LOGINShare
บทที่ 45 ฟื้นไข้
publish date:
2026-10-23 18:00:52ยามสายของเช้าวันถัดมา แสงแดดอุ่น ๆ ทอประกายผ่านบานหน้าต่างฉลุลายเป็นรูปกิ่งเหมย สาดส่องผ่านผ้าม่า
Latest chapter
เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ บทที่ 46 ใครช่วยข้าไว้?
“แล้วเจ้าเป็นอย่างไรบ้างล่ะ?” จวินลู่เอินถามพลางทรุดตัวลงนั่งบนเตียง“ก็ดีขึ้นมากแล้ว พิษไข้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก” เสิ่นม่านอวี้บอกยิ้ม ๆ “ในเลือดข้ามีแต่แอลกอฮอล์ มันฆ่าเชื้อได้”จวินลู่เอินมองค้อนตาคว่ำ “งั้นชาตินี้ ทั้งข้าและเจ้าก็คงไม่มีทางป่วยไข้ตายหรอก ดื่มเหล้าแทนน้ำกันเสียขนาดนั้น!”“จริงสิ... ว่าแต่เรื่องที่เรือสำราญฟู่กุ้ยเป็นอย่างไรบ้างเล่า?” เสิ่นม่านอวี้ถามอย่างนึกขึ้นได้เพราะที่พวกนางสองคนปลอมตัวไปเป็นเสี่ยวเอ้อร์บนเรือสำราญฟู่กุ้ยก็เพื่อจับตามองเรื่องราวให้เป็นไปตามนิยาย หากเกิดสิ่งใดผิดเพี้ยนขึ้นมาจะได้แก้ไขทัน...พวกนางตั้งใจจะไปสังเกตการณ์จริง ๆ นะ... ไม่ได้มีความอยากรู้อยากเห็นเลยแม้แต่น้อย!“ก็เป็นไปตามนิยายที่ข้าเขียน ทางการเข้ามาสืบสวน แต่ก็ไม่พบพิรุธใด จึงสรุปให้เป็นอุบัติเหตุเท่านั้น สำหรับคนที่ตกน้ำก็สามารถช่วยชีวิตขึ้นมาได้ครบทุกคน โชคดีที่ชางเอ๋อร์และท่านน้ามู่อวี่อยู่ที่นั่น จึงได้สั่งการให้คนเร่งลงมาช่วยเหลือชาวบ้านได้อย่างรวดเร็ว”เสิ่
เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ บทที่ 45 ฟื้นไข้
ยามสายของเช้าวันถัดมา แสงแดดอุ่น ๆ ทอประกายผ่านบานหน้าต่างฉลุลายเป็นรูปกิ่งเหมย สาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวสะอาดตาเข้ามาในห้องไป๋อวิ๋นที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานสงบจิตเสิ่นม่านอวี้ค่อย ๆ ปรือเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ความทรงจำสุดท้ายของนางคือผิวน้ำที่เย็นเฉียบและความมืดมิดที่เข้าครอบงำ ทว่ายามนี้เมื่อลองขยับกายดูกลับพบว่าอาการไข้และไอเย็นที่เคยรุมเร้าลดน้อยถอยลงไปมากร่างกายเบาสบายขึ้นจนน่าประหลาดใจ แขนขาที่เคยอ่อนแรงเริ่มกลับมามีกำลัง ส่งสัญญาณว่าตลอดช่วงเวลาที่นางสลบไปนั้น ได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดีนางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องด้วยความมึนงง ทว่าสายตากลับสะดุดเข้ากับร่างของบุรุษหนุ่มในชุดสีขาวนวลที่กำลังนอนฟุบหน้าหลับใหลอยู่ข้างเตียงกว้าง ใบหน้าของเขาดูนุ่มนวลหมดจด แต่ใต้ตากลับคล้ำลงแฝงไปด้วยความอ่อนล้าจาง ๆ มือหนึ่งของเขายังคงจับชายผ้าห่มของนางไว้หลวม ๆ ราวกับกลัวว่านางจะหายไป“สือเอ๋อร์...” เสิ่นม่านอวี้เปล่งเสียงเรียกแผ่วเบา ลำคอแห้งผากทว่าน้ำเสียงนั้นกลับดังพอที่จะทำให้คนที่หลับลึกสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที“พี่หญิง
เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ บทที่ 44 พักผ่อน
เงาร่างสูงใหญ่พุ่งทะยานผ่านกำแพงสูงข้ามเข้าสู่เขตท้ายจวนองค์หญิงใหญ่อย่างโจ่งแจ้ง โดยที่ไม่มีองครักษ์หน้าไหนกล้าเข้ามาห้าม ก่อนจะทิ้งตัวลงตรงหน้าเรือนซวงซิงเกอ ซึ่งเป็นเรือนพักของสองแฝดแห่งราชวงศ์จวิน ตัวเรือนภายนอกดูโอ่อ่า ทว่าแบ่งแยกปีกซ้ายขวาออกเป็นสองฝั่งเอกเทศกันอย่างชัดเจน เพื่อรองรับสองตัวตนที่แตกต่างกัน“ตามหมอหลวงมา! ด่วนที่สุด!” เสียงทุ้มต่ำตวาดก้องท่ามกลางความเงียบสงบภายในจวนองค์หญิงใหญ่เมื่อบ่าวและสาวใช้เห็นว่าเจ้านายกลับมาในสภาพที่เปียกปอน ทุกคนก็รีบวิ่งวุ่นโกลาหลทันที จวินหลิงชางไม่สนใจสายตาใคร เขาเตะประตูเปิดออกแล้วก้าวฉับ ๆ พาร่างของเสิ่นม่านอวี้ตรงเข้าสู่ปีกฝั่งซ้ายของเรือน ตรงไปที่ห้องมั่วเยี่ยของเขาห้องมั่วเยี่ยคือห้องส่วนตัวของ ‘จวินหลิงชาง’ ฝาแฝดผู้พี่ที่เป็นผู้สำเร็จราชการ ตกแต่งด้วยเครื่องเรือนสีดำสนิทแฝงความดุดันเฉกเช่นแม่ทัพจับศึก ผนังห้องประดับด้วยกระบี่โบราณและแผนที่ทางการทหาร มีกลิ่นอายของไอสังหารและอำนาจดิบเถื่อนแผ่ซ่าน บนโต๊ะหนังสือมีหน้ากากอสูรเทาเที่ยวางทิ้งไว้อยู่หลายอันซึ่งตรงข้ามกับปีกฝั่งขวาอย
เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ บทที่ 43 เราเป็นเหยื่อ
ห่างออกไปตรงมุมมืดของกราบเรือชั้นหนึ่ง ท่ามกลางเสียงหวีดร้องและหยาดน้ำที่สาดกระเซ็น เสิ่นหยางมี่กำผ้าเช็ดหน้าในมือแน่นจนนิ้วซีดขาวดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความขัดใจและตื่นตระหนกอย่างปิดไม่มิด ยามเมื่อเห็นหลินหว่านฉิงถูกฉุดกระชากกลับขึ้นมาบนกราบเรือได้อย่างปลอดภัยด้วยฝีมือของสาวใช้ชั้นต่ำ แทนที่จะเป็นไปตามแผนการที่นางอุตส่าห์วางไว้“พังหมดแล้ว... แผนการพังหมดแล้ว!” ฉู่เชี่ยนเชี่ยน สหายสนิทที่ยืนขนาบข้างกระซิบด้วยความผิดหวัง เมื่อเห็นว่าเหตุการณ์จะดูชุลมุนอย่างที่ตั้งใจ แต่ทว่ากลับไม่ได้ผลอย่างที่วาดหวังฟางลี่เซียนถอนหายใจ หรี่ตาลงอย่างหงุดหงิด “เสียแรงที่อุตส่าห์ให้สาวใช้ของข้าไปเอาสุราแรงราดใส่เตาถ่านจนโกลาหล ร้องตะโกนว่าไฟไหม้ เพื่อล่อให้ลงมา แล้วผลักนางตกน้ำ...”“นั่นสิ ข้าจะได้แสร้งแสดงความมีน้ำใจ ทำทีไปแจ้งคุณชายหยางให้กระโดดน้ำลงไปช่วยนางขึ้นมาต่อหน้าธารกำนัลเสียหน่อย” หนานฉินบ่น “หากเนื้อตัวแนบชิดกันกลางลำน้ำเช่นนั้น ต่อให้จวนโหวจะรักศักดิ์ศรีเพียงใด หลินหว่านฉิงก็ต้องแต่งให้คนเสเพลเช่นเขาเพื่อล้างมลทิน! แต
เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ บทที่ 42 พากลับจวน
