บทที่ 4 ถวายน้ำกาม 2

และนั่น...คือสัญญาณที่มังกรรอคอย

แจะๆๆๆ

ร่างอวบอั๋นถูกสะกิดรูสวาทด้วยนิ้ว นิ้วแกร่งเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวล กระชั้นถี่และหนักหน่วง มันเป็นความทรมานอันแสนหวาน รสชาติของความเสียวซ่านแล่นปราดไหลทะลักไปทั่วร่างและปลดปล่อยออกมาเป็นเสียงครวญคราง หลงเทียนอี้ยิ้มเย็นเฉียบ แววตาลุกโชนด้วยแรงกระหาย เปิดร่องสาวฉ่ำหวานมาทักทายกับนิ้วดังแจะๆ ทรงชักนิ้วเข้าออกสองสามครั้งให้พอน้ำหวานออก และแล้วหัวบากบานก็แทงเข้ามา

“อ๊ะ อา... อย่าเพคะ”

กลีบเนื้อบริสุทธิ์แน่นมาก แค่ตอกกระแทกหัวบากบานให้ผลุบเข้าไปต้องกระเด้าแทงหนักๆ จนในที่สุดก็ดันผ่านรูคับแน่นเข้าไปได้สำเร็จ หลินหลินกลั้นเสียงร้องกระเส่า ร่างกายเสียดเสียวเหมือนกำลังวูบดิ่งลงสู่ก้นเหว ความร้อนไหลทะลักเข้ามาจนเอ่อล้น พุ่งพล่านเหมือนจะระเบิด

“มันใหญ่เกินไปสำหรับเจ้า แต่อีกสักพักเจ้าจะชินเอง”

“ซี้ดด อา.. อะ... อืมม”

หลงเทียนอี้จูบปลอบประโลม เกี่ยวกระหวัดลิ้นและดูดกลืนเสียงครางไว้ ค่อยๆ ดันแท่งหยกแข็งเครียดนั้นให้มุดรูอ่อนหวานแสนตอดรัดมากขึ้น ทั้งสองก็หอบหายใจกระเส่า ชีพจรเต้นแรงไม่มียั้ง

“จะเริ่มเย่อแล้วนะ”

“อย่านะ!” 

 “มันเข้าไปแล้ว ดูสิ เจ้าดูดแน่นไม่ยอมปล่อยเลยด้วย” รูสังวาสไม่เคยมีอะไรล่วงล้ำเจอแท่งเอ็นทั้งใหญ่ทั้งยาวเข้าไปก็ปลิ้นบาน ราชบุรุษส่งเสียงครางทุ้มลึก ค่อยๆ ดันท่อนเอ็นเข้าผ่านความคับแคบทีละน้อย... ทีละน้อย...

          “อ๊าๆๆ อ๊าๆๆๆ”

“อูยย... โอวว เทพธิดาของข้า” ชายชาตินักรบถึงกับครางลั่นเมื่อโดนรูน้อยตอดยิบๆ หลินหลินกระตุกหงึกๆ ริมฝีปากหวานฉ่ำครางระริก กลีบเนื้อสาวฉ่ำแฉะปริแน่นจนพระองค์ต้องอัดโยกเข้ามาแรงๆ

“อ๊ะ อร๊างๆๆ ซี้ดด... อูยย..” หลินหลินครางเสียวซ่าน มือข้างหนึ่งเปิดกลีบเนื้ออ้าออกให้แท่งมังกรกระแทกเร็วๆ พลิกตัวนอนตะแคงข้างให้ชายฉกรรข์ผู้สูงศักดิ์ประกบปี้จากด้านหลัง

ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

“อ๊ะ อ๊า... อ๊า... สะเสียว อูยยย งื้ออ...” หลินหลินแอ่นอ้าให้ปี้ ร่องสาวกำลังโดนกระแทกถี่ๆ จนน้ำกระฉอก สองเต้าเต่งตูมกระเด้งกระดอนไปมา

“ซี้ดด อา.. ซี้ดดด ยิ่งเย่อยิ่งมันส์” ร่างกำยำเด้าไม่ยั้งสุดแรง เธอก็ส่ายเอวเด้งรับท่อนเอ็นที่สอดใส่แน่นรูเสียว

“อ๊าๆๆๆ”

“โอ้ววๆๆๆ ตอดแรงสุดๆ ปี้อร่อยมาก ซี้ดดด...”

