หน้าหลัก / โรแมนติก / เด็กเลี้ยงของคุณอา / บทที่3  มาอยู่ในฐานะหลานก็แล้วกัน 

แชร์

บทที่3  มาอยู่ในฐานะหลานก็แล้วกัน 

ผู้เขียน: เลดี้พิ้งค์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-04-08 16:46:14

บทที่3 

มาอยู่ในฐานะหลานก็แล้วกัน 

ศิลาจำใจต้องพาเธอกลับมาที่บ้านอีกครั้งเพราะตนเองก็ไม่รู้ว่าจะพาเธอไปที่ไหนดี มาถึงเธอก็กลับมานั่งเงียบๆอยู่คนเดียว ศิลาเลยต้องปรึกษาเพื่อนอย่างนพดลที่รู้จักเรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี ไม่นานนพดลก็ขับรถเข้ามาหาศิลาถึงที่บ้าน

“ป้าผึ้งผมรบกวนเรียกน้องเจ้าขามาหน่อยครับ” นพดลเอนหลังไปกับพนักพิงของโซฟา เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยวันนี้เลยรู้สึกเหวี่ยงๆเหมือนคนแฮงค์ ไม่นานสาวน้อยก็เดินมานั่งที่พื้นกับคุณป้าแม่บ้าน 

“น้องได้เซ็นสัญญาอะไรกับซ่องนั่นไหม” นพดลถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลเพราะถ้าเธอได้เซ็นสัญญาทาสก็อาจจะหมดหวังที่จะช่วย 

“ยังนะคะแต่เพื่อนของหนูได้เซ็นแล้ว เมื่อคืนคุณเรียกหนูก่อนก็เลยไม่ได้เซ็นอะไรเลย” เจ้าขาบอกความจริงกับคุณทั้งสองไปจนหมดพร้อมกับเล่าเรื่องของเธอให้ฟังทำเอาทุกคนต่างเห็นใจกับชีวิตของเธอ เสียงร้องไห้ของคุณป้าแม่บ้านที่ร้องไห้เพราะสงสารสาวน้อยที่ชีวิตรันทดดังขึ้นจนศิลาต้องกุมขมับ 

“เอาไงดีวะ ต่อให้ไม่เซ็นสัญญามันก็ต้องตามเพื่อปิดปากอะ ยิ่งเรื่องตำรวจรู้เห็นเพราะรับส่วยด้วยมันไม่ปล่อยแน่ ๆ อันตรายพวกนี้มันมีอิทพลมากเกินไป” นพดลออกความเห็นทำให้เจ้าขารู้ชะตากรรมหากเธอยังอยู่ที่นี่ทุกคนอาจจะเดือดร้อนก็ได้ 

“งั้นเอาแบบนี้ช่วงนี้เรื่องมันยังร้อนอยู่ เธอก็อยู่ที่นี่ไปก่อนอยู่ในฐานะหลานของฉันก็ได้ อายุเธอเท่ากับนทีหลานชายฉันเลย” ศิลาถอนหายใจออกมาเพราะตอนนี้ตนต้องรับเลี้ยงเด็กคนนี้ไปก่อนจนกว่าจะหาที่ทางที่ปลอดภัยให้เธอได้ 

“ขอบคุณที่ช่วยหนูนะคะ” เจ้าขายกมือไหว้ทุกคนจากนั้นคุณป้าแม่บ้านก็พาเธอมานั่งคุยกันอยู่ในครัว 

ด้านศิลาที่นั่งมองอยู่ไกลๆก็แอบหวั่นใจที่มีสาวน้อยเข้ามาอยู่ในบ้านแถมเพื่อนรักอย่างนพดลก็แอบหมายปองเธออยู่ห่างๆ ยิ่งถ้าริต้าแฟนสาวของตนรู้เรื่องก็คงไม่ยอมอาจจะได้มีปากเสียงกันอีก 