จวินหลิงชางพุ่งตัวผ่านสายน้ำเข้าประชิดร่างบางที่เริ่มหมดแรงและกำลังจะจมดิ่ง เขาเอื้อมตวัดแขนแกร่งโอบรัดเอวบางของเสิ่นม่านอวี้ไว้แน่น ร่างของหญิงสาวนุ่มนิ่มทว่าเย็นเฉียบจนใจเขาหายวูบชายหนุ่มพาตัวนางผุดขึ้นเหนือผิวน้ำ เสิ่นม่านอวี้สำลักน้ำไอโขลก ๆ ใบหน้าขาวซีดไร้สีเลือด ดวงตาเรียวปิดปรือก่อนจะหมดสติสลบไสลไปในอ้อมแขนของเขาจวินหลิงชางใช้มือเดียวโอบอุ้มร่างที่สลบไสล ส่วนอีกมือหนีบจับสายเชือกท้ายเรือ แตะเท้ากับกราบเรือหยาบ ๆ แล้วทะยานพาร่างทั้งสองขึ้นมาบนกราบท้ายเรือได้อย่างมั่นคงทันทีที่เท้าแตะพื้น เขาก็วางนางลงบนตัก จวินลู่เอินที่สังเกตการณ์มาตั้งแต่ต้นรีบก้าวเข้ามา “สือเอ๋อร์! อาอวี้เป็นอย่างไรบ้าง?”คำเรียกของพี่หญิง กอปรกับภาพที่มองเห็นตรงหน้าอย่างชัดเจน ไร้สิ่งใดปกปิด จึงทำให้จวินหลิงชางรู้ตัวทันทีว่าหน้ากากอสูรเทาเที่ยของเขาคงจะหล่นตกน้ำไปเสียแล้วยังไม่ทันที่จวินหลิงชางจะได้ตอบสิ่งใด หัวคิ้วของเขาก็ขมวดมุ่นจนแทบผูกเป็นปม สายตาคมกริบมองสำรวจเสิ่นม่านอวี้ที่นอนสลบไปด้วยเนื้อตัวเปียกโชก สลับกับมองพี่หญิงที่อยู่ในชุดเสี่ยวเอ้อร์ของเรือ
เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ บทที่ 41 ช่วยนางในดวงใจ
ตู้ม!!เสียงร่างกายกระทบน้ำดังขึ้นอีกครั้งเหนือกราบเรือ ปรากฏเป็นร่างของเยี่ยนจื่อ สาวใช้คนสนิทของหลินหว่านฉิงที่ทิ้งตัวลงสู่ผืนน้ำอย่างไม่เสียดายชีวิตด้วยจวนจิ๋นอันโหวขึ้นชื่อเรื่องความรอบคอบและเข้มงวด บ่าวและสาวใช้ในเรือนทุกคนโดยเฉพาะผู้ที่ต้องคอยติดตามอารักขาเหล่าคุณหนูต่างได้รับการฝึกฝนให้ว่ายน้ำและเอาตัวรอดในสระน้ำมาตั้งแต่เยาว์วัยเมื่อร่างกายของเยี่ยนจื่อสัมผัสผิวน้ำอันเย็นเยียบ นางก็วาดแขนแหวกว่ายตรงดิ่งเข้าไปหาคุณหนูของตนในทันที นางตวัดแขนโอบพยุงร่างที่กำลังสำลักน้ำของหลินหว่านฉิงเอาไว้มั่น ก่อนจะส่งสัญญาณให้สาวใช้ของคุณหนูใหญ่และคุณหนูรองที่กระโดดตามลงมาช่วยกันดันร่างของหลินหว่านฉิงขึ้นสู่ฝั่งกราบเรือที่ค่อนข้างต่ำ“ประคองน้องหญิงสามเร็วเข้า!” หลินเย่ว์เทียนตวาดสั่งการพลางเอื้อมมือหนาลงไปดึงข้อมือของน้องสาวเอาไว้หลินจื่อเฉินและพี่สาวทั้งสองคนต่างช่วยกันยื้อยุดฉุดดึงร่างอันเปียกปอนของหลินหว่านฉิงข้ามพ้นขอบระเบียงกลับขึ้นมาบนเรือได้อย่างปลอดภัย ท่ามกลางความโล่งอกของทุกคนแต่ทว่าความชุลมุนเบื้องล่างกลับยังไม่สิ้นสุด แสงโ
You May Also Like
ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ76.1K viewsท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ127.3K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.8K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน129.0K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของบัณฑิตยากจน
ภัสสพิชชา822 viewsหนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว
l3oonm@832 viewsรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นคุณพ่อซะแล้ว
ท่านจอมยุทธ์1991160 viewsเงินหนึ่งหยวนสุดท้ายพาย้อนเวลาไปแก้ไขอดีตยุค70
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง272 views