พญามังกรกลืนกินเทพธิดา ความเสียวซ่านเข้มข้นจนงวดเข้าเรื่อยๆ ท่อนเอ็นอวบใหญ่กระเด้าร่องสาวตอดแน่นจนกลีบปลิ้น น้ำสวาทหยาดเยิ้มหยดหนืด ขาเตียงเขย่าโครมๆ

ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

“ซี้ดดด อา... น้ำจะแตกแล้ว อูววว”

“อ๊าๆๆๆๆ อ๊ะๆๆ น้ำจะแตกแล้วเพคะ งื้ออ...” ร่างบางนอนคว่ำ ยกสะโพกขึ้นมารองรับแรงกระแทกหนักๆ ให้ราชบุรุษขึ้นขี่ บดบี้กันดังป้าบๆๆ เสียงร้องครางของทั้งคู่ดังกระเส่าลั่นราตรี จนกระทั่งแท่งมังกรค่อยๆ ผ่อนช้าลงหลังจากน้ำกามแตกกระฉูดในรูแฉะนุ่มไปเรียบร้อยแล้ว

“อะโอ้วว อู้ววว ซี้ดดด... เทพธิดา เจ้าช่างตอดเสียวนัก”

“อูยย... อา... น้ำกามเต็มหอยเลย” ร่างกายของเธอกระตุกหงึกๆ บีบเคล้นน้ำกามอีกระลอก เชื่อมต่ออวัยวะกันนิ่งๆ หลินหลินครางหงิง ร่องสาวตอดกระตุกเมื่อท่อนเอ็นใหญ่ค่อยๆ ชักออกไป

พญามังกรผสมพันธุ์เสร็จสิ้นแล้ว... แต่มันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้น

คืนยาวนาน และแผ่นดินจะจารึกไว้ว่าในรัตติกาลที่ไร้จันทรา ฮ่องเต้หลงเทียนอี้ได้ผนึกเทพธิดาสวรรค์ไว้เป็นของตนโดยสมบูรณ์

-------------

เมื่อหลงเทียนอี้ครอบครองเธอโดยสมบูรณ์แล้ว คลื่นความสุขก็ปกคลุมแคว้นต้าหยางอย่างเห็นได้ชัด กลุ่มกบฏที่ยังหลงเหลืออยู่ตามเมืองต่างๆ ประกาศวางอาวุธ บ้านเมืองเริ่มสงบจากสงคราม ผู้คนต่างยินดีปรีดา ทำให้พระองค์ยิ่งโปรดปรานและเข้าหาเธออย่างร้อนแรง

“เจ้ารู้หรือไม่… ตั้งแต่เจ้าร่วงหล่นลงมาในอ้อมแขนของข้า ฟ้าดินก็สงบราวกับไม่กล้าต่อต้านโอรสสวรรค์เช่นข้า” เสียงทุ้มต่ำเอื้อนเอ่ยใกล้ริมหู ร้อนระอุยิ่งกว่าลมหายใจที่สัมผัสซอกคออ่อน หลินหลินครางเสียงระริก มือไม้อ่อนไปหมดเมื่อนิ้วร้ายกาจเขี่ยหัวนม

“งื้ออ... อย่านะ”

หลงเทียนอี้เสด็จกลับเมืองหลวงพร้อมด้วยเทพธิดาผู้ทรงโฉม ทรงให้เธอพำนักอยู่ที่ตำหนักใหญ่ ตั้งแท่นบูชาและขย่มเทพธิดาอย่างเร่าร้อนเพื่ออวยพรให้แคว้นต้าหยางเจริญรุ่งเรือง

หลังคืนแรกที่ฮ่องเต้หลงเทียนอี้เสวยสวาทเทพธิดา ฝนที่เคยแล้งมานานในพื้นที่รอบพระราชวังก็ตกลงมาไม่ขาดสาย 3 วัน 3 คืน ทว่ามิได้สร้างความเสียหายแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม พืชผลทางเกษตรกลับงอกงามอย่างน่าอัศจรรย์ ชาวบ้านเรียกฝนนี้ว่า "ฝนทิพย์จากสวรรค์"

“ทั้งแผ่นดินนี้…ไม่มีสิ่งใดกล้าท้าทายข้า…ยกเว้นเสียงครางของเจ้า ยามที่ข้าจับเจ้าไว้ใต้ร่าง”

หลินหลินนอนหงายบนแท่นบูชากลางแจ้ง ชุดชั้นในเนื้อบางเบาหลุดร่วงลงมาที่ต้นขาขาวผ่อง สองขาอ้าออกกว้างเห็นร่องโหนกนูนสีชมพูสวยสั่นระริก ราชบุรุษกำลังขยับลิ้นเลียเม็ดเสียว ใช้นิ้วแบะร่องออกอ้าพลางประกบปากลงไป

จ๊วบบ จ๊วบบ จ๊วบบบ

“อ๊า... ซี้ดด อ๊า... อ๊าๆๆ”

หลินหลินครางกระเส่า ร่างกายกระตุกเฮือกด้วยรสเสียวซ่าน แอ่นสะโพกขึ้นๆ ลงๆ กระตุกเอวรับจังหวะปลายลิ้นชอนไช พร้อมกับขยับนิ้วตอกรูตอดดังแจะๆ หลินหลินใจเต้นแรง หยาดเหงื่อผุดพรายบนเนินอก แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยรอยพิสูจน์ของคืนวาน แต่สายตาของพระองค์กลับยิ่งหิวกระหายประหนึ่งว่ายังไม่พอ

“อย่าหลบ…ข้าจะไม่หยุด จนกว่าเจ้า…จะร้องขอให้ข้าอย่าหยุด”