“มึงคิดอะไรอยู่วะไอ้ศิลา” นพดลหันมาถามเพื่อนที่นั่งเครียดอยู่ข้างๆ

“กูกลัวริต้าจะไม่โอเค กูอาจจะต้องโกหกว่าเจ้าขาเป็นหลานสาวกูไม่งั้นริต้าวีนแน่” ชายหนุ่มตอบอย่างเหนื่อยๆเพราะตนรู้จักนิสัยของแฟนสาวเป็นอย่างดี

“หรือมึงจะให้ไปอยู่กับกูล่ะ” คำถามของนพดลทำเอาศิลามองหน้าอย่างห่วงๆขืนปล่อยไปเจ้าขาคงไม่รอดแน่  

กลางดึกคืนนั้นเจ้าขายังคงเตรียมหั่นผักเพื่อเก็บไว้ทำอาหารเช้าให้เจ้าของบ้านจนกระทั้งศิลาเดินมาเอาน้ำจึงเดินเข้ามานั่งคุยเรื่องสำคัญกับเจ้าขาให้รู้เรื่อง

“เจ้าขาฉันจะขอร้องให้เธออยู่ที่นี่ในฐานะหลานสาวของฉันก่อนนะ เรียกฉันว่าคุณอาก็ได้หลานชายฉันก็เรียกฉันว่าอา” สาวน้อยมองหน้าอย่างครุ่นคิดแต่ก็พยักหน้าเป็นคำตอบ สายตาบ้องแบ๊วของเธอมันดูไร้เดียงสาจริงๆ 

“ลองเรียกสิ เรียกให้ชินล่ะ” ศิลากำชับให้เจ้าขารับรู้เธอจึงรวบความความกล้าเปล่งเสียงเรียกออกมาด้วยน้ำเสียงที่น่ารัก 

“คุณอา...” 

“อื้อออ” ผมรีบหยิบขวดน้ำจากนั้นก็เดินขึ้นมาบนห้องเพื่อเตรียมพักผ่อน พรุ่งนี้ผมมีงานต้องทำส่วนเจ้าขาก็คงต้องฝากให้ป้าผึ้งดูแลไปก่อนป้าผึ้งเองก็ดูเอ็นดูเธอเหมือนกัน 

หลายวันผ่านไป...

ทุกคนในบ้านเริ่มสนิทกับเจ้าขามากขึ้นเธออยู่ที่นี่ก็ช่วยทำงานบ้านทุกอย่าง ทั้งปัด กวาด เช็ดถู ซักผ้ารีดผ้าที่สำคัญเธอยังทำอาหารทั้งเช้าและเย็นกาแฟก็ชงให้ชายหนุ่มไม่เคยขาด อยู่รอจนกว่าชายหนุ่มจะเลิกงานกลับมาบ้าน 

“สงสัยฉันคงต้องให้เงินเดือนเธอบ้างแล้วล่ะ” ผมมองงานบ้านที่เธอทำ ถ้าล้างรถกับทำสวนเป็นเธอคงทำไปแล้ว 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณอา แค่นี้หนูก็ไม่รู้ว่าชาตินี้จะตอบแทนหมดหรือเปล่า” เจ้าขาตอบด้วยน้ำเสียงที่เจียมตัวแต่ศิลากับหยิบกระเป๋าตังออกมาจากกระเป๋ากางเกง แบงค์สีเทาจำนวนสองใบถูกดึงออกมาและส่งให้เจ้าขา แม้เธอจะชักมือกลับเธอไม่กล้าที่จะรับ การที่เธอมีที่นอนมีข้าวให้กินมันก็เพียงพอแล้ว

“เอาไว้ซื้อเสื้อผ้าซื้อของใช้ส่วนตัว เวลาไปตลาดกับป้าผึ้งจะได้ไม่ต้องขอป้าผึ้ง” ชายหนุ่มยื่นเงินให้เจ้าขาอีกครั้งพร้อมสงสายตาเชิงบังคับให้เธอรับไป 

“ขอบคุณค่ะคุณอา” สาวน้อยยกมือไหว้ศิลาก่อนจะรับเงินมาเก็บไว้ สองขาเล็กๆก็รีบไปจัดโต๊ะอาหารให้เจ้าของบ้านที่พึ่งกลับมาเหนื่อย ๆ น้ำส้มและปลานึ่งมะนาวถูกนำมาเสิร์ฟไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ 

