تسجيل الدخولและนั่น...คือสัญญาณที่มังกรรอคอย
แจะๆๆๆ
ร่างอวบอั๋นถูกสะกิดรูสวาทด้วยนิ้ว นิ้วแกร่งเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวล กระชั้นถี่และหนักหน่วง มันเป็นความทรมานอันแสนหวาน รสชาติของความเสียวซ่านแล่นปราดไหลทะลักไปทั่วร่างและปลดปล่อยออกมาเป็นเสียงครวญคราง หลงเทียนอี้ยิ้มเย็นเฉียบ แววตาลุกโชนด้วยแรงกระหาย เปิดร่องสาวฉ่ำหวานมาทักทายกับนิ้วดังแจะๆ ทรงชักนิ้วเข้าออกสองสามครั้งให้พอน้ำหวานออก และแล้วหัวบากบานก็แทงเข้ามา
“อ๊ะ อา... อย่าเพคะ”
กลีบเนื้อบริสุทธิ์แน่นมาก แค่ตอกกระแทกหัวบากบานให้ผลุบเข้าไปต้องกระเด้าแทงหนักๆ จนในที่สุดก็ดันผ่านรูคับแน่นเข้าไปได้สำเร็จ หลินหลินกลั้นเสียงร้องกระเส่า ร่างกายเสียดเสียวเหมือนกำลังวูบดิ่งลงสู่ก้นเหว ความร้อนไหลทะลักเข้ามาจนเอ่อล้น พุ่งพล่านเหมือนจะระเบิด
“มันใหญ่เกินไปสำหรับเจ้า แต่อีกสักพักเจ้าจะชินเอง”
“ซี้ดด อา.. อะ... อืมม”
หลงเทียนอี้จูบปลอบประโลม เกี่ยวกระหวัดลิ้นและดูดกลืนเสียงครางไว้ ค่อยๆ ดันแท่งหยกแข็งเครียดนั้นให้มุดรูอ่อนหวานแสนตอดรัดมากขึ้น ทั้งสองก็หอบหายใจกระเส่า ชีพจรเต้นแรงไม่มียั้ง
“จะเริ่มเย่อแล้วนะ”
“อย่านะ!”
“มันเข้าไปแล้ว ดูสิ เจ้าดูดแน่นไม่ยอมปล่อยเลยด้วย” รูสังวาสไม่เคยมีอะไรล่วงล้ำเจอแท่งเอ็นทั้งใหญ่ทั้งยาวเข้าไปก็ปลิ้นบาน ราชบุรุษส่งเสียงครางทุ้มลึก ค่อยๆ ดันท่อนเอ็นเข้าผ่านความคับแคบทีละน้อย... ทีละน้อย...
“อ๊าๆๆ อ๊าๆๆๆ”
“อูยย... โอวว เทพธิดาของข้า” ชายชาตินักรบถึงกับครางลั่นเมื่อโดนรูน้อยตอดยิบๆ หลินหลินกระตุกหงึกๆ ริมฝีปากหวานฉ่ำครางระริก กลีบเนื้อสาวฉ่ำแฉะปริแน่นจนพระองค์ต้องอัดโยกเข้ามาแรงๆ
“อ๊ะ อร๊างๆๆ ซี้ดด... อูยย..” หลินหลินครางเสียวซ่าน มือข้างหนึ่งเปิดกลีบเนื้ออ้าออกให้แท่งมังกรกระแทกเร็วๆ พลิกตัวนอนตะแคงข้างให้ชายฉกรรข์ผู้สูงศักดิ์ประกบปี้จากด้านหลัง
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“อ๊ะ อ๊า... อ๊า... สะเสียว อูยยย งื้ออ...” หลินหลินแอ่นอ้าให้ปี้ ร่องสาวกำลังโดนกระแทกถี่ๆ จนน้ำกระฉอก สองเต้าเต่งตูมกระเด้งกระดอนไปมา
“ซี้ดด อา.. ซี้ดดด ยิ่งเย่อยิ่งมันส์” ร่างกำยำเด้าไม่ยั้งสุดแรง เธอก็ส่ายเอวเด้งรับท่อนเอ็นที่สอดใส่แน่นรูเสียว
“อ๊าๆๆๆ”
“โอ้ววๆๆๆ ตอดแรงสุดๆ ปี้อร่อยมาก ซี้ดดด...”
