกลับไปทันที

            “ผู้หญิงที่ชอบทำตัวห้าวหาญแบบพันไมล์ มีแต่จะก่อเรื่องยุ่งให้ผู้ชายปวดหัวไปวันๆ”

            คราวนี้แทนไทได้แต่หัวเราะ กับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของชีคอัมราน พันไมล์มาถึงบารัซไม่ทันจะครบยี่สิบสี่ชั่วโมงก็สร้างวีรกรรมจนเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด

            “เรื่องนี้ไม่เถียงครับ เพราะหนุ่มๆ แต่ละคนที่หลงเข้ามาจีบแม่ตัวยุ่ง พอเจอฤทธิ์เดชของนางเข้าไป ต่างก็พากันเข็ดขยาดชิ่งหนีกันแทบไม่ทัน ในระยะหลังก็เลยไม่มีใครกล้าที่จะเข้ามาจีบพาย ทุกวันนี้เลยครองตัวโสดและหันมาเกาะติดผมแทน”

            “ที่พวกเขาชิ่งหนีไป ไม่ใช่เพราะน้องสาวของนาย ขาดอะไรบางอย่างหรือแทน”

            “พายขาดอะไรหรือครับท่านชีค”

            “ขาดเสน่ห์!”

            “ถ้าพายมาได้ยินคำพูดนี้ของท่านชีคละก็ มีหวังได้อาละวาดบ้านพังแน่”

            ชีคหนุ่มยิ้มมุมปาก เขาคิดว่าผู้หญิงและผู้ชายมีศักยภาพต่างกัน ธรรมชาติจึงจัดสรรมาให้ผู้ชายเข้มแข็งและผู้หญิงเป็นเพศที่อ่อนแอกว่า เพื่อให้ผู้ชายได้ปกป้องคุ้มครองดูแลผู้หญิงของตัวเอง แต่ในกรณีของพันไมล์คงต้องเป็นข้อยกเว้น