“เจ้าขาไปนอนเถอะลูกเดี๋ยวตรงนี้ป้าจัดการเอง วันนี้ทำงานมาทั้งวันแล้ว” ป้าผึ้งไล่ให้สาวน้อยที่นั่งหาวจนน้ำตาเล็ดไปนอนซึ่งเจ้าขาก็ยอมไปนอนแต่โดยดี เมื่อสาวน้อยเดินไปจนพ้นสายตาป้าผึ้งก็รีบรายงานความขยันให้เจ้านายที่กำลังทานข้าวได้ฟัง 

เจ้าขาเรียบจบแค่ม.6 เธอเคยทำงานเป็นผู้ช่วยพ่อครัวที่ร้านอาหารแต่พอมีคนมาติดต่อขอรับเธอไปอุปการะแถมยังจะส่งเธอเรียนต่อเธอก็เลยยินยอม คนดูแลที่บ้านเด็กกำพร้าบอกว่าคนที่ชื่อลดาจะมารับเด็กที่บ้านเด็กกำพร้าปีละ1คน แต่พอเธอมาก็ถึงได้รู้ว่ามันคือการเอาเด็กมาขายในซ่อง 

ชีวิตของเธอลำบากมามากพอแล้วศิลาเลยตัดสินใจว่าจะขอดูพฤติกรรมของเธอไปก่อนหากมีความมานะไม่ใช่เด็กเที่ยวเตร่เรื่องเรียนต่อก็คงไม่ใช่ปัญหา 

วันต่อมา...

เจ้าขาเดินออกมาจากในครัวก็เห็นเจ้าของบ้านกำลังนั่งทำงานอยู่บนโต๊ะอาหารเธอจึงยกกาแฟมาเสิร์ฟพร้อมกับคุกกี้ที่เธอทำตอนว่างๆ

“คุกกี้อร่อยอะ ซื้อมาจากไหน” เพียงแค่หยิบใส่ปากศิลาก็รับรู้ถึงราชาติที่กำลังพอดี หอมเนยไม่หวานมากไม่เลี่ยนด้วย 

“คุณอาขา...คุกกี้พวกนี้หนูทำเองค่ะ” เจ้าขายิ้มด้วยความดีใจศิลาจึงเลิกคิ้วมองอย่างเหลือเชื่อ สายตาบ้องแบ๊วของเจ้าขามันทำให้ศิลาต้องหลบสายตาอีกครั้ง เจ้าขาเลยขอตัวไปทำงานอย่างอื่นต่อโดยมีสายตาของเจ้าของบ้านมองมาเป็นระยะ 

“วันนี้คุณศิลาไม่ได้ไปทำงานหรือคะ ป้าจะได้เตรียมกับข้าวไว้” 

“ครับ ผมหยุดสองวันว่าจะพาริต้าไปเที่ยวหน่อย ช่วงนี้ทำแต่งานไม่มีเวลาให้เธอเลย” 

“ไม่พาเจ้าขาไปด้วยล่ะคะ อยู่แต่บ้านทำงานบ้านจนไม่มีอะไรจะทำแล้ว” 

“อยู่บ้านนี่แหละ เดี๋ยวผมหาหนังสือมาให้เธออ่านเผื่อว่าจะเรียนต่อจะได้ทันคนอื่นเขา” ศิลามองไปที่สาวน้อยตอนนี้เธอกำลังจัดเรียงของที่ป้าผึ้งซื้อมาใส่ตู้อย่างเป็นระเบียบ 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่33 ตอนพิเศษ