พญามังกรกลืนกินเทพธิดา ความเสียวซ่านเข้มข้นจนงวดเข้าเรื่อยๆ ท่อนเอ็นอวบใหญ่กระเด้าร่องสาวตอดแน่นจนกลีบปลิ้น น้ำสวาทหยาดเยิ้มหยดหนืด ขาเตียงเขย่าโครมๆ
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“ซี้ดดด อา... น้ำจะแตกแล้ว อูววว”
“อ๊าๆๆๆๆ อ๊ะๆๆ น้ำจะแตกแล้วเพคะ งื้ออ...” ร่างบางนอนคว่ำ ยกสะโพกขึ้นมารองรับแรงกระแทกหนักๆ ให้ราชบุรุษขึ้นขี่ บดบี้กันดังป้าบๆๆ เสียงร้องครางของทั้งคู่ดังกระเส่าลั่นราตรี จนกระทั่งแท่งมังกรค่อยๆ ผ่อนช้าลงหลังจากน้ำกามแตกกระฉูดในรูแฉะนุ่มไปเรียบร้อยแล้ว
“อะโอ้วว อู้ววว ซี้ดดด... เทพธิดา เจ้าช่างตอดเสียวนัก”
“อูยย... อา... น้ำกามเต็มหอยเลย” ร่างกายของเธอกระตุกหงึกๆ บีบเคล้นน้ำกามอีกระลอก เชื่อมต่ออวัยวะกันนิ่งๆ หลินหลินครางหงิง ร่องสาวตอดกระตุกเมื่อท่อนเอ็นใหญ่ค่อยๆ ชักออกไป
พญามังกรผสมพันธุ์เสร็จสิ้นแล้ว... แต่มันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้น
คืนยาวนาน และแผ่นดินจะจารึกไว้ว่าในรัตติกาลที่ไร้จันทรา ฮ่องเต้หลงเทียนอี้ได้ผนึกเทพธิดาสวรรค์ไว้เป็นของตนโดยสมบูรณ์
-------------
เมื่อหลงเทียนอี้ครอบครองเธอโดยสมบูรณ์แล้ว คลื่นความสุขก็ปกคลุมแคว้นต้าหยางอย่างเห็นได้ชัด กลุ่มกบฏที่ยังหลงเหลืออยู่ตามเมืองต่างๆ ประกาศวางอาวุธ บ้านเมืองเริ่มสงบจากสงคราม ผู้คนต่างยินดีปรีดา ทำให้พระองค์ยิ่งโปรดปรานและเข้าหาเธออย่างร้อนแรง
“เจ้ารู้หรือไม่… ตั้งแต่เจ้าร่วงหล่นลงมาในอ้อมแขนของข้า ฟ้าดินก็สงบราวกับไม่กล้าต่อต้านโอรสสวรรค์เช่นข้า” เสียงทุ้มต่ำเอื้อนเอ่ยใกล้ริมหู ร้อนระอุยิ่งกว่าลมหายใจที่สัมผัสซอกคออ่อน หลินหลินครางเสียงระริก มือไม้อ่อนไปหมดเมื่อนิ้วร้ายกาจเขี่ยหัวนม
“งื้ออ... อย่านะ”
หลงเทียนอี้เสด็จกลับเมืองหลวงพร้อมด้วยเทพธิดาผู้ทรงโฉม ทรงให้เธอพำนักอยู่ที่ตำหนักใหญ่ ตั้งแท่นบูชาและขย่มเทพธิดาอย่างเร่าร้อนเพื่ออวยพรให้แคว้นต้าหยางเจริญรุ่งเรือง
หลังคืนแรกที่ฮ่องเต้หลงเทียนอี้เสวยสวาทเทพธิดา ฝนที่เคยแล้งมานานในพื้นที่รอบพระราชวังก็ตกลงมาไม่ขาดสาย 3 วัน 3 คืน ทว่ามิได้สร้างความเสียหายแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม พืชผลทางเกษตรกลับงอกงามอย่างน่าอัศจรรย์ ชาวบ้านเรียกฝนนี้ว่า "ฝนทิพย์จากสวรรค์"
“ทั้งแผ่นดินนี้…ไม่มีสิ่งใดกล้าท้าทายข้า…ยกเว้นเสียงครางของเจ้า ยามที่ข้าจับเจ้าไว้ใต้ร่าง”
หลินหลินนอนหงายบนแท่นบูชากลางแจ้ง ชุดชั้นในเนื้อบางเบาหลุดร่วงลงมาที่ต้นขาขาวผ่อง สองขาอ้าออกกว้างเห็นร่องโหนกนูนสีชมพูสวยสั่นระริก ราชบุรุษกำลังขยับลิ้นเลียเม็ดเสียว ใช้นิ้วแบะร่องออกอ้าพลางประกบปากลงไป
จ๊วบบ จ๊วบบ จ๊วบบบ
“อ๊า... ซี้ดด อ๊า... อ๊าๆๆ”