    บทที่33ตอนพิเศษ เวลาผ่านไปจนกระทั้งเจ้าขาเรียนจบ เธอได้เข้ามานั่งทำงานเป็นเลขาของศิลาคอยดูแลงานของศิลาที่โรงแรม เธอเก่งเรื่องบัญชี การเงินและยังมีความรอบคอบในการทำงานศิลาเลยไว้ใจให้เธอดูแลงานในส่วนของตน“หนูเจ้าขา...” เสียงเรียกที่ทำให้เจ้าขาต้องหันไปมอง นั่นก็คือเอกภพผู้เป็นพ่อของเธอ เธอเลยยกมือไหว้จนเอกภพต้องเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา“พ่อขอคุยด้วยได้ไหม พ่ออยากคุยกับหนู 18ปีที่พ่อไม่เคยเจอหนูเลย 4ปีที่หนูไม่คุยกับพ่อ ฟังพ่อหน่อยได้ไหม” หยดน้ำตาของเอกภพทำให้เจ้าขาต้องยอมฟัง ทั้งสองเลยเดินมาจุดชมวิวของโรงแรมเพื่อจะได้คุยกัน“หนูมีเวลาแค่10นาที คุณอาจะมารับหนูแล้ว” ฉันมองนาฬิกาที่ข้อมือทำให้คุณพ่อต้องรีบพูดให้ทันเวลา“ตอนนั้นพ่อรู้ว่าแม่หนูท้องแต่สมัยนั้นมันไม่เหมือนสมัยนี้นะลูก พ่อเป็นดาราค่ายไม่ให้มีแม้แต่แฟน พอมีข่าวว่าพ่อทำแม่หนูท้องพ่อก็ถูกเก็บตัว เงินทองก็ถูกผู้จัดการเก็บจนเป็นสาเหตุที่ทำให้แม่หนูต้องไปพึ่งใบบุญกับสุชาติอดีตผู้ช่วยผู้กำกับแต่ทางค่ายกลัวว่าจะเกิดปัญหาตามมาเลยให้ทั้งสองคนไปอยู่ที่อื่น หลังจากนั้นพ่อติดต่อแม่หนูไม่ได้อีกเลย พ่อเสียใจมากกว่าจะทำใจได้ก็มารู้ตัวว่าตัวเองเ

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่32 จุดจบของคนเลว...

    บทที่32จุดจบของคนเลว...[คุณอา....]เสียงเรียกสุดท้ายที่ศิลาได้ยินมันช่างบีบหัวใจเหลือเกิน ศิลาขับรถมากับหลานชานตอนนี้คนของพี่ชายกำลังเดินทางไปที่ซ่องนรกนั่น ขนาดเสียงของเจ้าขาเงียบไปแล้ว พวกมันก็ยังไม่หยุดซ้อม กะจะเอาให้ตายเลยหรือไงจะแจ้งตำรวจท้องที่ก็คงไม่ได้เรื่องพวกมันเป็นพวกเดียวกันในเมื่อมันชอบความป่าเถื่อนงั้นก็ต้องให้พี่ชายผมจัดการต่ออย่างป่าเถื่อนเหมือนกันตอนนี้คนของพี่ชายผมถึงซ่องนรกนั่นแล้วเพียงแค่ผมเดินลงจากรถเด็กคุมซ่องก็ออกมาต้อนรับแต่ผมไม่สนใจและไม่ฟังใคร ผมต่อยจนไอ้เด็กคุมซ่องล่วงไปกองที่พื้น จากนั้นคนของพี่ชายผมก็เข้าไปกระทืบการ์ดในซ่อง สาวๆที่ยืนดูอยู่ก็ช่วยกันทุบตีพวกมันเอาให้สาแก่ใจกับสิ่งที่พวกมันทำให้พวกเธอตกนรกทั้งเป็น“อามีห้องอยู่ด้านหลังด้วย” นทีหยิบขวดเหล้าติดมือมาด้วยงานนี้ฟาดได้ฟาด ฟาดให้หมดไม่สนลูกใคร ผมลองพยายามเปิดประตูแต่มันล็อคผมเลยต้องถีบสุดแรงจนประตูเปิดออก แต่สิ่งที่ผมเห็นมันนรกชัดๆ เด็กน้อยอายุไม่ถึง10ขวบกำลังนั่งกอดกันร้องไห้นี่พวกมึงขายยันเด็กเลยหรือไงวะ!“เชี่ย!! อาแบบนี้เราต้องช่วยเด็กๆนะอา” นทีรีบเข้าไปดูเด็กน้อยที่นอนหมดแรงอยู่ที่พื้น“อ

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่31 เจ้าขาหายไป

    บทที่31 เจ้าขาหายไปฉันกลับมาบ้านโดยมีคุณนทีขับรถมาส่งส่วนตัวคุณนทีเองต้องไปหาคุณพ่อที่โรงแรมที่คุณอาเคยพาฉันไปมา คุณอาก็ติดเคสผ่าตัดแต่ฉันก็ไม่ลืมส่งข้อความไปบอกว่ากลับมาบ้านแล้ว คุณอาเลยส่งสติ๊กเกอร์ส่งจูบมาแทนการตอบ คงจะยุ่งมากเลยสินะช่วงพระอาทิตย์กำลังจะตกดินฉันเดินออกมารับลมข้างนอกโดยมีลุงเรืองลดน้ำต้นไม้อยู่อีกฝั่ง คุณอาเคยบอกว่าที่ยอมซื้อบ้านหลังใหญ่อย่างกับคฤหาสน์เพราะอนาคตคุณอาอยากมีลูกหากวันข้างหน้าลูกๆมีครอบครัวก็อยากให้อยู่ด้วยกันที่นี่ คุณอาเป็นผู้ชายอบอุ่นซึ่งฉันก็เป็นเด็กที่ขาดความอบอุ่น ฉันเลยรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้อยู่กับคุณอา“นี่เธอ!!”เสียงเรียกดังออกมาจากด้านนอกเจ้าขาจึงหันไปมองพอเห็นเป็นคุณริต้าเธอก็เตรียมจะหนีเข้าบ้านแต่กับถูกห้ามเอาไว้เสียก่อน“ฉันเอาของมาคืนศิลาไม่ต้องห่วงฉันเลิกกันขาดแล้ว ออกมาขนไปไว้ให้ศิลาด้วยมีแต่พวกเสื้อผ้ากับเอกสารคนไข้ที่ศิลาลืมไว้ที่คอนโดฉัน เคสใหญ่อาทิตย์หน้าศิลาต้องใช้มัน” เจ้าขาหันไปมองลุงเรืองที่ยืนหันหลังอยู่อย่างน้อยมีอะไรก็คงเรียกทันเธอจึงเดินมาเปิดประตูเพื่อออกไปรับของปัก!! ของแข็งฟาดเข้าที่ท้ายทอยทำให้เจ้าขาล้มลงไป ร่างของเ

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่30 อีกะ....เบอร์ตอง

    บทที่30อีกะ....เบอร์ตองกลับมาถึงบ้านผมก็เห็นหลานชายเดินออกมาพร้อมกับโบ้ยหน้าเข้าไปในบ้านไม่นานเสียงเรียกชื่อผมก็ดังออกมา อยากถอยรถออกไปจากบ้านจังเลย ริต้ารีบวิ่งมาหาผมพร้อมกับทำท่ารังเกลียดเจ้าขาสุดฤทธิ์“มาทำไมอีกริต้า!!” ผมดุเธอพร้อมแกะมือที่เกาะแขนผมออก แต่เธอกลับไม่ยอมยังคงเกาะเป็นปลิงอยู่แบบนั้น“ศิลาคะ เด็กคนนี้มันเคยทำงานซ่องมาก่อน ไม่เชื่อคุณดูนี่สิคะ” รูปของเจ้าขาตอนที่เธอโดนบังคับให้ถ่ายรูปโปรโมทในเว็บเพื่อขายบริการ ชุดนี้มันเป็นชุดที่ศิลาได้เจอกับเธอและช่วยเธอออกมาจากที่นั่นเจ้าขาเริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีนทีเลยดึงเธอมาหลบด้านหลังและปล่อยให้ริต้าแสดงอาการรังเกียจเจ้าขาออกมา ยิ่งเธอแสดงออกมาเท่าไหร่สีหน้าของศิลาที่มองเธอก็เปลี่ยนไปด้วย“ริต้าเรื่องนี้ผมรู้อยู่แล้ว ผมเป็นคนช่วยเจ้าขาออกมาและพาเธอไปแจ้งตำรวจ เจ้าขาน่าสงสารผมเลยรับเธอมาอยู่ด้วย ทำความเข้าใจใหม่นะ” ศิลาดึงแขนของริต้าออกอย่างไม่ใยดีแต่ริต้ากับไม่ยอมจบ“คุณรับไปได้ยังไงมันผ่านผู้ชายมาเป็นร้อยแล้วแต่คุณกลับคว้ามันมาทำเมีย ทำไมคะรสชาติบนเตียงมันคงช่ำชองมากเลยสิคุณถึงได้หลงอีกะหรี่นี่จนไม่ฟังริต้าเลย!!”เจ้าขาตกใจกับคำ