หลินหลินครางกระเส่า ร่างกายกระตุกเฮือกด้วยรสเสียวซ่าน แอ่นสะโพกขึ้นๆ ลงๆ กระตุกเอวรับจังหวะปลายลิ้นชอนไช พร้อมกับขยับนิ้วตอกรูตอดดังแจะๆ หลินหลินใจเต้นแรง หยาดเหงื่อผุดพรายบนเนินอก แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยรอยพิสูจน์ของคืนวาน แต่สายตาของพระองค์กลับยิ่งหิวกระหายประหนึ่งว่ายังไม่พอ
“อย่าหลบ…ข้าจะไม่หยุด จนกว่าเจ้า…จะร้องขอให้ข้าอย่าหยุด”
พริบตาเดียวเท่านั้น ชายเสื้อก็ถูกตลบขึ้นมาเหนือเต้า แววเนตรของบุรุษผู้สูงศักดิ์กำหนัดเข้มข้นขึ้นทันใด ใช้นิ้วเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานเล่นทันที“ย...อย่า อึ่ก...”ร่างบอบบางกระตุกสั่น พวงแก้มแดงระเรื่อและหอบหายใจแรงขณะช้อนสายตามอง ลู่หวังเฉียนครางฮือ คำรามออกมาแผ่วเบาทว่าเครียดจัด ร่างกำยำล่ำสันกระตุกเฮือกเป็นระยะ ลำคอของเธอพลันแห้งผากเมื่อใบหน้าคมเข้มเคลื่อนผ่านเข้ามาใกล้เต้าอวบ ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดลงบนผิวเนื้อ กว่าจะทันรู้ตัวหัวนมงอนงามก็เปียกชุ่มและถูกดูดดึงในอุ้งปากร้อนๆ ไปแล้วเรียบร้อยจ๊วบบ จ๊วบบบบบ“อย่า อย่านะ... อ๊ะ อา...”หลินหลินดิ้นรนสุดกำลัง ทว่าร่างสูงใหญ่ดูดกลืนหัวนมผลิพุ่งไม่ยอมปล่อย ตวัดปลายลิ้นหยอกเย้หัวนมชี้เด่ทั้งสองข้างอย่างอิ่มเอมจ๊วบบ... จ๊วบบ...ร่างกำยำดูดเลียจนสองเต้าหยาดชุ่ม จากนั้นก็ขยับขึ้นคร่อมร่างขาวผ่อง จับหัวลึงค์มาเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานถี่ยิบ สลับกันซ้ายขวาจนพวงเต้าสั่นกระเพื่อม หัวนมถูกเสียดสีจนแข็งเป็นไต“อ๊า... อ๊า...”เธอกลั้นเสียงร้อง กระตุกหงึกๆ กลีบสาวน้ำแตกพุ่งเป็นระยะ ถึงจุดสุดยอดซ้ำๆ จนแววตาเหลือกลอย“ถึงแม้ร่างกายเจ้าจะอ่อนไหวขึ้นเพราะพิษกำหนัดขอ
บทที่ 3 ไฟในใจแคว้นต้าหยาง... ตำหนักเหยียนหลง ยามค่ำนับตั้งแต่เทพธิดาถูกลักพาตัวหายไปจากแคว้นต้าหยาง แผ่นดินก็ลุกเป็นเพลิงด้วยโทสะของฮ่องเต้หนุ่ม เหล่าขุนนางต่างหวั่นวิตก ส่งเสียงลมหายใจแผ่วเบากระทบพื้นหินอ่อนในโถงราชตำหนัก เจ้ากรมข่าวกรองน้อมตัวลงคำนับ เหงื่อผุดเต็มหน้าผากแม้เป็นคืนฤดูใบไม้ผลิ“ฝ่าบาท...ขอทรงระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ เราเพียงพบร่องรอยที่น่าสงสัย แต่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดลักพาตัวเทพธิดา...”“เงียบ!” เสียงของหลงเทียนอี้ตวาดลั่นจนขันทีรอบข้างสะดุ้งถอย ชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นพญามังกรสวรรค์ ยามนี้ดวงตาวาววับราวเปลวเพลิงเกรี้ยวกราด“มีข่าวอะไรเพิ่มเติมอีกหรือไม่”“พ่ะย่ะค่ะ...มีรายงานว่ามีขบวนแห่ศพเคลื่อนผ่านจุดตรวจชายแดนตอนกลางคืนเมื่อสามวันก่อน...