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่29 มีความเป็นไปได้ว่าเธอจะเป็นลูกของ....

    บทที่29มีความเป็นไปได้ว่าเธอจะเป็นลูกของ....ผมเดินมายังห้องประชุมตอนนี้พี่ชายผมกำลังอ่านแฟ้มงานอยู่แต่พอเห็นหน้าผมก็เอาแต่ล้อเลียนเรื่องระเบียง บ้าบอใครเขาจะไปทำอะไรกันตรงนั้นนนนนตอนนี้ผู้ถือหุ้นและผู้บริหารในเครือของโรงแรมทยอยเดินทางเข้ามาแล้ว ผมเลยหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านเพื่อดูผลไตรมาสของโรงแรมเห็นแบบนี้มันน่าพาเจ้าขาไปเที่ยวต่างประเทศจังเลย“วันนี้ผมพาผู้ถือหุ้นคนใหม่เข้ามาร่วมประชุมกับพวกเราด้วยนะครับคุณศรุต” เสียงของทีมกฎหมายที่เดินเข้ามาเอ่ยขึ้นทำให้ทุกคนในห้องประชุมต้องหันไปมองผู้ชายที่อยู่ด้านหลัง“คุณเอกภพ” ศิลาใจเต้นตึกๆเมื่อเช้าพึ่งจะคุยกับเจ้าขามาแท้ๆเธอไม่อยากรับรู้เรื่องของพ่อแม่ที่ทอดทิ้งเธอไปแต่ทำไมฟ้าถึงได้พาคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเธอเข้ามานัก“สวัสดีครับทุกคน” รอยยิ้มที่ดูอบอุ่นกิริยามารยาทมันใช่เลย ศิลาเริ่มขยับตัวเพราะความกังวลจนพี่ชายต้องใช้เท้าสะกิดเบาๆเมื่อการประชุมเริ่มขึ้นทุกคนก็ช่วยกันแสดงความคิดเห็น เอกภพเองก็มีความคิดดีๆออกมานำเสนอมากมายซึ่งมันเป็นเรื่องที่ดีมาก เอกภพมีบริษัททัวร์จึงตอบสนองต่อกิจการของศรุตและศิลา แต่การประชุมครั้งนี้ศิลายกให้พี่ชายที่เป็น

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่28 อะไรคือเรื่องจริง

    บทที่28อะไรคือเรื่องจริงศิลาเดินเข้ามาหาพี่ชายที่นั่งหมุนเก้าอี้ไปมาจนน่ารำคาญ สายตาของศรุตจ้องมองหน้าน้องชายที่ดูหลงเมียเด็กเหลือเกินเห็นแล้วหมั่นไส้ ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกโยนมาบนโต๊ะศิลาเลยหยิบขึ้นมาเปิดดูด้วยความสงสัย“อะไรวะเนี่ย” นี่มันรูปแอบถ่ายเจ้าขาทั้งนั้นเลย แถมยังมีประวัติของเธอด้วย ผมมองหน้าพี่ชายที่กำลังหยิบเอกสารอีกซองโยนให้ผม แต่พอเปิดดูมันกับเป็นประวัติแม่ของเธอ“อันแรกริต้าจ้างนักสืบเอกชนให้ตามสืบเรื่องของเมียมึง ส่วนกูให้คนของกูสืบเรื่องพ่อแม่ของเด็กคนนี้แล้ว แม่ของเธอเคยเป็นนางแบบแต่ยังไม่ทันดังก็ดับ มีข่าวว่าไปกุ๊กกิ๊กกับดารารุ่นใหญ่ที่ชื่อเอกภพบางคนก็บอกว่าแม่ของเด็กคนนี้ท้อง บางคนก็บอกว่าถูกแฟนคลับของคุณเอกภพตามไปทำร้ายร่างกาย แต่กูคิดว่าน่าจะเป็นอย่างแรกมากกว่า”“พี่จะบอกว่าเจ้าขามีสิทธิ์เป็นลูกของคุณเอกภพเหรอ” ผมมองเอกสารอย่างละเอียดอีกครั้งแถมรูปของเจ้าขากับดารารุ่นใหญ่คนนี้ก็มีความคล้ายคลึงกัน“มึงว่าแปลกไหมล่ะ สามีของแม่เธอเป็นคนขับรถให้นักการเมืองท้องถิ่นที่บ้านเกิด ส่วนแม่ของเธอแต่งงานใหม่กับชาวต่างชาติ แต่นี่ไม่เคยคิดติดต่อมาเลยมีงานมีการทำทั้งคู่” สิ่งที