พวกทหารตรวจตรา เปิดโลงเพื่อตรวจสอบ ก็พบศพหญิงสาวคนหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเทพธิดา แต่นางไร้ลมหายใจ...”เสียงลมหายใจของหลงเทียนอี้หนักขึ้น ฝ่ามือที่กำขอบบัลลังก์จนแน่นนั้นเริ่มสั่น ก่อนแววเนตรจะแปรเป็นแข็งกร้าว“องค์ชายลู่...เจ้ากล้าดีเกินไปแล้ว” ราชบุรุษหนุ่มลุกขึ้นทันที ฉลองพระองค์คลุมไหล่สะบัดตามแรงขยับตัว สายพระเนตรแน่วแน่รา
องค์ชายลู่หัวเราะในลำคอ เบาและหยันตัวเองเล็กน้อย “พิษของข้ากลายเป็นแค่…โรคอย่างนั้นหรือ?”“ท่านถามข้าก่อนเองมิใช่หรือว่า พิษหิมะร้ายมีจุดบกพร่องตรงไหน เมื่อรู้สาเหตุแล้ว ก็สามารถป้องกันได้ง่ายดายมาก” หลินหลินยิ้ม ดวงตาสุกสว่างดั่งแสงเทียนที่ส่องกลางหิมะ แต่แล้วร่างกายสุดจะทานทนพิษกำหนัดได้ไหวจึงทรุดลง หอบหายใจแรงและกระตุกสั่น“โอ๊ะโอ ทำเป็นเก่งเรื่องพิษหิมะร้าย ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังล้างพิษกำหนัดของข้าไม่ได้สินะ” ร่างกำยำกอดอก มุมปากมีรอยยิ้มเย็นยะเยือก ในขณะที่เธอพยายามฝืนต้านทาน แต่ก็มึนงงจนสายตาล่องลอย“เจ้าต้องการถอนพิษกำหนัดสินะ”“อึ่ก... โอย...”“อ้าปากสิคนสวย”“ม..ไม่”“หึๆ เจ้าไม่เข้าใจรึ ยาถอนพิษกำหนัดก็คือน้ำกามของข้า อ้าปากกว้างๆ ดูดเลียน้ำกามของข้า แล้วเจ้าจะหายทรมาน”ร่างกำยำจับมือเธอให้วางลงบนท่อนลึงค์แสนร้อนฉ่า ปล่อยให้เทพธิดาหัดเรียนรู้อย่างเงอะงะ มันใหญ่จนกำไม่มิดและมีเส้นเลือดเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต...“อะไรกัน เจ้าหลงเทียนอี้ไม่เคยให้เจ้าใช้ปากดูดน้ำกามหรอกรึ”“ม...ไม่ ไม่เคย”“โฮ่ เช่นนั้นก็ถือว่าข้าชำเราปากเจ้าคนแรกสินะ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เอาล่ะ อ้าปากสิเทพธิดา”เธ
บทที่ 2 พิษกำหนัด เธอถูกกักขังอยู่ภายในตำหนักว่างเปล่า มีเพียงแท่นใหญ่ตั้งอยู่กลางตำหนัก ทุกๆ วันจะมีนางกำนัลนำอาหารและน้ำมาส่งให้โดยไม่เห็นหน้า ทุกสิ่งรอบตัวช่างเย็นเยียบ หม่นหมอง ไม่มีแม้แต่แสงแดดสาดส่องเข้ามาถึงด้านในตำหนักแห่งนี้ แคว้นลู่อยู่ทางเหนือของคาบสมุทร มีพรมแดนติดกับแนวเขาหิมะจิ้งหลง และล้อมรอบด้วยทุ่งน้ำแข็งที่ไร้พืชพันธุ์ใดๆ ขึ้นได้ถาวร ฤดูหนาวของแคว้นลู่ไม่มีวันสิ้นสุด หิมะโปรยปรายตลอดทั้งปี ท้องฟ้ามืดครึ้มราวไม่มีแสงตะวัน ใบไม้ไม่มีฤดูผลิ และพื้นดินแข็งกระด้างจนเกษตรใดๆ เป็นเรื่องเพ้อฝัน ผู้คนแคว้นลู่เติบโตมากับความหนาวเย็น พวกเขาจึงอดทน แข็งกระด้าง และสงบเสงี่ยมกว่าชาวแคว้นอื่นๆ ไม่ยิ้มง่าย ไม่กล่าวคำหวาน แต่จงรักภักดีลึกซึ้ง หากใครได้ความเชื่อใจจากคนลู่...ถือว่าเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ ซึ่งในความหนาวเหน็บและไร้ชีวิตนี้เองได้ก่อเกิด "ศาสตร์พิษ" ที่หาคู่เทียมได้ยากในแผ่นดินสิ่งที่ทำให้แคว้นลู่เป็นที่หวาดเกรงที่สุดในแผ่นดินก็คือ “พิษหิมะร้าย” ที่กล่าวกันว่า เมื่อปล่อยออกมาในกองทัพของศัตรู แม้จะไม่มีบาดแผลใด ทว่าในคืนเดียว ทั้งกองทัพจะทยอยล้มลงราวใบไม้โร
“ข้าต้องการพิสูจน์ว่านางสามารถแก้พิษหิมะร้ายที่ข้าปรุงแต่งขึ้นได้จริงเสียก่อน ข้าถึงจะเชื่อ”“เรื่องนี้กระหม่อมพิสูจน์ด้วยตนเองแล้ว ระหว่างทางที่พาเทพธิดามาแคว้นลู่ กระหม่อมพบว่าหมู่บ้านที่เคยต้องพิษหิมะร้าย ผู้คนทยอยหายป่วยจากพิษ”“ข้าจะทดสอบนางเอง ออกไปได้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะ”กลุ่มสายลับชุดดำล่าถอยออกไป องค์ชายลู่หวังเฉียนลูบไล้ร่างบอบบาง ใครได้มองเต้างามชูช่อก็ล้วนเกิดกำหนัดลุกโชน ร่างสูงใหญ่จึงจัดการเลื่อนนิ้วลงไปสำรวจร่องสาวแฉะฉ่ำ ทรงถ่างกลีบสาวแล้วสอดนิ้ว ดันยาเม็ดเล็กๆ เข้าไป ไม่นานนักหลินหลินก็เริ่มกระสับกระส่าย โยกเอวขึ้นลงและเปล่งเสียงร้องครางกระเส่า“อ๊า อ๊า... อึ่ก.. อา... อ๊า..”ความร้อนวูบแผดเผาเรือนร่างหนั่นงาม ยาเริ่มออกฤทธิ์ น้ำหวานก็ยิ่งพรั่งพรูจนแฉะ นิ้วร้อนๆ เสียดสี ค่อยๆ กรีดให้เนื้อสาวแบะอ้าจากนั้นจึงถูเม็ดเสียวอย่างหนักหน่วง รีดเค้นน้ำสวาทแสนหวานจนเยิ้มหน้าขา เธอเริ่มครางกระเส่า ส่ายหน้ากระสับกระส่ายไปมาจนเรือนผมสีดำยาวสวยกระจายเต็มหมอน“อูยย... ซี้ดดด... อา..” ร่างขาวผ่องนอนชันเข่าเปิดอ้า สองเต้าเปลือยเปล่าต้องลมเย็นจนสั่นระริก หัวนมแข็งเสียดชันท้าทายปลายลิ้น แ
เมื่อหลินหลินทะลุมิติมาโผล่กลางสนามรบ ทำให้เธอกลายเป็น "เทพธิดาสวาทแห่งแคว้นต้าหยาง" ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จ องค์ชายลู่หวังเฉียน... องค์ชายเลือดเย็น ผู้ได้รับฉายาว่า “อสรพิษแห่งแคว้นลู่” ไม่เคยศรัทธาในสิ่งเหนือธรรมชาติ ทว่ากลับรู้สึกสนุกยิ่งเมื่อเห็นผู้คนตกอยู่ภายใต้มนตร์เสน่ห์ของหญิงคนหนึ่ง พระองค์จึงลักพาตัวเธอ อาบย้อมชโลมด้วยพิษกำหนัด กอดรัดให้เธอครวญคราง บำเรอสวาทเทพธิดาจากสวรรค์ ----------------บทนำ เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่พลัดหลงขณะท่องเที่ยวราชวังโบราณ ปรากฏกายท่ามกลางสมรภูมิรบ สยบการศึกราบคาบและถูกเรียกขานว่าเทพธิดา ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จนับตั้งแต่เทพธิดาหลินหลินเหยียบแผ่นดินต้าหยางด้วยหัวใจจากโลกอื่น นางมิได้เป็นเพียงแค่ปาฏิหาริย์ที่สวรรค์ส่งมา แต่กลายเป็นหัวใจของแผ่นดิน เป็นแสงสว่างของผู้คน และเป็นดวงจันทร์ในดวงเนตรของฮ่องเต้หนุ่มผู้เคยเย็นชา และเพื่อให้เทพธิดาอิ่มเอมและอำนวยพรแด่แคว้นต้าหยาง ฮ่องเต้หลงเทียนอี้บูชานางด้วยรสกำหนัด หลั่