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่9 ถ้าอาบอกว่าอยากกินเธอล่ะ NC 

    บทที่9ถ้าอาบอกว่าอยากกินเธอล่ะ NC ฉันเดินขึ้นมาชั้นบนเพื่อเตรียมน้ำใส่อ่างให้คุณอา แต่วันนี้คุณอาดูแปลกๆไปสายตามองฉันตลอดเวลาเลย อยากจะถามว่าโกรธฉันหรือเปล่าก็ไม่กล้ายังไงก็ต้องโกรธอยู่แล้วหรือฉันควรจะง้อคุณอา ขอโทษไปแล้วก็ยังไม่หายโกรธเลย “คุณอาน้ำเต็มแล้วค่ะ” ฟองสบู่ในอ่างน้ำที่เกิดมาทั้งชีวิต

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่8  ไปไหนไม่ยอมบอก

    บทที่8 ไปไหนไม่ยอมบอกกลางดึกคืนนั้น...เสียงกุกกักดังมาจากในครัวศิลาที่เดินออกมายืนฟังห้องของหลานชายก็รีบเดินลงมาดูจึงได้เห็นว่าหลานชายกำลังช่วยหลานสาวนอกสายเลือดทำอาหารดึกป่านนี้มันใช่เวลากินหรือไงกัน ศิลาเดินเข้ามาเงียบๆทำให้เจ้าขาหันมามองด้วยความตกใจ“ว้ายย คุณอา!” หัวใจแทบจะหล่นไปที่ตาตุ่มมาไ

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่7 ฉันเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แล้ว

    บทที่7ฉันเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แล้วศิลาเดินออกมานั่งรอที่โต๊ะอาหารจนกระทั้งเจ้าขาเดินเข้ามาในครัว สายตาของศิลายังคงมองการทำอาหารของเจ้าขาไม่ละ เธอหยิบผักออกมาหั่นจากนั้นก็แช่น้ำไว้ กุ้งที่ถูกแกะใส่กล่องไว้ถูกหยิบออกมาวางเป็นระเบียบ กระทะถูกตั้งไว้บนเตาตามด้วยน้ำมันรำข้าวนิดหน่อย กระเทียมสับถูกเ

  • เด็กเลี้ยงของคุณอา   บทที่6  ความเมาเป็นเหตุ

    บทที่6 ความเมาเป็นเหตุวันต่อมา ศิลาลงมาข้างล่างก็เห็นป้าผึ้งกำลังจัดโต๊ะรอมองเข้าไปในครัวก็ไม่เห็นเจ้าขาจะถามก็ไม่กล้าจึงเดินมานั่งรอที่โต๊ะเผื่อเธอจะยกกาแฟมาเสิร์ฟเหมือนทุกวัน แต่ทุกอย่างกับผิดคลาดเพราะวันนี้ป้าผึ้งทำทุกอย่างเองโดยไม่มีเด็กตัวเล็กเข้ามาวุ่นวายเลยอาหารเช้าวันนี้ไม่อร่อยเหมือนทุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status